Your browser does not support JavaScript!

லாகின் செய்வதில் சிரமம் இருப்பவர்கள் தொடர்பு கொள்ள வேண்டிய மின்னஞ்சல் - sahaptham@gmail.com


Completed இதயத்தை திருடியவன்

அத்தியாயம் 16



அடுத்த ஒரு வாரமும் இன்ஸ்பெக்டர் சிங் நாயாக அலைந்து கொண்டிருந்தார். கொலை செய்யப்பட்ட பெண்கள் படித்த காலேஜ்ஜிலும் அலுவலகங்களிலும் தன் விசாரணையை தொடங்கினார் சிங் . ஆரம்பத்தில் அவருடன் பேச மறுத்தவர்களை தட்டி கொடுத்து எந்த ஆபத்தும் பிரச்சனையும் அவர்களுக்கு வராது என்று உறுதி கொடுத்து கேசுவலாக விசாரிக்க ஆரம்பித்தார். அவருடைய விசாரணையின் மையமாக காதல் விவகாரம் இருந்தது. அதை நேரடியாக கேட்காமல் எங்கெங்கோ சுற்றி வளைத்து கடைசியாக அதில் கொண்டு வந்து முடித்தார் சிங் .



ஆரம்பத்தில் தயங்கியவர்கள் பிறகு மெதுவாக வாயை திறக்க ஆரம்பித்தனர். கொல்லப்பட்ட நான்கு பெண்களுமே யாராவது ஒரு வரை காதலித்து ஏமாற்றி இருந்தனர். அதிலும் ஓரு பெண் ஓரே நேரத்தில் இரண்டு பேரை காதலித்து கொண்டிருந்தாள். யாருமே ஆண்களின் மனதை யோ குணத்தையோ பார்த்து காதலித்ததாக தெரியவில்லை. விலையுயர்ந்த பைக், ஆடம்பர கார், லேட்டஸ்ட் போன் என்ற செல்வமும் அந்தஸ்தும் தான் காதலிக்க காரணமாக இருந்தன. அவர்களை விட செல்வம் அந்தஸ்து அதிகமுள்ள ஆட்கள் கிடைத்த ேபாது இந்த பெண்கள் தங்கள் காதலனை கழற்றி விடவும் தயங்கவில்லை. நான்கு பெண்களும் காதலித்து ஏமாற்றிய ஆண்களில் ஓருவன் காதல் தோல்வியை தாங்க முடியாமல் சித்த சுவாதீனமாகி விட்டான். மற்றோருவன் தூக்குபோட்டு தற்கொலை செய்து கொண்டான். மற்ற இரண்டு பேர் மட்டும் மனதை தேற்றி கொண்டு இயல்பு வாழ்க்கைக்கு திரும்பி தற்போது வேறு இரண்டு பெண்களை காதலித்து கொண்டிருந்தனர்.



இவர்களிடம் காதல் மாட்டி கொண்டு படும்பாட்டை பார்த்து சிங்கிற்கும் ஒரு புறம் சிரிப்பு வந்தாலும் மறுபுறம் வேதனையாகவும் இருந்தது.



தம்பி இப்படி ஓய்வு ஓழிச்சல் இல்லாமல் வீடு தங்காமல் ஊர் சுற்றி கொண்டிருப்பதை வேதனையோடு பார்த்து கொண்டிருந்தார் வேதநாயகம். ஊரை விட்டு ரொம்ப நாட்களாக வேதநாயகம் பிரிந்து இருப்பதை உணர்ந்து கொண்ட சிங் தன்னைப் பற்றி கவலைப்பட வேண்டாம் என்று கூறி அண்ணனையும், அண்ணியையும் ஊருக்கு அனுப்பி வைத்தார்.

அப்பாடா ! இனி நினைத்த நேரத்திற்கு வீட்டிற்கு போகலாம் என்று ஆசுவாசமடைந்தார் சிங் .



கோபி கொண்டு வந்த தகவல்களை படித்து கொண்டிருந்தார் சிங் .அவனிடம் கொடுத்த லிஸ்டில் இருந்த பெண்களும் காதல் விவகாரத்தில் சிக்கியிருந்தனர். பாதிக்கப்பட்ட ஆண்கள் இயல்பு வாழ்க்கைக்கு திரும்பியிருந்தனர். வெவ்வேறு இடங்களில் வெவ்வேறு பணிகளில் இருக்கும் இந்த பெண்களின் காதல் விவகாரம் எங்கோ இருக்கும் கொலைகாரனுக்கு எப்படி தெரிந்திருக்கும்? இந்த ஓன்பது பெண்களுக்கும் பொதுவான ஒரு ஓற்றுமை எங்கோ இருக்கிறது? எங்கே? சிங் யோசித்து கொண்டிருந்தார்.



அதே நேரம் மாலினியின் போஸ்ட் மார்டம் ரிப்போர்ட்டோடு உள்ளே நுழைந்தான் கோபி.



