Completed ஊஞ்சல்

[Erode Karthik]

ஊஞ்சல்​

அத்தியாயம் 25



தாஸ் கேட்ட எதிர்பாராத கேள்வியால்மூவரும் திகைத்துப் போயினர். முதலில் சுதாரித்து கொண்ட மோகன் "நீ சொல்ற விசயத்தை நான் யோசிச்சு கூட பார்க்கலை. அப்ப இருந்த பதட்டமான மனநிலையில் என்ன செய்வதென்றே எங்களுக்கு புரியவில்லை. அதனால் தான் கேமரா, வீடியோ இதையெல்லாம் மறந்து விட்டோம்" என்றான்.



"மோகன் சொல்வது தான் சரி. நாங்கதேவி படுக்கையிலிருந்து மிதப்பதை கண்ணால் பார்த்தோம். அதனால் அதை போட்டோ எடுக்கணும்னோ வீடியோ எடுக்கனும்ன்னோ எங்களுக்கு தோணலை. உனக்குத்தான் இந்த ஐடியா முதன் முதலில் தோணியிருக்கு " என்றார் டாக்டர் .



"பதட்டத்துல நீங்க இதை மறந்திருக்கலாம். ஆனா அந்த பாதர் இங்கே வந்து பிராத்தனை சிறப்பு வழிபாடு நடத்தும் போது தேவி படுக்கையிலிருந்து மிதந்தாளா?" என்றான் தாசு.



"இல்லை. அவர்கள் இருக்கும் போது தேவி படுக்கையிலிருந்தும் மிதக்க வில்லை. அவளை பற்றி ஐ மீன் அவளை பிடித்திருக்கும் மாயாவை பற்றி நிறைய கேள்வி கேட்கும் போது தான் அவளுடைய உடல் நிலை மோசமடைய ஆரம்பித்தது. அவர்கள் அறைக்கு உள்ளே இருந்தார்கள். நாங்கள் வெளியே இருந்தோம். அதனால் உள்ளே என்ன நடந்தது என்று எங்களுக்கு தெளிவாகத் தெரியாது. இப்போது உன்னிடம் நான் சொல்வது கூட பாதர் லாரன்ஸ் என்னிடம் சொன்னது தான். உள்ளே என்ன நடந்தது என்று அவர்களுக்கு மட்டும் தான் தெரியும். ஆனால் அதற்கு பிறகு தான் தேவியின் உடல்நிலை மோசமானது " என்றார் டாக்டர் .



"ஓகே டாக்டர்! நீங்க சொல்றதை நான் முழுசா நம்புறேன். தேவி பறப்பதை ஐ மீன் மிதப்பதை நீங்க மூணு பேரும் தான் நேரில் பார்த்திருக்கிறீர்கள். அது எப்படி அந்த பத்திரிக்கை ரிப்போர்டர் சிவநேசன் வரை போய் செய்தியாக மாறியது ?”



"ஹாஸ்பிட்டலில் யாராவது அவனுக்கு தகவல் சொல்லியிருக்கலாம்" என்றான் மோகன் குழப்பத்துடன் .



"ஆதாரம் இல்லாத காதில் கேட்ட ஓரு செய்தியை அவன் ஏன் வெளியிட வேண்டும்? அதனால் அவனுக்கு என்ன நன்மை?”



"சுவாராஸ்யமான செய்தி ன்னா சர்க்குலேசன் அதிகமாகும்னு நினைச்சு இதை எழுதியிருக்கலாம்”



" அப்படியே வைத்து கொள்ளலாம். ஆனாதேவியை அட்மிட் பண்ணும் போது அவளோட எதிர்காலம் பாதிக்கப்பட கூடாதுன்னு வீட்டு அட்ரஸை மாற்றி கொடுத்ததாக மாமா சொல்கிறார். சோ ஹாஸ்பிடல் ரிஜிஸ்டரில் இருந்து அந்த சிவநேசனுக்கு அட்ரஸ் கிடைக்க வாய்ப்பில்லை. ஆனா வெகு துல்லியமாக இந்த வீட்டை கண்டு பிடிச்சு இங்கே வந்திருக்கிறான். அது எப்படின்னு யோசிச்சீங்களா?”



"எனக்கு தலை சுத்துதுப்பர். உன் அளவுக்கு நாங்க யாரும் யோசிக்கலை." என்றான் மோகன்.



"எனக்குமே குழப்பமாகத்தான் இருக்கு. இந்த கேள்விக்கெல்லாம் பிறகு பதிலை கண்டுபிடிப்போம்." என்றான்தாசு.



