Nee en devadhai

[Barani Usha]

80 and 81 epis 👌👌👌❤️❤️❤️very interesting. Collector enna aanaru🤔🤔

Wait....please

 

[Barani Usha]

NYD-82

எது எப்படியோ தான் சொல்ல வேண்டியதை சொல்லி விட்டான். கௌசிக். அதன் எதிர் வினையை அவன் அறியவில்லை. பரவாயில்லை. பெரியதாக ஒன்றும் ஆகி விடாது. மறு நாள் காலையில் எழுந்து, தான் சொந்த ஊருக்கு செல்ல வேண்டியதை எல்லாம் பாக் செய்தவள், தனியாகவே கிளப்பினாள் . ஆனால் இவன் விடவில்லை.​

ரெடியா மாம்?

வாங்க , உங்களோட நானும் வர்றேன்.

நோ கௌசிக். எனக்கு ஒரு கால் டாக்ஸி புக் பண்ணு . நான் தனியாவே போய்க்கறேன் . அவள் சொல்வதை கேட்பவனா அவன் ! பிடிவாதமாக தானும் கிளம்பினான். ஏனோ அவனின் புது மகிழுந்து இப்போது அவர்கள் இருவருக்குமே சந்தோசத்தை தரவில்லை.
நீ இருந்து வேலைய முடிச்சுட்டு வா என்று அன்னை சொல்லமாட்டாளா என்ற ஏக்கம் அவனிடம், மாம் எனக்கு எல்லாத்தையும் விட நீங்கதான் முக்கியம், நான் சீக்கிரம் வந்துடறேன் என்று அவன் சொல்ல மாட்டானா என்ற ஏக்கம் அவளிடம். அந்தோ பரிதாபம், இருவருமே வாயை திறக்கவே இல்லை .
இருவருக்குமிடையில் இருக்கும் மௌனத்திற்கு ஒரு முடிவு வந்தது, வஸந்தியால்.
நான் கொஞ்ச நாளைக்கு அக்கா வீட்டுல இருக்க போறேன்.
என்ன திடீர்னு ?
..........மௌனம். அதிலிருந்தே அவனுக்கு பல செய்திகள் கிடைத்தது.

இவனும் ஊமையாகி போனான். வசந்தி எதுவும் சொல்லவில்லை. என்றாலும் அவள் பத்திரமாக வந்து சேர்ந்து விட்டாள் என்ற செய்தி கிடைத்ததும்தான் கௌசிக்கிற்கு,மூச்சே வந்தது.

இத்தனை தூரம் வந்தவள் சொல்லாமலே போனது சிமிக்கும் மற்றவர்களுக்கும் வருத்தம்தான். ஆனால் ஊருக்கு சென்றதும் அவள் இவர்களிடம் போனில் செய்தி சொன்னதில், அதுவும் தீர்ந்தது.

என்னதான் திருமணம் அது இது என்றிருந்தாலும், வசந்தியை பற்றி தினமும் சத்யா விசாரித்தாள் . அதனால் தான் முன்றைய தினம் அவள் வரவேண்டாமேயென்று சொல்லி இருந்தான் கௌசிக். இவர்கள் அனைவரும் ஒன்றாக சேர்ந்து கொண்டு அவளை தனியாக விட்டது போல இருந்தது, என்பதை சத்யாவால் ஊகிக்க முடிந்தது. அருணுக்கு என்னவோ அதே தான் வசந்திக்கும் . ஆனால் ஆரா, ரிஷி இருவரும் சேர்ந்து அருணுக்கு புரிய வைக்க முடிந்தது. அதற்கு இன்னொரு முக்கிய காரணம், அருணுக்கு குடும்பம், அதன் மதிப்பு எல்லாம் தெரிந்திருந்தது.

வசந்தி பிடிவாதக்காரி. யார் சொல்வதையும் கேட்டுக் கொள்ள மாட்டாள். மனதில் இருப்பதை தெளிவாக யாரிடமும் கூறவும் மாட்டாள். அவள் இப்படிதானேயென்று யாராலும் சொல்ல முடியாது. அவள் என்ன நினைக்கிறாளோ அதுதான் என்ற பிடிவாதம்தான், இன்று அவளால் யாருடனும் ஒத்து போகவில்லை. தனக்கு எது நல்லது என்பதை கூட அவளால் அறிந்து கொள்ள முடியவில்லை. தன்னால் சிந்திக்க முடியாத போது, தன் குடும்பத்தினரிடம் பகிர்ந்து கொள்ள வேண்டும் என்பதையே இவளின் மனோ பாவம் இப்போது காட்டுகிறது. அவள் ஒளிவு மறைவின்றி கௌசிக்கிடம் பேசி இருக்கலாம். அதற்கு அவள் ஈகோ ஒத்துக் கொள்ள வில்லை. தன்னை விட அந்த சத்யா தான் முக்கியமா என்ற கோபமும் அதற்க்கு காரணம். நல்ல வேளையாக அவள் சத்யாவை பழையபடி வெறுக்கவில்லை என்பதே பெரிய மாற்றம்தான்.

இதற்கு மேல் வசந்தியை பற்றி நான் பேச விரும்பவில்லை. எனக்கு பேச சத்யா இருக்கிறாள். அவர்களுக்கும் அவள் கணவனுக்கும் இடையில் மொட்டு விட ஆரம்பித்திருக்கும் காதல் இருக்கிறது. அவர்களை பற்றி நினைத்தாலே ஏனோ மனம் லேசாகிறது. அதை என்னுடன் சேர்ந்து நீங்களும் அனுபவிக்க வாருங்கள்.

......................................................



சாப்பிட சென்றவர்கள் அருகருகே அமர்ந்து கொண்டனர். எப்போதுமே சத்யா அள்ளி சாப்பிடுபவள் அல்ல. இருந்தாலும், தனக்கு தேவையானதை நன்றாகவே உண்பவள். இருவருமே பிடிக்காததை வேண்டாம் என்றனர். அதில் ஆச்சர்யப்பட்டது பரிமாறுபவர்கள் தான். சொல்லி வைத்தது போல இருவ்ருக்குமே ஒன்றாக பிடித்தது பல, சிலது ஒன்றாக பிடிக்கவில்லை. அதை நினைத்து சத்யா மனதுக்குள் சிரித்துக் கொண்டாள . முத்து ரசித்துக் கொண்டான்.

நீங்க பீடா போடுவீங்களா ?

ம்ம்.,அது உடம்புக்கு நல்லதில்லைதான். ஆனா என்னிக்காவது இந்த மாதிரி அதிகமா சாப்டா போட்டுக்குவேன். அவள் நாக்கு சிவப்பதை இவன் ரசித்தான். அதில் நாக்குடன் சேர்ந்து கன்னமும் சிவந்தது போட்டி போட்டுக் கொண்டு. அவனை நேருக்கு நேர் பார்ப்பதை தவிர்த்தவள், அங்கும் இங்கும் பார்வையை அலைய விட்டாள் .


சில நிமிடங்களில் வாட்சை பார்த்தவள், நான் கிளம்பட்டுமா முத்து ?போய் கொஞ்சம் ரெஸ்ட் எடுத்துட்டு நான் ஹாஸ்பிடல் போகணும்.

வாங்க நானே உங்கள வீட்டுல விடறேன்.

இருவரும் அவர்களிடம் சொல்லிக் கொண்டு கிளம்பினர் . இங்க பாரு கண்ணு சீக்கிரமா சீமந்தத்துக்கு சொல்லி அனுப்பனும். நாங்க எல்லாரும் வந்துடுவோம். சரியா ?

இவளுக்கு என்ன சொல்வதென்று தெரியவில்லை. ஆனால் பார்வை தானாகவே முத்துவை பார்த்தது. மெ(பொ) துவாக சிரித்து வைத்தாள் .