"இது மாலினியின் போஸ்ட் மார்டம் ரிப்போர்ட் . டாக்டர் அருளானந்தத்தை சந்தித்ததன் மூலம் எனக்கு பேஸ்புக்கில் ஒரு லைக் கூடுதலாக கிடைக்க போகிறது " என்றான் கோபி.



" என்ன சொல்கிறாய் நீ?"



"அவரை என்னுடைய பேஸ்புக்கில் ப்ரண்டாக ஆட் செய்திருக்கிறேன். உங்களுக்கு பேஸ்புக்கில் அக்கவுண்ட் இருக்கிறதா?"



"இல்லை. இதோ என்னுடைய ேபான். எனக்கும் ஓரு அக்கவுண்டை ஓப்பன் செய்து கொடு.அப்படி அதில் என்ன தான் இருக்கிறது என்று பார்த்து விடுவோம்" என்றார் சிங் .



கோபி அவரது போனில் பேஸ்புக் அக்கவுண்டை ஓப்பன் செய்து ப்ரண்ட்ரிக் வெஸ்டை கொடுத்து ஏட் செய்தான்.



"இப்போதைக்கு என்னுடைய பதிவுகள் மட்டும் தான் வரும் - பிறகு நிறைய பேரை ஏட் செய்து கொள்ளுங்கள்"



"அதற்கெங்கே நேரம்?" என்ற சிங் போஸ்ட் மார்டம் ரிப்போர்டை படிக்க ஆரம்பித்தார்.



எட்டு பெண்களின் பிரேத பரிசோதனை அறிக்கையில் பார்த்து சலித்த அதே வாசகங்கள்.



கொலை செய்வது மட்டும் ஓரே பேட்டர்னா ? என்று சிங் யோசித்த போது போன் அடித்தது.



"ஹலோ சிங் .நான் சரவணன் பேசுகிறேன். வழக்கில் ஏதாவது முன்னேற்றம் தெரிகிறதா?" என்ற து சரவணனின் குரல்.



"எங்களுக்கு சின்னதாக ஒரு க்ளு கிடைத்திருக்கிறது. " என்ற சிங் தான் கண்டுபிடித்த காதல் விவகாரத்தை சொன்னார்.



"நல்ல முன்னேற்றம் .அப்புறம் சிங் நான் ஒரு விசயத்தை உங்களிடம் சொல்ல மறந்து விட்டேன். அந்த கார் ஆக்சிடெண்ட் வீடியோ ஓன்றை நான் தேடி கண்டு பிடித்தி ருக்கிறேன்"



"எந்த கார் ஆக்சிடெண்ட்?"



"மறந்து விட்டீர்களா? உங்கள் அசிஸ்டெண்ட் கோபி ஒரு கார் விபத்திலிருந்து இரண்டு பேரை காப்பாற்றினாரே அந்த விபத்து "



"ஒiஆமாம். நினைவுக் கு வந்துவிட்டது சொல்லுங்கள்."



"அந்த விபத்து அங்கிருந்த கடையொன்றின் சிசிடிவி கேமராவில் பதிவாகியிருக்கிறது. அதை இப்போது வாட்ஸ் அப்பில் அனுப்புகிறேன். பாருங்கள்" என்றார் சரவணன்



வாட்ஸ் அப் பின் பச்சை வட்டம் பூர்த்தியாக காத்திகுந்தார் சிங் .
 
அத்தியாயம் 17



செல்போனின் தொடு திரையில் தெரிந்த பச்சை வட்டம் பூர்த்தியானது.சிங் அந்த வீடியோவை ஓட விட்டு பார்த்தார். அருகே இருந்த கோபியும் ஆர்வமிகுதியில் செல்போனை எட்டி பார்த்தான். அந்த கார் விபத்து காட்சி கருப்பு வெள்ளையில் ஓட ஆரம்பித்தது. காரை ஓரமாக நிறுத்திவிட்டு கோபி விபத்தான காரை நோக்கி ஓடுவதும் விபத்தான பகுதியில் ஓவ்வொருவராக கூட்டமாக கூடுவதும் வீடியோவில் பதிவாகி இருந்தது.



அதைப் பார்த்ததும் உதட்டை பிதுக்கினார் சிங் ." இதிலிருந்து நமக்கு உபயோகமாக எதுவும் கிடைக்கவில்லை விபத்து எப்படி நடந்தது என்று மட்டும் தான் நமக்கு தெரிய வந்திருக்கிறது" என்றார் சிங் .



அதே நேரம் சிங்கின் செல்போன் ஒலித்தது. அதை எடுத்து பேசிய சிங்கின் முகம் மாறியது. "இதோ உடனே அங்கு வருகிறேன்" என்ற சிங் போனை அணைத்தார்.



