Your browser does not support JavaScript!

லாகின் செய்வதில் சிரமம் இருப்பவர்கள் தொடர்பு கொள்ள வேண்டிய மின்னஞ்சல் - sahaptham@gmail.com


Completed பண்ணையார் தோட்டம் மர்மம்

⬇️அத்தியாயம்-..39👇


மறுநாள் காலையில் பரந்தாமன் தனது யோசனையை சாந்தியிடம் சொன்னான்...

இதுக்கு ஒருபோதும் நான் சம்மதிக்க மாட்டேன்.
இதனால் என்ன பிரச்சனை ஏற்பட்டாலும். இந்த ஒரு விஷயத்திற்கும் மட்டும் நான் சம்மதிக்கவே மாட்டேன்
தயவு செய்து உங்க முடிவை மாற்றிக்கிங்க மாமா. என்று பிடிவாதமாக சாந்தி சொன்னாள்..

நம்ம தோட்டத்துல வேலை செய்யறதுக்கு நாமலே பயந்தான் ஊர் மக்கள் எப்படி வருவாங்க வேலைக்கு. எங்களுக்கு எதுவுமே நடக்காது நீ தைரியமா இரு சாந்தி..

ஏற்கனவே மூணு குடும்பம் மர்மமான முறையில் காணாம போயிட்டாங்க. அதுக்கே இன்னும் சரியான தீர்வு கிடைக்கல மறுபடியும் நீங்க மூணு பேரும் பம்புசெட்டில் தங்கி வேலை செய்த உங்களுக்கு ஏதாவது ஒன்னு நடந்தா என் நிலைமையை கொஞ்சம் நினைச்சுப் பாரு மாமா என்று வருத்தத்தோடு சொன்னாள் சாந்தி..

பரந்தாமனுக்கு ஒரே குழப்பமாக இருந்தது. எப்படி இவளுக்கு சொல்லி புரியவைப்பது
நடந்த எல்லாம் குற்றங்களையும் நாங்கள்தான் செய்தோம்
அதனால் எங்களுக்கு எதுவுமே நடக்காது என்று சொல்லவும் முடியாமல் தவித்தான் பரந்தாமன்..

அண்ணி நீங்கள் நினைக்கிற மாதிரி இந்த முறை எந்த அசம்பாவிதமும் . நம்ம பம்புசெட்டில் நடக்காது
இந்த முறை நாங்கள் கவனமாக நடந்துகொள்கிறோம் அண்ணி அதனால் நீங்கள் பயப்பட வேண்டாம் என்று சந்திரன் சாந்தியிடம் பொறுமையாக எடுத்துச் சொன்னான்..

உங்களுக்கு என்ன தம்பி....
நீங்க ஆம்பளைங்க ....
எதை நாளும் சொல்லிவிட்டு துணிச்சல இறங்கி செய்வீங்க.. நாளைக்கு ஏதாவது உங்களுக்கு ஒன்னு நடந்தா தனி மரமா நிக்கிறது நான் மட்டும்தான் தம்பி.... எனக்குன்னு அப்புறம் யாருமே கிடையாது ... அதுக்கப்புறம் நான் உயிரோடு இருப்பேன் என்று நீங்கள் நினைக்கிறீர்களா என்று கண்ணீரோடு சொன்னாள் சாந்தி..

அண்ணி நீங்க சொல்றது உண்மைதான... இருந்தாலும் இந்த முறை நாங்கள் மூன்று பேரும்
இந்த ஊர் மக்களுக்காக கடுமையாக உழைக்க வேண்டும் என்ற நல்ல எண்ணத்தில் தான் இந்த முடிவை எடுத்திருக்கிறோம் அண்ணி .... தயவுசெய்து எங்களை போக அனுமதி கொடுங்கள் அண்ணி என்று தீனாவும் பணிவாக கேட்டான்...

நானும் ஊர்மக்கள் நல்லதுக்காகத்தான் சொன்னேன் எல்லோருக்கும் நிலத்தை பிரித்துக் கொடுத்துவிட்டு நம்ம நிம்மதியா வீட்டில் இருந்தால் என்ன ...

அவர்கள் அவரவர் நிலத்தில் வேலை செய்து பிழக்கட்டும் அதில் கிடைக்கும் லாபத்தில் நமக்கு கொஞ்சம் கொடுக்கட்டும் இது போதாதா நமக்கு ..
அதை விட்டுவிட்டு தேவையில்லாமல் மறுபடியும் பம்புசெட்டில் தங்கி வேலை செய்தால் உங்களுக்கு நிச்சயம் ஏதாவது நடந்து விடும் அதனால் தயவு செய்து இந்த முடிவை விட்டுவிடுங்கள் என்று மறுபடியும் அழுதுகொண்டே சொன்னால் சாந்தி...

பரந்தாமன் சந்திரன் தீனா மூவரும் என்ன சொல்லி புரியவைப்பது என்று தெரியாமல் குழம்பினார்கள் சாந்தியின் நிலைமையை பார்த்து அவர்களுக்கு கவலையாக இருந்தது..

பிறகு பரந்தாமன் சாந்தியின் தோல் மீது தட்டிக்கொடுத்து பொறுமையாக சொன்னான்...

இந்த ஒரே ஒருமுறை மட்டும் எங்களுக்கு நீ அனுமதி கொடு அதுக்கப்புறம் நீயே ஆச்சரியப்படுவ இந்த ஊர் மக்கள் நிம்மதியாக வாழ்வதை பார்த்து உனக்கே சந்தோஷமாக இருக்கும் .
அதோடு நாமும் நிம்மதியாக இருக்கலாம்
அதுக்கு அடுத்தபடியாக சந்திரனின் திருமணத்தையும் நடத்த வேண்டும் இதற்கெல்லாம் தீர்வு கிடைக்க வேண்டுமென்றால்
நாங்கள் மூன்று பேரும் பம்புசெட்டில் தங்கி வேலை செய்தால்தான் எல்லாவற்றுக்கும் தீர்வு ஏற்படும் சாந்தி என்று பரந்தாமன் சொன்னான்..

இதே போல தான் சங்கரும் துணிச்சலோடு வேலை செய்து வந்தான் .. சங்கரின் துணிச்சலை பார்த்து ஊர் மக்களே ஆச்சரியப்பட்டார் ...
அவன் நிச்சயம் இதற்கெல்லாம் ஒரு முடிவு கட்டி விடுவான் என்ற நம்பிக்கை எல்லோருக்குமே இருந்தது ஆனால் கடைசியில் நடந்தது வேறு அதனால் தான் சொல்கிறேன் மாமா .. எனக்கு நீங்கள் மூன்று பேரும் வேண்டும் உங்களை நம்பி தான் இந்த ஊர் மக்களும் இருக்கிறார்கள் இப்போது நீங்களே இந்த மர்மமான வேலைக்கு போனால் எப்படி மாமா என்று பாசத்தோடு மூவரையும் பார்த்து அழுதபடி சொன்னால் சாந்தி...

பரந்தாமனுக்கு மெல்லமெல்ல கோபம் தலைக்கேறியது ...
அவளின் சம்மதத்தை இனி எதிர்பார்த்தால் நம்முடைய இலட்சியம் நிறைவேறாது என்று மனதில் நினைத்துக்கொண்டு சற்று கோபத்தோடு சொன்னான் பரந்தாமன்..

சாந்தி எங்களுடைய முடிவில் எந்த மாற்றமும் இல்லை தேவையில்லாமல் நீ அழுது கொண்டு எங்களை தர்மசங்கடத்தை ஏற்படுத்தாதே சாந்தி ...
எனக்கு கோபம் வந்தால் நான் என்ன செய்வேன் என்று எனக்கே தெரியாது...
உன்னோடு சம்மதத்தோடு நாங்கள் வேலைக்கு போகணும் என்று நினைத்துதான் உன்னுடைய சம்மதத்தை கேட்கிறோம் ..
ஆனால் நீ இப்படி பிடிவாதம் பிடிப்பதில் எந்த பலனும் கிடையாது சாந்தி ....
நிச்சயம் எங்கள் முடிவில் எந்த மாற்றமும் இல்லை நீ தான் உன்னுடைய பிடிவாதத்தை விட்டு விட்டு எங்களை நல்லபடியாக வழி அனுப்பி வைக்க வேண்டும் என்று சற்று கோபத்தோடு சொன்னான் பரந்தாமன்...

