பரந்தாமன் சந்திரன் தீனா மூவரும் தனது சட்டையை கழட்டி சங்கரின் துணியோடு வைத்து புதைத்து விட்டார்கள்... ஏனென்றால் மூவரின் சட்டையும் ரத்தக்கரை பதிந்து இருந்ததால்.
.....சூரியனும் மறைந்தான்..
உங்க பிள்ளைங்க காலையில போனாங்க தோட்டத்திற்கு இன்னும் வரல ...
அப்படி என்னதான் அங்கு வேலை இருக்குதுன்னு எனக்கு தெரியல மாமா ... கல்யாண வேலை அப்படியே இருக்கு கொஞ்சம் கூட பொறுப்பே இல்லாம உங்க பிள்ளைங்க இருக்கிறாங்க என்று பண்ணையாரிடம் சாந்தி சொன்னால்..
ஊர் மக்கள் எல்லாம் சந்திரன் திருமணத்தை பத்தி பெருமையா பேசிக்கிட்டு இருக்காங்க
ஆனா இவனுங்க கல்யாணத்த பத்தி எந்த ஒரு கவலையும் இல்லாம சுத்திக்கிட்டு வர்றாங்க நாளைக்கு திருமணத் தேதியை குறிச்சிட வேண்டும்மா இன்னைக்கு உன் கணவனிடம் இத பத்தி பேசு ...
என்று பண்ணையார் சாந்தியிடம் சொன்னார்..
இப்படி இருவரும் பேசிக்கொண்டு இருக்கும்போது மோட்டார் பைக் சத்தம் கேட்டது சிறிது நேரத்தில் மூவரும் சட்டையில்லாமல் வருவதை சாந்தி கவனித்தாள்..
என்னங்க ...என்ன ஆச்சு உடம்பெல்லாம் ஒரே சேர் இருக்கு தலையெல்லாம் மன்னா இருக்கு என்னங்க ஆச்சு என்று சற்று வியப்பாக கேட்டால் சாந்தி..
காணாமல் போனவர்களை தேடப் போன சங்கர் இன்னும் வரவில்லை ... ரேகாவும் காலையில் ஊருக்குள்ளே சென்றவள் அவளும் வரவில்லை தோட்டத்தில் வேலையெல்லாம் நிறைய இருந்தது ..
அதனால் நாங்கள் மூவரும் அந்த வேலையை முடிப்பதற்கு நேரம் ஆயிடுச்சு ..
தோட்ட வேலை செய்ததில் உடம்பெல்லாம் ஒரே சேர் அதனால் சட்டையை கழட்டி போட்டுவிட்டு வந்துட்டோம் என்று பரந்தாமன் பொய் சொல்லி சாந்தியை சமாளித்தான்...
இந்த ஊரே நம்முடைய தோட்டத்தில் வேலை பாக்குறாங்க அப்படியிருந்தும் நீங்கள் வேலை செய்தது ஆச்சரியமா இருக்கு என்று சொல்லி கிண்டல் அடித்தாள் சாந்தி..
விடுமா அவனுங்க இன்னிக்குத்தான் உருப்படியா தோட்டத்துல வேலை செஞ்சு இருக்கானுங்க...
தொழிலாளியின் கஷ்டம் என்னான்னு இன்னைக்கு புரிஞ்சிருக்கும் என்று பண்ணையார் சொன்னார்...
உடனே மூவரும் திரு திருவென முழித்துக் கொண்டு வீட்டுக்குள்ளே சென்றார்கள்..
ஆளுக்கொரு பாத்ரூமில் குளித்தார்கள்..
தீனா ..தண்ணீர் எடுத்து தலையில் ஊற்றும் போது
அவன் உடம்பில் இருந்த சேரும் ரத்தமும் கரைந்து ஓடுவதை பார்த்து வேதனையில் துடித்தான்...
சிட்டுக்குருவி போல பறந்து திரிந்து. நமது தோட்டத்தில் வேலை செய்து
நமக்கும் பெருமை சேர்த்த சங்கரையும் ரேகாவும் இப்படி அநியாயமாக கொன்று விட்டோமே நம்முடைய சுயநலத்துக்காக ...
குடிபோதையில் தெரியாமல் செய்த தவறை மறைப்பதற்காக இப்போது தெரிந்தே 2 உயிர்களை கொன்று விட்டோமே என்று நினைத்து தீனா வேதனையில் துடித்தான்...
பாத்ரூம்பில் .. சந்திரனுக்கு வாய்விட்டு அழுக வேண்டும் போல இருந்தது.. ஆனால் அவனால் அப்படி செய்ய முடியவில்லை.. தேவையில்லாமல் இரண்டு உயிர்களை கொன்று விட்டோமே இனி கடவுள் கூட நம்மை மன்னிக்க மாட்டார் என்று நினைத்து மௌனமாக அழுதான்.. அப்போது அவனுக்கு சங்கரின் திருமணம் நினைவுக்கு வந்தது ...
சங்கர் ரேகாவின் கழுத்தில் தாலி கட்டியதும் உடனே எழுந்து வந்து நம்முடைய அப்பாவின் காலில் விழுந்து ஆசீர்வாதம் வாங்கியதை நினைத்து பார்த்தான்..
