Your browser does not support JavaScript!

லாகின் செய்வதில் சிரமம் இருப்பவர்கள் தொடர்பு கொள்ள வேண்டிய மின்னஞ்சல் - sahaptham@gmail.com


ரிஷியின் 'உயிரோடு கலந்தவள்'

வீட்டுக்குச் செல்ல பைக்கை ஸ்டார்ட் செய்து கொண்டிருந்தவனிடம் ராகேஷ்தான் வந்து சொன்னான் அனன்யா கடத்தப்பட்டதை.... அதனை கேட்ட மாத்திரத்தில் அவன் பட்ட அதிர்ச்சி ராகேஷை சந்தோஷத்திற்கு உள்ளாக்கியது. அவன் தோள் தொட்டு வருந்துவபன் போல்

"அவ வீட்டுக்கும் கேட்டாச்சிடா.... அங்கேயும் இல்ல..... மொபைல் வேற சுவிட்ச் ஆப்னு வருது..." என்றவனின் பேச்சில் அவனுக்கு பதறியது.

"இ....இ... இல்ல....அவளுக்கு ஒன்னும் இல்ல..." என தனக்கே சமாதானம் கூறி விட்டு ராகேஷிடம்

" நீ... நீ....இங்க எங்கேயாவது தேடு... ராக்கி.... நான் வெளியில போய் பார்த்துட்டு வரேன்..." என்றவன் புயலென வெளியேறினான். இதை ஏன் அவன் கூற வேண்டும் என்பதை யோசிக்கவெல்லாம் அவனுக்கு நேரமே இல்லை....
அவனை பதறியதை பார்த்த சந்தோஷத்தில் அவள் இருக்கும் வகுப்பான தங்கள் வகுப்புக்குச் சென்றான் ராகேஷ்.

அவளோ கால் மேல் கால் போட்டு ஒரு ஆப்பிளை சுவைத்துக் கொண்டு இருந்தாள்.
( நம்ம அனன்யாவா இதுன்னு ஷாக்காகுறது தெரியுது.... வாய மூடிக்கொங்க)

வகுப்புக்குள் நுழைந்தவன் அவளை இழுத்து சுவற்றில் சாய்த்து அவள் இதழை சிறை செய்ய அவளும் எந்த எதிர்ப்பையும் காட்டாமல் அமைதியாக இருந்தாள். அவளை அனைத்து விடுவித்தவன்

"தேங்க்ஸ் டீ.....ரொம்ப தேங்க்ஸ்.... அவன் துடிக்கிறது பாக்க எவ்வளவு சந்தோஷமா இருக்கு தெரியுமா.... ஐ லவ் யூ சோ மச்..." என்றவாறே அவளை தூக்கி சுற்றி இறக்கியவனின் பட்டனை திருகியவாறு

" அந்த சொத்து முழுதும் எப்போ ராக்கி நம்ம கைக்கு வரும்.... இந்த நாட்டிலேயே குப்பை கொட்டிக் கொட்டி போரடிக்குது ராக்கி.... நாம எப்போ அந்த பணத்த எடுத்துட்டு கிளம்புறது?" என்றவளிடம்

"கொஞ்சம் பொறுமையா இருடி.... இன்னக்கு உன்னை தேடி அலஞ்சவன் நாளைக்கு நிச்சயமா பயத்திலேயே லவ்வ சொல்லிடுவான். அவன் லவ் சொன்னதுக்கு அப்புறம் அவன் கிட்ட இருந்து ஸைன் மட்டும் வாங்கிடு.. மத்தத நான் பார்த்துகிறேன்" என்று கன்னத்தில் இதழ் பதித்து அவளை மறுபடி அணைத்தான்.