"டாக்டர் தான் நமக்கு போன் செய்திருக்கிறார் அந்த பெண் அனிதாவிற்கு அவல் பழைய வாழ்க்கையின் சிறு துண்டு பகுதி நினைவுக் கு வந்திருக்கிறதாம். அந்த துண்டு பகுதியில் நமக்கான தகவல் ஏதாவது இருக்கிறதா என்று பார்க்கலாம். வா போகலாம்" என்ற சிங் சடுதியில் அலுவலகத்திலிருந்து வெளியே கிளம்பினார்.



"நான் என்னுடைய வண்டியில் வரட்டுமா? இல்லை இருவரும் ஓரே வண்டியில் போய்விடலாமா?" என்றான் கோபி சற்று தயக்கத்துடன் .



"தனித்தனியாகவே இருவரும் போகலாம். திடிரென்று ஏதாவது துப்பு கிடைத்தால் சட்டென்று கிளம்ப ஏதுவாக இருக்கும் " என்றார் சிங் செல்ப்ஸ்டார்ட்டரை அழுத்தியபடி -



இருவரும் அனிதா இருந்த அறையின் காரி டரில் நடக்கும் போது கூடவே வந்த டாக்டரிடம் "அந்த பெண்ணின் உண்மையான பெயரே அனிதாதானாம். அந்த பெயரை அவளே தான் தேர்ந்தெடுத்தாள். அது எப்படி டாக்டர் " என்றார் சிங் .



"சப்கான்சியஸ் மைண்ட். அந்த பெயர் அவளுக்கு ரொம்பவும் பரிச்சயமான பெயராக இருக்க வேண்டும். அதனால் தான் அதை தேர்ந்தெடுத்திருக்கிறாள். இப்போது அவளுக்கு வந்திருக்கும் பழைய நினைவுகூட பூர்ணமானதல்ல. அவளது 25 வருட வாழ்க்கையில் எந்த நினைவு அவளுக்கு திரும்பவும் நினைவுக் கு வந்திருக்கும் என்பது தான் மில்லியன் டாலர் கேள்வி. " என்றார் டாக்டர் .



"கடைசியாக நடந்த கார் விபத்து, அதற்கு முந்தைய மணிகளில் நடந்தவைகள் அவளுக்கு நினைவு வந்து விட்டால் அன்றைய இரவு என்ன நடந்தது என்பது தெளிவாகிவிடும்" என்றார் சிங்



"அதற்கு நூற்றில் ஒரு பங்கு வாய்ப்பு தான் இருக்கிறது. உங்கள் ஜாதக கட்டங்கள் நன்றாக இருந்து கூடவே நிறைய அதிர்ஷ்டமும் இருந்தால் அவளுடைய பழைய நினைவுகளில் அன்றைய இரவு நடந்ததும் நினைவுக் கு வரும்." என்றார் டாக்டர் .



அனிதாவின் அறைக்குள் நுழைந்த டாக்டர் "ஹாய் அனிதா. எப்படி இருக்கிறாய்?"



"பைன் டாக்டர் "



"ஒரு மணி நேரத்திற்கு முன்னால் என்னிடம் சொன்னதை திரும்பவும் இவர்களிடம் சொல்ல முடியுமா?" என்றார் டாக்டர் வினயமாக.



"அதற்கு முன் ஒரு கேள்வி. நான் யார் என்பதை நீங்கள் கண்டுபிடித்து விட்டீர்களா?" என்றாள் அனிதா.



"விசாரித்து கொண்டிருக்கிறோம் பெண்ணே.! இப்போதைக்கு உன்னுடைய உண்மையான பெயர் அனிதா என்பதை மட்டும் கண்டு பிடித்திருக்கிறோம். அந்த பெயரை நீ தற்செயலாக தேர்ந்தெடுக்க் வில்லை என்பது மட்டும் உண்மை" என்றார் சிங் .



"ஓ! என்னுடைய பெயர் அனிதாவா?" என்று ஆச்சரியமானாள் அனிதா.



"ஆமாம். அது இருக்கட்டும். நீ கண்ட காட்சியை பற்றி இப்போது போவோமா?" என்றார் சிங்



"அது என்னுடைய பழைய வாழ்க்கையிலிருந்து மீண்டு வந்த நினைவா?இல்லை சொப்பனத்தில் நான் கண்ட கனவா என்று குழப்பமாக இருக்கிறது." என்றாள் அனிதா.



டாக்டர் இன்ஸ்பெக்டர் சிங்கிற்கு கண்ணை காட்டினார்.



" ரிலாக்ஸ் அனிதா.நீ பார்த்த காட்சிகளை இப்போதும் உன்னால் நினைவு கூற முடியுமா?"



"எஸ் டாக்டர் ." என்றாள் அனிதா.