பூ நசுங்காமல், புடவை அலுங்காமல், பதவிசாக வண்டியில் ஏறி அமர்ந்தவள் பின்னலையும் நகர்த்திக் கொண்டாள் . அந்த மெல்லிய சரிகையில் அவள் அணிந்திருந்த புடவை, பூ, சிவந்த நாக்கு, கன்னங்கள், உதடு, அவளின் இயற்கையான அழகு, செயற்கையான வாசனை மனம் என்று ஒவ்வொன்றும் அவனுக்கு பார்க்க பார்க்க திகட்டவில்லை . வண்டியில் கவனம் இருந்தாலும், மனம் அவளிடமே லயித்திருந்தது. (டேய் நீ புத்திசாலிடா ! மூளையை ரோட்டுக்கும் மனச பொண்டாட்டிய ரூட்டு போடறதுக்கும் யூஸ் பண்ணரீயே?அப்படியே அந்த சீமந்த மேட்டரையும் கவனிச்சா ரொம்ப நல்லாருக்கும். பாத்து செய்ப்பா )

ஏதோ சட்டென்று நினைவு வந்தவளாக ருக்கு எப்படி இருக்கா முத்து ?

சிக்கனலில் இவனுக்கு தூக்கி வாரி போட்டது.

இப்ப எதுக்கு அவளை பத்தி ?

இல்ல சும்மாதான்.அவளுக்கு கல்யாணம் நிச்சயம் அண்ணா போறங்களாமே ?

யாரு சொன்னா ?

அவதான். இப்போது இவனுக்கு இன்னும் அதிர்ச்சி.

அவளை எப்ப பார்த்தீங்க ?

அப்புறம் சொல்லறேன் என்றவள், வீட்டின் வாசலில் இறங்கிக் கொண்டாள் .நீங்களும் வாங்களேன்.
அவனுக்கு ருக்குவை பற்றி தெரிந்து கொள்ள வேண்டும். அதை தவிரவும் மனையாளின் ஓர் அணைப்பும், இதழ் ஒற்றலும் வேண்டும். அவளிடம் எப்படி கேட்பது ? கூச்சமாக இருந்தது.
சரி டாக்டரு நான் வரேன், அப்புறம் பாக்கலாம்.
அவன் உள்ளே வராதது அவளுக்கு பெருத்த ஏமாற்றம். அரைகுறையாய் மண்டையை ஆட்டினாள்.

என்ன டாக்டரு? ஒன்னும் பிரச்சனை இல்லையே ?

இல்ல கொஞ்சம் உள்ள வந்துட்டு அப்பா கிட்ட சொல்லிட்டு போங்களேன். உண்மையில் அவன் மனம் அவனிடம் இல்லை.அதனாலேயே வீட்டிற்குள் வருவதை தவிர்த்தான். இப்போ மட்டும் அவன் அவ ரூமுக்குள்ள போனான்... சீக்கிரமே சீமந்தம் வந்து விடும். மனம் அதற்கு ஒப்புக் கொண்டாலும், மூளை ஒத்துக் கொள்ளவில்லை. முதலில் தன்னுடைய பண வசதியை பெருக்கிக் கொள்ள வேண்டும். அவள் தன் வீடிற்கு வருமுன், அவளுக்கென்று ஒரு ஏசி அறை , ஒரு பாத் ரூம், வசதியான அடுப்படி இதுவாவது செய்து தர வேண்டும். அதற்க்கு பின்தான் ஏதும் என்ற முடிவில் இருந்தான். அவள் இதையெல்லாம் எதிர்பார்க்காதவள் தான். என்றாலும், இவற்றை அவன் கட்டாயம் செய்து தர வேண்டும்.

ஒரு நொடி பொழுதில் மனம் எங்கெங்கோ பறந்து விட்டது. வண்டி சத்தம் கேட்ட அன்னை,

வாங்க மாப்பிள வாங்க வாங்க, கல்யாணமெல்லாம் நல்ல முடிஞ்சுதா ? என்று கேட்டுக் கொண்டே வெளியில் வந்தாள் .வாங்களேன் ஒரு காபி, ஜுஸ் ஏதாவது சாப்பிட்டு போகலாம்.

இல்லங்க, பரவால்ல, அப்புறம் இன்னொரு நாள் வரேன். சார் இருக்காரா ? சொல்லிட்டு போறேன்.

அவங்க கொஞ்சம் வெளில போயிருக்காங்க. இதோ கொஞ்ச நேரத்துல வந்துடுவாங்க. நீங்க உள்ள வாங்களேன்.

இல்ல பரவால்ல, தப்பா எடுத்துக்காதீங்க. அப்புறமா வேற ஒரு நாள் வரேன்.

சரிங்க தம்பி.

வண்டியை எடுத்துக் கொண்டு கிளம்பி விட்டான்.

பெரு மூச்சு விட்டு உள்ளே வந்தவளுக்கு அவன் நினைவாகவே இருந்தது.

அவன் தோளோடு தோள் உரசி அமர்ந்து வருவது அவளுக்கு மகிழ்ச்சியை தந்தது. இருவரின் மனதிலும் மற்றவரே இருந்தனர். இது ஒரு மாதிரி புது விதமான உணர்வு. அவனின் கருப்பு கைகள், அவ்வபோது ஸ்டியரிங்கை மாற்றுவதும், கம்பீரமாக மீசையை முறுக்குவதும் இவளுக்கு பிடித்திருந்தது. அவனை அவள் பார்க்கும்போது, ரசிக்கும்போது, சடக்கென இவன் பார்த்ததும் வெடுக்கென மூஞ்சியை திருப்பிக் கொண்டாள் . அவளுக்கு மூச்சு முட்டுவது இவனுக்கு தெரிந்தது. மீசையை முறுக்கியவனின் உதட்டில் சின்ன முறுவல் வந்தது.

ஒரு ஆண் மகனுக்கு தான் விரும்பும் பெண் தன்னை ரசிப்பதை தவிர வேறு என்னதான் வேண்டும்? இந்த உலகத்தையே ஜெயித்தாலும் ஒரு பெண்ணின் மனதை கவர்வதும், ஜெயிப்பதும் மிக கடினமே. அதிலும் தன்னை போன்ற கருங்குரங்கை, அடங்கா காளையை , சத்யா போன்ற மெல்லிய மலர் விரும்புவது அதிசயமே. அதை நினைத்தவனுக்கு இப்போது அவளை எப்படியாவது சந்தோசமாக கையில் ஏந்தி கொள்ளவே மனம் விரும்பியது. இப்போது அவனுக்கு மனதில் எந்த விதமான குழப்பங்களும் இல்லை . அடுத்து நடக்கப்போகும் விபரீதம் தெரியாமல், இருவரின் மனமும் காற்றில் பறந்து கொண்டிருந்தது. இப்போது யாரை நினைத்து நினைத்து இவள் மனம் பறக்கிறதோ அவனையே அவள் சாட போகிறாள் மிக கடுமையாக.......

மீண்டும் வருவாள் தேவதை ..........

 

[Barani Usha]

