Completed இதயத்தை திருடியவன்

[Erode Karthik]

அத்தியாயம் 6



நள்ளிரவு



பெருந்துறையிலிருந்து சித்தோடு செல்லும் பைபாஸ் ரோடு இருளில் நனைந்து கொண்டிருந்தது. ஓரமாக இருந்த மின்சார கம்பங்களில் இருந்து மெர்க்குரி விளக்குகள் ஆங்காங்கே எரிந்து சாலையின் இருப்பிடத்தை வெளிச்சத்தில் காட்டி கொண்டிருந்தன. வாகன போக்குவரத்துகள் குறைந்து போன நள்ளிரவு 12 மணி - மேட்டு சாலையின்வளைவிலிருந்து சட்டென்று சீறிக் கொண்டு கிளம்பியது சிகப்பு நிற சாண்ட்ரோகார். அதன் ஆக்சிலேட்டரை மிதித்து உச்ச வேகத்தில் வண்டியை பறக்கவிட்டான் கோபி கிருஷ்ணன். மறுநாள் சிங்கின் உதவியாளாக பணியில் சேரப் போகிறவன் இவன்தான். சில லாக்கப் டெத் கேஸ்களில் சம்மந்தப்பட்டு சஸ்பெண்டா கி மீண்டும் பணியில் சேர்ந்திருப்பவன்.



அவனை பின் தொடர்ந்து வந்து கொண்டிருந்தது ஓரு பிரெளன் நிற டஸ்கர் கார். அதன் உள்ளே இருந்தவனும் கோபியை போலவே உச்ச வேகத்தில் காரை ஓட்டிக் கொண்டிருந்தான். டிரைவிங்கில் அவனுக்கு போதுமான அனுபவம் இல்லாததால் கார் சாலையின் இருபுறமும் அலைந்து கொண்டிருந்தது. அவனது பின் சீட்டில் உட்கார்ந்திருந்த பெண்ணோ" கவனமாக காரை ஓட்டு" என்று உபதேசித்து கொண்டிருந்தாள் அவள் முகம் பயத்தில் வெளிறிப் போயிருந்தது.. அவனோ கோபத்தில் பரபரப்பில் இருந்தான். நொடிக்கு ஓரு முறை திரும்பி அவளை பார்த்தவன் " வாயை மூடு. என்ன செய்ய வேண்டும் என்று எனக்கு தெரியும் " என்று உறுமினான்.



தேசிய நெடுஞ்சாலையில் இரண்டு கார்களும் விரைந்து கொண்டிருந்தன. தன்னை பின் தொடரும் காரைப் பார்த்து விசிலடித்து கொண்டான் கோபி.பின்னால் வருபவன் கண்டிப்பாக விபத்தை ஏற்படுத்தி விடுவான் என்று கோபிக்கு தோன்றியதால் ரிவர் யூ மிர்ரரில் அந்த காரை அவ்வப்போது கண்காணித்து கொண்டே வண்டியை செலுத்தி கொண்டிருந்தான்.



கோபியின் எதிர்பார்ப்பு நடந்து விட்டது.அதீத வேகத்தால் ஸ்டீரியங்கின் கட்டுப்பாட்டை இழந்து விட்ட டஸ்கர் காரன். மின்னல் வேகத்தில் அந்த விபத்து நடந்தேறியது.



கட்டுப்பாட்டை இழந்த கார் சாலையின் பக்க சுவரில் மோதி அப்படியே அந்தரத்தில் பறந்து குட்டி கரணம் அடித்து தரையில் விழுந்தது.கண்ணாடியும் இரும்பும் நொறுங்கும் ஓசையோடு அவர்கள் இருவரும் கத்தும் ஓசையும் சேர்ந்தே கேட்டது.



கோபி பிரேக்கை மிதித்தான். அவனது வண்டி கிறிச்சிட்டு நின்றது. கதவை திறந்து கொண்டு விபத்திற்கு உள்ளான காரை நோக்கி ஓடினான். கோபி காரை நெருங்கிய போது டிரைவர் சீட்டில் முகம் முழுக்க ரத்தத்துடன் அவன் முனகிக் கொண்டிருந்தான். அவனது பின் தலையில் இருந்து ரத்தம் சிறு அருவி போல் கொட்டி கொண்டிருந்தது. காரின் முன்பகுதியில் இருந்த பம்பரினால் ஏர்பேக் முழுதாக விரிவடையாமல் போய் பலத்த தாக்குதலுக்கு உள்ளாகியிருந்தான் அவன்.



" பின்னாடி சீட்டில் ஒரு பொண்ணு இருக்கு பாருங்க" என்றது இனம் தெரியாத ஓரு குரல்.



கோபி திடுக்கிட்டு திரும்பினான். பின்னால் ஓருவன் நின்றிருந்தான்.