கார்ட் போல்டரிலிருந்து சிவநேசனின் விசிட்டிங் கார்டை உருவி நீட்டினான் மோகன்.



"இது அந்த சிவநேசனின் போன் நம்பர். உன் டவுட்டை அவனிடமே கேட்டு தெளிவு பெறலாமே?" என்றான் மோகன்.



கார்டை வாங்கி திருப்பி திருப்பி பார்த்த தாஸ்" சோர்ஸை அவன் சொல்வான்னு நினைக்கிறீங்களா? சத்தியமா என் கேள்விக்கு பதில் சொல்ல மாட்டான் " என்று புன்னகைத்தான் தாஸ்



"அந்த முடிச்சு தானாகவே அவிழட்டும்! இன்று இரவு நாம் என்ன செய்ய போகிறோம்.?" என்றார் டாக்டர் .



" இன்னைக்கு இரவு நானும், நீங்களும் அந்த வெளிச்ச பொட்டை தேடி போக போகிறோம். இவங்க மூணு பேரும் தேவியை பார்த்து கொள்ளட்டும்" என்றான் தாஸ்.



"தாஸ் என்னோட குலோப் ஜாமூனன மறந்து விட்டாய்" என்றாள் அனிதா.



"குலோப் ஜாமூனா ? அது எதற்கு?" என்றார் டாக்டர் .



"நைட் சாப்பாட்டுக்கு பின்னால் ஒரு குலோப் ஜாமூன் சாப்பிடுவது அவளுடைய பழக்கம். அவசரமாக கிளம்பி வந்ததில் அதை வாங்கி வர மறந்து விட்டேன்" என்றான் தாஸ்.



" டோண்ட் ஓர்ரி.! நான் டி ஸ்பென்சரியிலிருந்து வரும் போது ஹல் திராம்ல ஓரு டின் வாங்கிட்டு வருகிறேன்." என்று புன்னகைத்தார் டாக்டர் .



"நைட் அந்த புதருக்குள்ள யும் கோரை புற்களுக்கு நடுவிலும் எப்படி போக முடியும்? பாம்பு ஏதாவது கொத்திவிட போகிறது " என்றான் மோகன்.



"அந்த டார்ச் லைட் வெளிச்சத்தோடு ஒருவன் நள்ளிரவில் வருகிறானே? அவனுக்கு பாம்பை பற்றி எந்த பயமும் இல்லைன்னு நினைக்கிறிங்களா?" என்றான் தாஸ்."​

 

[Erode Karthik]

ஊஞ்சல்​

அத்தியாயம் 26



அன்று இரவு ஏழு மணி. மொட்டை மாடியில் இருந்த அறையில் டாக்டர் ஏழு மணி செய்திகளை டிவியில் பார்த்துக் கொண்டிருந்தார். திறந்த வெளியில் இருந்த துணி துவைக்கும் கல்லில் உட்கார்ந்திருந்தான் தாசு. அவனை ஓட்டியபடி நெருங்கி உட்கார்ந்திருந்தாள் அனிதா.



" எப்பவும் இடிச்சுட்டே தான் இருப்பியா? டாக்டர் வெளிய வந்து ஏதாவது நினைச்சுக்க போகிறார்" என்றான் தாஸ்.



"இது வேற இருக்கா?" என்று எழுந்து நின்று கொண்ட அனிதா " நீ நினைச்ச மாதிரி என்னைப் பத்தி உன்னோட அக்காவும் மாமாவும் தப்பா எதுவுமே சொல்லலையே?” என்றாள்.



"இரு கோடுகள் தத்துவம் தான். ஒரு கோட்டை சிறியதாக்க அதை விட பெரியதாக ஒரு கோடை பக்கத்துல போடணும். தேவியோட மேட்டர் இங்கே பெருசா ஓடுவதால் உன்னை கவனிக்க யாருக்கும் டைமில்லை. இது தான் உண்மை. “



"நீ சொல்ல வருவது புரிகிறது. இப்ப தேவிக்கு எந்த பிரச்சனையும் வரலைன்னா நான் தான் பெரிய இஷ்யூவா மாறி இருப்பேன்”



"நீ இல்லை. நம்மோட காதல்." என்றான் தா ஸ்.



" உனக்கு தேவியோட பிரச்சனை பெருசா இருக்கு. எனக்கு வேறோரு பிரச்சனை பெருசா இருக்கு.”



"உனக்கென்னம்மா பிரச்சனை? என்னை தவிர ?”



"நீ பண்ணியது தான் அந்த பிரச்சனை.”



