Your browser does not support JavaScript!

லாகின் செய்வதில் சிரமம் இருப்பவர்கள் தொடர்பு கொள்ள வேண்டிய மின்னஞ்சல் - sahaptham@gmail.com


Completed வேங்கியின் மோகினி

பகுதி16



"நம் கடமையை நிறைவேற்ற ஆழித்தேரை கொளுத்துவதை தவிர வேறு வழியில்லை.!”என்றான் ஆதித்தன்.



“புரிகிறது.!ஆழித்தேரை காப்பாற்ற பாதுகாப்பு வீரர்கள் நீரை தேடி போராடிக் கொண்டிருப்பார்கள்.லாயத்தில் காவல் குறைந்து போகும்.அந்த நேரத்தில் நீ? “



“உறங்கி கொண்டிருப்பேன் மோகினியின் அருகில்! நீ தீ வைத்ததன் அடையாளமாக சீழ்க்கை ஓலியை அனுப்பு.அதை கேட்டே நான் காரியத்தில் இறங்குவேன்.!”



“காவல் குறைந்த நேரத்தில் நீ மோகினியை வெளியே கொண்டு வந்தாலும் படகு காலையில்தானே கிளம்பும்? “



“கவலை வேண்டாம்.என்னுடைய மற்றோரு நண்பர் எனக்கு உதவுவார்.ஆழித்தேரில் தீ வைத்ததும் நீ திரும்பவும் அனுபூதியிடமே சென்று விடு.மறுநாள் காலையில் நாம் படகுத்துறை நோக்கி செல்வோம்.!”



“அப்போது மோகினி? “



“படகில் இருக்கும்! “



“இங்கே மோகினி இல்லாவிட்டால் தேட துவங்குவார்கள்.!”



“தேட மாட்டார்கள்.ஏனென்றால் மோகினி இங்கேயும் இருக்கும்! “



“குழப்புகிறாய் நீ! “



“அப்போதுதானே மீனை மன்னிக்கவும் குதிரையை பிடிக்க முடியும்! “



ஆதித்தன் புன்னகைத்து கொண்டிருந்த அதே நேரத்தில் தண்டநாயக்கன் வீர சிம்மனுடன் ஆலோசனையில் இருந்தான்.



“இந்திரவிழா முடியும்வரை இவர்களிடம் எச்சரிக்கையாக இருக்க வேண்டும்! “என்றான் நாயக்கன்.



“அவர்கள் இருவரும் தனிமையில் கூடி கூடி பேசுவதாக தகவல் வந்திருக்கிறது.பெரிதாக எதாவது திட்டம் இருக்கலாம்! “



“வீர சிம்மா! படகுதுறையில் ஒரு சிறு படையை நிறுத்து.ஆபத்தென்றால் அவர்களை மடக்க உத்தரவிடு! “



“நிறுத்துகிறேன் அமைச்சரே! கோட்டை மணி மூன்று முறை ஒலித்தால் அந்த படை படகில் யாரையும் ஏற விடாது.!”



“அவ்வளவு தூரம் மணி ஓசை கேட்குமா?



“காண்டாமணி அமைச்சரே! ஐந்து காதத்திற்கு ஒலி கேட்பது நிச்சயம்.!”



“சற்று முன்பு சிவப்பு நிற துணி ஒன்றை கடை வீதியில் வாங்கியுள்ளனர்.அதன் ரகசியம் புரிபடவில்லை.”



“விலங்குகள் எதையாவது வெருட்டி விட திட்டம் போடுகிறார்களோ என்னவோ? “



“அந்த துணிக்கும் யவன வணிகனின் 40 புரவிகளுக்கும் எதாவது தொடர்பு இருக்கலாம் என்று தோன்றுகிறது.!”



“யவன வணிகன் குதிரைகளோடு திரும்புவது அவர்களுக்கு சாதகமான அம்சம்.!”