"குட். இரவு தூக்கத்தில் கனவு கண்டால் விடிந்ததும் கனவின் ஒரு துளி கூட நினைவுக் குவராது. ஆனால் உன்னால் நீ கண்ட காட்சிகளை திரும்பவும் நினைவு கூற முடிகிறதென்றால் அது கண்டிப்பாக உன் வாழ்க்கையில் நடந்த சம்பவமாகத்தான் இருக்க முடியும். அதனால் வீணாக குழப்பி கொள்ளாமல் நீ பார்த்த காட்சியை விவரி " என்றார் டாக்டர் .



" சொல்கிறேன் டாக்டர் " என்றாள் அனிதா.



சிங் படபடக்கும் இதயத்துடன் உட்கார்ந்திருந்தார். விபத்துக்கு முந்திய மணித்துளிகள் அவள் நினைவுக் கு வந்திருக்க வேண்டும் என்று கடவுளிடம் மன்றாடிக் கொண்டிருந்தார் சிங் .
 
அத்தியாயம் 18



சிங்கின் வேண்டுதல் விரைவிலேயே பலித்தது. தன் தலையை பிடித்து கொண்டிருந்த அனிதா பேசத் தொடங்கினாள்.



"நான் காண்பது கனவா இல்லை பழைய நினைவுகளா என்று எனக்கு தெரியாது. ஆனால் நான் கண்ட காட்சிகளை வைத்து நான் யார் என்று கண்டுபிடிக்க முடியும் என்று நினைப்பதால் நான் கனவு கண்டதை சொல்ல போகிறேன்," என்றாள் அனிதா.



அனிதா யார் என்பது கோபிக்கும் சிங்கிற்கும் நன்றாக தெரிந்திருந்த போதிலும் அதை தாங்கள் சொல்லி அவள் தெரிந்து கொள்வதை விட அவருக்காய் நினைவுக் கு வந்து தெரிந்து கொள்வது நல்லது என்றே சிங் நினைத்திருந்தால் ஏதுவும் பேசாமல் அமைதியாக இருந்தார். அவரது பார்வை அணிதாவின் முகத்தில் நிலைத்திருந்தது.



அனிதா சொல்ல தொடங்கினாள்.



"நான் எங்கேயோ ஓளிந்திருக்கிறேன் அந்த இடம் இருட்டாக இருக்கிறது. குட்டி குட்டியாக நிறைய சுவர்கள் இருக்கின்றன. ப்ளூ நிற பீப்பாய்கள் நிறைய ஆங்காங்கே இறைந்து கிடக்கின்றன. எனது காலுக்கு கீழே இருந்ததரை மண்ணாலானது. சிமெண்ட் தரை அல்ல. நான் குனிந்து உட்கார்ந்திருப்பதால் அது ஒரு மேஜையின் அடிப்புறமாக இருக்க வேண்டும். அப்போது ஒரு கதவு திறந்தது. உள்ளே ஓருவன் நுழைவதை அவன் கால்கள் மூலமாக நான் அறிந்து கொண்டேன். அங்கேயிருந்த ஒரு பெரிய மேஜையில் ஒரு பெண்ணை படுக்க வைக்கிறான். அவளை அவன் தோளில் தூக்கி வந்திருப்பது அப்போதுதான் தெரிந்தது. அவளது வாயை பிளாஸ்த்ரியால் ஓட்டி கைகளை பின்பக்கமாக கட்டி வைத்திருந்தான். அவன் அந்த பெண்ணை பார்த்து சிரித்தபடி எதையோ சொல்லிவிட்டு தன் பேண்ட் பாக்கெட்டிலிருந்து கத்தியை எடுத்து பட்டனை தட்டி விரித்தான். அதே நேரம் வெளியே ஏதோ சத்தம் கேட்டது. அவன் கத்தியை மடக்கி கொண்டு யார் என்றபடி வெளியே போனான். சற்று நேரத்தில் அதே கதவு வழியாக மீண்டும் அவன் உள்ளே வந்தான். இந்த முறை நான் தைரியத்தை வரவழைத்து கொண்டு மேஜைக்கு அடியிலிருந்து எட்டி பார்த்தேன். நான் உண்மையாகவே அவன் முகத்தை பார்த்து விட்டேன். அவனை நான் எங்கேயோ பார்த்திருக்கிறேன். இவ்வளவுதான் எனது நினைவில் வந்த காட்சிகள்." என்றாள் அனிதா.



"அந்த இடம் எந்த மாதிரியான இடம் என்று உன்னால் கூற முடியுமா?" என்றார் சிங் .



"அது தினசரி வேலை நடக்கும் இடமாக தெரியவில்லை. கைவிடப்பட்ட ஒரு தொழிற்சாலையை போலிருந்தது. "



"முதலில் உள்ளே நுழைந்த ஆளை நீ பார்த்தாயா?"



"இல்லை, அவனை நான் பார்க்கவில்லை. எனக்கு பயமாக இருந்தது. "



"நீ எப்படி அங்கே அந்த அறைக்கு வந்தாய் என்று நினைவிருக்கிறதா?"