"நான் என்னம்மா செய்தேன்?”



"நான் நேத்தே டைம் ஆயிருக்கனும். இன்னும் ஆகலை. அதான் பயமா இருக்கு”



" ஓன்னு ரெண்டு நாள் தள்ளி போவது சகஜம்தானே? இதைக் கூட நீ தான் சொன்னாய் “



" இது சம்திங் டிப்ரண்ட் . வழக்கமாக என்னோட உடம்பு இல்லைன்னு தோணுது. பீரியட்டுக்கான எந்த அறிகுறியும் காணோம்.”



"நான் சேப்டியாத்தானே இருந்தேன்.”



" என்ன சொல்ல வருகிறாய்?”



" எப்பவோ அலட்சியமா இருந்துட்டேன் போலிருக்கு. பொறு என்னை நம்பு. எல்லாத்தையும் பார்த்துக்கலாம்”



"வீட்டுக்குள்ள வந்ததுமே புதுசா ஒரு பிரச்சனை உருவாகுதே?”



"அவசரப்படாதே’ எல்லாத்தையும் மனேஜ் பண்ணுவோம். நான் இருக்கேன். பயப்படாதே! எது வந்தாலும் பாத்துக்கலாம்”



" டிஎன்ஏ டெஸ்ட் எடுத்தாவது நீ தான் அதுக்கு காரணம்னு ப்ரூப் பண்ணி விடுவேன். ஆமா.நீ ஏன் அந்த ஊஞ்சலில் ஆட நான் போனபோது பயந்தாய்?”



"நானா ? பயந்தனா?”



" டேய்! பொய் சொல்லாதே! உன்னோட முகத்தை பார்த்தாலே நீ பயந்து போனது தெரியுது”



"இல்லைம்மா! அந்த ஊஞ்சலால தான் எல்லா பிரச்சனையும் ஸ்டார்ட் ஆச்சு.புதுசா இப்போ ஒரு பிரச்சனை ஸ்டார்ட் ஆயிருக்கு. அதான் கொஞ்சம் பயந்துட்டேன்.”



"அப்படி உண்மையை ஒத்துக் கொள். இன்னைக்கு நைட் நீ எதிர்பார்ப்பது போல் ஏதாவது நடக்குமா ?”



" நடக்கும்னு எதிர்பார்க்கிறேன். நீ உன்னோட செல்போனை சார்ஜ் போட்டு ரெடியா வைத் து கொள்! எது நடந்தாலும் வீடியோ எடுத்து விடு. எக்காரணம் கொண்டும் வீட்டை விட்டு வெளியே வந்து விடாதே!" என்றான் தாஸ்.



வெளியே இரவு கவிழ்ந்து கொண்டிருந்தது. "டாக்டர்! நீங்க ரெடியா?" என்றான் தாஸ்.



"நான் ரெடி. டார்ச் லைட் எல்லாம் எடுத்து ரெடியாவைச்சிருக்கேன்" என்றார் டாக்டர் .



"ஓகே.நாம் இரவு டிபனை முடித்து விடுவோம். பிறகு என்ன செய்வதுன்னு யோசிப்போம்.”



மூவரும் கீழே இறங்கி வந்தனர்.லீலாவோடும் மோகனோடும் சாப்பிட்டு முடித்தனர்.



"தேவி சாப்பிட்டு விட்டாளா?" என்றான் தாஸ்.



"சாப்பிட்டாள். ஆனால் முன் போல் சாப்பிடுவதில்லை." என்றாள் லீலா.



"கவலைப்படாதே அக்கா. சீக்கிரமா எல்லாமே முடிவுக்கு வந்துவிடும்." என்றான் தாஸ்.



வால்யூமை குறைத்து விட்டு மூவரும் டிவி பார்க்க துவங்கினர்.ஹாலில் கிடந்த நாற்காலியில் உட்கார்ந்த டாக்டரை பார்த்த தாஸ்" அந்த வெளிச்சம் எங்கிருந்து வந்தது டாக்டர்?தார் ரோட்டிலா?" என்றான்.



"இல்லை. அவன் வீட்டுக்கு எதிரில் இருக்கும் கோரை புற்கள் அடர்ந்த பகுதியில் இருந்துதான் வருகிறான்.”



"தார் ரோட்டில் வராம பூச்சி பொட்டுக்கு பயப்படாமல் இந்த இரவு நேரத்தில் எதை தேடி இங்கே வருகிறான்னு தெரியலையே?”