NYD-83
வசந்தி தன் இருப்பிடத்திற்கு சென்றவுடன் கௌசிக்கின் வாழ்க்கை சற்று அமைதியாகவேதான் சென்று கொண்டிருந்தது.அன்று கடையில் பார்த்த அழகியை அவன் அநேகமாக தினமும் பார்த்துக் கொண்டிருந்தான். ஆனால் அவனுக்கு புரியாதது ஒன்று. அன்று கடையில் அவனுக்கு நன்றி உரைத்து சிரித்து பேசியவள் அடுத்த சில நாட்களில் பேருந்து நிறுத்தத்தில் சந்தித்த போது முழுவதுமே அவனை அறியாதவள் போல நடந்து கொண்டது ஏன் ? அவனுக்கு தெரியவில்லை. இருப்பினும் ஏனோ அவளை அப்படியே விடவும் விரும்பவில்லை. சரி என்னதான் நடந்தது ?
கார்த்திக் அதோ பறப்பது வெள்ளை நிற காக்கை என்றாலும் இவள்தான், ஆமாமா! என்று சொல்பவள் ஆயிற்றே ! அதேபோல் தான் அன்று இவர்கள் இருவரையும் நகரும் படிக்கட்டில் பார்த்தவன் அதற்க்கு பல தப்பு அர்த்தங்களைக் கூறினான்.
எனக்கு தெரியும், உன் மேல எந்த தப்பும் கிடையாது. ஆனா நாம ஜாக்ரதையா இருக்கணும். உனக்கு தெரியலைன்னாலும் அத நாந்தான் சொல்லி தரணும். இங்க எத்தனையோ பேர் இருக்கும்போது அவன் மட்டும் உனக்கு எதுக்கு உதவிக்கு வர்ரான்? உனக்கு ஏன் சந்தேகமே வரல ?
இவன் அபாண்டமாக பேசுகிறான் என்று முதலில் மூளை சொன்னாலும், இறுதியில் வழக்கம்போலவே, அவள் முகம் சுருங்குவதை பார்த்தவன், வழக்கம்போலவே தன்னுடைய குரலை மாற்றிக் கொண்டு மெதுவாக மிக மெதுவாக பேசிய வார்த்தைகள் அவளின் மனதை நன்றாகவே மாற்றியது. விதி வலியது என்பதை இருவருமே அறிய மாட்டார்கள். இன்று கார்த்திக்கின் பேச்சை கேட்டுக் கொண்டு நிற்கும் இந்த பேதை ஒரு நாள், என்னை திருமணம் செய்து கொள்வீர்களா என்று கௌசிக்கிடம் கேட்கப்போகிறாள்.
அப்போது இதே கார்த்திக் என்ன செய்து கொண்டிருப்பான்? இன்னும் கொஞ்சம் வசதி படைத்த பெண்ணிடம் வழிந்து கொண்டிருப்பான் என்பதை பாவம் இந்த சின்னப்பெண் அறிய மாட்டாள் .
அதற்க்கு அடுத்த சில நாட்களில்தான் அந்த திருமணம் நடந்தது. அந்த மணப் பெண் இவளுக்கு தோழி, என்றால் கார்த்திக்கிற்கு உறவுப் பெண். கார்த்திக்கின் உறவுகளும் இவளுக்கு பரிச்சயம் என்பதால் இவளால் அந்த திருமணத்தில் வெகு இயல்பாக இருக்க முடிந்தது. ஆனால் அதுவரை இவளை அழகாக இருக்கிறாள் என்று சொன்னவர்கள் சத்யாவை புகழ்ந்தது சற்றே பொறாமையை உண்டு பண்ணியது. ஆனால் கார்த்திக் எதை பற்றியும் கவலை படவில்லை. தன் தோழர்களுடன் இருந்தாலும் அவ்வபோது இவளையும் கண்களால் கபளீகரம் செய்து கொண்டிருந்தான், மற்றவர்களுக்கு தெரியாமல்.
இவளும் ஒரு மாதிரி வானத்தில் இருக்கும் தேவதை போலவே உணர்ந்தாள். எப்போது மற்றவர்கள் சத்யாவை பார்க்க ஆரம்பித்தனரோ அப்போதுதான் இவள் தரைக்கு வந்தாள் , வெறுப்புடன். இதை பற்றி எதுவும் தெரியாமல் சத்யா தன் உலகத்தில் சஞ்சரித்துக் கொண்டிருந்தாள்.
முத்துவை வழி அனுப்பியவள் தன் அறைக்குள் வந்து உடல் கழுவி தனது மொபைலை எடுத்து பார்க்கலானாள் . மனம் அதில் ஈடுபடவில்லை. மாறாக அவள் மனம் முத்துவையே நினைத்துக் கொண்டிருந்தது. அவன் கன்னத்தில் முத்தம் வைக்கும் அளவுக்கு தனக்கு எங்கிருந்து தைரியம் வந்தது? அவளுக்கே சிரிப்பு வந்தது. அதற்க்கு காரணம் அவன் சொல்லவில்லை என்றாலும் ருக்கு தான் சொல்லிவிட்டாளே ?
ஒரு நாள் மதிய வேளையில் மருத்துவமனைக்கு எதிரில் ஒரு சிறிய விபத்து ஏற்பட்டு வாட்டசாட்டமாக இருந்த ஒருவன் ஒரு பெண்ணை கையில் ஏந்திக் கொண்டு பதட்டத்துடன் வந்தான். வருண் தான் வந்து அவளுக்கு மருத்துவம் பார்த்தான். காலில் பெருத்த காயம் ஏற்பட்டிருந்தது. அவள் சுடிதார் போட்டிருந்தாள். நர்ஸின் உதவியுடன் அதை எடுக்க முற்பட்ட போது அவள் வருணை அனுமதிக்க வில்லை . அப்போது சாப்பிட போகலாம் என்று அழைக்க வந்த சத்யாதான் அவளுக்கு மருத்துவம் பார்த்தாள் . அது வேறு யாரும் இல்லை ருக்குதான். ருக்குவும் அவள் அத்தை மகனும் வண்டியில் வந்தபோதுதான் இந்த விபத்து நிகழ்ந்தது. ருக்குவின் அண்ணனுக்கும் திருமணம் நடந்து விட்டது. அண்ணி வந்ததும் அண்ணனுக்கு தங்கையின் நினைவே சுத்தமாக இல்லாமல் போனது அவளின் கெட்ட நேரம்தான். திருமணமாகிய நாத்தனாருக்கு அண்ணி தந்த மரியாதை வேறு. இவளுக்கு தந்த மரியாதை வேறு. அவள் சொல்லும் அனைத்து வேலைகளையும் இவள் செய்தாள் தான். ஆனால் வீட்டு பெண் போல இல்லாமல், வேலைக்காரியாக. அதை அன்னையிடம் கூறியபோது அவளாலும் ஒன்றும் சொல்ல முடியவில்லை. பெரிய இடத்து பெண் என்பதால் தந்தையாலும் வாயை திறக்க முடியவில்லை. அண்ணிக்கு பெரியதாக எதுவும் தெரியாது என்றாலும் இவள் முத்துவை நினைத்துக் கொண்டு திருமணம் வேண்டாம் என்று சொல்வது எந்த விதத்தில் சரி என்பதே அவள் அண்ணனின் வாதம். இவள் ஒரு பாரம் என்பதை அவன் மனைவி அவனுக்கு விளக்கி இருந்தாள் , அவனுக்கு புரியும்படி மிக நன்றாகவே. இப்போது இத்தனை நல்லவனாக தங்கை வேறு யாரையாவது திருமணம் செய்து கொள்ளவேண்டும் என்று அக்கறையாக கூறும் இதே அண்ணன்தான் அன்று அவளை முத்துவுடன் சேர்க்க திட்டம் தீட்டினான். அதற்கென்று பெரிய காரணம் இல்லை. இப்போது அவன் அறிவுரை கூறுவதற்கும் பெரிய காரணம் எதுவும் இல்லை. சில பேர் அப்படித்தான். எந்த விஷயத்தையும் பெரியதாக எடுத்துக் கொள்ள மாட்டார்கள். அந்தந்த நேரத்திற்கு ஏற்றபடி மாறிக் கொள்வார்கள். நல்லது தீயது பற்றி எல்லாம் பெரியதாக கவலை இல்லை. ஆனால் அவன் மனைவி எல்லாவற்றையும் சிந்தித்து முடிவெடுக்கும் புத்திசாலி. இல்லை என்றால் இன்று ருக்கு தன்னை மாற்றிக் கொண்டிருக்க மாட்டாள். ஆனால் என்னதான் புத்திசாலியாக இருந்தாலும் எல்லா எண்ணங்களும் எல்லா நேரங்களிலும் வெற்றி அடைவதில்லை . எத்தனை புத்தி சொல்லியும் திருந்தாதவள், மற்றவரின் ஒதுக்கலினால் திருந்துவாளோ என்றுதான் எண்ணினாள் . ஆனால் நினைத்தது வேறு நடந்தது வேறு. இவர்கள் அனைவரும் சொந்தக்காரரின் வீட்டிற்கு விருந்துக்கு சென்றனர். வழக்கம்போல இவள் வர வேண்டாம் என்று அண்ணி கூட சொல்லவில்லை. அண்ணனே சொல்லி விட்டான். அவமானமாக உணர்ந்த அவள் எப்பாடு பட்டாவது முத்துவிடம் இருந்து தாலியை வாங்கி விட வேண்டும் என்று அவன் வீட்டை அடைந்தவளுக்கு அதிர்ச்சி. ஏனெனில் அவன் சத்யாவின் புகைப்படத்தை வைத்து பேசிக் கொண்டிருந்தான், அதுவும் கொஞ்சும் மொழிகளில்.