பரந்தாமனின் பேச்சு சாந்திக்கு அதிர்ச்சியாக இருந்தது ...
அப்படி என்றால் இவர்கள் மூவருக்கும் நிச்சயம் ஏதோ நடக்கப்போகிறது இனிமேல் நாம தனிமரமாக தான் நிற்கப் போகிறோம் என்று நினைத்து சிறிது நேரம் அதிர்ச்சியில் மௌனமாக இருந்தால் சாந்தி..


நமக்கு ஒன்றும் நடக்காது இருந்தாலும் அண்ணி இடத்தில் நாம் இருந்தாலும் இப்படிதான் பிடிவாதம் பிடிப்போம் என்று சந்திரன் யோசித்தபடி வருத்தத்தோடு நின்றான்..

அண்ணே நம்முடைய முடிவில் ஒரு சின்ன மாற்றத்தை ஏற்படுத்திக் கொள்ளலாம் அண்ணே அன்னைக்காக என்று தீனா பரந்தாமனிடம் சொன்னான்...

அப்போது சாந்திக்கு தீனாவின் பேச்சு சற்று ஆறுதலாக இருந்தது வியப்போடு தீனாவை பார்த்தால் சாந்தி..

சொல்லு தம்பி..

பம்புசெட்டில் தங்கி மூன்று பேரும் வேலை செய்தால் நமக்கு ஏதாவது நடந்திடும் என்ற பயத்தில் தான் அண்ணி இதற்கு சம்மதம் சொல்லல அதனால நம்ம மூணு பேரும் பம்புசெட்டில் ஒன்றாக தங்கி வேலை செய்வதை விட மூவரும் ஆளுக்கு ஒரு நாள் என்று பம்புசெட்டில் தங்கி வேலை செய்யலாம் அன்னிக்கும் சற்று ஆறுதலாக இருக்கும் என்று தீனா சொன்னான்..

இப்போதாவது உனக்கு சம்மதமா சாந்தி ....
தீனா சொன்னதுபோலவே நாங்கள் ஆளுக்கு ஒரு நாள் பம்புசெட்டில் தங்கி வேலை செய்கிறோம் என்று பரந்தாமன் சாந்தியை பார்த்து பாசத்தோடு சொன்னான்..

அப்போது சந்திரன் சொன்னான்....
அண்ணே பம்புசெட்டில் தினமும் நானும் தம்பியும் மாறி மாறி வேலை செய்கிறோம் ..
நீங்கள் அண்ணியோடு இருங்கள் நாங்கள் இருவரும் தோட்டத்தை பார்த்துக்கொள்கிறோம் அண்ணா என்று சந்திரன் சொன்னான்...

நீங்கள் இவ்வளவு பிடிவாதமாக இருப்பதால் நான் இதற்கு சம்மதிக்கிறேன் ஆனால் உங்களில் யாராவது ஒருவருக்கு ஏதாவது சின்ன பாதிப்பு
ஏற்பட்டால் கூட நிச்சயம் நான் என்ன முடிவு எடுப்பேன் என்று எனக்கே தெரியாது
அதனால் இந்த முறை கவனமாக இருக்கணும் தம்பி ...
நமக்கு வழிகாட்டியாக இருந்த உங்க அப்பாவும் இப்போது இல்லை அதனால் நாமதான் கவனமாக நடந்து கொள்ளணும் .
இதை மனதில் வைத்துக் கொண்டு வேலை செய்யுங்கள் என்று வருத்தத்தோடு சொல்லிவிட்டு உள்ளே சென்றாள் சாந்தி...

எப்படியோ சாந்தியின் சம்மதத்தை வாங்கிவிட்டோம் என்று நினைத்துக்கொண்டு பரந்தாமன் தனது தம்பிகளை பார்த்து சொன்னான்... தம்பி நீங்கள் இரண்டு பேரும் மாறி மாறி பம்புசெட்டில் தங்கி வேலை செய்வதற்கு கஷ்டமாக இருக்காதா நானும் ஒரு நாளைக்கு வேலை செய்கிறேன் தம்பி என்று பாசமாக நடித்துக்கொண்டு சொன்னான் பரந்தாமன்..

வேண்டாம் அண்ணா... நாங்களே பார்த்துக் கொள்கிறோம்
எங்களுக்கும் செய்த தவறுக்கு இந்த ஊர் மக்களுக்கு கடுமையாக உழைத்து அவர்களை சந்தோஷமாக பார்த்துக் கொண்டோம் என்ற நிம்மதி எங்களுக்கு கிடைக்கும் அண்ணா என்று தீனா சொன்னான் ...

இதைக் கேட்டதும் பரந்தாமனுக்கு மேலும் சந்தோஷம் பொங்கியது இனிமேல் நமக்கு நல்ல காலம்தான் தம்பிகளும் நம் நினைத்தபடியே நடந்துகொள்கிறார்கள் ...
இனி நமக்கு எந்த தடங்கலும் ஏற்படாது நம்முடைய லட்சியத்தை சீக்கிரமாகவே அடைந்துவிடலாம் என்று நினைத்துக்கொண்டான் பரந்தாமன்...


🏠🛖🏘️⛺🏝️ ஊர் மக்களுக்கு பண்ணையார் மகன்கள் பம்புசெட்டில் தங்கி வேலை செய்யப் போகிறார்கள் என்ற விசயத்தை கேள்விபட்டதும் எல்லோரும் அதிர்ச்சியானார்கள்..

நம்ம எல்லோரும் இந்த ஊரைவிட்டு போய்விடுவோம் என்ற கவலையில் தான் பண்ணையார் மகன்கள் இந்த முடிவை எடுத்திருக்கிறார்கள் பாவம் நமக்காக அவர்கள் உயிரை பணயம் வைத்து அந்த பம்புசெட்டில் தங்கி வேலை செய்ய துணிந்து விட்டார்கள் ..
இவர்களின் செயலுக்கு நம்ம தலை குனிந்து நிற்க வேண்டியதுதான் என்று ஊர் மக்கள் கூட்டமாக பேசிக்கொண்டார்கள்..

நம்முடைய நலனுக்காக அவர்கள் துணிந்து இந்த முடிவை எடுத்து விட்டார்கள் ஆனால் நம்ம இன்னும் பயந்து கொண்டேதான் இருக்கிறோம் இது இப்படியே நீடித்தால் நம்ம முத்தையா அண்ணனுக்கு கொடுக்கிற மரியாதை குறைந்து கொண்டே வரும் ...

அதனால் கூடிய சீக்கிரத்தில் நம்மில் யாராவது ஒருவர் அவர்களைப்போலவே பம்புசெட்டில் தங்கி வேலை செய்ய துணிந்து வரவேண்டும் ..
நாமளும் ஆளுக்கு ஒருவர் என்ற விதத்தில் தினமும் பம்புசெட்டில் தங்கி வேலை செய்ய வேண்டும் அப்படி செய்தால்தான் நாம் பண்ணையாருக்கும் முத்தையாவுக்கு கொடுக்கும் மரியாதை என்று மற்றொருவர் சொன்னார்..

ஆமாம் நீங்க சொல்றது உண்மைதான் ...
இல்லையெனறால் கூலி கொடுத்த முதலாளியை நம் வேலை செய்ய வைத்த பாவத்தை சுமக்க வேண்டியது இருக்கும் என்று மற்றொருவர் சொன்னார்..