அப்பாவும் சங்கரையும்
ரேகாவையும் வாழ்த்தினார்.. ஆனால் இப்போது அவருடைய ஆசீர்வாதத்தை பொய்யாக்கி விட்டோமே என்று நினைத்து அழுதான் சந்திரன் .. இனிமேல் நம்முடைய திருமணமும் நடப்பதில் சந்தேகம்தான் இப்படி எல்லோருடைய நிம்மதியை கெடுத்து விட்டோமே என்று நினைத்து அழுதான் சந்திரன்..
இன்னைக்கு எப்படியாவது பம்புசெட்டில் இருக்கும் நம்முடைய அம்மா படத்தின் பின்னால் சேர்த்து வைத்திருக்கும் பணத்தை கொஞ்சம் கொஞ்சமாக எடுத்து வரலாம் என்று நினைத்து தோட்டத்திற்கு சென்றோம்...
ஆனால் நடந்தது வேற ...
எப்படியோ சங்கரையும் ரேகாவும் கொன்று விட்டோம் ..
இனிமேல் காணாமல் போனவர்களை யாரும் தேட போகமாட்டார்கள் ..
இருந்தாலும் நாளைக்கு எப்படிப்பட்ட பிரச்சனை உருவாகப் போகிறது என்று தெரியவில்லையே ..
இதிலிருந்து எப்படி தப்பிக்க போறோம் என்று தெரியவில்லையே என்ற குழப்பத்தோடு பரந்தாமன் குளித்தான்..
அப்போது பரந்தாமனுக்கு... கிணற்றில் சங்கர் ரத்த முகத்தோடு கொடூரமாக கோபத்தோடு முறைத்து பார்த்துக்கொண்டே ..
உங்களை சும்மா விட மாட்டேன் டா என்று சொன்ன வார்த்தை பரந்தான் நினைத்துப் பார்த்து பயந்தான்...
இப்படி மூவரும் யோசித்துக்கொண்டே குளித்து முடித்துவிட்டு வந்தார்கள்...
அப்போது சாந்தி பரந்தாமனுக்கு சூடாக காபி கொடுத்தாள்...
எனக்கு எதுவுமே வேண்டாம் தோட்டத்தில் வேலை செய்ததில் ரொம்ப களைப்பா இருக்கு அதனால நான் தூங்க போறேன் தம்பிகளையும் தொந்தரவு பண்ணாத அவனுங்க நல்லா தூங்கட்டும் ..
மத்ததை காலையில் பேசலாம் என்று பரந்தாமன் சாந்தியிடம் சொன்னான்..
நாளைக்கு உங்களுக்கு முக்கியமான வேலை இருக்கு உங்க தம்பியோட திருமணத் தேதியை நாளைக்கு குறிக்க வேண்டும் அதனால் காலையில சீக்கிரமா எழுந்திரிச்சு
வேலையை பாருங்க என்று சாந்தி சொன்னான்..
ஆமாம் நாளைக்கு எனக்கு முக்கியமான வேலைதான் வரப்போகிறது என்று மனதில் நினைத்துக்கொண்டு .. பரந்தாமன் சாந்தியிடம் மவுனமாக தலையை ஆட்டினான்...
சங்கரையும் ரேகாவையும் கொலை செய்ததில் மூவருக்கும் பயத்தில் தூக்கம் வராமல் புரண்டு புரண்டு படுத்து இருந்தார்கள் ..
கண்ணை மூடினால் கொலைசெய்த ஞாபகம் தான் வந்தது மூவருக்குமே ..
இப்படி தூக்கம் வராமல் தவித்துக் கொண்டிருந்தார்கள்..
..பொழுது விடிந்தது..🌄
🛖🏘️⛺🏠 ஊருக்குள்ளே முத்தையாவிடம் சில பேர் சந்தோசமாக பேசிக்கொண்டிருந்தார்கள்..
அண்ணே.. பண்ணையார் ஓட மகன் சந்திரன் திருமணத்துக்குள் காணாமல் போன இரண்டு குடும்பங்களும் . சங்கர் கண்டுபிடித்துவிடுவான அண்ணே.. என்று கேட்டார் நண்பர்..
நிச்சயம் ..அப்படி தான் நடக்கும் என்றார் முத்தையா..
பண்ணையார் போலவே அவர் மகன்களும் நல்ல குணம் கொண்டவர்கள் ..
மூன்று பேருமே எப்போதுமே ஒற்றுமையாக இருக்கிறார்கள் எங்கு சென்றாலும் மூவரும் ஒன்றாக ஒரே பைக்கில் தான் செல்கிறார்கள் ..
அண்ணன் தம்பி என்றால் இவர்கள் போல தான் இருக்க வேண்டும் ..
அதுவும் பரந்தாமன் தம்பிகள் மீது வைத்திருக்கும் பாசமும் ஊர் மக்கள் மீது வைத்திருக்கும் பாசத்திலும் பண்ணையாரை மிஞ்சி விடுவார் என்று பரந்தாமனை பற்றி பெருமையாக பேசிக்கொண்டிருந்தார்கள்..
அப்போது ஊர்மக்கள் பதட்டமாக ஓடி வருவதை கவனித்தார் முத்தையா.
என்ன ஆட்சி எதுக்காக எல்லோரும் இப்படி ஓடி வராங்க என்று முத்தையா சொல்லிக்கொண்டே மெதுவாக எழுந்து நின்றார்..
கூட்டமாக ஓடிவந்து முத்தையா விடம் எல்லோரும் அழுதார்கள் தலையில் அடித்துக்கொண்டு..
ஊர் மக்கள் அழுவதை பார்த்த முத்தையாவுக்கு மனசு படபடவென அடித்தது ..