(( இவை யாவுமே அந்த வகுப்பின் மூலையில் பொருத்தியிருந்த கேமராவில் பதிந்து போனது. ஒவ்வொரு வகுப்பிற்கும் கேமரா இருப்பது ரகுநாத்தையும் ரிஷியையும் தவிர வேறு யாருக்கும் தெரியாது. தன்னுடைய கல்லூரியின் வளர்ச்சிக்கு எந்த ஆசிரியர்கள் தடை என்பதை கண்டுபிடிக்க ரகுநாத் வைத்த திட்டம் அது..... அதற்கான கண்ட்ரோல் ரூம் சார்மேன் ரூமிற்கு பக்கத்தில் அண்டர் கிரவுண்டில் இருந்ததே தவிர வேறு யாரும் பார்த்தது இல்லை.... இறக்கும்போது தான் அதன் கீயை ரிஷியின் கைகளில் பொத்தினார். அவரின் வேண்டுதலுக்கேற்ப அவன் ஆருவிடம் கூட அதை மறைத்து விட்டான். அதேநேரம் மாதம் ஒரு முறை அதை யாருக்கும் தெரியாமல் செக் பண்ணுவான்.))

சுமார் இரண்டு மணி நேரமாக பைத்தியம் பிடித்தவன் போல் சுற்றிவிட்டு காலேஜுக்கு கலங்கிய கண்களுடன் நுழைந்தவன் ராகேஷுக்கு அழைக்க அவளை அணைத்தவாறே அட்டெண்ட் செய்து காதில் வைக்கவும்

"ம...மச்சி....இதுக்கு மேல முடியலடா... அவ எனக்கு வேணும் மச்சி... ப்ளீஸ் டா..." என அழுதுவிடுபவனைப் போல் பேசியவனை பார்த்து சந்தோஷத்தில் அவளுக்கு முத்தமிட்டவன்... பொய்யாக

" நீ முதல்ல நம்ம கிளாஸ் ரூம் வா...." என்று விட்டு கட் பண்ணி விட அங்கே விரைந்தான் ரிஷி.
ராகேஷ் வாசலில் கைகளைக் கட்டிக்கொண்டு நின்றிருக்க அவனிடம் விரைந்து வந்து அவன் கைகளை பற்றியவன்

"எ.....என்னாச்சு ராக்கி....." எனவும் எதுவும் பேசாது கண்களை திருப்ப அவன் பார்வை போகும் திசையைப் பார்த்து தானும் திருப்ப அங்கே அனன்யா தன் முகத்தை மூடி அழுது கொண்டிருப்பதைப் பார்த்து சந்தோஷத்தில் திக்குமுக்காடிப் போனவன் அவனை இழுத்து அணைத்து விடுவிக்க

"டேய்.....டேய்.... போதும்டா பார்த்து... அவ அழுதுகிட்டே இருக்கா... என்னன்னு கேட்டா சொல்ல மாட்றாடா... நீயே போய் உன் ஆளுகிட்ட கேட்டு தெரிஞ்சுக்கோ..." என சிறு சிரிப்புடன் அனுப்ப அவசரமாக உள்ளே சென்றவன் அவளை இழுத்து அணைத்துக் கொண்டான்.
அவனுக்கு அவளிடம் என்ன நடந்தது என கேட்க துணிவு வரவில்லை.... அதை கேட்டு அவள் பயத்தை பார்க்க அவனால் சத்தியமாக முடியாது என்பதால் பிறகு பார்க்கலாம் என்று விட்டு விட்டான். அவன் செய்த இரண்டாவது மடத்தனமாக அதுவே ஆகிப்போனது.
அவளை அமரவைத்து ஆசிரியர் டேபிளில் இருந்த தண்ணீர் பாட்டிலை எடுத்து குடிக்கக் கொடுத்ததும் தான் அவள் அழுகை சற்று மட்டுப்பட்டது.