அந்த நொடியே அவனுக்கென்று அவள் தந்த இதயம் சுக்கு நூறாக நொறுங்கியது. அதை தாங்காதவள் அப்படியே ஓடி சென்று அங்கிருந்த கிணற்றில் விழ போனவளை அங்கிருந்தவர்கள் தான் காப்பாற்றினார்கள். அதன் பின் அங்கிருந்த வள்ளிதான் இவளுக்கு அறிவுரை கூறினாள் .
வள்ளியின் கணவன் அவளை விட்டு வேறு ஒரு பெண்ணுடன் சென்று விட்டான். அப்போதும் ஊர் முழுவதும் அவளைத்தான் தவறாக பேசியது. யாரையும் அவள் மதித்ததில்லை. அவள் உயிர் அவளின் மகளுக்காகவே. எப்பாடு பட்டாவது மகளை ஒரு நல்ல நிலைக்கு கொண்டு வர வேண்டும். மற்றவர்களுக்காக தன்னுடைய உயிரை அவள் விட தயாராக இல்லை . அப்படி விட்டால் தன்னை ஏமாற்றியவனுக்கே அது கொடுத்ததாக ஆகி விடும். அதற்க்கு பதிலாக ஒவ்வொரு அவமானத்தையும் ஒவ்வொரு படி கல்லாக மாற்றி வாழ்க்கையில் முன்னேறவே அவள் துடித்தாள். தன் மகளையும் முன்னேற்றவே அவள் விரும்பினாள். தன் உயிரை கொடுத்து, ரத்தத்தை கொடுத்து பெற்ற மகளை அவளே அழிக்க விரும்பவில்லை. தாய்மை அடைவது எத்தனை பெரிய விஷயம் என்பது அவளுக்கு தெரியும். தாய்மை என்பது வெறும் பெற்று போடுவதில் மட்டும் அல்ல. பொறுப்பாக வளர்பதிலும்தான் இருக்கிறது என்பதை அவள் நன்றாகவே அவள் அறிவாள் . சொந்த தந்தையுடனே சிறிது நேரத்திற்கு கூட பெற்ற மகளை விட்டு விட்டு போக முடியாத இந்த காலத்தில் அவளால் எப்படி பெற்ற மகளை பற்றி கவலை கொள்ளாமல் தன் உயிரை விட முடியும்? உயிரை கையில் பிடித்துக் கொண்டாள் . இதில் வியப்பு என்னவென்றால் மொத்த தப்பையும் செய்தவன் நன்றாகவே வாழ்ந்துக் கொண்டிருக்கிறான். ஏனென்றால் அவன் ஆண் பிள்ளை. அவன் அப்படித்தான் இருப்பான். சொன்னது வேறு யாரும் இல்லை, அவனை பெற்ற பெண்மணி யேதான். அவளேதான் அவனோட ஒழுங்கா குடித்தனம் பண்ண தெரியல. புருசனை முந்தானைல புடிச்சு வச்சுக்க தெரியல.. இன்னும் எத்தனையோ தெரியல....
சில நேரங்களில் சில மனிதர்களின் வார்த்தைகள்தான் நம்மை வாழ வைக்கும். வள்ளியின் வார்த்தைகள் இன்று ருக்குவை வாழ வைக்கிறது.