சரி சரி கொஞ்ச நாள் அவர்கள் பம்புசெட்டில் வேலை செய்யட்டும் அதன் பிறகு உடனே நாமும் பம்புசெட்டில் தங்கி வேலை செய்வதற்கு துணிந்து வரவேண்டும் ..
இந்த ஊரிலுள்ள ஆண்கள் தினமும் ஆளுக்கு ஒருநாள் பம்புசெட்டில் தங்கி வேலை செய்ய வேண்டும் இது நம்முடைய கடமையும் கூட என்று ஒருவர் சொன்னார்..

அப்போது அந்தக் கூட்டத்தில் ரேகாவின் அம்மா. பித்துப் பிடித்தவள் போல லட்சுமி அம்மாள் எல்லோரையும் இலேசாக முறைப்படியும் சிரித்தபடி இருந்தாள் அவரைப் பார்த்து எல்லோரும் கவலையோடு இருந்தார்கள்..

பாவம் எப்படி இருந்த குடும்பம் இப்படி தலைகீழாக மாறிவிட்டது என்று நினைத்து வருத்தப் பட்டார்கள் அனைவரும்..


⛺ குருவே விஷயம் தெரியுமா... நாளையிலிருந்து எல்லோரும் பண்ணையார் தோட்டத்துக்கு வேலைக்கு போகப் போறாங்க... இனிமேல் ஊர்மக்கள் சம்பாதிக்க போறாங்க நமக்கும் வருமானம் இனிமேல் நல்லாவே கிடைக்கும் குருவே என்று ஒரு சிஷ்யன் சொன்னான்..

ஆமாண்டா நானும் கேள்விப்பட்டேன் ..இனிமேல் நமக்கு எதிரிகள் குறைவுதான்
இந்த பண்ணையாரும் முத்தையாவும் தான் நம்மை கண்டுக்கவே மாட்டாங்க
ஆனால் இப்போது இவங்க இரண்டு பேருமே இல்லை அதனால் இந்த ஊரை நம் எப்படியாவது நம் கைக்குள் வைத்துக்கொள்ள வேண்டும் ..
அப்போதுதான் பணம் நிறைய சம்பாதிக்க முடியும் அதுக்கு ஒரு நல்ல யோசனையை செய்து
ஒரு திட்டத்தை போடவேண்டும் சிஷ்யா என்று சாட்டையடி சாமியார் தனது சிஷ்யர்களிடம் பொறுப்போடு சொன்னார்..

அது எப்படி முடியும் குருவே.... பண்ணையாருக்கு பதிலாக அவரின் மகன்கள் இந்த ஊரை வழிநடத்துறாங்க ..
அவங்களும் நம்மை கண்டுக்கவே மாட்டாங்க இப்படி இருக்கும்போது நாம எப்படி ஊரை நம்ம பக்கம் திருப்ப முடியும் குருவே என்று சிஷ்யன் சொன்னான்..

அதுக்கு தான் சொல்றேன் சிஷ்யா..
இந்த மூன்று பேரையும் நம் வலையில் சிக்க வைக்க வேண்டும் அதுக்குத்தான் ஏதாவது ஒரு திட்டத்தை போட வேண்டுமென்று அவர்கள் நம் வலையில் சிக்கி விட்டால் பிறகு இந்த ஊரே நம் கையில்தான் என்று சாட்டையடி சாமியார் சொன்னார்..

அப்படின்னா கொஞ்ச நாள் போனதும் மறுபடியும் இந்த ஊருக்கு சோதனைக்காலம் வரப்பகுதுன்னு சொல்லுங்க குருவே ...
அப்போது பண்ணையார் பசங்க உங்க பேச்சை மதித்து ஓடிவந்து பரிகாரத்தை செய்ய சொல்லுவாங்க ..
அப்போது அவங்களை நம்ம வலையில் சிக்க வைத்துவிடலாம் குருவே என்று மற்றொரு விஷயம் சொன்னான்..

எதையாவது சொல்லி இந்த மூன்று பேரையும் நம்ம வழிக்கு வர வைக்கணும் அப்படி செய்தால் தான் நம்ம ஆயுசு முழுக்க உட்கார்ந்து சாப்பிட முடியும் என்று சாட்டையடி சாமியா உறுதியோடு தனது சிஷ்யர்களிடம் கூறினார்...



பரந்தாமன் நினைத்தபடியே ஊர் மக்கள் எல்லோரும் தோட்டத்தில் வேலை வந்து செய்தார்கள்...

பரந்தாமனும் பம்புசெட்டில் உள்ள தனது தாய் படத்தின் பின்னால் சேர்த்து வைத்திருந்த பணத்தில் சிறிதளவு எடுத்து விவசாயத்திற்கு செலவு செய்தான் ...

🌱🌾🍁🌼🌻🌹🌴விவசாயமும் நன்றாக நடந்தது ...

திட்டமிட்டபடி சந்திரன் ஒரு நாள் தீனா ஒருநாள் என்று இருவரும் மாறி மாறி பம்புசெட்டில் தங்கி வேலை செய்து வந்தார்கள்..

சாந்திக்கும் சந்தோசம் ஏற்பட்டது எப்படியோ எல்லோரும் சந்தோசமாக இருக்கிறோம் இது இப்படியே நீடித்தால் நல்லா இருக்கும்
ஆனால் திடீரென்று ஏதோ மர்மமான முறையில் ஏதாவது நடந்துவிடுகிறது என்ற பயம் அவள் மனதுக்குள் ஒலித்துக்கொண்டு இருந்தது..


........நாட்கள் நகர்ந்தது....

ஊர் மக்கள் தினமும் தோட்டத்தில் வேலை செய்து நிம்மதியாக குடும்பம் நடத்தினாலும் சங்கரையும் ரேகா வையும் கனகாவும் ஊமையனும்
அந்த பெரியவரின் மகனையும் மருமகளையும் நினைத்து வருத்தப்பட்டார்கள் ...

இந்த நிலத்தில் அவர்கள் எப்படி எல்லாம் சந்தோஷமாக வேலை செய்து வந்தார்கள் ..
ஆனால் அவர்களுக்கு என்ன நடந்ததோ என்று தெரியவில்லையே
இப்போது அவர்கள் எப்படி இருக்கிறார்கள் என்று கூட நமக்கு தெரியவில்லை ..
ஆனால் இவர்களை எல்லாம் நம் மறந்துவிட்டு நாம் மட்டும் சந்தோசமாக குடும்பம் நடத்தி வருகிறோம் என்று நினைத்து மக்கள் கவலைப்பட்டார்கள்....


நிறைய பணத்தை விவசாயத்திற்காக செலவு செய்து விட்டோம் ...
இனிமேல் அருவடை செய்து லாபத்தை வழக்கம்போல பம்புசெட்டில் மறைத்து வைத்து விடலாம் என்று நினைத்துக்கொண்டு பரந்தாமன் சந்தோஷமாக இருந்தான்...



பரந்தாமனின் கனவு பலிக்குமா.....



தொடரும்......
 
⬇️அத்தியாயம்...40👇


ஊர் மக்கள் எல்லோரும் தோட்டத்தில் வேலை செய்வதை பார்த்து.. பரந்தாமன் சந்திரன் தீனா மூவரும் ரசித்தபடி பம்புசெட்டின் கிணற்றின் அருகில் நின்றிருந்தார்கள்...

அப்போது ஒரு கூலித்தொழிலாளி வந்து பரந்தாமனிடம் சொன்னார்..

ஐயா எங்களுக்கு வேலை தரணம் என்பதற்காக நீங்கள் பம்புசெட்டில் தங்கி கஷ்டப்பட்டு வேலை செய்கிறீர்கள் ...
இதை பார்க்கும்போது எங்களுக்கு ரொம்ப வருத்தமாக இருக்கிறது அதனால் அடுத்த மாதத்திலிருந்து நாங்கள் ஆளுக்கு ஒரு நாள் பம்புசெட்டு தங்கி வேலை செய்கிறோம் ஐயா என்று அந்த கூலித்தொழிலாளி பரந்தாமனிடம் சொன்னார்..