“அவற்றில் ஒன்றாக மோகினியை கலந்து விட்டால் முடிந்தது கதை! “



“அனுபூதியின் அனுபவம் நமக்கு உதவும்! “



“குளம்படியில் குலம் காணும் வித்தகன்.!”



“ஆனால் பெண்மோகமும், குடிவெறியும் உள்ள பலவீனன்! “



“அவர்களுக்கும் நமக்குமான போட்டியில் இந்திரவிழா இறுதிவிழா! “



“ஆயினும் தூதர்களின் உயிரை பறிக்க இயலாதே? “என்ற வீர சிம்மனை யோசனையுடன் பார்த்த தண்ட நாயக்கன் “விபத்தில் இறப்பது தூதர்களுக்கும் நடக்கும்தானே? “



“நாயக்கரே? என்ன விசமம் இது? “



“ஆம்! விசமம்தான்.கள்வர்கள் மோகினியுடன் பிடிபட்டால் அவர்களை கொல்வோம்.அதை விபத்தாக மாற்றி உலகிற்கு சொல்வோம்! “



“எப்படி மாற்றுவீர்கள்? “



“இன்று வாங்கிய அந்த சிவப்புநிற துணி அவர்களின் குதிரையை வெருட்டி விட்டு மலைச்சரிவில் உருட்டி விட்டு விட்டதாகவும், விபத்தில் இருவரும் இறந்ததாகவும் கதை புனைவோம்.அந்த கதையே கடகத்திற்கும் சொல்லப்படும்! “



“கொலை வெறியய்யா உமக்கு! “



“கடகத்தின் எல்லையில் வசிக்கும் கொள்ளையர்களிடம் சிக்கி அவர்கள் இறந்தாலும் கடகஅரசன் அதை ஏற்பானல்லவா? “



“உண்மைதான்.ஏற்ககூடும்.வேறு யாராவதாக இருந்தால்.இவர்கள் எமனையே ஏமாற்றும் எத்தர்களாயிற்றே? அரசன் நம்புவானா? “



நாயக்கனின் புருவங்கள் முடிச்சிட்டு கொள்ள யோசிக்க துவங்கினான்.ஒரே ஒரு சூரிய உதயம் இந்திரவிழாவிற்காக காத்திருந்தது.
 
பகுதி 17



மறுநாள் நடக்க போகும் விபரீதங்களை அறியாமல் ஆதவன் கிழக்கே உதித்தான்.வேங்கி இந்திரவிழாவை கொண்டாட தயாராக இருந்தது.அரசரின் சார்பாக அனுப்பப்பட்ட புதிய உடைகளை அணிந்த சகோதரர்கள் காலை உணவை உண்டு விட்டு மன்னரை பார்க்க கிளம்பினர்.



அவர்களை வரவேற்ற மகிபாலன் “வாருங்கள் விருந்தினர்களே! இன்று இரவு கொண்டாட்டத்திற்கு தயாராக இருங்கள்.ஏராளமான பொழுது போக்கு நிகழ்ச்சிகள் உங்களுக்காக காத்திருக்கின்றன! “



“மன்னிக்க வேண்டும் மன்னரே! அவற்றை பார்க்க இந்த ஆதித்தனின் கண்கள் புண்ணியம் செய்திருக்கவில்லை.!”



“ஏன் அப்படி கூறுகிறீர்கள்? “



“வர்ண ரகசியத்தின் இறுதி கட்டத்தை நெருங்கி விட்டேன்.அதை முடிக்காமல் வேங்கியை விட்டு கிளம்பினால் கடகநாட்டான் பாதியில் வேலையை விட்டு விட்டான் என்ற அவப்பெயர் வந்து சேரும்! அதனால் என்னால் கலந்து கொள்ள இயலாது.என் அண்ணன் கலந்து கொள்வார்.!”



“நல்லது! வர்ண ரகசியம் மிகவும் முக்கியம்! உம் கவனத்தை அதில் செலுத்துங்கள்! “



“மன்னரிடம் மற்றொரு விண்ணப்பம்! “



“என்ன அது? கேளுங்கள்! நிறைவேற்றுவோம்.!”