"யாருய்யா? நீ ? " என்றான் கோபி.



"நைட் சிப்ட்தறி ஓட்டுபவன் . டீ வாங்கலாம் என்று ஆவின் பூத்திற்கு வந்தேன்" என்று மேட்டில் இருந்த ஆவின் பூத்தை கை காட்டினான்.



ஆவின் பூத்துகள் 24 மணி நேரமும் இயங்குவது அப்போதுதான் கோபிக்கு நினைவு வந்தது. பூத்திலிருந்து நிறைய ஆட்கள் காரை நோக்கி ஓடி வர ஆரம்பித்தனர். சிலர் ரத்தம் வடிந்து கொண்டிருந்த அவனையும் பின் சீட்டில் காயம் பட்டிருந்த பெண்ணையும் கதவை நீக்கி வெளியே கொண்டு வந்தனர். பின் சீட்டில் இருந்த அவளும் தலையில் கனமாக அடிபட்டிருந்தாள்.



"சீக்கிரமாக யாராவதுஆம்புலன்சிற்கு போன் செய்யுங்கள்" என்ற து ஒரு குரல்.



கோபி 108 க்கு போன் செய்தான். "இது எந்த இடம்?" என்றான் அருகில் இருந்தவனிடம்.



அவன் கூறிய லேண்ட் மார்க்கை ஆம்புலன்சிற்கு சொல்ல ஆரம்பித்தான் கோபி.



அதே நேரம் டிக்கியின் பக்கம் போன ஒருவன் அலறினான்.



"இங்க பாருங்க" என்றவனின் முகத்தில் பயத்தின் ரேகைகள்



கோபி லொக்கேசனை சொல்லிவிட்டு டிக்கி பகுதிக்கும் ஓடினான்.



டிக்கியின் பூட்டு உடைந்து மேல் கவர் திறந்து கொண்டிருந்தது. உள்ளே முழு நிர்வாணமாக ஒரு பெண் உடல் கிடந்தது.கோபி செல்போன் டார்ச்சை ஆன் செய்தான். இறந்து கிடந்தவளின் முதுகில் 9 என்ற எண் கத்தியால் கீறப்பட்டிருந்தது.

 

[Erode Karthik]

அத்தியாயம் 7



மறுநாள் காலையில் சிங் தனது அலுவலத்தில் உட்கார்ந்திருந்தார்.. சக ஊழியர்களின் நலன் விசாரிப்புகளை ஏற்று கொண்டிருந்த சிங்கின் செல்போன் மணியடித்தது.



சிங்கின் உயரதிகாரி தான் போனில் அழைத்திருந்தார்.



"சொல்லுங்கள் சார். நான் சிங் பேசுகிறேன்."



"சிங் .உன்னுடைய கொலைகாரன் மீண்டும் வேலையை ஆரம்பித்து விட்டான்."



"என்ன சார் சொல்கிறீர்கள்?"



"ஆமாம். நேற்று இரவு சித்தோடு பை பாஸ் ரோட்டில் ஒரு கார் விபத்து நடந்திருக்கிறது. அதில் ஒரு ஆணும் பெண்ணும் பலத்த காயமடைந்திருக்கிறார்கள். அவர்கள் பயணம் செய்த கார் டிக்கியில் ஓரு பெண் பிணம் நிர்வாணமாக கிடந்திருக்கிறது. முதுகில் 9 என்ற எண் கத்தியால் எழுதப்பட்டிருக்கிறது. நம்முடைய அதிர்ஷ்டம் நம்முடைய ஆள் ஓருவன் அந்த வழியாக அப்போது பயணம் செய்திருக்கிறான். அவன் தான் இந்த விபத்தை நேரில் பார்த்தவன். அவனது பெயர் கோபி கிருஷ்ணன். அவனைத் தான் உங்களுக்கு அசிஸ்டெண்டாக நியமித்திருக்கிறேன். இன்று அவன் இப்படி ஒரு விபத்தின் மூலமாக உங்களுடன் இணைந்து கொள்ள இருப்பது தான் விதி என்பது "



"இந்த கோபி எப்படிப் பட்ட ஆள் சார்.?" என்றார் சிங் .



"வேலையில் எமகாதகன்தான். ஆனால் சற்று முன் கோபி, ஆட்களை அடித்து சித்ரவதை செய்வதில் நிபுணன் அப்படியான நேரங்களில் சற்று உணர்ச்சிவசப்பட்டு வெறி பிடித்தது போல் நடந்து கொள்வான், அப்படி நடந்து தான் ஒரு லாக்கப் டெத்திற்கு காரணமாகி மூன்று மாதம் சஸ்பெண் டாகி திரும்பவும் வேலையில் இணைந்திருக்கிறான். அவனுடன் இணைந்து வேலை செய்வதில் உங்களுக்கு ஆட்சேபணை ஏதும் உண்டா?"