ரொம்ப சந்தோஷம் ...
உங்களுக்கு எப்போது பம்புசெட்டில் தங்கி வேலை செய்யணும் என்ற எண்ணம் வருகிறதோ ..
அப்போதே நீங்கள் வாங்க அதுவரைக்கும் நாங்களே பார்த்துக்கொள்கிறோம் என்று பரந்தாமன் சொன்னான்..

ஐயா இன்னொரு விஷயம் என்று இழித்தார் அந்தப் பெரியவர்...

என்ன விஷயம் ..சொல்லுங்க ஐயா எதுக்கு தயங்குறீங்க...

ஒன்னும் இல்ல ....வழக்கம் போல நம்ம சாட்டையடி சாமியாரு மறுபடியும் இந்த ஊருக்கு சோதனை காலம் வரப் போகுதுன்னு சொல்லுறாரு அதனால நீங்க அவர பார்த்து இதற்கு ஏதாவது பரிகாரம் செய்யணுமா என்று கேளுங்களேன் என்று சற்று தயக்கத்துடன் சொன்னார் அந்த கூலித்தொழிலாளி...

பரந்தாமனுக்கு ம் அவனது தம்பிகளுக்கும் கோபம் தலைக்கு ஏறியது இருந்தாலும் அதை நிதானமாக கட்டுப்படுத்திக் கொண்டார்கள் .
இந்த சாமியாரை கொஞ்சம் அடக்கி வைக்க வேண்டும் அண்ணா என்று தீனா சொன்னான்..

வீடு வீடு .. அவருக்கு மனசுல பட்டத சொல்றாரு நமக்குத் தெரியாதா இனிமேல் இந்த கிராமத்துக்கு நல்ல காலம் தான் வரும் என்று இதற்கெல்லாம் கோபப்படக் கூடாது என்று பரந்தாமன் சொன்னான்..

ஐயா நான் ஏதாவது தவறாக பேசிவிட்டேன என்று கூலித்தொழிலாளி சற்று பதட்டமாய் கேட்டார்..

அப்படியெல்லாம் ஒன்றுமில்லை... நீங்கள் அந்த சாமியாரை தெய்வமாக நினைக்கிறீர்கள்.. அதனால் உங்கள் மனசுக்கு பட்டதை என்னிடம் சொன்னிங்க..
ஆனால் எங்களுக்கு இந்த மந்திர தந்திரத்தில்.. இதில் எல்லாம் நம்பிக்கை கிடையாது ஐயா..
இது எங்க அப்பாவுக்கும் பிடிக்காது இது உங்களுக்கே தெரியும் அதனால் அவர் எதையாவது சொல்லட்டும் நம்ம வேலையை நம்ம பார்க்கலாம் என்று பரந்தாமன் கூலித் தொழிலாளியிடம் பொறுமையாக எடுத்துச் சொன்னான்..

சரிங்க ஐயா என்று சொல்லிவிட்டு கூலி தழிலாளி வேலை செய்ய கிளம்பிவிட்டார்...

அண்ணே ..இந்த சாமியாரின் கையை காலை உடைச்சஅதான் இந்த மாதிரி தேவையில்லாத பிரச்சனையை உருவாக்க மாட்டான் என்று சந்திரன் சற்று கோபத்தோடு சொன்னான்..

விடு தம்பி ...இந்த ஊருக்கு சோதனை காலத்தை நாமதான் தெரியாம வர வச்சிடும்...
ஆனால் இனிமேல் நாம இந்த ஊருக்கு நல்ல காலத்தை தான் கொடுக்கப் போறோம் ..எல்லாமே நம்ம முடிவு பண்றதுதான்..
அதனால தேவை இல்லாம அந்த சாமியாரை எதுக்கு அடிக்கணும் சிலபேர் அவரை தெய்வமாக பாக்குறாங்க அதனால அவரு எதையாவது சொல்லிட்டு போட்டோம் இந்த முறை அவர் சொல்றதெல்லாம் பலிக்காது என்று சாதாரணமாக பரந்தாமன் சொல்லிவிட்டு தோட்டத்தை சுற்றிப் பார்க்க சென்றான்...


.....நாட்கள் நகர்ந்தது....


இரவு 10 மணிக்கு .... வழக்கம்போல தீனா மண்வெட்டியை எடுத்துக் கொண்டு கையில் ஒரு டார்ச் லைட்டை எடுத்துக் கொண்டு தோட்டத்திற்கு கிளம்பினான்..

தம்பி இன்னைக்கு ராத்திரிக்கு வாழைத் தோப்புக்கு தண்ணீர் பாய்த்துவிடு அப்போதுதான் பகலில் மிளகாய் செடிக்கு தண்ணீர் பாய்ச்ச முடியும் என்று பரந்தாமன் சொன்னான்...

சரி அண்ணே என்று சொல்லிவிட்டு தீனா கிளம்பினான் அப்போது பரந்தாமன் மறுபடியும் அழைத்தான்..

தம்பி 🏍️பைக்கை எடுத்துக் கொண்டு போ என்று சொன்னான்..

வேண்டாம் அண்ணா ..
பைக்கில் இதுவரைக்கும் நம்ம மூன்று பேரும் தன் ஒன்றாக சென்று இருக்கிறோம் தனியா ஓட்டிச்சென்று பழக்கம் இல்லை அதனால் நான் நடந்தே போகிறேன் என்று சொல்லிவிட்டு வழக்கம் போல தீனா தோட்டத்திற்கு நடந்தே சென்றான்...


எந்த ஒரு பயமும் படபடப்பும் இல்லாமல் தீனா வழக்கம் போல களத்துமேட்டில் பைக் நிறுத்துமிடத்தில்
நின்று அங்கு எரிந்து கொண்டிருக்கும் மின்விளக்கின் வெளிச்சத்தில் சற்று வேட்டியை சரி செய்து கொண்டு இருந்தான்..


அப்போது திடீரென்று கம்பத்தில் எரிந்துகொண்டிருந்த மின்விளக்கு வெடித்து சிதறியது...

அந்த இடத்தில் இருள் சூழ்ந்துகொண்டது தீனாவுக்கு என்ன திடீரென்று விளக்கு வெடிச்சு டிருச்சி என்ற சற்று லேசான பயத்தோடு கையில் வைத்திருந்த டார்ச் லைட்டை அடித்தபடி பாம்பு செட்டை நோக்கி சென்றான்...

சற்று தூரத்தில் இருக்கும் பம்புசெட்டின் அருகில் உள்ள தென்னை மரம் பலா மரம் எல்லாம் புயல் காத்து அடிப்பதை போன்று வேகமாக அசைவதைப் பார்த்து தீனாவுக்கு பயம் அதிகரித்தது..

இங்கு காத்து அடிக்கவில்லை ஆனால் பம்புசெட்டில் அருகில் இருக்கும் மரங்கள் எல்லாம் கீழே விழும் அளவுக்கு அங்கு காற்று அடிக்கிறதே என்று நினைத்து குழம்பினான் தினா...

தீனாவின் நடந்து செல்லும் மேகம் குறைய ஆரம்பித்தது கண்கள் தூரத்திலிருக்கும் பம்புசெட்டிடை கூர்ந்து கவனித்தது. அப்போது அவன் உடம்பு ஒருவிதமான சிலிர்ப்பை ஏற்படுத்தியது...

இன்னைக்கு ஒரு மாதிரியாகவே இருக்கிறதே என்று நினைத்தபடி பாம்பு செட்டை நோக்கி சென்றார் அப்போது வயல்வெளிகளில் இருக்கும் கருவண்டு அவன் முகத்தின் முன்னால் வந்து சுத்தி சுத்தி வந்தது ஒருவிதமான சத்தத்தோடு...

அந்த இரவில் கருவண்டு சத்தம் அவனுக்கு மேலும் பயத்தை அதிகரித்தது...

பம்பு செட்டின் அருகில் புயல் காத்து அடிப்பதைப் போல மரங்கள் எல்லாம் ஆடியது இதை பார்த்துக் கொண்டே வரப்பு மேட்டில் நடந்து சென்றான்..