“என் குரு அனுபூதி நித்ராதேவியின் சதிராட்டத்தை பார்க்க விரும்புகிறார்.அதற்கு தாங்கள் அனுமதிக்க வேண்டும்.!”



“அப்படியானால் மோகினியின் பாதுகாப்பு? “



“அதற்கு நான் பொறுப்பேற்கிறேன்.!”



“நல்லது! “



“நாளை விடியற்காலையில் நாங்கள் கடகம் நோக்கி பயணப்படுகிறோம்.தாங்கள் விடையளிக்க வேண்டும்! “



“போய் வாருங்கள்.பயணம் இனிதாகட்டும்.ஆமாம் வர்ண ரகசியத்தை யாரிடம் கொடுத்து செல்வீர்கள்? “



“கோட்டை காவலரிடம் அந்த ரகசியத்தை கையளிப்போம் மன்னரே! “



“மகிழ்ச்சி! உங்களுக்கு என் அன்பு பரிசு! “மகிபாலன் தன் கழுத்திலிருந்த முத்துமாலைகளை கழற்றி இருவருக்கும் பரிசளித்தான்.மகிபாலனிடம் விடை பெற்று சகோதரர்கள் இருவரும் கிளம்பினர்.அன்று இரவு!



லாயம் பலத்த காவலுடன் இருந்தது.அனுபூதியும் அரிஞ்சயனும் நித்ராதேவியின் சதிராட்டத்தை பார்க்க கிளம்பியிருந்தனர்.அரிஞ்சயனின் தலையில் வினோத அலங்காரம் கொண்ட சிவப்பு நிற தலைப்பாகை உட்கார்ந்திருந்தது.லாயத்திலிருந்து மூன்று வாளிகளில் தண்ணீரை பிடித்து வந்த ஆதித்தன் தன் பழைய உடைகளை வாளால் துண்டு துண்டாக வெட்டினான்.பிறகு யாருக்காகவோ காத்திருக்க தொடங்கினான்.



அரிஞ்சயன் போகும் வழியில் அனுபூதிக்கு கொடுத்த மதுபானம் செயல்பட துவங்கியிருந்தது.சதிராட்ட அரங்கினுள் நுழையும் போது வர்ண பொடிகளை நீட்டிய ஒருவன் “உள்ளே நுழைபவர்கள் இதை உடலில் தூவிக் கொள்ள வேண்டும்.அப்போதுதான் அனுமதிப்போம்! “என்றான்.வர்ண பொடிகளை வாங்கி தன் முகத்திலும் அனுபூதியின் முகத்திலும் பூசினான் அரிஞ்சயன்.திறந்த வெளி அரங்கினுள் இருவரும் நுழைந்ததை பார்த்த தண்ட நாயக்கன் “அந்த சிகப்புதுணி தலைப்பாகையாக உருமாறியிருக்கிறது! “என்றான் அருகிலிருந்த வீர சிம்மனிடம்.



“ஆம்! அந்த தலைப்பாகையும் வினோதமாக இருக்கிறது.எங்கே அந்த இன்னொருவன்? “



“விரியனில் ஒன்று இங்கிருக்கிறது.விசம் மிகுந்த மற்றொன்று லாயத்தில் இருக்கிறது.!”



“வீர சிம்மா! அந்த விரியனை கண்காணிக்க நீ போகிறாயா? “



“இல்லை அமைச்சரே! அங்கே பாதுகாப்பை பலப்படுத்தியுள்ளேன்.அதை மீறி அங்கே ஈ எறும்பு கூட நுழைய முடியாது! “



நித்ரா தேவியின் வருகை சூழ்நிலையை மாற்றியது.அனுபூதி நடனத்தை பார்த்தபடி மயக்கத்திற்கு போய் கொண்டிருந்தான்.அரிஞ்சயனுக்கு பின்னால் இருந்தவன் “நடனத்தை பார்க்க விடாமல் உமது தலைப்பாகை மறைக்கிறதய்யா! “என்றான்.