"இல்லை. ஆனால் அவன் அந்த பெண்ணோடு வருவதற்கு முன்பே நான் அங்கே வந்து ஓளிந்து கொண்டிருப்பேன் என்று நினைக்கிறேன்."



"நீ பார்த்த பெண் இவள் தானா?" என்ற சிங் கேலரியில் இருந்த மாயாவின் புகைபடத்தை காட்டினார்.



"அவள் முகத்தை நான் பார்த்த ஞாபகம் இல்லை. ஆனால் ஒன்று நினைவுக்கு வருகிறது. அவள் கால்களில் ஹைஹ்ல்ஸ் அணிந்திருந்தாள். அவனால் அதை அவிழ்க்க முடியவில்லை. அதற்காகத்தான் கத்தியை எடுத்திருப்பானோ என்று இப்போது தோன்றுகிறது "



சிங் தனது செல்போன் காலரியில் இருந்த அந்த ஹை ஹீல்ஸின் படங்களை காட்டினார்.



" இதுதான். இதே போன்ற செருப்புகளைத் தான் அவள் அணிந்திருந்தாள். " என்றாள் அனிதா.



"அந்த அறையிலிருந்து வெளியே போய் விட்டு வந்ததும் அவனே தானா? இல்லை இருவரும் வெவ்வேறு ஆட்களா ? " என்றான் கோபி.



"அது எனக்கு நினைவில் இல்லை. " என்றாள் அனிதா.



" ஆனால் இரண்டாவதாக அறைக்குள் நுழைந்தவனின் முகத்தைத் தான் நீ பார்த்தி ருக்கிறாய் இல்லையா?"



"ஆமாம். அவனது முகம் எனக்கு பரிச்சயமானது போல் தோன்றுகிறது."



"நீ பார்த்தது இவனையா என்று கூறு" என்ற சிங் நிர்மல்குமாரின் போட்டோவை காட்டினார்.



அனிதாவின் முகத்தில் இருள் பரவியது. லேசான பரபரப்புடனும் அதிர்ச்சியுடனும் சொன்னாள்..



"இவன்தான். இவனே தான். நான் பார்த்தது இவனைத்தான்" என்று வீறிட்டாள் அனிதா. அதே வேகத்தில் அவள் மயங்கி சரிந்தாள்



சிங்கும் கோபியும் ஒருவரை ஒருவர் பார்த்து கொண்டனர். டாக்டர் " ரிலாக்ஸ் " என்றார்.
 
அத்தியாயம் 19



சிங் அன்றைய தினபேப்பரை கண்களால் மேய்ந்து கொண்டிருந்தார். ஒரு ஓரமாக வந்திருந்த பெட்டி செய்தி அவர் கவனத்தை ஈர்த்தது. அதில் ஒரு பெண்ணின் புகைப்படம் வெளியாகியிருந்தது. சிங் அதன் கீழ் வெளியாகியிருந்த செய்தியை படிக்கத் தொடங்கினார்.



" பிரபல சின்ன திரை நடிகை மாலா தன்னை காதலித்து ஏமாற்றியதாக காதலித்து ஏமாந்த இளைஞர் கண்ணீர் பேட்டி " என்ற அந்த செய்தியை பார்த்ததும் இனம் தெரியாத ஒரு கோபம் சிங்கிற்குள் எழுந்தது. என்னடா காதல் இது? துரத்தி துரத்தி காதலிக்கிறார்கள் பிறகு என்ன காரணமென்றே தெரியாமல் பிரேக் அப் செய்து கொண்டு செய்திகளுக்கு இரையாகி பரபரப்பை ஏற்படுத்துகிறார்களே என்று சிங்கிற்கு சலிப்பாக இருந்தது ஒருவேளை தங்களை லைம் லைட்டில் வைத்து கொள்ள தங்களின் கலையுலக வாழ்க்கையில் குறுகிய காலத்தில் வளர இந்த மாதிரியான வதந்திகளை வேண்டுமென்றே பரப்பி சீக்கிங் அட்டென்சன் செய்கிறார்களோ என்ற எண்ணமும் சிங்கிற்கு தோன்றியது. பேப்பரை மடித்து டேபிளில் வைத்தார்.



அதே நேரம் கோபி உள்ளே நுழைந்தான். "சரியான வெய்யில் " என்றபடி இருக்கையில் சரிந்து உட்கார்ந்தவனை நிமிர்ந்து பார்த்தார் சிங் .சற்று நேரத்திற்கு முன்புதான் ஹை ஹீல்ஸ் பரிசோதனை ரிப்போர்ட்டை வாங்கி வரும் படி சிங் அவனை வெளியே அனுப்பியிருந்தார். அவரது பார்வையை புரிந்து கொண்ட கோபி "இதோ நீங்கள் கேட்ட பரிசோதனை ரிப்போர்ட் " என்றபடி அந்த பேப்பர்களை நீட்டினான்.சிங் அதை வாங்கி கவனமாகப் படித்தார்.



