ஆழ்கடலடி என் இதயம் !!!

[Lavanya Dhayu]

ஆழ்கடலடி என் இதயம் - 15

"விட்டு விடுதலையாகி நிற்பாயிந்தச்
சிட்டுக் குருவியைப் போலே" - மகாகவி.

அர்ஜுன் - அனுபமா திருமணம் முடிந்து பத்து நாட்கள் கடந்து இருந்தன. அர்ஜுன் சமத்து பிள்ளையாக மறுவீடு வந்தான். அனுவின் பெற்றோரிடம் மரியாதையுடன் நடந்துக்கொண்டான். அருந்ததி வீட்டுக்கும் விருந்துக்கு சென்று வந்தார்கள். குலதெய்வம் கோவில், விருந்து எல்லாம் முடிந்து அன்று தான் அர்ஜுன் அலுவலகம் சென்றான்.

அனுபமா மாமியார் வீட்டில் மன நிறைவுடன் சுற்றி வந்தாள். காதல் அதிசயமானது. தன் நேசத்திற்கு உரியவருக்கு சொந்தமான அனைத்தையும் நேசிக்க வைப்பது. அனு அவளின் கனவிலும் நினைக்காத வகையில் நடந்த இந்த திருமணத்தை முழு மகிழ்ச்சியுடன் அனுபவித்தாள். தனது மாமியார் அகல்யாவுடன் ஒட்டிக்கொண்டு இருந்தாள்.

அன்று காலை பதினொரு மணிக்கு தன் அறையிலிருந்து கீழே வந்த அனு சிரித்த முகத்துடன் ஒரு நடுத்தர வயது பெண்மணி வீட்டின் ஹாலில் தனது மாமியாருடன் பேசிக்கொண்டு இருப்பதைக் கண்டாள். அனுவின் வருகையைக் கண்ட அகல்யா,"வா அனு, இது தான் நம்ம பேமிலி டாக்டர் அமிர்தா, என் பிரண்டு. உங்க மேரேஜ் டைம்ல அமெரிக்காவில இருக்க அவங்க பொண்ணு வீட்டுக்கு போய் இருந்தாங்க" என்று சொல்லிவிட்டு அவளை தனது அருகில் அமர்த்திக் கொண்டார்.

மேலும், " டாக்டர், இதான் என் டாட்டார் இன் லா, உங்களுக்கு மேரேஜ் போட்டோ ஷேர் பண்ணேனே" என்றார்.

அவரும் சிரித்த முகமாக,"அர்ஜுன் மனச மாத்தி மேரேஜ் பண்ண வச்ச மேனகா நீ தானாமா? கியூட்டா இருக்க, அதான் அர்ஜுன் விழுந்துட்டு இருக்கான்" என்றார்.

அனு மனதிற்குள் 'அவன் மனச மாத்த நிஜமான மேனகையாலயே முடியாது, நா எங்கிருந்து மாத்த? எல்லாம் என் நாத்தனார் அண்ட் மாமியார் புண்ணியம்' என எண்ணிக்கொண்டு வெளியில் புன்னகைத்து வைத்தாள்.

அவரும், "ரொம்ப சைலண்ட் டைப் போல"என்று அதற்கும் பாராட்டிவிட்டு அகல்யாவிற்கு ரெகுலர் செக்கப் செய்துவிட்டு போனார்.

மறுநாள் காலையிலேயே அருந்ததி வந்துவிட்டாள் "அண்ணியாரே... எப்படி இருக்க?" என்ற துள்ளலுடன்.

ஒரு நாள் முழுவதும் அவளும் அவள் குழந்தையும் அனுவுடன் இருந்து ஆட்டம் போட்டனர். மாலையில் குழந்தையை தன் தாயிடம் விளையாட விட்டுவிட்டு தனது அறையில் அமர்ந்து அனுவுடன் பேசிக்கொண்டு இருந்தாள் அருந்ததி.