“இடத்தை மாற்றி கொள்வோம் நண்பனே! “



“நித்ராதேவியை அருகிலிருந்து பார்க்கும் வாய்ப்புக்காக எது வேண்டுமானாலும் செய்யலாம்! “



“ஒன்றும் செய்ய வேண்டாம்.என் தலைப்பாகையை அணிந்து கொண்டு இந்த வர்ண பொடிகளை முகத்தில் பூசிக் கொண்டால் போதும்.!”



“உமது நண்பர்? “



“அவர் போதையில் தொண தொணப்பதாலேயே இடத்தை மாற்றி கொள்ள உத்தேசித்தேன்! “



“உமக்கு மறைக்காதா? “



“நான் ஆளை ரசிப்பவனல்ல.!பாடலை ரசிப்பவன்.!”யாரும் பார்க்காத கண நேரத்தில் தலைப்பாகையை மாற்றினான் அரிஞ்சயன்.

நடனம் உச்சத்திற்கு போய் கொண்டிருந்த உன்மத்த நிலையில் அரிஞ்சயன் இரவின் இருளில் நழுவி வெளியேறினான்
 
பகுதி18



ஆதித்தன் உறங்கி கொண்டிருந்தான்.அல்ல உறங்குவது போல் நடித்து கொண்டிருந்தான்.லாயத்தின் காவலர்களில் ஒருவன் குறிப்பிட்ட இடைவெளியில் லாயத்தின் உள்ளே வந்து மோகினியின் இருப்பையும், ஆதித்தன் உறங்குவதையும் உறுதி செய்தபடி வந்து போய் கொண்டிருந்தான்.ஆதித்தனின் காதுகள் ஒற்றை சீழ்க்கை ஒலிக்காக காத்திருந்தன.!இரண்டாம் சாமம் ஆரம்பித்த சற்று நேரத்தில் மகாதேவி ஆலய திசையிலிருந்து ஒரு ஒற்றை சீழ்க்கை ஒலி வலுவாக எழுந்தது.சற்று நேரத்தில் கலவரமான குரல்கள் ஒலிக்க ஆரம்பித்தன.”தேர் தீப்பிடித்து விட்டது.அணைக்க ஏற்பாடு செய்யுங்கள்! “என்ற கோட்டை காவலனின் குரல் உரத்து ஒலித்தது.ஆழித்தேரை காப்பாற்ற பாதி வீரர்கள் பரபரப்புடன் அகன்றனர்.அப்போதும் ஆதித்தனுக்கான கண்காணிப்பு அகற்றப்படவில்லை.காவல் வீரன் ஆதித்தன் உறங்குவதை பார்த்து விட்டு வெளியேறியதும் ஆதித்தன் துள்ளி எழுந்தான்.



மூன்றாம் சாமம் ஆரம்பிக்கும் நேரத்தில் ஆழித்தேரின் தீ அணைக்கப்பட்டிருந்தது.இரவு அமைதியாக ஊர்ந்து கொண்டிருந்தது.நான்காம் சாமத்தின் ஆரம்பத்தில் அனுபூதியும், அரிஞ்சயனும் வந்து சேர்ந்தனர்.அனுபூதி போதையில் மயக்கமாகியிருந்தான்.

அவனை படுக்க வைத்த ஆதித்தன் “அண்ணா! வேலை முடிந்தது.விடியும் முன் நாம் கிளம்பலாம்! “என்றான்.



“மோகினி!? “



“போகும் வழியில் சொல்கிறேன்! “

என்ற ஆதித்தன் பயண ஏற்பாடுகளை கவனித்தான்.மோகினியின் அருகே நின்ற தன் குதிரையை அவிழ்த்த ஆதித்தன் “போய் வருகிறேன் நண்பனே! “என்று அதன் முதுகில் தட்டி கொடுத்தான்.



இருவரும் லாயத்தின் நுழைவாயிலுக்கு வந்த போது வழியை மறித்த காவலன் “சற்று நில்லுங்கள்! “என்றான்.