செருப்பின் அடிப்பாகத்தில் முதலில் தார் மெல்லிய கோடாக படிந்திருக்கிறது. அதற்குப் பின் மணல் படிந்திருக்கிறது. அந்த மணலில் பொட்டாசியம் குளோரெட்டும் இன்னும் சில ஆசிட்டுகளின் சேர்மானங்களும் கலந்திருப்பதாக அறிக்கை தெரிவித்தது. அதை படித்ததும் தன் புருவத்தை உயர்த்தி ஆச்சரியப்பட்டார் சிங் .



"இந்த செருப்பிலிருந்து நமக்கு இரண்டு முக்கிய தடயங்கள் கிடைத்திருக்கின்றன. ஓன்று அந்த செருப்பில் ஒட்டியிருக்கும் பொட்டாசியம் குளோரைட்டும் ஆசிட்டுகளும் அவனது மறைவிடம் ஒரு கைவிடப்பட்ட தொழிற்சாலை என்பதை குறிக்கிறது. இந்த ஆசிட் நிரம்பிய பீப்பாய்கள் தான் அனிதாவின் பழைய நினைவுகளில் வந்த ப்ளு நிற பீப்பாய்களாக இருக்க கூடும். நம்முடைய ஆள் ஒரு கைவிடப்பட்ட கெமிக்கல் கம்பெனியையோ அல்லது தோல் தொழிற்சாலை எதையோ தனது மறைவிடமாக பயன்படுத்தி கொண்டிருக்கிறான்."



" தோல் பேக்டரியா?"



"ஆமாம். அங்கே தான் நிறைய பொட்டாசியம் குளோரைடு உப்பை தோலை பதப்படுத்த பயன்படுத்துவார்கள். சாயப்பட்டரைகளிலும் இதே மாதிரி உப்பைசாயமேற்ற பயன்படுத்துவார்கள். ஆனால் 2000 வருடத்திலிருந்து மாசு கட்டுப்பாட்டு வாரியத்தின் கெடுபிடியால் ஈரோட்டில் உள்ள அத்தனை சாயப்பட்டரைகளும் மூடப்பட்டு விட்டன. இருபது வருடங்களாக அந்த பட்டறைகள் அப்படியே இருக்க வாய்ப்பில்லை. சமீபத்தில் தான் ஜிஎஸ்டி வரியால் நிறைய குறுந்தொழில்கள் மூடப்பட்டு இருக்கின்றன. அப்படி மூடப்பட்ட கம்பெனி ஓன்று தான் கொலைகாரனின் மறைவிடமாக இருக்கக் கூடும் என்று நான் நம்புகிறேன்." என்றார் சிங் .



"இந்த மாவட்டத்தில் உள்ள எத்தனை தொழிற்சாலைகளை நாம் தேடுவது ? " என்றான் கோபி ஆயாசத் துடன் .

.

"கவலைப்படாதே கோபி.அதற்கும் ஒரு வழி இருக்கிறது. தெரிந்தோ தெரியாமலோ அந்த கொலைகாரனின் மறைவிடத்திற்கு பக்கத்தில் ஒரு ரோடு இருந்திருக்கிறம் அந்த ரோட்டை மா யாவை கொலை செய்த அன்று தார் போட்டு புதிதாக மாற்றியிருக்கிறார்கள். அந்த தார் தடயம் அவளது ஹை ஹீல் சில் இருக்கிறது"



" காரில் கடத்தி வரப்பட்ட வளின்செருப்பில் எப்படி தார் பட்டிருக்க முடியும்?"



"நல்ல கேள்வி.கொலைகாரன் அலட்சியமாக இருந்த நேரத்தில் அவள் காரிலிருந்து தப்பித்து ஓடியிருக்கலாம். சிறிது தூரத்திலேயே கொலைகாரன் அவளை மடக்கி பிடித்திருக்க கூடும். அதனால் தான் அவளது செருப்பில் தார் ஒரு மெல்லிய படலமாக படர்ந்திருக்கிறது. காரை கம்பெனிக்கும் நிறுத்திவிட்டு அவளை அவன் நடத்தியே கூட்டி வந்திருக்க வேண்டும், அப்போதுதான் அந்த கெமிக்கல் நிறைந்த மண் அவளது செருப்பில் ஒட்டியிருக்க வேண்டும்"



"நல்லகெஸ்ஸிங். ஆனால் அனிதா அந்த பெண்ணை கொலைகாரன் தோளில் தூக்கி வந்ததாக கூறினாளே?"



"நடக்கும் போது அவள் முரண்டு பிடித்திருக்க கூடும். அதனால் அவளை தோளில் தூக்கி வந்திருக்கலாம்"



"அப்படியானால் கொலை நடந்த நாளில் எந்த பகுதியில் பொதுப்பணித் துறை ரோடு போட்டார்கள் என்பதை விசாரித்தால் போதும்."