"அனு , எனக்கு செம்ம ஹேப்பியா இருக்குடி. காலேஜ் டைம்ல நா எவ்ளோ கெஞ்சுவேன், 'எங்க வீட்டுக்கு வா'னு . நீ இந்த பக்கமே வர மாட்ட. நா தான் அங்க நம்ம வீட்லயே கதியா கெடந்தேன். இப்போ பாரு, நீ இந்த வீட்டுலயே இருக்க, நா உன்ன பார்க்க வந்து இருக்கேன். கடவுள் இருக்கான்டி"என்றாள் உண்மையான மகிழ்வுடன்.

அனு அருவின் வார்த்தைகளில் நெகிழ்ந்து போய் இருந்தாள். "கடவுள் நேர்ல வரமாட்டார்டி, மனுஷ ரூபத்துல தான் வருவார். என் வாழ்க்கையில உன் ரூபத்துல வந்து இருக்கார்" என்றாள் மெதுவான குரலில்.

அருந்ததி பட்டென அனுவை அணைத்துக் கொண்டாள். "என்னடி இது? இப்படியெல்லாம் கூட உனக்கு பேச வருமா? நா ஒன்னும் பெருசா பண்ணல, எந்த லாபமும் எதிர்ப்பாக்காம என் வாழ்க்கை மேல அக்கறை எடுத்து நீ எல்லாம் செஞ்சடி. இப்போ உன் மேரேஜ் மேட்டர்ல நா செஞ்சது நீ என்கூடவே இருக்கணும்னு சுயலாபத்துக்காக. சோ நீ என்னைய பாராட்ட ஒண்ணுமே இல்ல" என்றாள்.

அருந்ததி இப்படி தான். அவளுக்கு அனுவின் மீது அதிக அன்பு உண்டு. அனு தன்னிடம் மட்டும் அன்பு காட்ட வேண்டும், அதிக அக்கறை கொள்ளவேண்டும் என நினைப்பாள். அனுவுக்கு அது பிடிக்காது. அவள் அனைவரிடமும் ஒரே வகை நட்புடன் இருக்க வேண்டும் என கருதுவாள். அதிலும் அருந்ததியிடம் கொஞ்சம் விலகியே இருப்பாள். பணக்காரர்களிடம் பார்த்து நட்பு வைக்கவேண்டும் என்பது அவள் தாயின் அறிவுரை, அதை அனு அப்படியே கடைப்பிடித்தாள்.

அதையெல்லாம் மாற்றி அனுவின் உயிர்த்தோழி ஆகிப்போனாள் அருந்ததி. அவளின் உயிராகவே ஆகிவிட்டான் அர்ஜுன்.

 

[Lavanya Dhayu]

இதயம் - 16

"மூத்த பொய்ம்மைகள் யாவும் அழிப்பராம்;
மூடக் கட்டுக்கள் யாவுந் தகர்ப்பராம்"
- மகாகவி பாரதியார்


"நீ என்ன நெனச்சி வேணும்னா இந்த மேரேஜ் பேச்சைத் தொடங்கி இருக்கலாம்டி. பட் இதுல ஹன்ட்ரெட் பெர்சன்ட் பெனிஃபிட் ஆனது நா தான். என் கனவு நினைவாகி இருக்குடி. அனு ஹேப்பி அண்ணாச்சி, சோ உனக்கு எப்பவும் என் நன்றி உண்டு " என்றாள் அனு.

"பேச்சைத் தொடங்குனது மட்டும் தான் நான். மத்தது எல்லாம் பண்ணது நீ தானேடி. கல்யாணம் வேணாம்னு சொன்ன என் அண்ணாவை 'இந்த மேரேஜ் கண்டிப்பா நடக்கும்'னு சொல்ல வச்சவளாச்சே நீ. தூரத்துல இருக்கும் போதே என் அண்ணனை ஆட்டி வச்ச, இப்போ கூடவே இருக்க. உன் கிட்ட மாட்டிக்கிட்டு என் அண்ணா என்ன பாடுபடறானோ?" என்று கிண்டலாகப் பேச்சை மாற்றினாள் அருந்ததி.