திடீரென்று வரப்பு மேட்டில் ஒரு கருப்பு உருவம் உட்கார்ந்திருப்பதை பார்த்து அதிர்ந்து போனான் தீனா அந்த இருளில் அந்த உருவம் தீணாவின் கண்களில் லேசாக தெரிந்தது..

உடனே தீனா கையில் வைத்திருந்த டார்ச் லைட்டை .. அந்த உருவம் உட்கார்ந்து இருந்த இடத்தில் அடித்துப் பார்த்தான்..
அப்போது எதுவுமே அவன் கண்களுக்குத் தென்படவில்லை..

அப்போது தீனா டார்ச் லைட்டை ஆப் செய்து விட்டான். 👽 உடனே அந்த உருவம் அதே இடத்தில் உட்கார்ந்து இருப்பது அந்த இருளில் லேசாக தெரிகிறது..

இன்று ஏதோ நடக்கப்போகிறது என்பதை உணர்ந்தான் தீனா... இருந்தாலும் எப்படியாவது பம்பு செட்டுக்கு சென்று வாழைத் தோப்புக்கு தண்ணீர் விட வேண்டும் என்ற முடிவில் மெதுவாக அடியெடுத்து வைத்து பம்புசெட்டை நோக்கி நகர்ந்தான் தீனா...


மறுபடியும் டார்ச் லைட்டை அந்த உருவம் இருந்த இடத்தில் அடித்துப் பார்த்தான்.. அப்போது அந்த உருவம் தென்படவில்லை டார்ச் லைட்டை ஆப் செய்தால் அந்த உருவம் அதே இடத்தில் உட்கார்ந்து இருக்கிறது ...

இப்படி இக்கட்டான நிலைமையில் எப்படி அந்த உருவத்தை கடந்து செல்வது என்ற குழப்பத்தோடு டார்ச் லைட்டை அடித்துக்கொண்டே சென்றான் தீனா ...

அந்த வெளிச்சத்தில் அவன் கண்களுக்கு எதுவுமே தென்படவில்லை ..
பிறகு அந்த இடத்தை கடந்து சென்றதும் திரும்பி பார்த்தான் மறுபடியும் அதே இடத்தில் அந்த உருவம் உட்கார்ந்திருப்பதை பார்த்து அதிர்ந்து போனான் தீனா பிறகு உடனே பம்புசெட்டை நோக்கி வேகமாக நடந்தான்..


பம்பு செட்டின் அருகில் செல்ல செல்ல காற்று வேகமாக வீசியதை உணர்ந்தான் தீனா அப்போது யாரோ சிரிப்பது போல சத்தம் கேட்டது..

தீனாவின் இதயம் வேகமாக துடித்தது இந்த நேரத்தில் யார் சிரிப்பது ஒருவேளை ரேகாவாக இருக்குமா என்ற பயம் தீனாவுக்கு ஏற்பட்டது...

ஒரு பக்கம் தீனாவின் உள்மனது திரும்பிப் போய்விடலாம் என்று சொன்னது .. மறுபக்கம் எப்படியாவது பம்புசெட்டை திறந்து தண்ணீர் மோட்டாரை ஆன் செய்துவிட்டு இங்கிருந்து வீட்டுக்கு கிளம்பி விடலாம் என்று அவன் உள்மனசு சொன்னது இப்படிப்பட்ட குழப்பத்தோடு பயத்தோடு பாம்பு செட்டின் அருகில் சென்று விட்டான் தீனா...

காற்று பலமாக வீசிக்கொண்டிருந்தது அவனால் அந்த இடத்தில் நிற்க கூட முடியவில்லை அப்போது பம்பு செட்டின் மேலே எரிந்திருந்த மின்விளக்கு வெடித்து சிதறியது..

இதைப் பார்த்த தனாவுக்கு நிற்கக்கூட முடியவில்லை
அந்த அளவுக்கு கை கால் உதறல் எடுத்தது பம்புசெட்டிலன் மேலெ எறிந்துருந்த மின்விளக்கு வெடித்து சிதறியதை நினைத்து பயத்தின் உச்சிக்கே சென்றுவிட்டான் தீனா அப்போது அந்த இடத்தில் இருள் சூழ்ந்தது..


திடீரென்று கிணற்றில் சத்தமாக சிரித்தாள் ரேகா...

இனிமேல் இங்கு இருந்தால் நம் உயிருக்கு ஆபத்து என்று நினைத்து தீனா பம்பு செட்டின் கதவை திறப்பதற்கு முயன்றான்...

அப்போது கிணற்றில் புகை கிளம்புவதை பார்த்து மரண பீதியில் அதிர்ந்து போனான் தீனா..

நிச்சயம் நம்ம இங்கிருந்து போக முடியாது என்று அவன் உள் மனசு சொன்னது ...

அப்போது திடீரென்று ☠️😈சங்கர் கோபத்தோடு .. எங்கடா வந்த உனக்கு எவ்வளவு தைரியம் இங்கு வரதுக்கு என்ற ஆவேச குரல் கிணற்றில் இருந்து வந்தது.. உடனே ரேகாவும் சிரிப்பதும். அழுவதும்மாக குரல் வந்தது கிணற்றிலிருந்து..


உடனே இங்கிருந்து ஓடி விட வேண்டும் என்ற எண்ணத்தில் தீனா சட்டென்று பம்புசெட்டின் கதவை திறந்தான் ..
அப்போது தென்னை மரத்திலிருந்து ஒரு தென்னை ஓலை பிடிங்கிக் கொண்டு வந்து தீனாவின் பின்னால் ஓங்கி அடித்தது ... இதை பார்த்த தீனாவுக்கு பெரும் அதிர்ச்சியாக இருந்தது ..

இனியும் இங்கு இருக்கக் கூடாது என்று முடிவு செய்துகொண்டு தீனா வீட்டுக்கு ஓடத் தொடங்கினான்...

அப்போது அந்த தென்னை ஓலை தீணவின் முதுகில் அடித்தபடியே வந்தது அவனும் வலி தாங்க முடியாமல் கத்தி கொண்டு ஓடி வரப்பு மேட்டில் விழுந்தான்...

அப்போது ரேகா தன்னருகில் சிரித்துக் கொண்டே வருவதை உணர்ந்தான் தீனா ..
ஆனால் அவன் கண்களுக்கு உருவம் தென்படவில்லை..

பலா மரத்தின் கிலையும் உடைத்துக் கொண்டு வந்து தானாக தீணாவை அடித்தது.. இப்படி தென்னை ஓலையும் தீனாவை வெளுத்து வாங்கியது அப்போது அவன் சேற்றில் விழுந்து வலி தாங்க முடியாமல் அழுதான் ..
அந்த நேரத்தில் ரேகா சத்தமாக சிரித்துக்கொண்டே இருந்தால் இப்படி மரண பீதியில் தீனா சேற்றில் புரண்டு புரண்டு அடி வாங்கினான்..

உடனே பம்புசெட்டில் தானாக தீப்பற்றி 🏘️🏠🔥எரியத் தொடங்கியது..

பம்புசெட்டில் எரிந்த தீ மளமளவென கரும்புத் தோட்டத்திற்குள் பரவி எல்லா பயிர்களும் எரியத் தொடங்கியது..🔥🌾🌹🌱🔥🔥

இதைப் பார்த்த தீனா ....
மனம் நொந்து போனான்... எவ்வளவு கஷ்டப்பட்டு விவசாயத்தை செய்தோம் .. இப்படி வீணாக🔥 எரிகிறதே என்று...

அப்போது அவன் அருகில் இருக்கும் வாழை தோப்பில் பச்சை மரம் எரிவதை பார்த்து அதிர்ச்சி ஆனான் ...