"இல்லை சார். எனக்கு எந்த ஆட்சேபணையும் இல்லை. என்னால் யாருடனும் இணைந்து வேலை செய்ய முடியும் "



"குட். அப்படியானால் வேலையை ஆரம்பியுங்கள்"



சிங் போனை அணைத்து விட்டு பைக்கை கிளப்பினார்.



சித்தோடு ஸ்டேசனில் அவருக்காக காத்திருந்தான் கோபி.



அவரைப் பார்த்ததும் விறைப்பான சல்யூட்டோடு தன்னை அவன் அறிமுகப்படுத்தி கொண்டதை சிங் ரசிக்கவில்லை.



"பொது இடங்களில் சல்யூட் அடித்து ஆளை காட்டி கொடுத்து விடாதே பையா " என்றார் சிங் .நீட்டிய அவனது கைகளை குலுக்கிய படி.



"சாரி சார்" என்றான் கோபி நெளிந்தபடி.



"சிகரெட் குடிப்பாயா?" என்றார் சிங் சம்மந்தமில்லாமல் .



"சார். குடிப்பேன் சார்" என்றான் கோபிசங்கடமாக.



"வா. எதிர் டீக்கடைக்கு போகலாம்" என்ற சிங் டீக்கடையினுள் நுழைந்து அமர்ந்தார்..



"இரண்டு டீ என்றான் கோபி.



''அதற்கு முன்பாக இரண்டு சிகரெட் " என்றார் சிங் .



வந்த சிகரெட்டை பற்ற வைத்து புகையை இழுத்த சிங்" விவரமாக சொல். அன்று இரவு நடந்ததை " என்றார்.



கோடி நடந்தவற்றை முதலிலிருந்து சொல்ல ஆரம்பித்தான்.

அவன் சொல்வதை கவனமாக கேட்ட சிங்" காரில் அடிபட்ட அந்த இருவர், டிக்கியில் கிடைத்த அந்த பிணம் இப்போது எங்கே இருக்கிறார்கள் ?" என்றார்.



" அடிபட்ட இருவரையும் GHல் சேர்த்திருக்கிறேன். பாடி மார்ச்சு வரியில் இருக்கிறது. "



"குட்! விபத்திற்குள்ளான கார் ?"



"அது போலீஸ் ஸ்டேசனில் நிறுத்தப்பட்டிருக்கிறது"



சிங் சிகரெட்டை கீழே போட்டு மிதித்தார்.



"உங்களைப் பற்றி நான் நிறைய கேள்விப்பட்டிருக்கிறேன்.சார். உங்களுக்கு அசிஸ்டெண்டாக வேலை செய்வதில் ரொம்பவும் சந்தோஷம் சார் எனக்கு " என்றான் கோபி.



"எனக்கும் சந்தோஷம் தான் கோபி. அந்த கில்லரை எப்படியாவது கண்டுபிடித்து விட்டால் அந்த சந்தோசம் இரண்டு மடங்காகிவிடும். சரி.வா. ஸ்டேசனுக்குள் செல்வோம்"



சிங் காசை கொடுத்து விட்டு எதிரே இருந்த ஸ்டேசனில் நுழைந்தார்.



சிங்கை பார்த்தவுடன் இன்ஸ்பெக்டர் சர வணன் எழுந்து வந்து கைகுலுக்கினார்.



"இங்கே உங்களை நான் எதிர்பார்த்தேன் சிங் !என் தம்பியை கொன்ற அந்த கொலைகாரன் மீண்டும் தன் வேட்டையை ஆரம்பித்து விட்டான்." என்றான் சரவணன் ஆவேசமாக .



"பொறுமை சரவணன்.ஆவேசப்படாதீர்கள். நாம் அவனை விரைவில் கண்டு பிடிப்போம்."



"உங்களுக்கு என்ன உதவி வேண்டுமோ கேளுங்கள் சார்" என்றான் சரவணன்.



"அந்த கொலைகாரன் ஒவ்வொரு கொலையையும் செய்வதற்கு முன்பாக காரையோ பைக்கையோ திருடுவதை வழக்கமாக வைத்திருக்கிறான். இந்த முறையும் அப்படி ஏதாவது காரை திருடியிருப்பான் என்று நம்புகிறேன். அப்படி கார் திருடு போன கேஸ் ஏதாவது இந்த ஸ்டேசனில் பதிவாகியுள்ளதா?" என்றார் சிங் .



"நேற்று இரவு ஒரு கார் கானாமல் போனதாக ஒரு கேஸ் பதிவாகியிருக்கிறது சார். " என்றான் சரவணன்.



"அந்த காரின் எண்ணும், விபத்தாகி ஸ்டேசனில் நிற்கும் காரின் எண்ணும் ஒன்றா என்று சரிபார்த்து விடலாமா?"