ஏதோ ஒரு பெரிய அசம்பாவிதம் நடந்து விட்டது என்று நினைத்து பதட்டமாக ஊர் மக்களிடம் கேட்டார்..
என்னப்பா ஆட்சி ...எதுக்காக இப்படி எல்லோரும் அழுகிரிங்க சொல்லுங்கப்பா ..
என்று முத்தையா கேட்டார்..
அண்ணே.. நம்மா மோசம் போய்விட்டோம் அண்ணே... இனிமேல் நமக்கு விடிவு காலமே கிடையாது அண்ணே.. என்று கூட்டத்தில் ஒருவர் தலையில் அடித்துக் கொண்டு அழுதபடி சொன்னார்..
என்னப்பா சொல்ற... என்ன ஆச்சு...
அப்போது ரேகாவின் அம்மா லட்சுமி ஒடிவந்து முத்தையாவின் அருகில் நின்றபடி ... ஐயா என்ன ஆச்சு சொல்லுங்க எங்களுக்கு ரொம்ப பயமா இருக்கு என்று கேட்டாள்..
அம்மா...இதை நீங்கள் எப்படி தாங்கிக்கொள்ள போறீங்களோ தெரியவில்லையே ..
என்று மறுபடியும் சொல்லி அழுதார்கள்..
அண்ணே.. பம்புசெட்டில் வேலை செய்த நம்ம சங்கரும் ரேகாவும் காணாம போயிட்டாங்க அண்ணே ....
எல்லா இடத்திலும் தேடி பார்த்து விட்டோம் அவங்க எங்கேயுமே இல்லை பம்புசெட்டில் அவங்களோட துணி பாத்திரங்களும் எதுவுமே இல்லை அண்ணே ...
என்று சொல்லி அழுதார்கள்..
இதைக் கேட்டதுமே முத்தையாவுக்கு இதயம் நின்று போகும் அளவுக்கு துடித்தது... அவரால் நிற்க முடியவில்லை வலது கையில் வைத்திருந்த தடிக்கொம்பை கீழே போட்டுவிட்டு அப்படியே உட்கார்ந்துகொண்டார்..
ரேகா.. எங்களை விட்டுவிட்டு எங்கம்மா போயிட்ட ...
இனிமேல் நீங்கள் இல்லாமல் நாங்கள் எப்படி இருப்போம் ரேகா.. என்று வாய்விட்டு கதறி அழுதாள் லட்சுமி...
நம்முடைய மகன் வாழ்க்கையை நாமே கெடுத்து விட்டோமோ என்று நினைத்து முத்தையா வேதனையில் துடித்தார்...
இனிமேல் நம் மகனையும் மருமகளையும் பார்க்கவே முடியாதா ... என்று நினைத்து மனவேதனையில் துடித்தார்.. அப்போது அவரால் வாய் திறந்து பேசினால் மூச்சு நின்றுபோகும் என்பதை உணர்ந்தார் முத்தையா...
உனக்கு ஒரு நல்ல வாழ்க்கை கிடைத்துவிட்டது என்று நினைத்து சந்தோஷமாக இருந்தேனே இப்படி உன் வாழ்க்கை பாழாகிவிட்டதே ரேகா என்று லட்சுமி சொல்லிக்கொண்டே அழுதாள்..
இனிமேல் பண்ணையார் தோட்டத்திற்கு யாரும் வேலைக்கு போகக்கூடாது என்று கூட்டத்தில் ஒருவர் ஆவேசமாக சொன்னார்..
ஆமாம் ...யாருமே பண்ணையார் தோட்டத்திற்கு வேலைக்கு போகக்கூடாது .. அதுமட்டுமல்ல இந்த ஊரை விட்டு எல்லோரும் எங்கேயாவது போய்விடலாம் இல்லையெனறால் இப்படி ஒவ்வொரு குடும்பமாக காணாமல் போய்விடுவோம் என்று மற்றொருவர் சொன்னார்..
ஊர் மக்கள் பேசுவதை கேட்ட முத்தையாவுக்கு மேலும் கவலை அதிகமானது ..
பண்ணையார் தோட்டத்தை செழிப்பாக இருக்க வேண்டும் என்பதற்காகவும் ..
ஊர் மக்கள் சந்தோஷமாக வேலை செய்து பிழக்க வேண்டும் என்பதற்காகவும் ..
நம்முடைய மகனை பண்ணையார் தோட்டத்திற்கு வேலைக்கு அனுப்பினோம் ஆனால் நிலைமை இப்படி மாறி விட்டதே...
ஊர் மக்கள் எல்லோரும் ஊரைவிட்டு போக வேண்டும் என்று நினைக்கிறார்களே என்பதை நினைத்து முத்தையாவுக்கு மேலும் கவலையில் துடித்தார்...
இன்னும் சிறிது நேரத்தில் நம்முடைய மூச்சு நின்றுவிடும் என்பதை உணர்ந்தார் முத்தையா...
முத்தையாவின் நிலைமையை பார்த்த லட்சுமி அம்மாள் ..
தனது மடிமீது முத்தையா வை படுக்க வைத்துக் கொண்டாள்..
முத்தையாவுக்கு ஊர் மக்களிடம் பேச வேண்டும் என்று நினைத்து தனது வலது கையை தூக்கினார் ஊர் மக்களும் முத்தையாவின் நிலைமையை புரிந்து கொண்டார்கள் ..
அப்போது எல்லோரும் மேலும் சத்தமாக அழுக தொடங்கினார்கள்...