இருவரும் நின்றதும் அருகே இருந்தவனை பார்த்த காவலன் “மோகினி இருக்கிறதாவென பார்த்து வா! “என்றான்.



“எங்களை மிகவும் அவமதிக்கிறாய் நண்பா! மனம் வலிக்கிறது! “என்றான் ஆதித்தன்.



“அவர்களின் பாதுகாப்பு மீது அவர்களுக்கே நம்பிக்கை இல்லை போலும்! “என்றான் அரிஞ்சயன்.



“மோகினி இருக்கிறது ஐயா! “என்ற மறுமொழி கிடைத்தவுடன் காவலன் “மன்னியுங்கள்! பொருட்களை சரி பார்ப்பது என் கடமை! “என்றான்.



“இன்னா செய்தாரை ஒறுத்தல் கடகநாட்டவனின் கடமை.இதோ வர்ண ரகசியம் எழுதிய ஓலைசுவடி.ரவி தாசரிடம் கொடுத்து விடுங்கள்! “



“நல்லது ஐயா! “



சகோதரர்கள் இருவரும் புயல் வேகத்தில் வெளியேறினார்கள்.அதே நேரத்தில் ஆழித்தேர் தீப்பிடித்த செய்தியறிந்த தண்ட நாயக்கனும், வீர சிம்மனும் சிறு படையுடன்

லாயத்திற்கு விரைந்தனர்.



“விருந்தாளிகள் போய் விட்டார்களா? “என்று வினவினான் நாயக்கன்.



“ஆம்! தாசருக்கான ரகசியத்தை கொடுத்து விட்டுத்தான் சென்றார்கள்! “



“மோகினி! “



“பத்திரமாக உள்ளது.!”



“நான் பார்க்க வேண்டும்! “என்று உள்ளே நுழைந்த தண்ட நாயக்கன் லாயத்தை பார்வையிட்டான்.மோகினி நின்றிருந்த மணற்பரப்பை கூர்ந்து கவனித்த அவனது கழுகு கண்கள் சில விசயங்களை கவனித்தன.ஒரு மூலையில் கிடந்த பழைய துணிகளையும், மூன்று வாளிகளையும் பார்த்து சிந்தித்தவன் ஒரு ஓரமாக உறங்கி கொண்டிருந்த அனுபூதியை தட்டி எழுப்பினான்.



“இங்கே இருக்கும் வெண்புரவி மோகினியா? “என்றான்.



“அதிலென்ன சந்தேகம் அமைச்சரே! “என்றான் மயக்கத்தில் அனுபூதி.



“எழுந்து வந்து பார்த்து விட்டு சொல்! “



குதிரையை ஒரு முறை சலிப்புடன் சுற்றி வந்து பார்த்தவன் அதன் குளம்படி அச்சை கண்டவுடன் “அமைச்சரே! இது மோகினி அல்ல! “என்று அலறினான்.



“நினைத்தேன்.!வீரர்களே அனுபூதியை கைது செய்து கைகளை கட்டி அறையினுள் பூட்டுங்கள்.வீரசிம்மா! காண்டா மணியை ஒலித்து படகுத்துறையில் உள்ள உன் படையை எச்சரிக்கை செய்.நாம் அவர்களை பின் தொடர்வோம்.முன்னும் பின்னும் நம்படை! நடுவில் அவர்கள்.நசுக்கி விடுவோம்.மோகினி அவர்களிடம்தான் இருக்க வேண்டும்! “



வீரசிம்மன் தலைமையிலான படை தண்டநாயக்கனுடன் புயல் வேகத்தில் விரைந்தது.
 
பகுதி19



காண்டாமணியின் சத்தத்தை சகோதரர்கள் இருவருமே கேட்டனர்.



“ஆதித்தா! அதென்ன மணியோசை! அதுவும் அகால வேளையில்! “என்றான் அரிஞ்சயன்.