"மைகுட்னெஸ் .நான் இதை யோசிக்கவேயில்லை. இருங்கள். FIR காப்பியை எடுத்து வருகிறேன்."



"கொலைகாரன் ஓரே டெம்ளேட்டில் தான் இயங்கி வருகிறான்" என்றார் சிங் கோபியை பார்த்து. அவன் தலையசைத்தான்.



மூவரும் ஸ்டேசனுக்கு பின்னாடி இருந்த காலி இடத்திற்கு நடந்தனர். அங்கே ஓடுங்கி போய் நின்றிருந்த காரின் எண்ணை பார்த்த சரவணன் முகத்தில் பல்ப் எரிந்தது.



" பிரமாதம் சார். இரண்டும் ஓரே எண்கள். உங்கள் கணிப்பு தவற வில்லை" என்றான் சரவணன்.



சிங்கின் முகத்தில் ஓரு பெருமிதம் எட்டி பார்த்தது.

 

[Erode Karthik]

அத்தியாயம் 8



தன்னுடைய கணிப்பு மெய்யான தில் சிங்கின் மனம் திக்குமுக்காடியது, அதே சந்தோசத்தில் காரை மெல்ல ஓரு முறை சுற்றிவரத் தொடங்கினார் சிங் .திறந்து கிடந்த பின் சீட்டின் வழியாக காருக்குள் நுழைந்த சிங் கண்ணாடியருகே கிடந்த ஒரு பேக்கை கண்டுபிடித்தார். பின் சிட்டிற்கு கீழே அந்த பேக் விழுந்து கிடந்ததால் அவ்வளவு எளிதாக யார் கண்ணிலும் படாமல் சிங்கின் கண்களில் மட்டுமே பட வேண்டும் என்பது போல் அந்த பேக் கிடந்தது.



சிங் பர்த்டே பரிசை கிழித்து பார்க்கும் சிறுவனைப் போல் ஆவேசத்துடனும் ஆவலுடனும் அதை பிரித்துப் பார்த்தார். வெண்ணெய் போல் நழுவியது ஜிப்.வாயை திறந்த பேக்கினுள் கையை நுழைத்தார் சிங் .அவரது விரல்களில் மாட்டி கொண்டு வந்தது ஒரு பைல்.



"என்ன சார் அது?" என்றான் சரவணன்



" தெரியவில்லை" என்ற சிங் மெல்ல இறங்கி பான்ட் மீது அந்த பைலை வைத்து திறந்தார். மூவரும் ஆவலுடன் அதைப் பார்த்தனர்.



உள்ளே கல்யாண புகைப்பட ஆல்பம் போல நிறைய பேப்பர் கட்டிங் குகள் பாலிதின் கவருக்குள் சொருகப்பட்டிருந்தன.சிங் அந்த ஆல்பத்தை கவனமாக பார்வையிட ஆரம்பித்தார்.



அந்த கட்டிங்குகள் அனைத்துமே சிங் ஈடுபட்டிருக்கும் கேஸ் தொடர்பானவை. இதுவரை கொலைகாரன் செய்த 8 கொலைகளுக்கான பேப்பர் கட்டிங் குகள் அவற்றில் இருந்தன. முதல் கொலை நடந்த நாள், கிழமை , கொலையுண்ட வரின் புகைப்படம் என்று எல்லா விவரங்களும் தனித்தனியாக பைல் செய்யப்பட்டிருந்தன.



"இது நம்மிடம் இருக்க வேண்டிய விவரம். இந்த காரில் அதுவும் இவர்களிடம் எப்படி வந்தது?" என்றார் சிங் திகைப்புடன்



"ஓரு வேளை காரை ஓட்டி வந்தவன் சீரியல் கில்லராக இருப்பானோ? அவன் செய்த ஒன்பதாவது கொலையை பார்த்து விட்டதால் அந்த பெண்ணை காரில் கடத்தி வந்திருப்பானோ" என்றான் கோபி.



"நீ சொல்வதும் லாஜிக் படி சரியாகத் தான் இருக்கிறது" என்றார் சிங் .



" அவனால் காரை சரியாக ஓட்ட முடியவில்லை. அந்த பெண் அமைதியாக இல்லாமல் அவனை கார் ஓட்ட விடாமல் இடையூறு செய்ததை நானே நேரில் பார்த்தேன்" என்றான் கோபி.



"அப்படியானால் GHல் இருக்கும் அவன் தான் நாம் தேடும் கில்லராக இருக்க வேண்டும். ஆஸ்பிட்டலில் போதுமான போலீஸ் பாதுகாப்பு போடப்பட்டு இருக்கிறது தானே?" என்றார் சிங் பரபரப்புடன்



"இரண்டு போலிஸ்காரர்கள் பாதுகாப்பிற்கு நிறுத்தப்பட்டிருக்கிறார்கள்." என்றான் கோபி.