இங்க பாரு ருக்கு, பொம்பளைங்களுக்கு என்னதான் இருந்தாலும் அவவ புருசனோட இருந்தாதான் மதிப்பு. நீ இப்படியே அந்த முத்து பின்னாடியே சுத்திகிட்டு இருந்தீனா உனக்கு மருவாத இல்ல. அதுக்காக சாகறதுதான் எல்லாத்துக்கும் முடிவுன்னா இந்த உலகத்துல ஒரு உசுரு கூட நிக்காது. திங்க சோறு கூட கிடைக்காத நாயி நரி கூட வாழுதுங்க. நமக்கென்ன ? இவன் இல்லாட்டி உன்னால சந்தோசமா இருக்கவே முடியாதா ? வாழ்ந்துதான் பாரு!
மரியாதையா வீட்டுல பாக்கறவன கட்டிக்கோ. கட்டிக்க பிடிக்கலையா, வேற ஏதாவது படி. அந்த டாக்டருக்கும் முத்துவுக்கும்தான் பொருத்தம். உன்னைய தங்கச்சியாதான் பாக்கறேன், வேற விதத்துல பாக்க முடியலன்னு அவன்தான் சொல்லறான் . உனக்கு ஏன் புரியல? சரி, ஒரு வேளை அவன் உனக்கு தாலி கட்டினாலும் உன்ன பொண்டாட்டியா ஏத்துக்குவானா ? எல்லாத்தையும் யோசி ருக்கு. உனக்கு எதுன்னாலும் நானிருக்கேன். கவலை படாத . வீட்டுக்கு போ .
எதையெதையோ யோசித்துக் கொண்டு வீட்டுக்கு வந்தவளுக்கு இன்ப அதிர்ச்சி. அவள் அத்தையும் அத்தைமகனும் வந்திருந்தனர். விருந்திற்கு சென்றவர்கள், சிறிது நேரத்திலேயே வந்து விட்டனர். அத்தை அண்ணனை பார்த்து வெகு நாட்கள் ஆனதால் பார்க்க வந்திருந்தாள் . அப்படியே தன் மகன் வாங்கி இருந்த புது காரையும் காட்ட வந்தாள் . கிளம்பும் நேரத்தில், ருக்குவ கூட அனுப்பேன் . நாலு நாள்ல இவனும் ஊருக்கு போறான். எனக்கும் கூட ஒத்தாசையா இருப்பா . இவன் ஊருலேர்ந்து வந்ததுக்கப்புறம் கொண்டாந்து விடுவான்.
தந்தை இவள் முகத்தை பார்த்தார். இவளுக்கும் அந்த சிறு மாற்றம் தேவையாக இருந்ததால் சரி என்று சென்னைக்கு வந்தவள்தான்.
அவள் அத்தைக்கு பெண் குழந்தைகள் இல்லையென்பதால் இவளை கொஞ்சாத குறைதான். அதற்க்கு இன்னொரு காரணம், மகனுக்கு ருக்குவை கட்டி வைக்க ஆசை. அவளுக்கு மட்டுமா ? மகனுக்கும்தான். அவளும் ருக்கு இங்கு வந்ததில் இருந்து பார்த்துக் கொண்டுதான் இருக்கிறாள் . மகன் அவளுக்கு தினமும் பூ வாங்கி வந்தான். அருகில் இருக்கும் கடையில் கை நிறைய கண்ணாடி வளையல் வாங்கி தந்தான். இன்னும் பட்டணத்து பெண்கள் போட்டுக் கொள்ளும் அழகு சாதனங்களை வாங்கி தந்தான். அன்னை இருக்கும்போதும் அவளை கள்ள பார்வை பார்த்தான்.
மகனின் மனம் அன்னைக்கு தெரியாதா? மகனிடம் நேரடியாகவே கேட்டு விட்டாள் .
உங்களுக்கு ஓகேன்னா எனக்கும் ஓகே தாம்மா.
அது இருக்கட்டும் அவ ஒன்னும் பெரிசா படிக்கலையே ? ஒனக்கு பரவல்லையா தம்பி!
படிப்பு இருக்கட்டும்மா. உங்கள, என்ன, எங்களோட குழந்தைங்களை அன்பா ஆசையா பார்த்துக்கணும். அதுக்கப்புறம்தான் எல்லாமே. இவ நல்லா பார்த்துக்குவான்னு எனக்கு தோணுது. உங்களுக்கு அந்த நம்பிக்கை இருந்ததுன்னா அவ கிட்ட பேசுங்க.
ருக்குவிடம் கேட்டதற்கு, எனக்கு கொஞ்ச நாள் டைம் வேணும் அத்த.
அத்தைக்கு சப்பென்று ஆகி விட்டது. அண்ணன் மகள் என்பதை விட வேறு ஒன்றும் அவளிடம் பெரியதாக இல்லை. சரி பாப்போம் என்று ஊருக்கு சென்ற மகனுக்காக காத்து கொண்டிருந்தாள் . ஊருக்கு சென்றவன் அவன் கை பையுடன் சேர்த்து ருக்குவின் மனதையும் எடுத்து சென்று விட்டான். அது அவளுக்கே தெரியவில்லை. ஆச்சர்யமாக அவன் சென்ற அடுத்த சில தினங்களிலேயே அவன் எப்போது திரும்பி வருவான் என்று எதிர் பார்க்க தொடங்கினாள். அதுதான் காதல் என்பது அவளுக்கு புரியவில்லை. அதிசயமாக அவள் முத்துவை பற்றி சிந்திப்பதை கூட மறந்து விட்டாள் . அதுவும் அவளுக்கு மறந்தே போனது. அந்த அளவுக்கு அத்தை மகன் அவளை மனதில் ஆக்ரமித்திருந்தான். முத்து என்ன தன்னை ஒதுக்குவது? நானே அவனை நிராகரிக்கிறேன் என்று நினைத்தவளுக்கு, முத்துவின் இடத்தை சத்தமில்லாமல் அவன் நிரப்பினான். அதற்க்கு அத்தையும் ஒரு காரணம். அவளின் அன்பும் அரவணைப்பும்தான் அவளுக்கு வாழ்க்கை என்பது ஒரு சுவர்க்கம் என்று புரியவைத்தது. மறுநாள் தான் பிறந்தகத்திற்கு செல்ல வேண்டும் இவள். தம்பி, ருக்கு பாவம்டா எங்கியாவது வெளில கூட்டிட்டு போயா . வந்ததுலேர்ந்து வீட்டிலையே அடைஞ்சு கிடக்குது.
சரிம்மா,என்றவன் அன்று அவள் போட்டுக் கொள்ள சில சுடிதார்களை வாங்கி வந்தான்.
இது எதுக்கு ?
இந்த மாதிரி துணியெல்லாம் வண்டில ஏறும்போது மாட்டிக்கும், இல்ல கீழ விழுந்துருவ அதுக்குதான்.
அத்தனையும் அவளுக்கு பொருத்தமான அளவில் பொருத்தமான கலரில் இருந்தது. புடிக்கலன்னா சொல்லு வேற மாத்திக்கலாம்.
இல்ல பரவால்ல.
மேகத்தின் நிறத்தில் ரோஜா வண்ண பூக்கள் வரைந்த சுடிதாரை போட்டுக் கொண்டு வந்தாள். அது அவளுக்கு மிக பாந்தமாக இருந்தது. இருவரும் சேர்ந்து அருங்காட்சியகத்திற்கு சென்று வந்தார்கள். வரும் வழியில் தான் புதியதாக பாலம் கட்டிக் கொண்டிருக்கும் இடத்தில், வண்டி சறுக்கி இருவரும் கீழே விழுந்தனர். இவன் மிகவும் கவனமாகத்தான் வந்தான். எதிரில் ஒரு குழந்தை வரவும் இவனால் பாலன்ஸ் செய்ய முடியாமல் போயிற்று. அவளும் முதல் முறையாக வண்டியில் வருவதால், டக்கென பாலன்ஸ் செய்ய முடியவில்லை. அதில் வண்டி இவள் காலில் விழுந்தது. காலில் சதை பேந்து விட்டது. இவள் காலில் ரத்தத்தை பார்த்தவுடன் அவன் மிகவும் பதட்டமானான். அவன் அவளை கையில் ஏந்தி ஓடும் நேரத்தில் ஆணின் இதய படபடப்பை உணர முடிந்தது. இவள் பயத்தில் அரை மயக்கத்தில் இருந்தாள். ஆனால் அவனின் பதட்டம் அவளுக்கு புரிந்தது. தன் கையிலும் நெற்றியிலும் வரும் ரத்தத்தையும் அவன் கவனிக்கவில்லை. அவன் நெற்றியின் வியர்வையும், ரத்தமும் அவன்தான் தனக்கானவன் என்பதை புரிய வைத்தது. இவளுக்கு மருத்துவம் பார்த்தவள் அவனுக்கு கையிலும் நெற்றியிலும் மருந்திட்டாள். இவங்க இங்கையே இருக்கட்டும். போய் ஏதாவது பிரெஷ் ஜுஸ் வாங்கிட்டு வாங்க. ஆ!மிஸ்டர், நீங்களும் ஏதாவது குடிங்க. ரொம்ப சோர்வா இருக்கீங்க. இப்போது அவள் நார்மலாக இருந்தாள் . மெதுவாக தானே பாண்டை மாட்டிக் கொண்டாள், சத்யாவின் உதவியுடன். முத்து ஏன் இவளை இத்தனை விரும்புகிறான் என்பது ருக்குவுக்கு இப்போது புரிந்தது. அதிலும் அவளை அருகில் இருந்து பார்த்த போதுதான் அவளின் அக அழகும் புற அழகும் சேர்ந்து தெரிந்தது. அப்போதுதான் அவள் தன்னை பற்றிய விவரங்களைச் சொன்னாள் .

அது தவிர அவள் இன்னொன்றும் சொன்னாள் . முத்துவின் காதல். ருக்குவின் வார்த்தைகள் சத்யாவுக்கு இன்பத்தை தந்தது. மகிழ்ச்சியின் வெளிப்பாடு முகத்திலும் பிரகாசித்தது. ருக்குவின் அத்தை மகன் வந்ததும் மெதுவாக அவளுக்கு ஜூஸை ஊட்டினான் . பின்னர் இருவரும் விடை பெற்றனர். டூ வீலர் வேண்டாம் ஏதாவது ஆட்டோ புடிச்சு போங்க.
ஒகே டாக்டர். மறுபடியும் அவளை அலேக்காக கையில் தூக்கிக் கொண்டான். இப்போது சொல்லாமல் எப்போது காதலை சொல்லுவாள் ருக்கு? தூக்கியவனின் கன்னத்தில் நச்சென இதழ் பதித்தாள். இப்போது புரிந்திருக்குமே இதெல்லாம் யார் சொல்லிக் கொடுத்தது என்று ?
மீண்டும் வருவாள் தேவதை.................

 

[Barani Usha]

NYD-84

அன்றைய தினம் சத்யாவுக்கு மகிழ்ச்சியான தினமாகவே இருந்தது. உமாவுக்கு ஆசைக்கு இருந்தாலும் சத்யாவுக்குத்தான் அந்த வாய்ப்பு கிடைத்தது, ஆம் ! இன்று அவள் ருத்ராவை பார்க்க போகிறாள். அவளுக்கே தெரியாமல்.....அவளின் வாழ்க்கையின் பாதையை மாற்றி அமைக்க போகிறான் ருத்ரா , அவர்களின் சந்திப்பிற்கு நாமும் செல்வோம்............

அன்று பாஷ்யம் மதியத்திற்கு மேல்தான் வந்தார். அவர் வருவதற்குள் அனைத்தையும் ஒழுங்கு படுத்தி, நோயாளிகளின் பெயர்கள் அவர்களின் கோளாறுகள், டெஸ்ட் ரிப்போர்ட் எல்லாவற்றையும் அவருக்கு ஏற்றாற்போல் தயார் செய்து வைத்திருந்தாள். அவர் வருவதற்கு நேரமானாலும் வந்தவுடன் வேலைகள் விரைவாகவே நிகழும். அவர் கிளம்ப இரவு நேரமானதால் அவர் மகன் ருத்ராவே அழைத்து செல்ல வந்திருந்தான். அதை சத்யா சற்றும் எதிர் பார்க்கவில்லை. நடுவில் சிறிது ஆசுவாச படுத்திக் கொண்ட போது சத்யா உமாவுக்காக ருத்ராவுடன் ஒரு சிறு தேனீர் விருந்துக்கு சம்மதம் சொல்ல முடியுமா என்று கேட்டிருந்தாள் . அதை கேட்டவுடன் பாஷ்யத்திடமிருந்து அவளுக்கு ஒரு ஆழமான முறைப்பே பதிலாக கிடைத்தது. பட்டென்று வாயை மூடிக் கொண்டாள் . அவர் அவளை முறைத்தாலும் அதற்குத்தான் அவர் ருத்ரனை வர சொன்னதே. ஆனால் அதுதான் சத்யாவுக்கு தெரியாதே. அவரிடம் வேறு எதுவும் பேசாமல் வேலையை மட்டுமே செய்து கொண்டிருந்தாள். அவள் மூஞ்சியை உம்மென்று வைத்திருந்ததை பார்த்தவருக்கு சிரிப்புதான் வந்தது. இருப்பினும் அதே முறைப்பையே அவர் தொடர்ந்தார். மற்றவர்கள் இருந்தாலும் சத்யா மட்டுமே அவரிடம் உரிமையாக பேச முடியும். அவர் மிக சாதாரணமாக பழகுவது போல இருந்தாலும் மற்றவர்களால் அவ்வளவு சுலபத்தில் அவரிடம் பழகி விட முடயாது. மருத்துவர் பிரகாஷின் பரிந்துரையால்தான் தனக்கு மட்டும் இந்த சலுகை என்று நினைத்தாள் . அதற்கான காரணம் அவள் தந்தைதான் என்பதை அவளுக்கு யார் சொல்லுவார்கள்? பார்க்கலாம்.........