அப்போது முத்தையாவின் கைகளை பிடித்தபடி எல்லோரும் அழுதார்கள்...
நம் வாய் திறந்து பேசினாள் மூச்சு நின்றுவிடும் என்று உணர்ந்த முத்தையா ... சற்று மனதை இருக்கமாக பிடித்துக்கொண்டு பேசத் தொடங்கினார்...
என் மகன் சங்கரும் .
என் மருமகள் ரேகாவும் நிச்சயம் திரும்பி வருவார்கள் அவர்களுக்கு எதுவும் நடந்திருக்காது..
நீங்கள் யா.. யா ..யாரும் இந்த ஊரைவிட்டு. போ ...போ.. போகக்கூடாது... இது என்மேல் சா.. சா..சா.. சத்தியம்.. இ.. இதை நீங்கள்..க..க.. என்று சொல்லி முடிப்பதற்குள் முத்தையாவின் உயிர் பிரிந்தது...
முத்தையாவின் உயிர் பிரிந்ததை உணர்ந்த ஊர் மக்கள் ..
ஒரு நிமிடம் எல்லோரும் அமைதியாக வாய்யடைத்து போனார்கள் ..
அவர்களால் முத்தையாவின் இறப்பை நம்ப முடியவில்லை அப்படியே எல்லோரும் அதிர்ச்சியில் சத்தம் போடாமல் சிலைபோல நின்றார்கள்...
இப்படி என்னை மட்டும் தனியாக விட்டு விட்டு போயிட்டீங்களே எல்லோரும் ...
இனி எனக்கென்று யார் இருக்கா அப்பா ...என்று ரேகாவின் அம்மா லட்சுமி முத்தையாவை தனது மடையில் களத்திக்கொண்டு கதறி கதறி அழுதாள்..
இனி பண்ணையார் தோட்டம் பசுமையாக மலருமா....
🌹🌾🌱🌿🍀🌴 ...பொறுத்திருந்து பார்க்கலாம்....
பொழுது விடிஞ்சு இவ்வளவு நேரம் ஆச்சு உன் கணவனும் அவனுடைய தம்பிகளும் இன்னுமா தூங்கிகிட்டு இருக்கானுங்க..
ஆமா மாமா ..இன்னும் தூங்கிக் கொண்டு தான் இருக்காங்க .. நேத்து தோட்டத்தில நிறைய வேலை செஞ்சு இருப்பாங்க போல தெரியுது . அந்த கலைபில தூங்குறாங்க. நானும் எழுப்பாமல் விட்டுட்டேன் இதோ போயிட்டு எழுப்புகிறேன் மாமா என்று சாந்தி சொல்லிக் கொண்டிருக்கும்போது வீட்டு வாசலில் ஊர்மக்கள் அழுதபடி அய்யா அய்யா என்ற குரல் பண்ணையாருக்கும் சாந்திக்கும் கேட்டது...
உடனே சாந்தியும் பண்ணையாரும் பதறிப்போய் வீட்டு வாசலில் வெளியே வந்து பார்த்தார்கள்..
கூட்டமாக வந்த ஊர்மக்கள் பண்ணையாரை பார்த்ததும் துக்கம் தாங்காமல் அழுக ஆரம்பித்தார்கள்.
பண்ணையாருக்கும் சாந்திக்கும் அதிர்ச்சியாக இருந்தது ..
என்ன நடந்தது சொல்லுங்கப்பா எதுக்காக இப்படி எல்லோரும் அழுகிறீர்கள் .. எனக்கு ரொம்ப பயமாக இருக்குது என்னன்னு சொல்லுங்கப்பா என்று பதட்டத்தோடு பண்ணையார் ஊர் மக்களிடம் கேட்டார்..
ஐயா எல்லாமே முடிஞ்சு போச்சு இனிமேல் நம்ம யாரும் நிம்மதியா வாழ முடியாது என்று கூட்டத்தில் ஒருவர் சொல்லிக் கொண்டு குலுங்கிக் குலுங்கி அழுதார்..
பண்ணையாருக்கு சாந்திக்கும் பயம் மேலும் அதிகமானது..
என்னன்னு சொல்லுங்க பா..
ஐயா நம்ம தோட்டத்துல வேலை செய்த சங்கரும் ரேகாவும் காணாம போயிட்டாங்க ஐயா என்று இன்னொரு கூலித்தொழிலாளி சொல்லி அழுதார்..
இதைக்கேட்டதும் பண்ணையாருக்கு பெரும் அதிர்ச்சியில் அப்படியே நின்றுவிட்டார் சாந்தி தலையில் அடித்துக்கொண்டு அழ ஆரம்பித்து விட்டாள்...
சாந்தியின் அழுகை குரல் தூங்கிக்கொண்டிருந்த பரந்தாமனுக்கு சந்திரனுக்கும் தீனாவுக்கும் கேட்டது..
நம்ம நினைச்சபடி பிரச்சனை ஆரம்பம் ஆகிடுச்சு ..
இனிமேல் எப்படி முடியப் போகுதோ இந்தப் பிரச்சனை தெரியவில்லையே என்ற மனக் குழப்பத்தோடு பரந்தாமன் 75 வெளியே வந்தான்..
சந்திரனும் தீனாவும் சோகத்தோடு எழுந்து வெளியே வந்தார்கள்...
என்னங்க ரேகாவும் சங்கரும் காணாம போயிட்டாங்க..