"அந்த நாயை நான் தான் கொல்ல போகிறேன்." என்ற சரவணன் தன் துப்பாக்கியை இடுப்பிலிருந்து உருவினான்.



"கூல் சரவணன். நாம் சட்டத்தை பாதுகாக்க வேண்டிய பொறுப்பில் இருப்பவர்கள். நீங்களே சட்டத்தை மீற நினைக்க கூடாது"



"போதும் சிங். உங்களுக்காக அவன் இரண்டு கொலைகளை செய்ததால் அவனை காப்பாற்ற முயற்சி செய்யாதீர்கள்." என்றான் சரவணன் .



"என்னை தப்பாக நினைக்காதீர்கள் சரவணன். அவனை எப்படியாவது உயிரோடு பிடிக்க வேண்டும் என்று நான் நினைக்கிறேன். சட்டம் அவனை தண்டிக்கட்டும். உணர்ச்சிவசப்பட்டு விண் பிரச்சனைகளில் சிக்கி கொள்ளாதீர்கள்."



"அதனை நான் பார்த்து கொள்கிறேன்" என்றான் சரவணன்.



அவனிடம் இனி பேசி பயனில்லை என்பதை உணர்ந்த சிங் அங்கிருந்து கோபியுடன் கிளம்பினார்.



"அடுத்தது நாம் எங்கே போகிறோம் சார்?" என்றான் கோபி.



"ஹாஸ்பிடலில் இருக்கும் அந்த இரண்டு பேரை பார்க்கப் போகிறோம். அவர்கள் பேசும் நிலையில் இருக்கிறார்களா என்று விசாரித்து சொல். இந்த சரவணன் அங்கே வந்தால் உள்ளே அனுமதிக்க வேண்டாம் என்று சொல் அவசரப்பட்டு அவனை கொன்று விட போகிறான்.எங்கே நீ வந்த வண்டி ?"



"என் பைக் வெளியே நிற்கிறது சார்"



"நேற்று காரில் வந்ததாக சொன்னாயே?"



"அதை நான் சர்வீசிற்காக விட்டிருக்கிறேன்"



கோபி ஹாஸ்பிடலுக்கு போன் செய்தான். மறுமுனையில் எடுத்த டாக்டரிடம் தன்னை அறிமுகம் செய்து கொண்டவன் "நேற்று இரவு நான் கொண்டு வந்து சேர்த்த ேப சண்டுகள் இப்போது பேசும் நிலையில் இருக்கிறார்களா?" என்றான்.



"அவர்கள் இன்னும் சுயநினைவிற்கு திரும்பவில்லை." என்றார் டாக்டர் .



போனை பிடுங்கிய சிங்" டாக்டர் நான் கோபியின் சீனியர் பேசுகிறேன். அட்மிட்டான அந்த ஆணின் முதுகில் துப்பாக்கி தோட்டா துளைத்த தழும்பு இருக்கிறதா என்று பார்த்து சொல்ல முடியுமா? "என்றார்.



" காத்திருங்கள். பார்த்து விட்டு சொல்கிறேன்" என்றது டாக்டரின் குரல்.



சிங் காத்திருந்தார்.

 

[Erode Karthik]

அத்தியாயம் 9



டாக்டரின் பதிலுக்காக காதை தீட்டிக் கொண்டு காத்திருந்தார் சிங் . சில நிமிட மவுனங்களுக்குப் பிறகு டாக்டரின் குரல் ரி சிவ ரில்கேட்டது. "ஸாரி மிஸ்டர். நீங்கள் குறிப்பிட்டது போல் எந்த குண்டு காயத் தழும்புகளும் அந்த நபரின் தோளில் இல்லை."



"ஓகே' டாக்டர் .இன்னும் சற்று நேரத்தில் நாங்கள் அங்கே வருகிறோம்" என்ற சிங் போனை கோபியிடம் நீட்டினார்.



"நீங்கள் திடிரென போனைப் பிடுங்கியதும் நான் சற்று பயந்து விட்டேன்" என்றான் கோபி.



"எனக்கு கொலைக் காரன்அவன் தானாவென்று உறுதி செய்து கொள்ள வேண்டும் அந்த ஆவலில்தான் சற்று வரம்பு மீறி நடந்து கொண்டு விட்டேன்.ஐ யாம் ஸாரி" என்றார் சிங் வருத்தத்தோடு.



" இட்ஸ் ஓகே சார். இந்த கேஸில் உங்களுக்கு உள்ள ஆர்வம் எனக்கு புரிகிறது. வாருங்கள்GHற்கு போகலாம்."



இருவரும் தங்களது வண்டியை கிளப்பினர்.



GH உள்ளேயிருந்த வண்டி பார்க்கிங்கில் வண்டியை பார்க் செய்து விட்டு இருவரும் உள்ளே நடந்தனர்.