இனிமேல் சங்கரும் ரேகாவும் நம்மை விடமாட்டார்கள் என்று முடிவு செய்து கொண்டு.. வலியோடு மறுபடியும் ஓடத் தொடங்கினான் ..
அப்போது அவனை பின்தொடர்ந்து கொண்டே தென்னை ஓலையும் பலா மரத்தின் கிளையும் அடித்துக் கொண்டே போனது.


ஒருவழியாக தீனா தப்பித்து வீட்டின் அருகில் சென்று விட்டான்..

அவனால் வலி தாங்க முடியாமல் வீட்டு வாசலிலே மயங்கி விழுந்துவிட்டான் தீனா...


☠️😈இனி சங்கர் ரேகாவின் வேட்டை ஆரம்பம்....👽



தொடரும்.....
 
⬇️அத்தியாயம்...41👇


தீனா ..எப்படியோ சங்கரிடமும் ரேகா விடமும் அடி வாங்கிக்கொண்டு தப்பித்து நள்ளிரவில் தனது வீட்டு வாசலில் மயங்கி விழுந்து விட்டான்..


....பொழுதும் விடிந்தது...

சாந்தி எழுந்தவுடன் வழக்கம்போல பக்கெட்டில் தண்ணீர் எடுத்துக் கொண்டு கையில் ஒரு துடைப்பத்துடன் வீட்டு வாசலை சுத்தம் செய்வதற்கு சென்றாள்...

வீட்டு வாசலில் அலங்கோலமான நிலையில் யாரோ விழுந்து கிடப்பதை பார்த்து அதிர்ச்சியானாள் சாந்தி. ..
உடம்பு முழுக்க சேரும் ரத்தமும் பூசி இருந்ததால் அவளுக்கு யாரென்று அடையாளம் தெரியவில்லை ரத்தக்கரை களைப் பார்த்து பயந்துபோய் வாய்விட்டு கத்தினாள் சாந்தி..

என்னங்க இங்க ஓடி வாங்க.... என்னங்க இங்கே யாரோ விழுந்து கிடக்குறாங்க என்று... அழுதுகொண்டே கத்தினாள் சாந்தி...

சாந்தியின் அலறல் குரலைக் கேட்டு பரந்தாமனும் அவனது மகன் சுரேஷும் சந்திரனும் எல்லோரும் எழுந்து ஓடி வந்து வாசலில் நின்றார்கள்..

உடனே பரந்தாமன் சந்திரனும் ஓடிச்சென்று தீணாவை தூக்கிப் பார்ப்பார்கள் ...அப்போது இருவருக்கும் பெரும் அதிர்ச்சியாக இருந்தது...

சந்திரன்... தீனாவின் அலங்கோலமான நிலைமையை பார்த்து வாய்விட்டு தம்பி தம்பி என்று கதறிக் கதறி அழுதான்....

பரந்தாமனும் தம்பி உனக்கு என்ன ஆச்சுடா என்று அவனும் பதறிப்போனான்...

அப்போதுதான் சாந்திக்கு விழுந்திருப்பது தீனா என்று தெரிந்தது உடனே அவள் ஓடி வந்து தீனாவின் கைகளைப் பிடித்துக்கொண்டு அழுக ஆரம்பித்து விட்டாள்...


எல்லோரும் அழுவதை பார்த்து பரந்தாமனின் மகன் சுரேஷ் அழுதான்..

உடனே சந்திரன் அருகில் இருந்த பக்கெட்டில் இருந்த தண்ணீரை எடுத்து தீணாவின் தலையில் ஊற்றினான்...

அப்போதுதான் தீனாவின் மயக்கம் லேசாக தெளிய ஆரம்பித்தது..

தீனா கண் திறந்து பார்த்ததும் எல்லோரும் அவனைச்சுற்றி அழுது கொண்டிருப்பதைப் பார்த்து அவனுக்கு மேலும் மனம் நொந்து போனான்..

உடனே பரந்தாமனும் சந்திரனும் தீனாவை தூக்கிக்கொண்டு பாத்ரூமில் அவனை குளிப்பாட்டினார்கள் ...உடைகளை எல்லாம் கழட்டிப் போட்டு விட்டு தீனாவை சுத்தம் செய்து ..
பிறகு அவனது அறையில் உடையை மாற்றி கட்டிலில் படுக்க வைத்தார்கள்...

சாந்தியின் அழுகை நிறுத்தவே இல்லை ..மறுபடியும் தீணாவை பார்த்து அழுது கொண்டே இருந்தால்.. தம்பி உனக்கு எப்படி இந்த காயங்கள் வந்தது உன்னை யார் என்ன செஞ்சாங்க என்று புலம்பிக்கொண்டே அழுது இருந்தால் ..

அப்போது பரந்தாமன் சந்திரனும் தலையை தடவி விட்டபடி கேட்டார்கள்..

தம்பி என்ன ஆச்சு ...
தம்பி எங்களுக்கு ரொம்ப பயமாயிருக்கு என்று பதட்டத்துடன் கேட்டாள் பரந்தாமன்..

அப்போது தீனாவின் கண்களில் கண்ணீர் பெருக்கெடுத்து ஓடியது அண்ணன் உண்மையை சொன்னால் தாங்குவாரா என்று நினைத்து வேதனையில் துடித்தான்....


தம்பி நீ அமைதியாக இருப்பதைப் பார்த்தால் எனக்கு ரொம்ப பயமாக இருக்குது தம்பி என்று சாந்தி பதட்டமாய் கேட்டாள்...

அப்போது தீனா கண்களைத் துடைத்துக்கொண்டு மெதுவாக பேச ஆரம்பித்தான்..

அண்ணே.. என்னை எல்லோரும் மன்னித்து விடுங்கள்
நான் உங்களுக்கு பெரிய நஷ்டத்தை ஏற்படுத்தி விட்டேன் என்று சொல்லி மறுபடியும் அழ ஆரம்பித்துவிட்டான் தீனா..

தம்பி என்ன சொல்ற பா எங்களுக்கு ஒன்னும் புரியல நீ என்ன எனக்கு நஷ்டத்தை ஏற்படுத்த போற .. என்று குழப்பத்தோடு கேட்டான் பரந்தாமன்..

அண்ணே.. நேத்து ராத்திரி நான் பம்பு செட்டுக்கு சென்று தண்ணீர் மோட்டாரை ஆன் செய்த போது தவறுதலாக மின்சாரம் பாய்ந்து
நம் பம்புசெட்டு தீப்பிடித்து எரிந்தது அப்போது அருகில் இருந்த நம்முடைய தோட்டம் தீப்பற்றி எரிந்தது. அதில் ஏற்பட்ட காயம் தான் இது. இப்படியே எல்லாம் தோற்றமும் எரிந்து நாசமாகி விட்டது அண்ணே என்னை மன்னித்து விடுங்கள் என்று சொல்லி தீனா தேம்பித் தேம்பி அழுதான்...

பரந்தாமன் அதிர்ச்சியில் அப்படியே கட்டிலில் கீழே உட்கார்ந்து தலையில் அடித்துக்கொண்டு அழுதான்..

எல்லாம் பயிர்களும் எரிந்து விட்டதே என்று நினைத்து சந்திரனும் சாந்தியும் பெரும் அதிர்ச்சியில் அப்படியே சிலை போல நின்றார்கள்....


நான்தான் அப்போதே சொன்னேனே .. நமக்கு இந்த விவசாயம் எல்லாம் வேண்டாம் ஊர்மக்களுக்கு நிலத்தை பிரித்துக் கொடுத்து விடுங்கள் என்று ..
என் பேச்சை யாருமே கேட்கலையே இப்போ பாருங்க நமக்கு எவ்வளவு நஷ்டம் அதோடு தீனாவுக்கு ஏதாவது ஒன்று ஆகியிருந்தால் நம்மால் தாங்க முடியுமா என்று சொல்லி சாந்தி அழுதாள்..


சாந்தியின் அழுகை பரந்தாமனுக்கு மேலும் எரிச்சலாக இருந்தது
உடனே பரந்தாமன் எழுந்து சாந்தியைப் பார்த்து கோபத்தோடு சொன்னான்..