சங்கரை தானே மலைபோல நம்பி இருந்தோம் இப்படி அவங்களும் காணாம போயிட்டாங்க ..
இனிமேல் நம்ம குடும்ப பிரச்சனையை யாருங்க தீர்க்க போறாங்க .. சந்திரன் திருமணம் எப்படி நடக்கப்போகுது தெரியவில்லையே ..
கடவுள் நம் குடும்பத்தை இப்படி சித்திரவதை செய்கிறாரே என்று பரந்தாமனை கட்டியணைத்தபடி அழுதுகொண்டே சொன்னாள் சாந்தி..
ஊர் மக்கள் சங்கரும் ரேகாவும் காணாமல் போய்விட்டார்கள் என்று முடிவு செய்துவிட்டார்கள் ..
அதனால் நமக்கு எந்த பிரச்சனையும் இல்லை என்று பரந்தாமன் மனதில் நினைத்துக்கொண்டான்..
ஐயா இன்னொரு முக்கியமான விஷயம் இதை நீங்கள் எப்படி தாங்கிக் கொள்ள போறீங்களோ எங்களுக்கு தெரியவில்லை ஐயா எங்களுக்கு ரொம்ப பயமாக இருக்கிறது இந்த விஷயத்தை உங்களிடம் சொல்லாமலும் இருக்க முடியாது ஐயா என்று கூட்டத்தில் இன்னொரு கூலித்தொழிலாளி பண்ணையாரை பார்த்து சொன்னார்..
அப்போது பண்ணையார் அதிர்ச்சியில் பேசமடியாமல் கையசைத்தார் சொல்லுங்கள் என்று..
சங்கரும் ரேகாவும் காணாமல் போன தகவலை முத்தையா விடம் சொன்னதும் அதிர்ச்சிய உங்களுடைய உயிருக்கு உயிரான நண்பர் முத்தையா இறந்துவிட்டார் என்று ஊர்மக்கள் சொல்லி கதறி அழுதார்கள்..
முத்தையா என்னை விட்டுட்டு போயிட்டியா டா இன்று பண்ணையார் வாய்விட்டு தரையில் புரண்டு புரண்டு அழுதார்..
முத்தையா என் குடும்பத்துக்காக உன் குடும்பத்தையே தியாகம் செய்து விட்டாயே முத்தையா...
இனிமேல் எனக்கும் இந்த ஊர் மக்களுக்கும் யார் வழி நடத்துவாங்க முத்தையா ..
என் உயிரே என்னை விட்டு பிரிந்து விட்டது இனிமேல் நான் எப்படி இருக்கப் போகிறேன் என்று பண்ணையார் சொல்லி அழுகும் போது
இதை பார்த்துக்கொண்டிருந்த சந்திரனும் தீனாவும் ..
நம் செய்த தவறினால் இப்படி இந்த ஊரும் நம்முடைய குடும்பமும் நிம்மதியை இழந்து விட்டார்களே என்று நினைத்து அவர்களும் அழுக தொடங்கினார்கள்..
இப்படி பண்ணையார் வீட்டில் ஊர்மக்களும் பண்ணையார் குடும்பமும் சேர்ந்து அழுதார்கள்...
அப்போது திடீரென்று பண்ணையார் கண்களைத் துடைத்துக் கொண்டு எழுந்து நின்று வேட்டியை சரியாக கட்டிக்கொண்டு பரந்தாமனை பார்த்து சொன்னார்..
பரந்தாமா ...சங்கர் ரேகா காணாமல் போனது பற்றி உனக்கு ஏதாவது தெரியுமா என்று கோபத்தோடு கேட்டார்..
திருதிருவென முழித்தபடி பரந்தாமன் .. எங்களுக்கு எதுவும் தெரியாது அப்பா என்று சொன்னான்..
அப்போது பண்ணையார் மறுபடியும் ஆவேசமாக ஊர் மக்களைப் பார்த்து சொன்னார்..
நீங்கள் யாரும் கவலைப்பட வேண்டாம் இந்தப் பிரச்சனைக்கு இன்று ஒரு தீர்வு கிடைக்கும்
என் நண்பன் முத்தையா வை இந்த மண்ணில் புதைப்பதற்குல்.
நமக்கு எதிரியாக இருக்கும் அந்த கெட்ட எண்ணம் கொண்ட கொடியவனுக்கு ஒரு பாடத்தை கற்பிக்கிறேன் ..
அவனால் இனிமேல் இந்த ஊருக்கும் என் குடும்பத்திற்கும் எந்த கெட்டதையும் இனிமேல் அவனால் செய்ய முடியாது அப்படிப்பட்ட ஒரு முடிவை நான் என்று எடுக்கிறேன் ... அப்போதுதான் நம்முடைய எதிரிக்கு நான் யார் என்று புரியும்..
என்று ஆவேசத்தோடு பண்ணையார் சொன்னார்..
பரந்தாமனுக்கு பெரும் அதிர்ச்சியாக இருந்தது ..
அப்பா நம்மை கண்டுபிடித்து விடுவாரா என்ற பயம் அவனுக்கு உருவானது..
நீங்கள் எல்லோரும் என் நண்பன் முத்தையாவின் வீட்டுக்கு போங்க நானும் என் பெரிய மகன் பரந்தாமனும் இந்த பிரச்சனைக்கு ஒரு நல்ல முடிவோடு அங்கு வருகிறோம் ..என் நண்பன் உயிர் பிரிந்த பிறகும் நான் இனியும் பொறுமையாக இருந்தாள் அது என் முட்டாள்தனம்...