“இதை நான் எதிர்பார்க்கவில்லை.எதிர்பாராத ஏதோ ஒரு இடையூறு நம் திட்டத்திற்கு முட்டு கட்டை போட இருக்கிறது.இந்த காண்டாமணி சத்தத்திற்கு பின்னால் நாயக்கனின் மூளை ஒளிந்திருக்கிறது.சமாளிப்போம்! “



“என்ன இடையூறாக இருக்கலாம்? “



“வேறென்ன? படகுத்துறையில் ஒரு படையை நிறுத்தி வைத்திருப்பான்.நாம் வெளியேற இருக்கும் ஒரே வழி இதுதான்.!”



“அப்படியானால் பலப்பிரயோகம் தவிர வேறு வழியில்லை.!”



“ஆம்! அதோ படகுத்துறை வந்து விட்டது.!”



படகுத்துறையில் நின்ற பெரிய படகில் யவன வணிகனின் குதிரைகள் சறுக்கு பலகை வழியாக ஏற்றப்பட்டு கொண்டிருந்தன.அருகே 25 பேர் கொண்ட சிறு படை இவர்களுக்காக காத்திருந்தது.



“இவர்களை ஏமாற்றி படகை அடைவது பிரம்ம பிரயத்தனம்தான்.!”



“இல்லை! எளிதுதான்.நாயின் மனநிலைக்கு அவர்களைகொண்டு செல்வோம்! “



“எப்படி? “



“நாயின் கழுத்தில் கயிறை கட்டினால் அது எதிராக இழுக்கவே செய்யும்.கயிற்றுக்கு இணையாக செயல்படாது.அதே நிலையை நாம் உருவாக்குவோம்.!”



“நம்மை தாக்க அவர்கள் தயாராகி விட்டார்கள்! “



“ஆம்! கவனித்தேன்.இப்போது நாம் இருவரும் நேர் எதிராக பிரிய போகிறோம்.அவர்கள் இரு பிரிவாக பிரிவார்கள்.நம்மை தொடர்வார்கள்.அரை வட்டமடித்து கிடைக்கும் இடைவெளிக்குள் புகுந்து படகை அடைவோம்.!”



ஆதித்தனின் திட்டம் செயலானது.இருவரும் இருவேறு திசைகளில் பிரிந்து புரவிகளை விரட்டினர்.படை இரண்டாக பிரிந்து பின் தொடர்வதை தூரத்திலிருந்து பார்த்த நாயக்கன் தலையில் அடித்து கொண்டான்.



“அவர்களின் இலக்கு படகில் ஏறுவதுதானே.?அதை தடுக்காமல் ஏன் விரட்டி கொண்டிருக்கிறார்கள் முட்டாள்கள்.படகை கைப்பற்றியிருந்தாலே போதுமே? “



“இவர்கள் இரண்டாக பிரிந்து தப்பி செல்வது போன்ற தோற்றத்தை உண்டாக்கி விட்டார்கள் நாயக்கரே! “



அதே நேரம் பிரிந்த படைகளின் இடைவெளிகளில் இணைந்த சகோதரர்கள் மின்னல் வேகத்தில் படகின் சறுக்கு பலகை வழியாக புரவிகளை விரட்டினர்.படகில் ஏறிய புரவியிலிருந்து குதித்த அரிஞ்சயன் “இந்த கப்பலின் தலைவன் யார்? “என்றான்.



“நான்தான் தலைவன்! என்ன கலவரம் இது? “என்று கத்தியபடி வந்த தலைவனின் கழுத்தில் வாளை வைத்த அரிஞ்சயன் “மறுகரை சேரும்வரை நான்தான் கப்பலின் தலைவன்.உன் ஆட்களுக்கு நங்கூரத்தை எடுக்க உத்தரவிடு! “என்றான்.அதை பார்த்து கொண்டிருந்த வீர சிம்மன்

“அவர்கள் தப்பி விடுவார்கள் போலிருக்கிறது நாயக்கரே? “என்றான்.