அவள் கண்கள் மட்டுமே கலங்கி இருந்ததே தவிர அவளுக்கு கண்ணீரே வரவில்லை என்பதனையும் அவன் காணத் தவறியது அவன் துரதிஷ்டமே....
இந்த இரண்டு மணி நேரமும் அவன் தொலைத்த அவன் உயிர் திரும்ப வந்ததும் தனக்கு ஏற்பட்ட நிம்மதியில் தான் அவனின் காதலின் ஆழத்தை அவன் உணர்ந்திருந்தான். பார்த்து கொஞ்ச நாட்களே ஆனாலும் அவன் நெஞ்சமதில் அவள் நீக்கமற நிறைந்திருப்பதை இந்த பிரிவினை அவனுக்கு பொட்டில் அடித்தாற்போல் எடுத்துக் கூறுயதில் உண்மையில் அவன் திகைத்து தான் போனான்.
அதற்கு மேலும் அவளை வருந்த விடாது மீண்டும் ஒரு சமாதான போர் நடத்தி அவள் வீட்டில் கொண்டு போய் விட்டுவிட்டு வந்தான். நாளை காதல் சொல்ல போகும் சுகத்தில் நிம்மதியாக உறங்கினான் அவன்.... அவனுடைய கடைசி நிம்மதியான உறக்கம் அதுவாகத்தான் இருக்கப்போகிறதென்பதை யார் கூறுவது அவனுக்கு...

காலை......

காலையிலேயே குளித்து ப்ரஷ்ஷாகி விட்டு வந்தவன் அவளுக்கு பிடித்த ஊதா நிறத்தில் டி-ஷர்ட் அணிந்து கீழே வர அவனை எதிர்கொண்ட ஆரவ்

"என்ன ரிஷி தம்பி... என்னாச்சு? இன்னைக்கு தௌஸண் வாட் பல்பு போட்ட மாதிரி மூஞ்சி இவ்வளவு பிரகாசமா இருக்கு.... அதுவும் உனக்கு புடிக்காத ஊதா கலருல வேற ட்ரஸ் போட்டிருக்க?" என்று விட்டு மேலும் கீழும் பார்க்க அவனோ புன்னகைத்தவாறே

"அது ஒன்னுமில்ல ஆரு அண்ணா..... இன்னக்கி என் ஆளு கிட்ட ப்ரொபோஸ் பண்ண போறேன். அதுக்கு தான் அவளுக்கு புடிச்ச கலர் டிரஸ்..." எனவும் அவனுடைய அண்ணா என்னும் விழிப்பில் சிரித்தவன்

"ஆஹா......ஆஹா... என்ன தவம் செய்தேன் இந்த அண்ணன் எனும் விழிப்பை என் காதில் கேட்க..." என நாடக பாணியில் பேசியவனின் தலையில் குட்டிய ரிஷி

" கொழுப்பு கூடிப் போச்சுடா உனக்கு..." எனவும் ஆரவ் தலையை தடவிக் கொண்டே

"தேங்க்ஸ் பார் யூர் இன்பர்மேஷன் பிரதர்...."என்று விட்டு சிரிக்க " உன்ன...." என அடிக்க கையை ஓங்கவும் "எஸ்கேப்" என்றவாரே ஓடிவிட்டவனைப் பார்த்து சிரித்து விட்டு வெளியேறினான்.

அன்று சனிக்கிழமை விடுமுறை நாளாதலால் சற்று தாமதமாக எழுந்த அனன்யா ரிஷியிடமிருந்து அழைப்பு வரவும் கண்கள் மின்ன அட்டெண்ட் செய்து காதில் வைக்க அவன் குரலும் உற்சாகமாகவே வந்து விழுந்தது.

" குட் மார்னிங் அனு"

"ம்... குட் மார்னிங் ரிஷி... என்ன காலங்காத்தால" எனவும் இவ்வளவு நாள் ஓரிரு வார்த்தை மட்டுமே பேசி இருந்தவள் இன்று அதைவிட சற்று அதிகமாக பேசவும் குதூகலம் அடைந்து

"ஹே பியூட்டி.... உனக்கு பேச கூட தெரியுமா?நீ ஊமன்னுல்ல நெனச்சிட்டு இருந்தேன்..." என கிண்டலடிக்க அவள்