தேவையில்லாமல் எனக்கு நீ புத்திமதி சொல்லாதே ..
யாருக்கு என்ன செய்ய வேண்டும் என்று எனக்குத் தெரியும்..
நீ ஒன்றும் எனக்கு யோசனை சொல்ல தேவை இல்லை .. இத்தனை நாள் ஏதோ மனைவி என்ற மரியாதைக்கு உன்னிடம் சில சம்மதத்தை கேட்டேன் ..
அதுக்காக நீ எனக்கு யோசனை சொல்ல தேவையில்லை .
யாருக்கு என்ன செய்யணும் என்று எனக்கு தெரியும் நீ இனிமேல் தேவையில்லாமல் எதையாவது பேசின. அதுக்கு அப்புறம் என் கோபத்தைப் பற்றி உனக்கு தெரியாது போடி வெளியே என்று ஆவேசத்துடன் சொன்னான் பரந்தாமன்...

பரந்தாமனின் கோபத்தையும் பேச்சியும் பார்த்த சாந்தி அதிர்ந்து போனாள் ...
நம் கணவர் இதுவரைக்கும் இப்படி நம்மிடம் பேசியது இல்லையே
இந்த அளவுக்கு கோபப்பட்டு பார்த்ததில்லையே என்று நினைத்து வேதனையில் துடித்தாள் ..
உடனே அங்கிருந்து வெளியே வந்து தனது மகன் சுரேஷ்சை கட்டியணைத்துக் கொண்டு அழுதாள்...

பரந்தாமன் சந்திரன் தீனா மூவரும் மனவேதனையில் துடித்தார்கள்..

பரந்தாமன் மறுபடியும் தீணாவின் அருகில் உட்கார்ந்து கொண்டு பொறுமையாக கேட்டான்...

தம்பி பம்புசெட்டு மட்டும் எரிந்ததா இல்லை அம்மாவின் பூஜை அறையும் சேர்ந்து 🔥எரிந்து விட்டதா என்று பதட்டத்தோடு கேட்டான்..

அண்ணே பம்புசெட்டு மட்டும்தான் எரிந்தது அம்மாவின் பூஜை அறை எரியவில்லை என்று சொன்னதும் பரந்தாமனின் மனசுக்கு சற்று ஆறுதலாக இருந்தது..

அப்போது தீனா மறுபடியும் அழுதான்...

எதுக்கு தம்பி அழுவுற உனக்கு எதுவுமே நடக்காமல் நீ திரும்பி வந்ததே எங்களுக்கு சந்தோஷம்தான் என்று சந்திரன் சொன்னான்...

அண்ணே... அண்ணி இருந்ததால உங்களிடம் உண்மையை சொல்ல முடியல அண்ணனே என்று சொல்லிக்கொண்டே அழுதான் தீனா...

என்ன தம்பி சொல்ற அப்படி என்ன அங்கு என்ன நடந்தது என்று பரந்தாமனும் சந்திரனும் பதட்டமாக கேட்டார்கள்..

இனிமே நம்ம விவசாயமே செய்ய முடியாது அண்ணா ..சங்கரும் ரேகாவும் அங்கு 👽பேயாக இருக்கிறாங்க அவங்க நம்ம மூணு பேரையும் உயிரோடு விட மாட்டாங்க அவங்க தான் என்னை இப்படி அடித்தது அவர்களிடமிருந்து நான் எப்படியோ தப்பித்து ஓடி வந்துவிட்டேன் இன்னொரு முறை அங்கு சென்றாள் நிச்சயம் அவர்கள் நம்மை உயிரோடு விடமாட்டார்கள் அந்த சங்கர் ரொம்ப கோபத்தோடு இருக்கிறான் அண்ணா ..
இனி நம்மளை நிம்மதியாக வாழ விட மாட்டான் சங்கர் என்று சொல்லி அழுதான் தீனா..

தீனா சொன்னதைக் கேட்டு பரந்தாமனும் சந்திரனும் அதிர்ந்து போனார்கள் ...
விழிபிதுங்க சிலைபோல நின்று விட்டார்கள் ..சங்கரும் ரேகாவும் பேயாக வந்துவிட்டார்களா என்று நினைத்து ...


அப்போது வீட்டு வாசலில் ஊர் மக்கள் கூட்டமாக வந்து அய்யா அய்யா என்று குரல் கொடுத்தார்கள்...

ஊர் மக்களின் குரல் கேட்டதும் பரந்தாமனும் சந்திரனும் வெளியே வந்து பார்த்தார்கள்.. சாந்தி மட்டும் ஊர் மக்களை பார்த்து விட்டு அவள் உள்ளேயே இருந்தால் அழுதுகொண்டு..


ஐயா...இந்தக் கொடுமையை நான் எப்படி சொல்வது .. காலையில் வேலைக்கு சென்றால் நம்ம தோட்டம் எல்லாம் எரிந்து வீணாக கிடைக்கிறது அய்யா என்று சொல்லி எல்லோரும் வருத்தப்பட்டார்கள்...

ஒரு பயிர் கூட மிஞ்சவில்லை அய்யா எல்லாமே எரிந்து விட்டதே. எப்படின்னு எங்களுக்குத் தெரியவில்லை ஐயா என்று சொல்லி வருத்தப் பட்டார்கள்..

இதில் ஏதாவது சதி இருக்கிறதா ஐயா என்று ஒரு கூலித்தொழிலாளி கேட்டார்..

இதில் எந்த ஊரு சதி திட்டமும் கிடையாது ...

நேத்து ராத்திரி என் தம்பி தீனா பம்பு செட்டுக்கு சென்று தண்ணீர் மோட்டார் ஆன் செய்த போது தவறுதலாக மின்சாரம் பாய்ந்து பம்புசெட்டு தீப்பிடித்து எரிந்ததில் தோட்டமும் பற்றிக்கொண்டு எரிந்துவிட்டது. ..

எப்படியோ தவறு நடந்து விட்டது இதனால் எங்களுக்கு நஷ்டம் ஏற்பட்டாலும் ..
நாங்கள் உங்களுக்கு வேலை கொடுத்துக் கொண்டேதான் இருப்போம் . அதனால் நீங்கள் கவலைப்படாமல் செல்லுங்கள் என்று பரந்தாமன் சற்று வருத்தத்தோடு ஊர் மக்களிடம் சொன்னான்..

இது வரைக்கும் வாழை மரம் எரிந்து நாங்கள் பார்த்ததே இல்லை ஐயா ஆனால் நம் தோட்டத்தில் எல்லாம் வாழைத்தோப்பு எரிந்து இருப்பதை பார்த்தால் தான் எங்களுக்கு சந்தேகமாக இருக்கிறது இதில் ஏதாவது சதி இருக்கிறதா என்று அதனால் தான் எங்களுக்கு சந்தேகம் வந்தது ஐயா என்று ஒரு கூலித்தொழிலாளி சொன்னார்..

பச்சை வாழ மரத்தையே எரித்திருக்கிறான் அந்த சங்கரும் ரேகாவும் .. அந்த அளவுக்கு கோபத்தோடு இருக்கிறான்.. என்று மனதில் நினைத்துக் கொண்டார்கள் பரந்தாமனும் சந்திரனும்...

ஒரு சதித் திட்டமும் இல்லை இன்னும் கொஞ்ச நாளில் பம்புசெட்டில் உள்ள மின்சாரத்தை சரி செய்துவிட்டு மறுபடியும் விவசாயத்தை தொடங்கலாம் நீங்கள் கவலைப்படாமல் போங்கள் என்று ஊர் மக்களிடம் சொல்லி அனுப்பி வைத்தான் பரந்தாமன்..


நடந்ததையெல்லாம் கவனித்து இருந்த சாந்தி ...
மறுபடியும் விவசாயம் செய்யப் போறீங்களா... இவர் கடைசி வரைக்கும் விவசாயத்தை விட மாட்டார் நிச்சயம் நம் குடும்பத்திலும் நிம்மதியும் இருக்காது என்று நினைத்து சாந்தி கவலைப்பட்டாள்..