“வாய்ப்பேயில்லை! “என்ற நாயக்கனின் கைகள் படகுத்துறையின் கரையிலிருந்த சில பொருட்களை சுட்டி காட்டின.
 
பகுதி 20



தண்டநாயக்கன் சுட்டிகாட்டிய திசையிலிருந்தவை எண்ணை பீப்பாய்கள்.வீரசிம்மன் புரியாமல் பார்த்தான்.



“அவற்றை வைத்து கொண்டு என்ன செய்வது? “



“முட்டாள்! நாம் சொன்ன விபத்தை படகின் மூலம் ஏற்படுத்துவோம்.எண்ணையை துணியில் நனைத்து அக்னி அம்புகளை தயார் செய்.பற்றிஎறிய படகின் பாய் மரம் தயாராக இருக்கிறது.படகினை கொளுத்துவோம். படகில் ஏற்பட்ட தீ விபத்தில் மாண்டார்கள் என்று கடகத்திற்கு சேதியனுப்புவோம்! “



“அப்படியானால் மோகினி! “



“அதை ஒப்படைத்தால் அவர்களை உயிருடன் விட்டு விடுவதாக பேரம் பேசுவோம்.இயலாதெனின் விபத்தை உண்டாக்குவோம்.!”



“அப்படியே செய்வோம் அமைச்சரே! “



வீரசிம்மனின் ஆட்கள் துணிகளை கிழித்து எண்ணெய் பீப்பாய்களை உடைத்து கொண்டிருப்பதை கண்ட அரிஞ்சயன் “என்ன செய்கிறார்கள் இவர்கள்? “என்றான்.



“படகை கொளுத்த திட்டமிடுகிறார்கள்.எரி அம்புகளுக்கு வாகானது பாய் மரம்.அதை இறக்க உத்தரவிடு அண்ணா.!”



அரிஞ்சயனின் மிரட்டலால் கப்பலின் ஊழியர்கள் பாய் மரத்தை இறக்கினார்கள்.படகு நகர துவங்கியது.

“நாயக்கரே! திட்டம் நாசமாகி விட்டது! “என்றான் வீர சிம்மன்.நகரும் படகிலிருந்து ஆதித்தன் நாயக்கனை நோக்கி கத்தினான்.



“விருந்தாளிகளை விரட்டி வருவது நியாயமா? நாயக்கரே? “என்றான் ஆதித்தன்.



“விருந்தாளிகள் ஏன் வேகமாக ஓட வேண்டும்? “



“உமது படை ஏன் எம்மை விரட்டுகிறது? விரட்டினால் ஓடத்தான் செய்வார்கள்.!மோகினியை களவாடியதாக வீண்பழி சுமத்த போகிறீர் அப்படித்தானே? “



“உண்மை அதுதான் ஆதித்தா! நீ பயணித்து வந்த கருப்பு நிற குதிரைதான் வெண்ணிற மோகினி.அதன் வர்ணத்தை கறுப்பு வண்ணமாக்கி விட்டாய்.உன் குதிரையை வெள்ளையாக்கி மோகினியாக ஆள் மாறாட்டம் செய்திருக்கிறாய்! “



“புத்திசாலிதான் நீர்! எப்படி கண்டறிந்தீர்? “



“மோகினியும், உன் குதிரையும் நின்ற இடத்தில் சிதறிக்கிடந்த வர்ணகலவைகளின் மீதி உண்மையை சொல்லி விட்டது.!”



“அவற்றை மணல் மூடி மறைத்தேனே? “



“அவை என் கண்களுக்கு தப்பவில்லையே? ஆனாலும் திறமையான முயற்சி தண்ணீரில் வர்ணத்தை கலந்து குதிரைகளை குளிப்பாட்டி நிமிட நேரத்தில் தோற்றத்தை மாற்றியிருக்கிறாய்.ஆனால் பிடறி மயிரில் சற்று கோட்டை விட்டு விட்டாய்.!”