"முதலில் நாம் பேசண்டுகளை பார்த்து விடலாம்" என்றார் சிங் .காவலுக்கு இருந்த போலீஸ்காரர்களின் சல்யூட்டை ஏற்று கொண்ட சிங்" இரண்டு பேரும் ஒரே அறையில் தான் இருக்கிறார்களா?" என்றார்.



"இல்லை சார். தனித்தனி அறையில் தான் இருக்கிறார்கள்," என்றார் காவலுக்கு இருந்த போலீஸ்காரர் .



சிங் படுக்கையில் படுத்திருந்தவனை பார்த்தார். அவனுக்கு 25 வயதிற்குள் இருக்கலாம். பிரஞ்ச்பியர்ஸ்தாடி வைத்திருந்தான். கண்களை முடி படுத்திருந்தவனின் நோயாளிக் குறிப்பு அட்டையை பார்த்தார் சிங் .அதில் பேசண்டின் பெயர் என்ற இடத்தில் X என்று குறிப்பிடப்பட்டிருப்பதை பார்த்து குழப்பமடைந்தார் சிங் .



"நான் டாக்டரை பார்க்க வேண்டுமே?" என்றார் சிங் .



" இப்போது வந்து விடுவார். காத்திருங்கள்"



சிங் காத்திருந்தார். என்ன தான் பாதுகாப்பு கொடுத்திருந்தாலும் பொதுமக்கள் நடமாட்டம் மிகுந்த இந்த இடத்தில் இந்த இருவரையும் வைத்திருப்பது ஆபத்தான விசயம் என்று சிங்கிற்கு தோன்றியது.



சற்று நேரத்தில் உள்ளே நுழைந்த டாக்டரிடம் தன்னை அறிமுகப்படுத்தி கொண்டார் சிங் .



" பாருங்கள் சிங் .இருவருக்குமே தலையில் பலத்த அடிபட்டிருப்பதால் தங்கள் சுயநினைவை இழந்து விட்டார்கள். அவர்களின் பெயரைக் கூட இருவருமே மறந்து போய்விட்டார்கள். அதனால் தான் அவர்களின் பெயருக்கு பதிலாக X என்று குறிப்பிட்டு அட்டையில் எழுதியிருக்கிறேன். அவர்களைப் பற்றிய விவரங்களை அவர்களாக சொன்னால் தான் உண்டு. இல்லையென்றால் அதையும் நீங்கள் தான் கண்டுபிடிக்க வேண்டும்" என்றார் டாக்டர் .



" இவர்களுக்கு சுய நினைவு திரும்ப வாய்ப் பே இல்லையா டாக்டர் "



"அப்படி சொல்ல முடியாது. இப்போதைக்கு நினைவுகள் வந்து வந்து போகும். சில நாட்களில் பழைய நினைவுகள் முற்றிலுமாக திரும்பி விட வாய்ப்பு இருக்கிறது. சில நேரங்களில் பழைய நினைவுகள் திரும்பாமலேயே போய் விடவும் சாத்தியம் உண்டு"



" என்ன டாக்டர் சொல்கிறீர்கள்?"



"ஆமாம். அப்படி பழைய நினைவுகள் திரும்பாமல் போய் விட்டால் புதிய வாழ்க்கைக்கு இவர்கள் தங்களை தயார்படுத்தி கொள்ள வேண்டியது தான் "



" இவர்களின் பழைய வாழ்க்கையில் உள்ள நண்பர்கள் இவர்களை சந்தித்தால் ?"



" இவர்களுக்கு அடையாளம் தெரியாது. புதிய அறிமுக மற்ற ஆட்களைப் போல நடந்து கொள்வார்கள். இவர்களை பற்றி நாளிதழில் விளம்பரம் செய்து விடாதீர்கள். அது அவர்கள் மனநிலையை மேலும் மோசமாக்கிவிடும்" என்றார் டாக்டர் .



அப்படியானால் இவர்கள் யார் என்பதையும் நானே தான் கண்டுபிடிக்க வேண்டும்"



"ஆமாம்"



"நான் அடிபட்ட அந்த பெண்ணை பார்க்கலாமா?" என்றார் சிங் .



"கண்டிப்பாக . அவள் பெண்கள் வார்டில் இருக்கிறாள் . வாருங்கள், போகலாம்" என்றார் டாக்டர் .



சிங்கும் கோபியும் டாக்டரை பின்தொடர்ந்தனர்.பெண் காவலர்கள் இருந்த அறையில் Lாக்டர் நுழைந்தார்.



" இவளது பெயரும் என்னவென்று தெரியவில்லை. நீங்கள் தான் கண்டுபிடிக்க வேண்டும். இப்போதைக்கு இவளை X என்று தான் குறிப்பிட்டு கொண்டிருக்கிறேன்."