இனிமேல் என்னுடைய நடவடிக்கையில் நம்முடைய எதிரி இனி தலை தூக்க முடியாது என்று ஆவேசத்துடன் சொல்லு அங்கிருந்தவர்களை அனுப்பி வைத்தார் பண்ணையார்..
சாந்தி அவள் மகன் சுரேஷ்
சந்திரன் தீனா ஊர் மக்களோடு முத்தையாவின் வீட்டிற்கு சோகத்தோடு சென்றார்கள்..
பண்ணையாரும் பரந்தாமனும் வீட்டில் இருந்தார்கள்...
பரந்தாமனுக்கு ஒரே பதட்டமாக இருந்தது அப்பா நம்மை கண்டு பிடித்து விடுவார என்று நினைத்து குழப்பத்தோடு இருந்தான்..
முத்தையாவையும் சங்கரையும் ரேகாவையும் நினைத்து மனம் நொந்து .. பண்ணையார் தேம்பித் தேம்பி அழுது கொண்டிருந்தார் மறுபடியும்..
அப்பா இன்று எடுக்கப்போகும் முடிவு என்னவாக இருக்கும் இதனால் நமக்கு பாதிப்பு ஏற்படுமா என்ற குழப்பமும் பரந்தாமனுக்கு ஏற்பட்டது..
பரந்தாமா ....நம்மா தோட்டத்தில் வேலை செய்துவந்த மூன்று குடும்பங்கள் காணாமல் போய்விட்டது . இதைப் பற்றி நீ என்ன நினைக்கிறாய் என்று சோகத்தோடு பண்ணையார் பரந்தாமனை பார்த்து கேட்டார்..
பரந்தாமனுக்கு தூக்கிவாரிப்போட்டது ..எதற்காக அப்பா இந்தக் கேள்வியை நம்மிடம் கேட்கிறார். ஒருவேளை நம் மீது சந்தேகப்படுகிறார என்றும் மனதில் நினைத்துக்கொண்டு ..
அதுதான் எனக்கு ஒண்ணுமே புரியல அப்பா .. எதனால நம்ம தோட்டத்தில் தங்கி வேலை செய்றவங்க திடீரென்று காணாம போறாங்க என்பதுதான் எனக்கு இதுவரைக்கும் தெரியல அப்பா என்று பரந்தாமன் சொன்னார..
எனக்கு நல்லாவே புரிஞ்சிடுச்சு நம்முடைய எதிரி நம் பக்கத்திலேயே தான் இருக்கிறான் ..
அவன் தினமும் நம்மை கவனித்துக் கொண்டுதான் இருக்கிறான் அதனால தான் இன்று நான் ஒரு முடிவு செய்திருக்கிறேன் என்று பண்ணையார் சொன்னார்..
என்ன முடிவு அப்பா ...
நம்முடைய எதிரிக்கு நம் குடும்பத்தின்மிது கோபம் இல்லை ஊர் மக்கள் மீதும் கோபம் இல்லை அவனுக்கு நம்முடைய நிலங்கள் மீதுதான் ஏதோ ஒரு திட்டம் போட்டு இருக்கிறான்... அதனால்தான் நம் தோட்டத்தில் தங்கி வேலை செய்பவர்களை திட்டமிட்டு ஏதோ சதி செய்கிறான் ...
அவனுடைய எண்ணம் நம்முடைய நிலத்தின் மீது தான் இருக்கிறது
அதனால்தான் நம்முடைய நிலங்களை எல்லாவற்றையும் இந்த ஊர் மக்களுக்கு இன்று பிரித்துக் கொடுத்து விடலாம் என்று முடிவு செய்து இருக்கிறேன் .. அதுவும் என் நண்பன் முத்தையாவை மண்ணில் புதைப்பதற்கு இந்த வேலையை நம்ம செஞ்சாகனும் ..
அப்போதுதான் என் நண்பன் முத்தையாவின் உயிருக்கு நான் கொடுக்கும் மரியாதை ..
அதேசமயம் நம்முடைய எதிரிக்கும் நான் கொடுக்கும் பதிலடி என்று பண்ணையார் பரந்தாமன் இடம் சொன்னார்...
பரந்தாமனுக்கு பெரும் அதிர்ச்சியாக இருந்தது ..
நம்முடைய திட்டத்தை அப்பா சரியாக கண்டுபிடித்துவிட்டாரே..
ஊர் மக்களுக்கு எல்லா நிலங்களையும் பிரித்துக் கொடுத்தால் . நம்முடைய லட்சியம் என்ன ஆகும் இதற்காக எவ்வளவு சதி செய்து இருக்கிறோம்
எவ்வளவு கஷ்டப்பட்டு இருக்கிறோம் இதற்காக சங்கரையும் ரேகாவையும் கொலை செய்திருக்கிறோம் ..
இதற்கு நாம் ஒருபோதும் சம்மதிக்கக் கூடாது என்று முடிவு செய்து கொண்டு பரந்தாமன் சுற்று கோபத்தோடு பேச ஆரம்பித்தான்..
யாரோ ஒருவனுக்கு பயந்துகொண்டு நம்முடைய குடும்ப நிலங்களை இப்படி ஊர் மக்களுக்கு கொடுப்பது தேவையில்லாத காரியம் அப்பா..