“அந்த தவறை நான் மோகினிக்கு செய்யவில்லை.இப்போதே யவன வணிகனின் குதிரைகளோடு மோகினியை கலந்து விட்டால் அதை தனித்துஅடையாளம் காண இயலாது.அது அஸ்வ சாஸ்திரம் கற்ற என்னாலும், அனுபூதியாலும் மட்டுமே முடியும்.முட்டாள்தனமாக நீங்கள் அனுபூதியை கூட்டிவர மறந்து விட்டீர்கள்! “



நாயக்கன் அனுபூதியை அழைத்து வராததற்காக வருந்தினான்.அரிஞ்சயன் “இதுவா மோகினி? என்னையே ஏமாற்றி விட்டாயே? “என்றான்.



“ஆதித்தா! புத்திசிலித்தனமாக நீ பாய் மரத்தை சுருட்டியிருக்கலாம்.ஆனால் எரி அம்புகளிடமிருந்து தப்ப முடியாது! குதிரையை ஒப்படைத்து விட்டு உயிர் தப்பி ஓடு! “

“குதிரையை ஒப்படைத்தாலும் பலனில்லை நாயக்கரே! வர்ண கலவையில் குளிப்பாட்டி உள்ளதால் அதன் வெள்ளை வர்ணம் திரும்ப சில பல வருடங்களாகலாம்! “



“இந்த கதையை வேறு யாரிடமாவது சொல் அப்பனே! காலத்தால் அழியாத வர்ண பூச்சிற்கு உன் கைகள் விதி விலக்கா? அவற்றில் நேற்றுகுதிரைகளுக்கு பூசிய வர்ணங்களின் சுவடே இல்லையே? “



“மேதாவிதான் நீர்! உம் கண்களிலிருந்து எதுவும் தப்புவதில்லை! “



“போதும் புகழுரை! நிறுத்து படகை! மோகினியை ஒப்படைத்து விட்டு ஓடு.இல்லையேல் எரி அம்புகள் படகை குறி வைத்து பாயும்.படகு விபத்தில் இருவரும் இறந்ததாக கடகத்திற்கு செய்தி அனுப்புவேன்! “



“உமது மோகினியும் என்னோடு மாண்டு போகும் நாயக்கரே? “



“கவலையில்லை! லாயத்தில் உள்ள நகலை உண்மையான மோகினியாக மாற்றுவேன்.அதற்கு உம் வர்ண கலவை ரகசியமே உதவும்.சிறிது நாட்களில் உடல் நலிவுற்று தானாகவே இறக்கும்படி செய்வேன்! “



“குதிரைக்கு நஞ்சிடும் கொடியவரே! “

“நாட்டின் மானம் காக்க எதையும் செய்வேன்! “



“ஓ! நீர்தான் அந்த தேஷ் பக்தரோ? சரி! ஆயுதம் பொருந்திய உமது படைக்கு முன்னால் நாங்கள் இருவர் என்ன சாதிக்க முடியும்? “



“அப்படியானால் சரணடைகிறாயா? “



“சரணடைகிறேன்.அதற்கு முன் ஒரு சிறு பிள்ளை விளையாட்டை விளையாடுகிறேனே? “



“என்ன அது? “



“உண்டி வில்தான்! சிறு வயதில் விளையாடியது.இக் கடைசி தருணத்தில் விளையாட விரும்புகிறேன்.!”



“உன் உண்டி வில்லின் இலக்கு எது? “

“எதுவுமேயில்லை! ஆகாயம் நோக்கியே கல்லை எரிவேன்.!”



“இதில் சதி எதுவும் இல்லையே? “



“ஆகாயத்தை நோக்கி கல் எரிவதில் என்ன சதி இருக்க முடியும்? “



“அப்படியானால் சரி! அம்பு பாயும் இலக்கை உன் படகு தாண்டவில்லை! நினைவிருக்கட்டும்! “



குதிரையின் சேணத்திலிருந்த உண்டி வில்லை எடுத்த ஆதித்தன் தன் சிறு பிள்ளை விளையாட்டை துவக்கினான்.
 

New Threads

Top Bottom