"எனக்கென்னமோ இங்கே நடக்கும் விசயங்களுக்கும் அவனுக்கும் ஏதாவது தொடர்பு இருக்குமோன்னு தோணுது.”



" இன்னைக்கு உண்மை தெரிந்துவிடும்”



அனைவரும் அறைகுறை தூக்கத்தில் உழன்று கொண்டிருக்கும் போது கடிகாரத்தின் ஓசை கேட்க ஆரம்பித்தது.



மாடியின் இருள் சூழ்ந்த பகுதியில் மறைந்து நின்று கொண்டிருந்த தாசின் கண்களில் தென்பட்டது அந்த வெளிச்ச புள்ளி.​

 

[Erode Karthik]

ஊஞ்சல்​

அத்தியாயம் 27


தூரத்தில் தென்பட்ட வெளிச்சப்புள்ளியைப் பார்த்ததும் தாசின் உடலில் ஒரு அட்ரீனல் நதி உருவானது. உடல் முழுவதும் பரபரப்புதொற்றி கொள்ள மாடி படிகளை கடந்து ஹாலுக்கு ஓடி வந்தான். அவனது பரபரப்பை பார்த்த டாக்டர் " என்னாச்சுதாஸ்?" என்றார்.



"அந்த வெளிச்சப்புள்ளி கிளம்பி வருது டாக்டர் .எனக்கு அந்த டார்ச்சை கொடுங்க. நான் வெளியே போகிறேன்." என்றான் தாஸ்.



"அவசரப்படாதே தாஸ்! நானும் உன்னுடன் வருகிறேன்" என்று பரபரப்புடன் எழுந்தார் டாக்டர் .



"நோ டாக்டர் ! நான் வெளியே போனதும் கதவை தாழ் போட்டுக்குங்க. நான் விசில் அடித்த பின்னால் நீங்கள் வெளியே வந்தால் போதும் “



"சேப்டிக்குகையில் ஆயுதம் எதுவும் இல்லையேப்பா " என்றார் டாக்டர் .



"கவலைப் Uடாதீங்க. என்னோட பேண்ட் பாக்கெட்டில் ஒரு கத்தி வைச்சிருக்கேன். அதை வைத்து நான் சமாளித்து கொள்கிறேன். நீங்க வெளியே வரும் போது அந்த கிரிக்கெட் ஸ்டெம்பை பாதுகாப்புக்கு வைத்து கொள்ளுங்கள். தேவைப்பட்டால் அதை பிரயோகப்படுத்துங்கள். இப்போது கதவை திறங்கள்." என்றான் தாஸ்.



கதவைசத்தமெழுப்பாமல் மெல்ல திறந்த டாக்டர்" ஜாக்கிரதை தாஸ்" என்றார்.



"நான் பார்த்து கொள்கிறேன். கதவை தாழ் போட்டு கொள்ளுங்கள்.”



தாஸ் தன் கையிலிருந்த டார்ச் லைட்டின் சுவிட்சை அழுத்தாமல் குனிந்த வாக்கில் நடந்தான். கையில் அகப்பட்ட ஒரு மரத்தின் மீது ஆசுவா சமாக சாய்ந்து கொண்டு பெருமூச்சு விட்டான்.



தன்னை சுற்றி சூழ்ந்திருந்த கார் இருளுக்கு அவன் கண்கள் பழக்கமாக ஆரம்பித்தன. தூரத்தில் தெரிந்த லைட் வெளிச்சம் புற்களின் நடுவே அறைகுறையாக தெரிந்தபடி முன்னேற ஆரம்பித்தது.தாஸின் இதயம் தாறுமாறாக துடிக்க ஆரம்பித்தது. திடீரென தார் சாலையில் ஜல்லிகற்கள் விழும் ஓசை கேட்க ஆரம்பித்தது.தாசு தலையை பிய்த்து கொண்டான். இதுவரை இல்லாமல் இப்போது யார் கற்களை எறிவது என்று அவனுக்கு குழப்பமாக இருந்தது. கோரைப் புற்களின் நடுவிலிருந்து அவன் வெளிப்பட்டான்.



அவன் கையிலிருந்த டார்ச் லைட் நேர்கோட்டில் ஓளியை உமிழ்ந்து கொண்டிருந்தது. தலையை முக்காடு போட்டு மறைத்து வைத்திருந்தான். அவன் அணிந்திருந்த ஜெர்கின்கோட்டிலிருந்த ஓருகை பொடி கற்களை அதிலிருந்து வீசி கொண்டிருந்தது.