அவளை முறைத்தாள் அனு. "என்னடி நக்கலா? உன் அண்ணா அப்பாவி பாரு, நா பாடுப்படுத்துறதுக்கு? அவர் பாட்டுக்கு எப்பவும் சிடுசிடுனு மூஞ்சிய வச்சிக்கிட்டு லேப்டாப் கூட குடும்பம் நடத்திக்கிட்டு இருக்காரு. நா தான் டிசைன் டிசைனா அவர்கிட்ட ஆக்ட் குடுத்துக்கிட்டு அவருக்கு சந்தேகம் வராத மாதிரி நடந்துக்கப் பாடுப்படறேன்" என்றாள் கோபமாக.

கலகலவென சிரித்த அரு, "ஹாஹா ... அனுமா நீ இன்னும் மாறவே இல்லடி. காலேஜ் டேஸ் மாதிரியே நல்லா காமெடியா பேசுறே"என்றாள்.

"என் புலம்பல் உனக்கு காமெடியா இருக்கா?? இருக்கும் இருக்கும்... நா மட்டும் இப்படி இல்லனா, உன் கூடவும் உன் அண்ணா கூடவும் குப்பை கொட்ட முடியுமா?" என்றாள் அனு.

அருந்ததி அதற்கும் கலகலவென சிரித்தாள்.

அவளின் சிரிப்பை அன்புடன் பார்த்த அனு,"இப்படியே சிரிச்சிட்டே இரு. காட் ப்லெஸ்" என்றாள்.

"நீ லைஃப் லாங் என்கூடவே இருந்தா நா எப்பவும் இப்படியே ஹேப்பியா இருப்பேன்டி" என்றவளைப் பார்த்து சிரித்தபடி
"இத டயலாக உன் அண்ணா சொன்னால் நல்லா இருக்கும், என் கெரகம் நீ சொல்ற" என்று சலித்துக்கொண்டாள்.

"டோன்ட் வொரி அனு, நெக்ஸ்ட் ஒரு பிளான் போட்டு, அவனையும் சொல்ல வச்சிடுவோம்" என அருந்ததி சொன்னதைக் கேட்டு இருவரும் கலகலத்து சிரித்த நேரம் அருந்ததியின் அறை கதவு பட்டென திறந்தது. அவர்களின் பேச்சின் நாயகன் அர்ஜுன் அறைக்குள் நுழைந்தான்.

இருவரும் அவனைக் கண்டு தேள்கடி வாங்கிய திருடன் போல திருத்திருவென முழிக்க, அவன் நிதானமாக வந்து அங்கிருந்த சேரில் அமர்ந்தான்.

அனு அருந்ததியின் அருகில் இருந்து எழுந்தாள். அவளை கூர்ந்துப் பார்த்தான் அர்ஜுன். நா வறண்டது போல இருந்தது அனுவுக்கு.

அர்ஜுன் தன் பார்வையை விலக்கி,"என்ன உன் ஃபிரண்டு கூட சேர்ந்து எதோ சதித்திட்டம் போட்டுட்டு இருக்க போல" என்றான் தன் தங்கையிடம்.

அவன் இறுகி இருந்த முகத்தைக் கண்ட அருந்ததிக்கு வேர்த்துவிட்டது. "என்.. என்ன சதி?" என்றாள் படப்படப்பாக.

அவளின் படபடப்பை கண்ட அர்ஜுனின் முகம் இளகியது. லேசாக சிரித்தபடி,அருந்ததியின் தலையைப் பிடித்து ஆட்டினான்.

"ஹே குட்டி வாண்டு... பயந்துட்டியா? நா சும்மா உன்கிட்ட விளையாடினேன்."என்றான்.