என்ன பரந்தாமா புரியாமல் பேசறே நம்ம இவ்வளவு நிலத்தை வச்சுகிட்டு என்ன செய்யப் போறோம் .. பாதியை ஊர்மக்களுக்கு கொடுத்துவிடலாம் மீதியை நீயும் உன் தம்பிகளும் பிரித்து எடுத்துக்குங்க ..
நிலத்தையெல்லாம் யாருக்கும் கொடுக்க கூடாது இனிமேல் தோட்டத்தில் எந்த பிரச்சனையும் வராமல் நான் பார்த்துக்கொள்கிறேன்
அந்த சதிகாரனை.. இனிமேல் நான் கவனித்துக் கொள்கிறேன் நீங்கள் ஒன்றும் கவலைப்பட வேண்டாம் அப்பா..
அவனை சாதாரணமாக நினைக்காதே பரந்தாமா ..
எல்லாம் பிரச்சனைகளையும் எதிர்த்துக் கேட்கும் சங்கரை அவன் சதியல் சிக்கவைத்து ஏதோ செய்து இருக்கிறான் ..உங்களையெல்லாம் அவன் சாதாரணமாக அவன் வலையில் சிக்க வைப்பான் உங்களுக்கு அவனை எதிர்க்கும் அளவுக்கு துணிச்சல் கிடையாது அதனால் நான் சொன்னபடி கேளு பரந்தாமா..
அப்பா வேறு ஏதாவது யோசனை இருந்தால் சொல்லுங்கள் நான் கேட்கிறேன் ஆனால் நிலத்தை ஊர் மக்களுக்கு பிரித்துக் கொடுப்பதில் எனக்கு துளியும் விருப்பம் இலலை என்று சற்று குரல் உசத்தி சொன்னான் பரந்தாமன்..
பரந்தாமா.. எப்போது என்ன செய்ய வேண்டும் என்று எனக்கு தெரியும் எனக்கு நீ யோசனை சொல்லாதே நான் சொன்னபடி கேளு என்று பண்ணையாரும் சற்று ஆவேசமாக சொல்லிவிட்டு .. பீரோவில் இருந்த நில பத்திரங்களை கட்டுக்கட்டாக கொண்டு வந்து பரந்தாமன் முன்னாடி மேஜை மீது வைத்தார்..
இதோ எல்லாம் நில பத்திரங்களையும் உன் முன்னாடி வைத்திருக்கிறேன் ..
உனக்கு தேவையான நில பத்திரங்களை நீ எடுத்துக்கொள் மீதியை உன் தம்பிகளுக்கும் எந்த ஊர் மக்களுக்கும் நான் பிரித்து கொடுத்து விடுகிறேன் என்று சொன்னார் பண்ணையார்..
இனி பேசி பயனில்லை என்று முடிவு செய்துகொண்டு ..
பரந்தாமன் நில பத்திரங்களை ஒவ்வொன்றாக எடுத்து தனது கையில் வைத்துக் கொண்டிருந்தான்
அப்போது பண்ணையார் பரந்தாமனை கவனித்திருந்தார்..
பரந்தாமன் எல்லாம் நில பத்திரங்களையும் எடுத்துக்கொண்டே இருந்தான்..
பரந்தாமா..நீ என்ன செய்கிறாய் என்று கோபத்தோடு பண்ணையார் கேட்டார்..
புரியலியா அப்பா ...எனக்கு எல்லா நிலமும் எனக்கு வேண்டும் ..
இதில் இருந்து ஒரு பிடி மண்ணை கூட யாருக்கும் கொடுக்க மாட்டேன் இது தம்பிகளுக்கும் சேர்த்துதான் சொல்கிறேன்.. என்று பரந்தாமன் கோபத்தோடு சொன்னான்..
பரந்தாமனின் செயல் பண்ணையாருக்கு அதிர்ச்சியாக இருந்தது ...
அப்படி என்றால் நடந்த எல்லாம் சதிகளுக்கும் இவன்தான் காரணமா என்ற சந்தேகத்தோடும் கோபத்தோடும் பரந்தாமனை முறைத்தபடி பார்த்தார் பண்ணையார்..
பரந்தாமா...நீதான் இங்கு நடக்கும் பிரச்சனைகளுக்கு எல்லாம் காரணமா..
அப்பா...தேவையில்லாமல் என்னை மிருகமாக மாத்தாதீங்க ..
இந்த கூலிகார பசங்க
நம்ம தோட்டத்துல வேலை செய்தாள் அவங்களுக்கு கூலி கொடுக்கிறோம். அதோட நம்முடைய வேலையும் முடிஞ்சிடுச்சு அதை விட்டுட்டு அவனுங்க குடும்பத்தைப் பற்றியும் அவனுங்க வாழ்க்கை பற்றியும் தேவையில்லாமல் நீங்கள் தலையிடுவது. எனக்கு சுத்தமா பிடிக்கல அதனால இனிமேல் நான் சொல்றபடி நடந்துக்குங்க என்று கைநீட்டி பேசினான் பரந்தாமன்..
என்ன பரந்தாமா.. பேச்செல்லாம் ஒரு மாதிரியா இருக்கு ..
பெத்த மகனாக இருந்தாலும் தப்புன்னு தெரிஞ்சா உயிரை எடுத்துடுவான் இந்த பண்ணையார் இது உனக்கே தெரியும்..
என் லட்சியத்திற்காக ..யாருக்கும் பயந்துக்கிட்டு விட்டுக் கொடுக்க மாட்டேன் .. இது என்னோட குணம் அப்பா..