"ஆமாம். அந்த பகுதியில் இருக்கும் தோல், கெமிக்கல் தொழிற்சாலைகளை கண்டுபிடித்தால் போதும். அவனது மறைவிடம் தெரிந்துவிடும்"



சிங்கிற்குள் மகிழ்ச்சி குடி கொண்டது.சிங்கின் வட்டம் கொலைகாரனை நோக்கி சுருங்கி கொண்டிருந்தது.



அதே நேரம் அவரது மகிழ்ச்சியை குலைக்கும் படி அவரது போன் ஓலித்தது.



எடுத்து பேசிய சிங்கின் முகம் இருண்டது.



"ஹாஸ்பிடலில் அடையாளம் தெரியாத யாரோ அனிதாவை கொல்ல முயற்சி செய்திருக்கிறார்கள். கான்ஸ்டபிள் ஒருவர் காயம் பட்டிருக்கிறார்" என்றார் சிங் .



"கொலைகாரனின் அடுத்த குறி அனிதாதான் " என்றான் கோபி.



"அவர்கள் இருவரும் அங்கிருப்பது ஆபத்து " என்றார் பரபரப்புடன் சிங்
 
அத்தியாயம் 20



தன் பைக்கின் செல்ப்ஸ்டார்ட்டரை அழுத்தி வண்டியை ஸ்டார்ட் செய்த இன்ஸ்பெக்டர் சிங் "கோபி! நீ உன்னுடைய பைக்கை வீட்டில் விட்டு விட்டு உன் காரை எடுத்து கொண்டு ஹாஸ்பிடலில் இருக்கும் இருவரையும் பத்திரமாக வெளியே கூட்டி வா.வெளியே வந்த பிறகு எனக்கு போன் செய்.நான் நீ எங்கே வர வேண்டும் என்பதை கூறுகிறேன்" என்றார் சிங் .



"சார். நான் சொல்வதை கேளுங்கள்" என்றான் கோபி.



"நான் சொல்வதை நீ முதலில் செய்" என்ற சிங் கோபியின் பதிலுக்கு காத்திராமல் வேகமாக கிளம்பினார்.



சிங்கிற்கு படபடப்பாக இருந்தது. வழியில் தென்பட்ட ஒரு பேக்கரியில் வண்டியை நிறுத்தியவர் ஓரு டீயை சொல்லிவிட்டு சிகரெட் ஓன்றை பற்ற வைத்தார்.கோபி பேஸ்புக் அக்கவுண்டை ஓப்பன் செய்து கொடுத்ததும் சிங் அடிக்கடி அதை பார்க்க ஆரம்பித்திருந்தார். ந்யூஸ் பீட்டில் வரும் வெவ்வேறு பதிவுகள், கமெண்டுகள் என்ற அந்த விர்ச்சுவல் உலகம் சிங்கை வெகுவாக ஈர்த்திருந்தது. ஸ்ட்ரஸ் பஸ்டர் என்ற வகையில் அவருக்கு பேஸ்புக்கை நன்றாகவே பிடித்திருந்தது.



பேஸ்புக்கை சற்று நேரம் பார்வையிட்டுக் கொண்டிருந்த சிங்கின் கண்களின் அந்த புகைப்படம் தென்பட்டது. அதை பார்த்ததும் சிங்கின் முகம் இருட்டுக்கு போனது. கொலைகாரன் தன்னை விட புத்திசாலி என்று சிங் தெரிந்து கொண்டார். ஹாஸ்பிடலில் நடத்தப்பட்ட தாக்குதல் ஒரு டிராப் என்பதையும் கொலைகாரன் எதை எதிர்பார்த்து அந்த தாக்குதலை நடத்தினானோ அதை இம்மி பிசகாமல் தான் செய்திருப்பதையும் சிங் உணர்ந்து கொண்டார். தான் என்ன செய்ய வேண்டும் என்பதை கூட அவன் முடிவு செய்து வைத்திருப்பதால் அவன் சாதாரணமான ஆளாக இருக்க முடியாது என்று சிங் நினைத்தார். அவனது அடுத்த மூவ் என்னவாக இருக்கும் என்று சிங்கிற்குள் எதிர்பார்ப்பு எகிறியது.



அதே நேரம் சிங்கின் போன் ஒலித்தது.சிங் "ஹாலோ " என்றார்.



மறுமுனையில் இருந்த சரவணன் "மிஸ்டர் சிங் நான் ஓரு முக்கியமான விசயத்தை பற்றி உங்களிடம் பேச வேண்டும்" என்றான்.



"சொல்லுங்கள்" என்றார் சிங் .



சரவணன் தான் கண்டுபிடித்ததை சொல்ல தொடங்கினார். சிங் ஏற்கனவே அறிந்த செய்திதான் அது.