சிங் அவளையே பார்த்தார். அவருக்கும் 25 வயதிருக்கும். மருத்துவ உடையில் அப்போதுதான் மலர்ந்திருந்த பூப்போல் இருந்தாள். சிங் பார்த்து கொண்டிக்கும் போதே அவளது கண் இமைக ளுக்குள் பாப்பாக்கள் உருள ஆரம்பித்தன.சிங் அவள் கனவு கண்டு கொண்டிக்கிறாள் என்று புரிந்து கொண்டார். அவள் உதடுகள் மெல்ல திறந்தன. சற்று நடுக்கத்திற்கு பின்பு" என்னை விட்டுவிடு. நான் பார்த்தனை யாரிடமும் சொல்ல மாட்டேன்" என்றவள் வீல் என்ற அலறலுடன் எழுந்தாள்.



சிங்கை பேச வேண்டாம் என்று கை காட்டிய டாக்டர் "என்னம்மா? ஏதாவது கனவா?" என்றார்.



"ஆமாம் டாக்டர் . யாரோ என்னை கொல்ல வருகிறார்கள் டாக்டர் " என்றாள் அவள்.



" ரிலாக்ஸ் அது வெறும் கனவுதான். இப்போதுநான் ேகட்கிற கேள்விக்கு பதில் .சொல்கிறாயா?"



"நான் டாக்டர் என்பதை எதை வைத்து கண்டுபிடித்தாய்?"



"உங்களின் உடை, பினாயில் வாசம்"



"குட் ! உன்னோட பேர் என்ன?"



" என்னோட பேரா?"



"எஸ்?"



அவள் யோசிக்க ஆரம்பித்தாள். சிங் அவளையே பார்த்து கொண்டிருந்தார்.

 

[Erode Karthik]

அத்தியாயம் 10



சிங் அவளையே பார்த்து கொண்டிகுந்தார். அவளுக்கு டாக்டரை மருத்துவமனையை அடையாளம் தெரிந்திருக்கிறது. உலக விசயங்களில் அவளுடைய அறிவு அப்படியே இருக்கிறது ஆனால் அவள் யார் என்ன வேலை செய்து கொண்டிருந்தாள். இந்தக் காரில் அவளுடன் பயணித்தவன் யார் என்பதையெல்லாம் அவள் மறந்துவிட்டிருந்தாள். சிங்கிற்கு மனித மூளையின் செயல்திறனை நினைத்து ஆச்சரியமாக இருந்தது. அவள் இன்னமும் தன் தலையை பிடித்தபடி யோசித்து கொண்டிருந்தாள்.



" என் பெயர் எனக்கு நினைவு வரவில்லை. ஆமாம் நான் யார்?" என்றாள் அவள்.



"மனதை குழப்பி கொள்ள வேண்டாம் ரிலாக்ஸ் .இந்த கார் விபத்தில் நீ உன் பழைய நினைவுகளை இழந்து விட்டாய். உனக்கு விரைவிலேயே நினைவு திரும்பக் கூடும். அப்போது நீ யார் என்பதை நீயே எங்களுக்கு சொல்வாய்" என்றார் டாக்டர் .



"அது வரை எனக்கு எந்த பெயரும் கிடையாதா?" என்றாள் அவள்.



"இது சிக்கலான விசயம்தான். உன்னை இன்னும் எத்தனை நாட்களுக்கு பெயர் இல்லாமல் அழைத்து கொண்டிருப்பது? சரி உனக்கு ஒரு நல்ல பெயரை வைத்து விடலாம். அந்த பெயரை வைக்கப் போவது இங்கிருப்பவர்கள் அல்ல. நீ தான் உனக்கான பெயரை வைக்கப் போகிறாய். நீ சொல்லும் அதே பெயரில் தான் உன்னை நாங்கள் அழைக்க போகிறோம்" என்றார் சிங் .



டாக்டர் தன் செல்போனில் குழந்தைகளுக்கு பெயர் சூட்டும் வெப்சைடிற்கு சென்றார்.



"இதோ! இதில் ஏராளமான பெயர்கள் ஆல்பா பேட்டிக் வரிசையில் இருக்கின்றன. உனக்கு பிடித்தமான பெயரை நீயே தேர்ந்தெடு " என்ற டாக்டர் தன் செல்போனை அவளிடம் நீட்டினார். அவள் அதை கையில் வாங்கி கொண்டு ஏவரிசையில். படிக்க ஆரம்பித்தாள். அனிதா என்ற பெயரை இரண்டு மூன்று முறை உச்சரித்தவள் "இந்த பெயர் எனக்கு வெகு பரிட்சையமாக இருக்கிறது. கேள்விப்பட்டது போலவும் இருக்கிறது." என்றாள்.