அன்று பாஷ்யத்தை பார்க்க அனுமதி பெறாமல் யாரோ ஒரு ஆண் மகன் வந்து நின்றதும் இவளுக்கு ஒன்றும் புரியவில்லை. ஆனால் அவன் ஒரு மருத்துவன் என்பது மட்டும் அவன் உடையில் இருந்தே அவள் நன்றாகவே தெரிந்து கொண்டாள் . அவன் மிக உயரமாகவே இருந்தாலும், இவளும் நல்ல உயரமானவள் என்பதால் அவன் கண்ணை நேராகவே பார்க்க முடிந்தது.

நீங்க?

ஐ ஆம் ருத்ரா , அங்கிருந்த பெண்களும் ஆண்களும் அவனையே பார்ப்பது போல முதலில் இவளுக்கு தோன்றியது. பின்னர்தான் அவர்களை போலவே தானும் வாயை பிளந்து நிற்பது புரிந்தது.

நான் எங்க அப்பாவை பாக்கலாமா ?

ப்ளீஸ் வெயிட் பண்ணுங்க, உள்ள ஒரு பேஷண்ட் இருக்காங்க. கேட்டுட்டு வரேன்.

ஓகே !

ப்ளீஸ் உள்ள வாங்க...டாக்டர் கூப்பிடறாரு. இவளுக்கு தான் பிரமிப்பு தாங்க முடியவில்லை. இருப்பினும் தந்தை மகனுக்கு நடுவில் அவள் வர விரும்பவில்லை.

பாஷ்யமே உமா இப்போ ப்ரீயான்னு கேட்டு சொல்லு. அவரின் கள்ள சிரிப்பில் இருந்து அவர் வேண்டுமென்றே தன்னிடம் பொய் கோபம் கொண்டார் என்பதை அவள் புரிந்து கொண்டாள் .

எஸ் டாக்டர் .

உமா எங்க டாக்டர் உன்கிட்ட ஏதோ பேசணுமாம். கொஞ்சம் இங்க காபின் வரைக்கும் வர முடியுமா ? இதோ லாஸ்ட் ஒரே ஒருத்தங்க மட்டும் இருக்காங்க. பார்த்துட்டு வந்துடறேன்.

ஓகே உமா .

அவளுக்கு தான் ருத்ரா யார் என்று தெரியுமே !!! அவள் குதிக்காத குறைதான். நான் உங்ககிட்ட குலுக்கலாமா ? ஆச்சர்யமாக பார்த்தவன் கையை நீட்டினான். என்னோட தம்பி விவேக் உங்க மருத்துவமனைலதான் வேல பாக்கறான் . உங்கள பத்தி பேசாத நாளே இல்ல . நான் உங்கள பார்த்துட்டேன் பேசிட்டேன் , எனக்கு ரொம்ப சந்தோசமா இருக்கு. இன்னிக்கி உங்க கிட்ட கை குலுக்கினதை சொல்லி அவனை நான் வெறுப்பேத்துவேன். அவள் தன் நிலையில் இல்லாமல் பேசிக் கொண்டே போனாள் . பாஷ்யத்திற்கும் சத்யாவுக்கும் சிரிப்புதான் வந்தது. ஏதோ சினிமா ஹீரோவை போல அவள் ருத்திராவை பெருமை பேசிக் கொண்டிருந்தாள்.

அவளின் குழந்தை தனத்தை அவன் ரசித்தான். அவள் மட்டுமே பேசிக் கொண்டிருந்தாள். இவர்கள் இருவரும் ரவுண்ட்ஸுக்கு சென்றனர். பேசிக் கொண்டே இருந்தவளுக்கு அவனின் அமைதி அப்போதுதான் உறைத்தது . சட்டென நாக்கை கடித்துக் கொண்டவள்,

சாரி சாரி நானே பேசிக்கிட்டு இருக்கேன். நீங்க உங்க அப்பாவை பாருங்க என்று மெல்ல நழுவினாள் .

நாம ஒரு செல்பி எடுத்துக்கலாமா ?

அமைதியாக அவளுக்கு இன்ப அதிர்ச்சியை தந்தான்.

இருவரும் போட்டோ எடுத்துக் கொண்டார்கள்.

ரொம்ப ரொம்ப தாங்ஸ் டாக்டர்,...

தன் காபினுக்கு ஓடினாள். அவனுக்கு இது மிகவும் வியப்பாகவே இருந்தது. மனதில் சிரித்துக் கொண்டான்.

இவர்களும் வந்து விட்டார்கள்.

உமா எங்க ? அவங்க அப்பவே போய்ட்டாங்க.

ஓ ! அவ ஏதாவது தப்ப பேசி இருந்தா ரொம்ப சாரி டாக்டர்.

வாட் டாட் ? சத்யா என்ன பாக்க ஆசபடறதா சொன்னீங்க , நான் வேற பயங்கர ட்ரீம்ஸுல வந்தா. இங்க வேற ஏதோ போகுது?

இவள் ஆச்சர்யமாக பாஷ்யத்தை பார்த்தாள் .

அதனால என்ன? ஒனக்கு என்ன கேட்கணுமா அத கேளு !

என் கூட ஒரு கப் டீ ? கண்ணை விரித்து அவன் கேட்டதில் இவளுக்கு என்ன சொல்வதென்று புரியவில்லை.

ம்ம் பதில் தானாக வந்தது.

அவன் தந்தையை பார்த்தான். அவர் ஆமோதிப்பாக தலை அசைத்தார்.

ஓகே! வேற ஒருநாள் மீட் பண்ணிக்கோ ருத்ரா . இப்போ வில் லீவ்.

எஸ்...இருவரும் கிளம்பினர் . அவர்கள் சென்றவுடன், பின்னோடே முத்து வந்தான். ருத்திராவின் தோற்றம், இவளின் கன்ன சிகப்பை கண்டவனுக்கு மனம் ஏதேதோ தவறானவற்றை உணர்த்தியது.

டாக்டர் நான் ஊருக்கு கிளம்பறேன்.

ம்ம் சரி,, அவள் வேறு ஏதாவது சொல்லுவாள் என்று எதிர்பார்த்தவனுக்கு ஏமாற்றமே!

மறுபடியும் எப்ப வருவீங்க ?

தெரியல. சரி வரும்போது சொல்லுங்க. அவ்வளவே!கனத்த இதயத்துடன் ஊருக்கு புறப்பட்டான் முத்து.

புன்னகையுடன் அங்கு இவளுக்காக காத்திருந்த கௌசிக்குடன் இவள் செல்ல எத்தனிக்கும் போது , பார்க்கிங்கில் ருத்ரனை இவள் மறுபடியும் சந்தித்தாள். இருவருக்கும் ஒரு சிறு அறிமுகம் செய்து வைத்தாள் . கௌசிக்கின் தொழில் மூளையும், ருத்ரனின் மருத்துவ மூளையும் மிகவேகமாக வேலை செய்தது.