அருந்ததி முகம் தெளிந்தாள். "சே... கிண்டல் பண்ணியா அண்ணா? நீ கோவமா இருக்கனு நா நம்பிட்டேன் தெரியுமா?"என்றாள் கொஞ்சல் குரலில்

"இது தான் உன் ப்ராப்ளம் அரு. டக்குன்னு எல்லாத்தயும் எல்லாரையும் நம்பிடுவ. இந்த ஆட்டிட்யூட நீ மாத்திக்கணும். இல்லனா எல்லாரும் உன்ன ஈஸியா ஏமாத்திடுவாங்க. எல்லாரும் உன்ன மாதிரி இன்னொசெண்டா இருக்க மாட்டாங்க, பொல்லாத உலகம் இது" என தெளிவாக அதே நேரம் மென்மையாக வருடும் குரலில் கூறினான்.

"நீ இருக்கும்போது எனக்கு எந்த ப்ராப்ளமும் வராது. இருந்தாலும் நீ சொல்லிட்டல? இனி ரொம்ப உஷாரா இருக்கேன்" என்றுவிட்டு தன் அண்ணன் கைகளை அழுத்திப்பிடித்துக் கொண்டாள் அருந்ததி.

"என்னணா இன்னிக்கு சீக்கிரமே வந்துட்ட? அண்ணிய பார்க்காம இருக்க முடியலையோ?"என்றாள் சிரிப்புடன்.

அவளிடமிருந்து தன் கையைப் எடுத்துக்கொண்டு எழுந்தான் அர்ஜுன். ஒர்க் சீக்கிரம் முடிஞ்சிடுச்சி. அதான். உன்ன கூட்டிட்டு போக வருண் வரானா?" இப்போது இறுக்கம் வந்திருந்தது அவன் குரலில்.

'க்கும்... இவ்ளோ நேரம் தங்கச்சிகிட்ட பேசும் போது குரலில் தேன் வடிஞ்சிது. இப்போ என்னை பத்தி பேசினதும் கருங்கல் உருளுது. நா வாங்குன வரம் போல' என அனு சலிப்புடன் எண்ணிக்கொண்டாள்.

"அவர் வரல அண்ணா. நானே ட்ரைவர் கூட கெளம்பிடுவேன்" என்றவளை பார்த்து சிரித்துவிட்டு "பார்த்து கிளம்பு" என்றுவிட்டு அங்கிருந்து நகர்ந்தான் அர்ஜுன்.

அவன் வெளியில் சென்றதும் ஓடிப்போய் கதவை அடைத்த அரு,"ஜஸ்ட் மிஸ்ஸு டி. நல்ல வேளை அண்ணா ஒன்னும் கேட்கலை"என்றாள் நிம்மதியாக.

ஆனால் அனுவுக்கு நிம்மதி இல்லை. அவள் முகம் களை இழந்து இருந்தது.

அருந்ததி மாலை அவள் வீட்டிற்கு சென்ற பின்பும் கூட தங்களின் அறைக்குள் செல்லாமல் தோட்டத்தில் உலவிக்கொண்டு இருந்தாள் அனு.

'சும்மாவா சொன்னாங்க? ஒரு பொய் பல பொய்களை உருவாக்கும்னு. அர்ஜுன கல்யாணம் பண்ணிக்கணும்னு உண்மைய மறச்சது பெரிய தப்பு. அதனால தான் இப்போ தேவையில்லாம நிறைய பொய் சொல்ல வேண்டி இருக்கு, நடிக்க வேண்டி இருக்கு, நிறைய பயப்பட வேண்டி இருக்கு. உண்மை இருக்குற இடத்துல பயம் இருக்காது. இனி பயந்துட்டு இருக்க முடியாது. இன்னிக்கு அர்ஜுன் கிட்ட உண்மைய சொல்லிடனும்' என யோசித்து முடிவு எடுத்துவிட்டு தனதறைக்கு சென்றாள் அனுபமா.

_________________________________________

உங்கள் பொன்னான கருத்துக்களைத் தெரிவிக்கவும். அது என் எழுத்துப்பயணத்தை சீர்ப்படுத்த உதவும்.

- லாவண்யா தயூ

 

[Priyamurali]

Hi when will next part come?