"அப்படியானால் அந்த பெயரையே உனக்கு வைத்து விடலாம். இந்த நிமிடத்திலிருந்து உன் பெயர் அனிதா " என்றார் சிங் .



"விநோதம். அப்பா அம்மா குழந்தைக்கு பெயர் வைத்து பார்த்திருக்கிறேன். இங்கே தனக்கான பெயரை தானே வைத்து கொள்வதை இப்போது தான் பார்க்கிறேன்" என்றான் கோபி.



"சரி அனிதா நன்றாக ஓய்வெடு. விரைவிலேயே உன்னை யார் என்று கண்டுபிடிக்கிறேன்." என்றார் சிங் .



இருவரும் டாக்டரிடம் விடை பெற்றுக் கொண்டு வெளியே வந்தனர். சிங் வராந்தாவில் யோசனையுடன் நின்றார்.



"கோபி! எனக்கு ஒரு உதவி செய்" என்றார் சிங் .



"சொல்லுங்கள் சார்!"



நேற்றும் இன்றும் எந்த ஸ்டேசனிலாவது பெண் மற்றும் ஆணை காணவில்லை என்று ஏதாவது புகார் பதிவாகி இருக்கிறதா என்று பார் .அப்படி பதிவாகி இருந்தால் போட்டோ மற்றும் மேல் விவரங்களை சேகரித்து கொண்டு என் அலுவலகத்திற்கு வா"



"ஓகே சார்' நீங்கள்?"



" மார்ச்சு வரியில் உள்ள அந்த பெண்ணின் பிணத்தை பார்த்து விட்டு வருகிறேன்"



கோபி அங்கிருந்து கிளம்பினான்

சிங் அருகிலிருந்த மார்ச்சு வரிக்குள் நுழைந்தார். தரையை கூட்டி கொண்டிருந்தவன் "இங்கே யெல்லாம் உள்ளே வர பர்மிசன் கிடையாது. வெளியே போங்கள்" என்றான்.



"போலீசிற்கு கூடவா?" என்றார் சிங் தன் அடையாள அட்டையை காட்டியபடி.



திடீர் பணிவை உடலிலும் பேச்சிலும் காட்டியவன்" சொல்லுங்க சார் என்ன வேணும்?" என்றான்.



சிங் நடந்த சம்பவத்தை விவரித்தார்.



"அட அந்த நெம்பர் எழுதிய பிணமா?வா சார் போலாம். அது பீரீசர் ரூமில் இருக்கிறது" என்றவன் நடக்க ஆரம்பித்தான்.



சிங் அவனை பின் தொடர்ந்து நடந்து கொண்டிருந்தார். பிரீசர் ரூமின் கதவை திறந்ததும் ஜில்லென்ற காற்றும் நாற்றமும் சிங்கின் முகத்தில் அடித்தது.



வரிசையாக அடுக்கப்பட்டிருந்த நீண்ட லாக்கர் பாக்ஸ்களில் ஒன்றை திறந்தவன் "இ தான் சார்" என்றார்.



சிங் எட்டி பார்த்தார் உள்ளே லேசான பனி விலகி அவள் தெரிந்தாள். ஸ்லிப்பிங் பியூட்டி என்பதை சிங் கேள்வி பட்டிருந்தார். இப்போது தான் முதல் முறையாக பார்க்கிறார். அழகான ஓவியத்தை போல் அவள் வாய் திறந்து படுத்திருந்தாள்.



"போஸ்ட் மார்டம் ரிப்போர்ட் வேண்டுமென்றால் டாக்டர் தான் வரணும்" என்றான் அவன்.



" அவர் வர எவ்வளவு நேரமாகும்" என்றார் சிங் .



" வருகிற நேரம் தான். வெயிட் பண்ணுங்க"



சிங் சுற்றும் முற்றும் பார்த்தார். இறந்து போன வர்களின் உடைகள் தாறுமாறாக ஒரு மூலையில் வீசப்பட்டிருந்தன.சில எலிகள் உடைகளின் நடுவே விளையாடிக் கொண்டிருந்தன. மற்றொரு ஓரத்தில் செருப்புகள் குவியலாக கிடந்தன. சிங்கின் பார்வை செருப்பு குவியலில் நிலைத்தது. அதிலிருந்த ஒரு ஜோடிஹை ஹீல்ஸ் செருப்பு தான் சிங்கின் கவனத்தை கவர்ந்திருந்தது.



"அந்த செருப்பு யாருடையது?" என்றார் சிங் .



"இப்ப நீங்க பார்த்தீங்களே அந்த பொண்ேணாடது. அந்த செருப்பை கழட்ட வே முடியலை. முழங்கால் வரை இறுக்கி கட்டியிருந்தது. நானே அதை வெட்டித்தான் எடுத்தேன்"



சிங் அந்த ஹை ஹீல் ஸை நோக்கி நடந்தார்.