இந்த சமயத்துல இந்த பிரேக் வேண்ணுன்னு தோணிச்சு. அதனாலதான் பெரிய UD தரல . அதனால யாரும் கோபப்படாதீங்க. சீக்கிரமா அடுத்த எபிசொட் வரும்.

மீண்டும் வருவாள் தேவதை .........

 

[Barani Usha]

NYD-85

கௌசிக்கும், சத்யாவும், ருத்ராவின் அழைப்பை ஏற்றுக் கொண்டனர். அவர்கள் தனது அழைப்பை ஏற்று வீட்டிற்கு வர சம்மதித்தது அவனுக்கு மிகவும் சந்தோசமாக இருந்தது. உண்மையான நட்பை விரும்பியவனுக்கு அது வெகு விரைவில் கிடைக்க போகிறது. நாமும் அவனுடன் அவனது வீட்டிற்கு பயணப்படுவோம் நிம்மதியாக, பாஷ்யத்தை போலவே. அவருக்கும் மனதை அழுத்திக் கொண்டிருக்கும் பல மன பாரங்கள் இறங்க போகிறதல்லவா?

நாம் சிவாவை சந்தித்து வெகு நாட்கள் ஆகி விட்டதே?
கங்காவும் பாவம்தான். இன்று அவர்கள் இருவரும் சந்தித்தே ஆக வேண்டும். காதலும் செய்யவேண்டும். வாருங்கள் சிவாவுடன் சேர்ந்தே நாம் கங்காவை சந்திக்கலாம்.

கங்காவுக்கு இன்று ஏனோ தான் சிவாவை சந்திக்க போகிறோம் என்று உள் மனம் சொல்லிக் கொண்டே இருந்தது. போன் செய்து பார்க்கலாமா ? அத்தைக்கு தெரிந்தால் பிரச்னையாகிவிடும் என்று தன்னை அடக்கிக் கொண்டாள் . அவள் சனிக்கிழமை என்பதால் எந்த பரபப்பும் இல்லாமல் அமைதியாக இருந்தாள் .அவள் தோழியோ தன் குடும்பம் பள்ளி தோழிகளிடத்தில் பேசுவதிலேயே பயங்கர பிசியாக இருந்தாள் . எத்தனை நேரம்தான் போனையே பார்த்துக் கொண்டிருப்பது ? ஏதாவது தைத்து பார்க்கலாம் என்று தான் வாங்கி வைத்திருந்த துணிகளை பெட்டியில் இருந்து துணிகளை எடுத்தவள், தான் வரைந்து வைத்திருந்த நோட்டையும் எடுத்து எப்படி செய்வது என்று தீவிரமாக பார்த்துக் கொண்டிருந்தாள்.
உனக்கு எப்பையுமே படிப்புத்தாண்டி ! வெளில கடைக்கு போறேன் ஒனக்கு ஏதாவது வேணுமா ?
ம்ம்... வேண்டாம்.
வாயிலில் நிலா சிவாவை எதிர் கொண்டாள் . நீங்க போன்ங்கண்ணா , அவ ரூமூலதான் இருக்கா ,
தேங்க்ஸ்,
அங்கே இன்சார்ஜிடம் சொல்லிவிட்டு இவர்கள் அறைக்கு வந்தவனுக்கு, பாவாடை தாவணியில் இருந்தவளை அப்படியே பின்னிருந்து அள்ளிக் கொள்ள வேணுமாய் இருந்தது. இருந்தாலும் அவன் சிவா. அந்த அளவுக்கெல்லாம் துணிந்தவன் இல்லையே! அதனால் மெதுவாக சத்தம் இல்லாமல் அங்கிருந்த சாரில் அமர்ந்தான். சில நிமிடங்களில் தன்னிலை திரும்பியவளுக்கு அங்கே சிவாவை பார்த்தவுடன் ஆனந்தம் தான். இரு வாரங்களுக்கு முன்பு பார்த்தவர்கள் தான். இருப்பினும் எத்தனையோ ஜென்மங்களாக அவனை பிரிந்தவள் போல அவன் முதுகை கட்டிக் கொண்டாள் . ஓடி வந்து கட்டிக் கொண்டவளை பார்த்தவனுக்கு இனிமேல் தன்னை அடக்கி கொள்ள முடியாமல் போயிற்று. சில நிமிடங்கள் அவள் கையை பிடித்துக் கொண்டவன், அவளின் அணைப்பை ரசித்தான்.
அவன் முதுகின் மீது அவள் கன்னம் வைத்திருந்தது அவனுக்கு பிடித்திருந்தது. இருப்பினும் அவளின் முகத்தை பார்க்க வேண்டும்.
அதுவரை கங்கா , கங்கா என்று அவன் அழைத்தான். அதற்க்கு அவள் ம்ம் என்று மட்டுமே சொன்னாள் . சில நிமிடங்கள் தாமதித்தவன், சட்டென அவள் புறம் முகத்தை திருப்பினான். அதை எதிர் பார்க்காதவள் அவன் நெஞ்சின் மேல் மோதி நின்றாள் அவள் தாடையை தூக்கி மெல்ல அவள் முகத்தை பார்த்தான். அவளின் முக கலவரம் அவனையும் வேதனை படுத்தியது, இன்பமாக.
ரொம்ப மிஸ் பண்ணியா ??
ம்ம். தலை மட்டுமே ஆடியது.
சாரி .
பதில் வரவில்லை. அவளை எப்படியாவது சமாதான படுத்தவேண்டும் என்று தோன்றியது. நெற்றியில் மெதுவாக இதழ் பதித்து சாரி சொன்னான். பதில் இல்லை. ஆனால் அதை ரசிப்பது போல கண்களை மூடிக் கொண்டாள் .அடுத்து கண்கள்,கன்னங்கள் என்று முத்த ஊர்வலம் ஆரம்பமானது. அவளின் கண்களின் கண்ணீரை தனது உதடுகளால் சுத்த படுத்தினான். அவளின் உதட்டிற்கு வரும்போது, சட்டென தன் நிலை உணர்ந்தவன் அவளிடமிருந்து தன்னை பிரித்துக் கொண்டான். அவளுக்கும் அப்போதுதான் தன் நிலை புரிந்தது.
அவளிடமிருந்து தன்னை பிரித்துக் கொண்டவன் கண்ணில் அந்த திருமண பத்திரிக்கை தெரிந்தது.
யாரு இது ? அவளும் அந்த நிமிடம் தறிகெட்டு ஓடும் மனதை கட்டு படுத்த நினைத்தாள் .
அதற்குள் நிலவே வந்து விட்டாள் , அதுவா எங்க வகுப்பு பிள்ளைதான்னா . அதுக்கு தான் அடுத்த வாரம் கல்யாணம்.
நீங்க ரெண்டு எப்ப போறீங்க? கல்யாணத்துக்குத்தானே ? என்ன பரிசு குடுக்க போறீங்க ?
நான் எவ்வளவோ சொல்லி பார்த்துட்டேன். இவதான் வரமாட்டேங்குறா . நீங்களாவது சொல்லுங்க.நான் போய் முகம் கழுவிட்டு வரேன்.
நாசுக்காக அவர்கள் பேச இடம் தந்தாள். தன்னிடம் சொல்ல முடியாத விஷயங்களையும் அவளால் சிவா விடம்தான் சொல்ல முடியும் என்பதை நிலா நன்கு அறிந்திருந்தாள் .
என்ன என்ன ஆச்சு ? ஒனக்கு நல்ல தோழிதானே ?
ம்ம்ம். அவ எனக்கு கொஞ்சம் க்ளோஸ் தான்.
அப்புறம் என்ன ?
குனிந்து தன் உடுப்பை பார்த்தாள் . அப்போதுதான் அவனுக்கு தன் தவறே புரிந்தது. அவளுக்கோ தன் இல்லாமையும் இயலாமையும் போட்டி போட்டுக் கொண்டு கண்களில் மாலையாகி பூமியில் விழுந்திருந்தது.மெதுவாக கண்களை துடைத்து விட்டான்.அப்போதே அவளுக்கு ஒரு கிரெடிட் கார்டு வாங்கி தர வேண்டும் என்று நினைத்துக் கொண்டான்.
நிலாவும் வந்து விட்டாள் . நிலா வறியா? நாம போய் உங்க ரெண்டு பேருக்கும் கல்யாணத்துக்கு போட துணியும் அவளுக்கு ஏதாவது கிப்டும் வாங்கிட்டு அப்பிடியே நைட் டின்னர் முடிச்சுட்டு வந்துடலாம்.
எனக்கு எல்லாம் இருக்கு அண்ணா . நீங்க அவளோட போயிட்டு வாங்க .
என்னோட அவளை தனியா அனுப்ப மாட்டங்களே ?
கலெக்டரை யாரு தடுக்க போறாங்க ?
ஹே! நிலா ப்ளீஸ் நீயும் வாடி .
ஓகே! கூப்பிட்டு சோறு போட்டு துணி வாங்கித்தரங்கன்னா யாருதான் வேண்டான்னு சொல்லுவாங்க. மூவரும் சேர்ந்தே ஷாப்பிங் செய்தார்கள். ஒவ்வொரு துணியும் சிவாவுக்கு ஓகேவா என்று அவனின் கண்ணசைவைக் கொண்டே தேர்ந்தெடுத்தாள் . இதை எல்லாம் பார்த்த நிலா வாய்குள்ளேயே சிரித்துக் கொண்டாள். பில் தரும்போது தன் பர்ஸை எடுத்தவளை சிவா தடுத்து விட்டான். அவள் எத்தனை சொல்லியும், அவன் கேட்பதாகவே இல்லை.
நீங்க கங்காவுக்கு வாங்கறது ஓகே, ஆனா நான் செலவு வைக்கறது தப்பு .
நீயும் எனக்கு சத்யா போலத்தான். அது மட்டும் இல்லாம, அவளோட பாதுகாப்பு, சந்தோஷம் எல்லாமே உன்னாலதான் நடக்குது. அவளோட சிரிப்புக்கு நான் எவ்ளோவேனா தரலாம்.
அவன் உள் மனதின் வார்த்தைகள் அவள் மறுப்பை அடக்கி விட்டது. மறுக்காமல் அவனின் பரிசுகளை வாங்கி கொண்டாள் . ஆனால், மணப்பெண்ணுக்கான பரிசை இருவரும் சேர்ந்தே வாங்கினர் .பெண்கள் இருவருமே மிகவும் சந்தோஷமாகவே இருந்தார்கள், என்றாலும் தந்தையிடம் கிடைக்காத அன்பும் சலுகையும் கங்காவிற்கு சிவாவிடம் கிடைப்பது, இன்னும் சந்தோசங்களை வாரிக் கொட்டியது. மழையாக கிடைத்த அவனின் அன்பும் காதலும் அவளால் நினைத்துக் கூட பார்க்க முடியவில்லை. அதிலும் அவனின் இதழ் ஒற்றல்கள் அவளுக்கு கன்னங்களை சிகப்பாக்கியது. மீண்டும் மீண்டும் அதற்காக மனம் ஏங்கியது. தன்னுடைய திருமண நாளை அவள் வெகுவாகவே எதிர்பார்க்க ஆரம்பித்து விட்டாள் . அவளின் வெட்கத்தை தோழி அறிந்து விடாதபடி பெட்ஷீட்டால் முகத்தை இழுத்து மூடிக் கொண்டாள்.
சிவாவுக்கும் அதேதான். எப்படியாவது அன்னையிடமிருந்து விரைவிலேயே ஒப்புதல் வாங்கி விட வேண்டும் என்று தோன்றியது. அதற்க்கு முன் முத்துவையும் சத்யாவையும் ஒன்றாக சேர்த்து விட வேண்டும். சத்யாவின் மன நிலை அவனுக்கு தெரியும். ஆனால் முத்துவும் அதே போல்தானா ? தான் வெளி ஊர்களில் இருப்பதனால் தனக்கும் குடும்பத்திற்கும் இடையே பெரிய இடைவெளி வந்தது விட்டதோ என்று சிந்திக்க ஆரம்பித்துவிட்டான் முதன்முதலாக. அதுவும் நன்மையில்தான் முடியப்போகிறது சத்யாவுக்கு. பார்க்கலாம்....................................................