"இது எனக்கு முன்பே தெரியும் " என்றார் சிங் சலனமற்ற முகத்துடன் .



"இப்போது என்ன செய்ய போகிறீர்கள்?"



"அவனை நான் நேருக்கு நேராக சந்திக்க முடிவெடுத்து விட்டேன்.சரவணன் நீங்கள் எனக்கு ஒரு உதவி செய்ய வேண்டும்"



" ஏதுவாக இருந்தாலும் சொல்லுங்கள். செய்கிறேன்."



"எனக்கு அவன் உயிரோடு வேண்டும். நாம் இருவருமே சட்டத்தின்படி நடப்பவர்கள். அவனை நாம் தண்டிக்க வேண்டாம். சட்டமே அவனை தண்டிக்கட்டும் "



"உளறாதீர்கள் சிங் .அவன் என் தம்பியை கொன்றவன். அவனை நான் என் கையாலேயே கொல்ல வேண்டும்"



" சரவணன். நிலைமையை புரிந்து கொள்ளுங்கள். ஹாஸ்பிடலில் இருக்கும் இருவரை கொலைகாரன் கொல்ல முயற்சி செய்திருக்கிறான்"



" என்ன சொல்கிறீர்கள் நீங்கள்?"



"கொலைகாரன் ஓருவனல்ல. இரண்டு பேர் என்கிறேன் நான். இதில் உங்கள் தம்பியை கொன்றது யார் என்று நாம் கண்டுபிடிக்க வேண்டும். இரண்டு பேரையும் நாம் பிடித்தாக வேண்டும். ஒருவனை பற்றி மட்டுமே நமக்கு விசயம் தெரிந்திருக்கிறது. ஒருவனை கைது செய்தால் இன்னொருவன் தலைமறைவாகி விடுவான். கொலைகாரன் நம்மை விட புத்திசாலித்தனமாக யோசிக்கிறான் என்பது என்னுடைய யூகம்.என் திட்டம் நிறைவேற நீங்கள் தான் உதவ வேண்டும்"



"நீங்கள் சொல்லும் விசயம் புதிதாக இருக்கிறது. நீங்கள் என்ன சொன்னாலும் செய்கிறேன்" என்றான் சரவணன்.



"நான் சொல்வதை கவனமாக கேளுங்கள்" என்ற சிங் தன் திட்டத்தை சரவணனிடம் விவரித்தார்.



"ஓகே. நீங்கள் சொல்வதை செய்கிறேன்" என்றார் சரவணன்.



போணை அணைத்து விட்டு தன் பைக்கை நோக்கி நடந்தார் சிங் .அவரது செல்போன் மீண்டும் ஒலித்தது.



எடுத்தார்.அன் நவுன் நம்பர். அவனே தான்.



"ஹலோ சிங் . நலமா?" என்ற து அவருக்கு நன்றாக பரிச்சயமான குரல்.



"சொல். உனக்கு என்ன வேண்டும்?" என்றார் சிங் .



" பாருங்கள் சிங் .! ஹாஸ்பிடலில் இருக்கும் இரண்டு பேரை கூட்டி போக வந்த உங்கள் அசிஸ்டெண்ட் கோபியும் அந்த இருவரும் இப்போது என் கஸ்டடியில் இருக்கிறார்கள். உங்கள் அசிஸ்டெண் டிடம் பேசுகிறீர்களா?" என்ற து குரல் .



" கொடு" என்றார் சிங் .



அடுத்த நிமிடம் கோபி லைனில் வந்தான். "ஸாரி சார். நான் அவர்களை கூட்டி வரும் வழியில் இவன் எங்களை கடத்தி விட்டான்"



" இட்ஸ் ஓகே.கோபி.இப்போது உங்களை எங்கே வைத்திருக்கிறான்" என்றார் சிங் .



"ஒரு தோல் தொழிற் சாலையில் எங்களை அடைத்து வைத்திருக்கிறான்." என்றான் கோபி.



"போனை அவனிடம் கொடு" என்றார் சிங் .



"சொல்லுங்கள் சிங் " என்றான் அவன்.



"நான் எங்கே வர வேண்டும்"



" சொல்கிறேன்" அவன் இடத்தை சொன்னான்.



"கடைசியாக உன்னிடம் ஒரு கேள்வியை கேட்க விரும்புகிறேன்"



" கேளுங்கள்"



"நீ சிறைக்கு போய் விட்டால் மனநல விடுதியில் இருக்கும் உன் தம்பி நவநீதனை இனி யார் பார்த்து கொள்வார்கள்"



அவனது குரல் நடுங்கியது.



"மிஸ்டர் சிங் .நான் யார் என்பதை?"



" கண்டுபிடித்து விட்டேன் iநேரில் வருகிறேன்" என்றார் சிங் .
 

New Threads

Top Bottom