இரவில் நடமாடும் பாம்பு போன்ற விச ஐந்துகள் தன்னை தீண்டி விடக் கூடாது என்பதற்காக அவன் முன்பே தன் பாக்கெட்டில் கற்களை சேகரித்து வைத்திருந்தான். நான்கு ஐந்து கற்களை அவன் ஒன்றாக தான் போகும் பாதையில் வீசும் போது அவை பாதையை விட்டு விலகிச் சென்று விடும் என்பதால் தான் அவன் கற்களை வீசுகிறான் என்பதை தாஸ் தெளிவாக புரிந்து கொண்டான்.



இவ்வளவு முன்னேற்பாடுகளுடன் இரவில் வந்து இவன் என்ன செய்ய போகிறான் என்று யோசித்தபடி தாஸ் அவனை கவனிக்க ஆரம்பித்தான்.



கோரைப் புற்களிலிருந்து தார்சாலைக்கு வந்தவன் இருளில் இருந்த வீட்டை பார்த்து தலையை ஒரு முறை ஆட்டி கொண்டான். சாலையில் எச்சிலை துப்பியவன் சுற்றும் முற்றும் பார்த்தான். தாஸ் தான் அவன் கண்ணில் பட்டு விடக் கூடாது என்பதற்காக பின்னோக்கி நகர்ந்தான். தாசின் துரதிர்ஷ்டம் அவனது கால்கள் காலியான வாட்டர் கேனை மிதித்து சத்தம் எழுப்பியது.



பிளாஸ்டிக் பாட்டில் நசுங்கும் ஓசை கேட்டதும் அவன் சத்தம் வந்த திசையில் திரும்பினான். வாய்ப்பை வீணடிக்க விரும்பாததாஸ் தன் டார்ச்சை ஆன் செய்து அவன் முகத்திற்கு எதிரே நீட்டினான்.



எதிர்பாராத வெளிச்சவெள்ளத்தால் அவனது கண்கள் கூசின . தன் கண்களை கைகளால் மறைத்து கொண்டவன் திரும்ப வந்த வழியே ஓட முயன்றான்.



"டேய்! யார் நீ? இங்கே என்ன செய்கிறாய்?" என்றான் தாஸ்



அவனது கேள்விக்கு பதில் சொல்லாதவன்கோரை புற்களுக்கு நடுவே தான் வந்த வழியே ஓட ஆரம்பித்தான்.



"ஓடாதே! நில் " என்றபடி தாஸ் அவனை துரத்த ஆரம்பித்தான்.



ஓடுபவனுக்கு பல வழி. துரத்துபவனுக்கு ஓரே வழி என்ற பழமொழிக்கு ஏற்ப அவன் தாறுமாறாக ஓட ஆரம்பித்தான்.செடிகளின் அசைவை வைத்து அவன் ஒடும் திசையை அனுமானித்து துரத்தி கொண்டிருந்த தாஸ் களைப்படைந்து நின்றான்.



தாஸிற்கு முன்னால் ஓடிய வன் தன் பேண்ட் பாக்கெட்டிலிருந்து லைட்டரை எடுத்தான். காய்ந்து கிடந்த கோரை புற்களில் அதன் ஜீவாலையை பற்ற வைத்தவன் இருளில் நழுவினான்.



திடீரென தீப்பிடித்து எரிவதை கண்ட தாஸ் இது முன்னால் ஓடியவனின் வேலை என்பதை உணர்ந்தான். நெருப்பு குபீரென காய்ந்த புற்களில் பற்றி பரவியது.



நெருப்பும், புகையும் தன்னை சுற்றி பரவுவதை உணர்ந்த. தாஸ் விசிலடித்து உதவிக்கு டாக்டரை அழைத்தான்.



அதே நேரம் அனிதாவின் செல்போன் படுக்கையறைக்குள் நடப்பதை படம் பிடிக்க துவங்கியது.​

 

[Erode Karthik]

ஊஞ்சல்​

அத்தியாயம் 28



தாசின் விசில் சத்தத்தை கேட்டதும் கதவை திறந்து கொண்டு வெளியே வந்த டாக்டரின் கையில் கிரிக்கெட்ஸ் டெம்பும், டார்ச் லைட்டும் இருந்தது. "என்னாச்சு தாஸ்? என்னுடைய உதவி உனக்கு தேவையா? அங்கே என்ன நடக்குது? தீப்பிடித்து எரிவது போல் தெரிகிறதே?" என்று பதறினார் டாக்டர் .