என்று சொல்லிக்கொண்டே கையில் வைத்திருந்த எல்லாம் நிலை பத்திரங்களையும் மறுபடியும் மேஜை மீது வைத்துவிட்டு பண்ணையாரை முறைத்துப் பார்த்தான் பரந்தாமன்..
அப்படின்னா உன்னோட முடிவு என்று பரந்தாமனை முறைத்தபடியே கேட்டார் பண்ணையார்..
அப்போது பரந்தாமன் பண்ணையாரின் தோல் மீது இருந்த துண்டை எடுத்து கையில் வைத்து ... கயிறு போல முறுக்கிக்கொண்டு பண்ணையாரிடம் காட்டினான்..
நல்ல முடிவு செய்திருக்கிறாரே பரந்தாமா ... இப்படிப்பட்ட மகனை பெற்றதற்கு எனக்கு இந்த முடிவு தேவைதான் . நீயே உன் கையால என் கழுத்தை நெரித்து கொன்னுடு இல்லையென்றால் நான் உன்னை உயிரோடு விடமாட்டேன் ..
உன்னை நானே பெத்து நானே கொன்று விட்டேன் என்ற பாவம் என்னை சேரும் ..
அதனால் என்னை உயிரோடு விடாதே. அது உனக்குத்தான் ஆபத்து பரந்தாமா ...
என்று விறப்போடு சொன்னார் பண்ணையார்...
உடனே பரந்தாமன் கையில் வைத்திருந்த துண்டினால் பண்ணையாரின் கழுத்தில் மாட்டி இறுக்கிப் பிடித்து பற்களை நறநற வென கடித்துக் கொண்டு பண்ணையாரின் முகத்தை கோபத்தோடு பார்த்தான்..
பண்ணையார் வலியால் துடித்தார்..
பண்ணையாருக்கு தனது உயிர் போக போகிறது என்று நினைத்து துடித்தார் அப்போது சந்திரனையும் தீனாவையும் சாந்தியும் நினைத்துப் பார்த்தார்.. இந்த அரக்கனை நம்பி இவர்கள் எப்படி வாழப் போகிறார்களோ என்று நினைத்துக்கொண்டு வலியால் துடித்தார்..
இந்த காரியத்தை அப்போதே செய்திருந்தால் தேவையில்லாமல் சங்கரையும் ரேகாவையும் கொன்று இருக்க மாட்டேன் .. என்று பற்களை கடித்துக்கொண்டே பரந்தாமன் சொன்னான்..
பரந்தாமனின் பேச்சி கேட்டதும் பண்ணையாருக்கு பெரும் அதிர்ச்சியானது...
அந்த அதிர்ச்சியில் அவர் இதய துடிப்பு நின்றுவிட்டது..
அப்பா இறந்துவிட்டார் என்று நினைத்து பரந்தாமன் கழுதை இறுக்கிப் பிடிப்பதை நிறுத்திவிட்டான்.
ஆலமரம் வேரோடு சாய்வதை போல பண்ணையார் கீழே விழுந்தார்..
சங்கர் ரேகாவை கொன்றுவிட்டேன் என்று சொன்னதும் உன் மூச்சு நின்றுவிட்டதே அப்பா..
சென்று சொல்லிக்கொண்டே பரந்தாமன் பண்ணையாரை தூக்கிக்கொண்டு கட்டிலில் படுக்க வைத்து விட்டு கையில் வைத்திருந்த துண்டை சரி செய்து அவர் தோள் மீது போட்டுவிட்டு உடனே ஊருக்குள்ளே சென்றான் பரந்தாமன்..
🏘️🛖⛺🏠 ஊருக்குள்ளே எல்லோரும் முத்தையாவின் வீட்டின் வாசலில் நிரம்பி ...
அழுது கொண்டிருந்தார்கள் சந்திரனும் தீனாவும் பெரும் கவலையில் இருந்தார்கள்
அப்போது தம்பி என்ற குரல் சத்தமாக கேட்டது ...
அங்கு கூடியிருந்தவர்கள் எல்லோரும் திரும்பிப் பார்த்தார்கள்
அப்போது பரந்தாமன் அழுதுகொண்டே ஒடி வருவதை பார்த்து எல்லோரும் அதிர்ச்சியானார்கள்..
தம்பி ..அப்பா நம்மை எல்லோரையும் விட்டுட்டு போயிட்டாரு தம்பி என்று சொல்லிக்கொண்டே ஓடிவந்து அழுதான் பரந்தாமன்..
இதைக் கேட்டதும் ஊர் மக்களுக்கும் மேலும் அதிர்ச்சியாக இருந்தது..
சாந்தியால் இதை நம்பமுடியவில்லை...
சந்திரனுக்கும் தீனாவுக்கும் தலையே வெடித்து சிதறும் அளவுக்கு அதிர்ச்சியானது ..
உடனே அப்பா என்று இருவரும் கத்தி அழுதார்கள் பிறகு எல்லோரும் தலையில் அடித்துக்கொண்டு அழுதார்கள்..
ஒருவன் செய்யும் சதியால் பண்ணையார் புறம்.. ஊர் மக்களே சோகத்தில் அழ்ந்தார்கள் ..
இனி பண்ணையார் புறம் பழைய நிலைமைக்கு மாறுமா என்பதை பொறுத்திருந்து பார்க்கலாம்..
This site uses cookies to help personalise content, tailor your experience and to keep you logged in if you register.
By continuing to use this site, you are consenting to our use of cookies.