இப்படியே நடந்ததை எல்லாம் நினைத்துப் பார்த்து எல்லோரும் கவலையோடு இருந்தார்கள்...


......நாட்கள் நாட்கள்....


தீனாவின் உடல்நிலை மெல்ல மெல்ல தெரியாது...

சாந்தி யாரிடமும் பேசாமல் தனது மகன் சுரேசை மட்டும் கவனித்து வந்தாள்..

எத்தனையோ சூழ்ச்சி செய்தோம் எத்தனையோ பொய் சொன்னோம் தம்பிகளை ஏமாற்றி நம் சொல்வதைப்போல கேட்கும்படி மாற்றி விட்டோம் ..

நம் லட்சியம் நிறைவேற கொலைகளையும் செய்துவிட்டோம் இருந்தாலும் நம்முடைய லட்சியத்தை அடைவதில் இனிமேல் சிரமம்தான் ..

சங்கரும் ரேகாவும் நம்மை உயிரோடு விடுவார்களா என்ற சந்தேகம்தான் ..

இந்த நிலைமையில் நாம் எப்படி விவசாயம் செய்து அதில் கிடைக்கும் பணத்தை வைத்து பணப்பெட்டியை நிரப்ப முடியுமா.. அதுவரைக்கும் விவசாயத்தை நடத்த விடுவானா சங்கர் ...

நம்மை உயிரோடு விடுவானாதே சந்தேகம்தான் என்று யோசித்து யோசித்து பித்துபிடித்தவன்போல பரந்தாமன் எல்லாத்தையும் இழந்து விட்டவன் போல சோர்வாக இருந்தான்...


ஒரு நான் சந்திரனும் தீனாவும் சாந்தியிடம் சென்று மௌனமாக நின்றார்கள்..

சாந்தி சந்திரனையும் தீனாவையும் பார்த்து அமைதியாக இருந்தாள்.. அப்போது தீனாவின் உடல்நிலை தேரி வருவதை பார்த்து சந்தோஷப்பட்டாள்...
இருந்தாலும் யாரிடமும் பேசாமல் அமைதியாக இருந்தாள்..

அண்ணி... நீங்க இவ்வளவு நாளா எங்களிடம் பேசாமல் இருப்பது எங்களுக்கு மனசு கஷ்டமா இருக்கு அண்ணி என்று பொறுமையாக சொன்னான் சந்திரன்..

அண்ணி.. என் உடம்பு வலியை விட நீங்கள் பேசாமல் இருப்பதுதான் எனக்கு ரொம்ப கஷ்டமா இருந்தது அண்ணி.. என்று தீனாவும் சொன்னான்..

என் பேச்சுக்கு மதிப்புக் கொடுத்து நடந்துகிட்ட காலமெல்லாம் என் மாமனாரோடு போயிடுச்சு... இப்போதெல்லாம் என்னை யாரும் மதிக்கரதும் கிடையாது ..
என் பேச்சையும் யாரும் கேட்பதும் கிடையாது..

நாங்களும்மா அண்ணி...


நீங்க மட்டும் ஒழுக்கமா ....என்னிடம் பொய் பேச கத்துக்கிட்டீங்க.
இவரு பம்பு செட்டுக்கு போனாராம்.. தண்ணீர் மோட்டாரை ஆன் செய்தாராம்...
உடனே பம்புசெட்டு தீ பத்திக்கிச்சாம்...
தோட்டமும் எறிந்து போயிடுச்சாம்.... இவருக்கும் அதனால நிறைய காயமா....
இதெல்லாம் இந்த ஊர் மக்கள் நம்புவாங்க ..
நான் நம்ப மாட்டேன் தம்பி ...
நீங்கள் எதையோ என்னிடம் மறைக்கிறீங்க என்று முகத்தைப் பார்த்து சாந்தி சொன்னாள்..

சந்திரனுக்கும் தீணாவுக்கும் திக்கென்று ஆனது...
அண்ணி நம்மை சந்தேகப்பட ஆரம்பிச்சுட்டாங்க என்று நினைத்து..

அண்ணி... இப்ப நாங்க என்ன செய்யணும் சொல்லுங்க அண்ணி என்றான் தீனா..

ஏற்கனவே சொன்னதுதான்..
நான் இப்பவும் சொல்றேன்.. இருக்கிற நிலத்தை எல்லாம் ஊர் மக்களுக்கு கொடுத்து விட்டு அவங்க கொடுக்கிற வரிப்பணத்தில் நம்ம நிம்மதியா குடும்பம் நடத்தலாம்...
உங்க அப்பா சொன்ன மாதிரி நமக்கு குடும்ப விரோதி இருக்கான் அவனை சரி கட்டணம் என்றாள் இதை தான் செய்யனும்
அப்போதுதான் நாமும் நிம்மதியாக வாழ முடியும் .. இல்லை என்றால் இது போல பிரச்சனைகள் தான் உருவாகும் ..

உங்க அப்பா காலத்தில் இப்படியெல்லாம் எதுவுமே நடக்கல நீங்க என்னைக்கு இந்தத் தோட்டத்தை கவனிக்க போனீங்களோ..
அன்னையிலிருந்து ஒவ்வொரு குடும்பமாக காணாம போய்க்கிட்டு இருந்தாங்க..
இப்போ தோட்டமே எரிஞ்சு போச்சு இப்படிப்பட்ட நிலைமை எல்லாம் வந்துகிட்டே இருக்கும் ...

அதனால இனிமே இருக்கிற நிலத்தை ஊர் மக்களுக்கு கொடுத்துடுங்க இதுதான் என்னோட முடிவு என்று சாந்தி மறுபடியும் ஆணித்தரமாக சொன்னாள்....

சரி அண்ணி ....நீங்க சொல்றது போலவே செய்யறோம் ..
எங்களுக்கு இதில் எந்த தயக்கமும் இல்லை . இந்த விஷயத்தைப் பற்றி நாங்கள் அண்ணனிடம் பேசுறேன் என்று சொல்லிவிட்டு சந்திரனும் தீனாவும் பரந்தாமனிடம் சென்றார்கள்..


அண்ணே.. இனிமேல் சங்கர் நம்மை விவசாயம் செய்ய விடமாட்டான். அதனால நிலத்தை எல்லாம் ஊர் மக்களுக்கு கொடுத்து விட்டால் ஊர் மக்களை சங்கர் ஒன்றும் செய்ய மாட்டான் நமக்கும் ஓரளவுக்கு வருமானம் கிடைக்கும் இதில் எங்களுக்கு சம்மதம் அண்ணிக்கும் சம்மதம்
இப்போ நீங்கள் தான் சொல்லனும் அண்ணா என்று வார்த்தையை இழித்தான் சந்திரன்..

தம்பி இந்த ஒரு விசயத்தில் மட்டும் என்னை வற்புறுத்த திங்க ..
என் உயிர் இருக்கும் வரை நான் விவசாயம் செய் வேண்டும் என்ற எண்ணத்தில்தான் இருப்பேன் இதை யாருக்காகவும் விட்டுக் கொடுக்க மாட்டேன் என்று திட்டவட்டமாக சொன்னான் பரந்தாமன்..

மறுபேச்சு எதுவுமே பேசாமல் வந்துவிட்டான் சந்திரனும் தீனா...



நிலத்தை ஊர் மக்களுக்கு பிரித்துக் கொடுக்க வேண்டும் என்ற பிடிவாதத்தில் சாந்தி இருக்கிறாள்..

ஒரு பிடி மண்ணைக் கூட யாருக்கும் கொடுக்கக்கூடாது என்ற பிடிவாதத்தில் பரந்தாமன் இருக்கிறான்..


யார் பிடிவாதம் ஜெயிக்கும்....
பொபொறுத்திருந்து பார்க்கலாம்.....



தொடரும்......
 

New Threads

Top Bottom