"டாக்டர் உள்ளே வராதீங்க. அங்கேயே நில்லுங்க. நானே இந்த நெருப்பை அணைத்து விடுகிறேன்." என்று கத்தினான் தாஸ்.தாசுக்கு சர்வ நிச்சயமாக அவன் தப்பி போய்விட்டான் என்று தெரிந்தது.



"தனி ஆளாக உன்னால் எப்படி நெருப்பை அணைக்க முடியும்? நான் வேண்டுமென்றால் பயன் சர்வீசிற்கு போன் செய்யவா?" என்று கத்தினார் டாக்டர் .



"இல்லை. வேண்டாம். " என்ற தா ஸ்தன் பேண்டிலிருந்து கத்தியை எடுத்துக் கொண்டான். சட்டென்று குனிந்து கைப்பிடியளவிற்கு கோரை புல்லை அறுத்து எடுத்தவன் அதை கையில் வைத்துக் கொண்டு தீ பிடித்த புற்களின் மேல் அதை அடித்து தீயை அணைக்க ஆரம்பித்தான்.



காட்டு பகுதிகளில் ஏற்படும் தீ விபத்துகளை எப்படி கையாள்வது என்பதை பற்றி தாஸ் ஒரு கட்டுரையில் படித்திருந்தான். அதில் படித்த ஒரு முறையைத் தான் இப்போது பயன்படுத்தினான். எப்போதோ படித்த ஒரு விசயம் இப்போது சரியான நேரத்தில் உதவுவது அவனுக்கே ஆச்சரியமாக இருந்தது. தன் கைக்கு கிடைத்த கோரைப் புற்களை வைத்தே அவன் மூட்டிய தீயை அணைத்து விட்டிருந்தான் தாஸ் .



உடல் முழுவதும் சாம்பலுடன் அடையாளம் தெரியாத வகையில் கையில் டார்ச் லைட்டுடன் வெளியே வந்தான் தாஸ்.



"என்னாச்சுப் பா! அவன் யாருன்னு பார்த்தியா?" என்றார் டாக்டர் பதட்டத்துடன் .



" அவன் தப்பித்து ஓடி விட்டான் டாக்டர் . ஆள் யாருன்னு அடையாளம் தெரியலை. தப்பிச்சு போகத்தான் தீயை வைத்து என்னை டைவர்ட் பண்ணியிருக்கான்.”



"உனக்கு அடி எதுவும் படலையே? அப்படி ஏதாவது காயமாகியிருந்தா வா பர்ஸ்ட் எய்ட் பண்ணி விடுகிறேன்" என்றார் டாக்டர் .



தன் கை கால்களை திருப்பி பார்த்த தாஸ் "நீங்க பயப்படுவது போல் எந்த காயமும் எனக்கு ஆகலை" என்றான்.



இருவரும் மெளனமாக. வீட்டை நோக்கி நடந்தனர்.



இருவரும் கதவை திறந்து கொண்டு உள்ளே நுழைந்தனர்.மயான அனமதியுடன் இருந்த ஹாலை கடந்து பெட்ரூமில் இருவரும் நுழைந்தனர்.



பேயறைந்தது போன்ற முகத்துடன் இருந்த மூவரையும் பார்த்து "என்னாச்சு?" என்றான் மோகன்.



"நேற்று இரவு நடந்த அதே விசயம்தான் அச்சு பிசகாம இன்னைக்கு இரவும் நடந்திருக்கு" என்றான் மோகன்.



"இல்லை.இன்னைக்கு நடந்த விசயமே வேறு. என்னோட மொபைல்ல நான் படம் எடுத்திருக்கேன். அதை பாருங்கள்" என்றாள் அனிதா. அவள் முகம் வெளுத்திருந்தது.



" எடுத்த வீடீயோவை போட்டு பார்த்தியா?" என்றான் தாசு.



"பார்த்தேன். பார்த்ததும் தான் குழப்பம் அதிகமாகி விட்டது”



"தேவி பெட்டிலிருந்து மிதப்பதை நீ உன் கண்ணா ல பார்த்தியா?”



"நாங்க மூணு பேருமே பார்த்தோம். ஆனா வீடீயோ வேறு மாதிரி காட்டுது." என்ற அனிதா குழப்பத்துடன் செல்போனை நீட்டினாள்.



அதை வாங்கியதாஸ் வீடீயோவைதேடி பிடித்து பிளே செய்தான். செல்போன் திரையில் காட்சி விரியத் துவங்கியது.