திருமணத்திற்கு பிறகு, ஊருக்கு திரும்பிய சரவணனை பார்க்க அவன் அவன் அன்னையும், தந்தையும் வந்திருந்தார்கள்.

நீங்கதான் பெத்தவங்கள பாக்கணும். ஆனா இப்பல்லாம் நாங்கதான் பிள்ளைங்க பின்னாடியே வர வேண்டி இருக்கு. பிள்ளை மனசு கல்லுன்னு சும்மாவா சொன்னாங்க ?

இந்தாங்க மாமா தண்ணீர் சொம்பை நீட்டினாள் செல்வி. அதை அவர் கையாலும் தொடவில்லை.மன தாங்கலை மனதிலேயே மறைத்துக் கொண்டவள்.
மதியத்துக்கு என்ன செய்யட்டும் அத்தை ?
உன் வீட்டுல விருந்துக்கா வந்துருக்கேன் ? அவன் தங்கச்சிக்கு வளைகாப்பு வச்சிருக்கோம். ஊரு உலகத்துல எல்லாருக்கும் பத்திரிக்கை வைக்கும்போது அவன்தான் அண்ணன். அவன்தான் முன்ன நின்னு செய்யணும். உன்ன கட்டிக்கிட்டதுல பாவம் அவனுக்குத்தான் எந்த சொந்தமும் நினைப்பிலேயே இல்லையே ?
அவங்க வெளில போயிருக்காங்க.
பெத்த புள்ளய கண்ணுல கூட காட்ட மாட்டேங்கறே ....ம்ம்.. திமிராக பேசினார், மாமனார்.
அவரை வீட்டுக்கு வர சொல்லவா?
மகாராணி அனுமதி வாங்கிட்டுதான் எங்க பையன் எங்களை பார்க்க வருவானோ ?
பத்திரிகையை வெளியில் எடுத்தவள், அவன் இல்லை என்றதும் டபக்கென உள்ளே வைத்துவிட்டாள் .
வாடி போகலாம். துண்டை உதறி தோளில் போட்டவர் இவளிடம் சொல்லிக் கொள்ளாமலே புறப்பட்டு விட்டனர்.
பெருமூச்சு விட்டு உள்ளே வந்தவளுக்கு வாந்தியும் சேர்ந்து கொண்டது. சொந்தங்கள் எத்தனைதான் இருந்தாலும் தான் மட்டும் அனாதையாகவே இருப்பதை போல உணர்ந்தாள். மசக்கைக்கு ஏற்றபடி, திண்பண்டங்களை சரவணன் வாங்கி வந்தான். அதை எந்த ரசனையும் இல்லாமல் உண்பவளை பார்த்ததுமே , தனது பெற்றோர் தான் இவளை வார்த்தைகளால் குதறி இருப்பார்கள் என்று தெரிந்து கொண்டான். அவன்தான் அவர்களை வழியிலேயே பார்த்து விட்டானே? ஆனால் பத்திரிக்கையை வாங்கவில்லை. அண்ணனாக இருந்து தங்கையை கவனிக்க வேண்டும் என்ற ஆசை மனதில் கொட்டிக் கிடந்தாலும், மனைவிக்கு பின்தான் எல்லாம் என்பதை மனதில் வைத்திருப்பவன் அவன், உடன் பிறந்தவளுக்கு அன்னை, தந்தை, புகுந்தவீட்டு உறவு என்று பலபேர் இருக்கிறார்கள். ஆனால் செல்விக்கு தான் மட்டும்தான்.வெறும் பிள்ளை பெரும் இயந்திரம் அல்ல தன் மனைவி. அவள் உள்ளமும் உயிரும் இருக்கும் பெண் என்பதை அவர்கள் உணர வேண்டும் என்று நினைத்தான். அதனால் தான் அவன் தன் மனைவி உண்டாகி இருப்பதை யாரிடமும் சொல்ல விரும்பவில்லை.
அவன் நினைப்பதையே செல்வியும் ஒத்துக் கொள்வாளா ?


மீண்டும் வருவாள் தேவதை...............