தேவி படுக்கையில் சலனமற்ற உறக்கத்தில் ஆழ்ந்திருக்க மூவரும் அவளை சுற்றி உட்கார்ந்திருந்தனர். அவர்களின் கண்கள் நம்ப முடியாத திகைப்பிலும் மிரட்சியிலும் ஆழ்ந்திருந்தன. ஓரத்தில் நேரம் ஓட ஆரம்பித்தது. வீடீயோ முழுவதும் ஓடி முடிந்தது.



" என்ன அனிதா ? நீ எடுத்த வீடீயோவில் தேவி மிதக்க வேயில்லையே? ஒரு வேளை அவள் மிதப்பதாக நீங்கள் கூறுவது பொய்யா? இல்லை வீடியோவில் நான் பார்ப்பது பொய்யா?" என்றான்.



"நாங்க மூணு பேரும் தேவி மிதந்ததை பார்த்தது உண்மை. ஆனா அது ஏன் வீடீயோவில் இப்படி வருதுன்னு தெரியலையே?" என்றான் மோகன்.



"இந்த வீடீயோவை பாருங்க மாமா.’ இதில் தேவி மிதக்க வேயில்லை. நல்ல தூக்கத்தில் இருக்கிறாள். ஆனால் உங்கள்மூவரின் கண்களும் படுக்கையிலிருந்து ஒரு அடி மேலே பார்க்கிறது. இது எப்படி சாத்தியம்னு தெரியலை” என்றான் தாஸ்.



"அப்ப உண்மையா வே தேவி படுக்கையிலிருந்து மிதக்கலை. அப்படித்தானே?” என்றார் டாக்டர் .



"அப்படித்தான் தோணுது. மிசின் பொய் சொல்லாதே?” என்றான் தாஸ்.



"அப்ப தேவி மிதந்ததை நாங்க பார்த்தது?" என்றார் டாக்டர் .



" தெரியலை" என்று உதட்டை பிதுக்கினான்தாஸ்.​

 

[Erode Karthik]

ஊஞ்சல்​

அத்தியாயம் 29


" உண்மையா வே தேவிக்கு அமானுஷ்யமா எதுவுமே நடக்கலை. அப்படி நடந்ததா நாம நம்பியிருக்கோம்" என்றான் தா ஸ்.



"நீ சொல்றது வாஸ்தவம்தான். செல்போன் வீடீயோவுக்கும் நாம் நேரில் பார்த்ததுக்கும் எந்த சம்மந்தமும் இல்லைன்னு தெரியுது. ஆனா ஓரு கேள்விக்கு நமக்கு பதில் தெரியலை. இந்தி தெரியாத தேவி எப்படி இந்தியில் பேசினாள்?" என்றான் மோகன்.



"அவளோட கையில் எப்படி சிலுவை குறி வந்தது? இதுக்கு ஏதாவது லாஜிக்கான பதில் உன்னிடம் இருக்கிறதா?" என்றார் டாக்டர் .



"ஓவ்வொரு கேள்விக்கா பதிலை தேடுவோம் டாக்டர் .இப்போது எல்லோரும் தூங்கலாம். இனிமேல் எந்த அசம்பாவிதமும் நடக்க வாய்ப்பில்லைன்னு நினைக்கிறேன்" என்றான் தாஸ்.



"சரிப்பா ! நான் மாடிக்கு போகிறேன். வெளிக் கதவை பூட்டிக் கொள்" என்ற டாக்டர் எழுந்து மாடியிலிருந்த அவருடைய அறைக்கு சென்றார்.



தாஸ் கதவை உள்ளே பூட்டும் போது கம்பி வழியாக பக்கவாட்டில் தெரிந்த ஊஞ்சலைப் பார்த்தான். அது காற்றில் சிறு சலனத்துடன் ஆடிக்கொண்டிருந்தது.



பெருமூச்சு விட்டபடி தாஸ் தன் படுக்கைக்கு திரும்பினான்.



மறுநாள் காலையில் வீட்டின் பக்கவாட்டில் முள்வேலி சூழ்ந்திருந்த தோட்டத்தில் பல் விளக்கியபடி நடந்து கொண்டிருந்தான் தாஸ்.



. வீட்டிற்கு தேவைப்பட்ட கத்தரிக்காய் , வெண்டைக்காய் இவற்றையெல்லாம் தோட்டத்தில் விளைய வைத்திருந்தாள் லீலா. அவளுடைய திறமையை மனதிற்குள் மெச்சிக் கொண்டிருந்த போது வாயில் பிரஸ்சுடன் உள்ளே நுழைந்தாள் அனிதா.

"நைட் நல்ல தூக்கமே ?" என்றான் தாஸ் .



"12 மணிக்கு மேல தானே தூங்கினேன். அதுதான் அடிச்சு போட்டது போல் தூங்கிட்டேன்.”



" நேத்து நீ எடுத்த வீடியோவால் ஓரு உண்மை வெளிவந்து விட்டது. தேவியிடம் எந்த பிரச்சனையும் இல்லை. நம்மிடம் தான் பிரச்சனைன்னு தெரிந்து இருக்கிறது”



"அதுதான் எப்படி ? யாராவது ஒருத்தரை ஏமாற்றலாம். நம் எல்லோரையும் எப்படி ஏமாற்ற முடிந்தது?”



"அதைத்தான் நானும் யோசிக்கிறேன். இந்த வீட்டில் தான் தேவி மிதப்பதை எல்லோரும் பார்த்திருக்கிறார்கள். ஹாஸ்பிடலில் தேவி இருந்த நான்கு நாட்களில் தேவி மிதக்கவு பில்லை. அதை யாரும் பார்க்கவுமில்லை.”



"அப்ப ரெண்டு இடத்துலயும் ஏதோ ஓன்னுமி மிஸ்ஸாகுது. அது என்னன்னு கண்டுபிடித்து விட்டால் இந்த விளையாட்டு முடிவுக்கு வந்துவிடும்”



"அதை கண்டுபிடிக்க நாம ஹாஸ்பிடல் போயாகனும்.”



"ஆமாம்.”



"அந்த பிரச்சனை இருக்கட்டும். என்னோட பிரச்சனை தள்ளி போகுதே?" என்ற அனிதா முள்வேலியில் தன் கைகளை வைத்தாள்.



"இன்னைக்கு நாளைக்குள்ள உன்னோட பிரச்சனை முடிவுக்கு வந்துவிடும். டோண்ட் ஓர் ரி”



"லூசு மாதிரி பேசாதடா.’அதுக்கான சிம் டம்ஸ் எதையும் என்னோட உடம்புல பாக்க முடியலை.மார் வலி, அடிவயிற்று வலின்னு எதையும் காணோம்”



" இப்ப ஹாஸ்பிடல் தானே போறோம்? அங்க டாக்டர் கிட்ட காட்டுவோம்”



"லேடீஸ் டாக்டரா இருந்தா பரவாயில்லை”



"சரி பார்ப்போம்.தேவி என்ன செய்கிறாள். “



"அவள் நல்ல தூக்கத்தில் இருக்கிறாள். ரொம்ப நாளைக்கு பின்னால் நிம்மதியாக தூங்குவதாக உங்க அக்கா சொன்னாங்க”



"பாவம் அவள் . ரொம்ப பயந்து போய் விட்டாள். நான் வந்த பின் தான் அவளுக்கு கொஞ்சம் தைரியம் வந்துருக்கு “



"ஆமாம்'! நைட்டு வந்தவன் யாருன்னு ஏதாவது தெரிந்ததா?”



"ஓன்னும் தெரிய லைம்மா. ஆனா அவன் இங்கே வர வலுவான ஏதோ ஒரு காரணம் இருக்கு. அது என்னன்னு தான் தெரியலை. என் கைக்கு அகப்படாம தப்பித்து ஓடி விட்டான்”



அவன் பேசுவதை கேட்டபடி தூரத்தில் தெரிந்த ஊஞ்சலை வெறித்து கொண்டிருந்தாள் அனிதா.



" எல்லா பிரச்சனையும் அந்த ஊஞ்சலில் இருந்துதான் தொடங்கியிருக்கிறது" என்றான் தாஸ்.



அனிதாவின் கண்கள் ஊஞ்சலை பார்த்து கொண்டிருந்தாலும் கைகள் முள்வேலியை இறுக்கி பிடித்திருந்தன.



"ஏய் அனிதா! என்னாச்சு ? " என்ற தாஸ் அவளை உலுக்கினான்.



சுய உணர்வுக்கு வந்து திரும்பினாள் அனிதா.



"சும்மா அப்படியே ஹேங் ஆயிட்டேன். ஏதோ நினைப்புல நின்னுட்டேன். ஏய் பயந்துட்டியா?" என்ற அனிதா அவன் கன்னத்தை தட்டினாள். தட்டிய கைகளை உற்றுப் பார்த்தான் தாஸ்.



"ஏய் என்னாச்சுப் பா?" என்ற அனிதா தன் கைகளை பார்த்தாள்.



அவளுடைய உள்ளங்கையில் ரத்தச் சிகப்பான ஒரு சிலுவை குறி விழுந்திருந்தது.​