" ரிஷி..."என சினுங்க அதிலும் தன்னைத் தொலைத்தவன் அவளை காக்க வைக்காது

"இன்னைக்கு உன்ன மீட் பண்ணலாம்னு இருக்கேன்.... நம்ம காலேஜுக்கு முன்னுள்ள பார்க்குக்கு வா..." என அவள் பதிலை எதிர்பார்க்க இந்த கேள்வியை ஏற்கனவே எதிர்பார்த்ததுபோல் "ம்....." என்று மட்டும் கூறிவிட்டு கட் பண்ணியவள் எழுந்து குளியலறை சென்றாள்.
குளித்து முடித்து வந்தவுடன் நேராக ராகேஷுக்கும் விஷயத்தை கூற அவனும் தான் நினைத்தது நடந்து கொண்டிருக்கும் மகிழ்ச்சியில் தத்தளித்தான். அவனிடம் கூறிவிட்டு அவளும் எதேச்சையாக ஊதா நிற பாவாடை தாவணி அணிந்து கூந்தலை பிண்ணி சைடில் விட்டு கிளம்பினாள். அதே நேரம் தன் தம்பிக்கு அழைத்து அவனையும் அழைக்க அவனும் வேறு வழியின்றி அங்கே வந்தான்.

ஆரவ் அப்போது தான் காரில் வந்து இறங்க முற்பட அனன்யா ராகேஷ்ஷுடன் பைக்கில் வருவதை கண்டு அதிர்ந்து போனான். அப்படி இருந்தும் ராகேஷ் மீது சந்தேகப்பட்ட அவனால் இயலவில்லை.... ஏனெனில் அவன் மேல் உள்ள நம்பிக்கையை ராகேஷ் காப்பாற்றிய விதம் அப்படி...

அவளை இறக்கிய ராகேஷ் அவன் கன்னத்தை காட்ட அவளும் அவன் கன்னத்தில் இதழை அழுத்த பதித்துவிட்டு நிமிரவுமும் தான்.... அவ்வளவு நேரம் ஸ்டீரிங் கியரில் தலையை வைத்து இருந்த ஆரவ் நிமிர்ந்தான். அதனால் அந்த காட்சியை பார்க்க வாய்ப்பில்லாமல் போனது... பார்த்திருந்தால் இவ்வளவு வலியையும் துரோகத்தையும் அனுபவிக்க வாய்ப்பு இருந்திருக்காது ரிஷிக்கு....

அந்த பார்க் முழுவதும் அவளுக்குப் பிடித்த கலரில் அன்று அலங்காரம் செய்யப்பட்டு ஜொலித்தது. உள்ளே நுழைந்தவள் அவன் செல்வச் செழிப்பில் பிரமித்துப் போனாள்.... ராகேஷ் சொல்லக் கேட்டிருக்கிறாளே தவிர இந்த அளவு பணக்காரன் என அவள் அறிந்திருக்கவில்லை.... அவன் பார்வையில் அன்றைய பார்க் செலவு மட்டும் வேறும் தூசு என்றாலும்..... அவள் பார்வையில் அது லட்சத்தை தொடும்.பிரமித்துப் போய் நின்றிருந்தவளை அவள் மீது விழுந்த பூக்கள்தான் நினைவுக்கழைத்தது.
திடுக்கிட்டு நிமிர்ந்தவளின் முன்னால் நீண்ட தூரத்திற்கு ரெட் கார்பெட் விரித்து இருக்க.... அதில் கையில் பொக்கேயுடன் புன்னகை மாறாமல் கண்களில் காதல் வழிய நடந்து வந்து கொண்டிருந்தான் ரிஷி.அவள் அருகில் வந்து மண்டியிட்டு அமர்ந்து தன் கையில் இருந்த பொகேயை அவளிடம் நீட்டி

" லவ் யூ அனு..." எனவும் எனவும் வெட்கப்பட்டுக் கொண்டே இல்லையில்லை.... வெட்கப்படுவது போல் நடித்துக்கொண்டே அதை வாங்கிக்கொள்ள அதை அவள் சம்மதமாக எடுத்துக் கொண்டவன் அவளை தூக்கினான் சுற்றினான்.
அவளை சற்று நேரத்தில் விடுவித்து விட்டு அவள் கை பிடித்து அழைத்துச் சென்று சேரில் அமர வைத்துவிட்டு ஆரவ்விற்கு மறுபடி அழைத்து வரச் சொல்லி வைத்து விட்டான்....... அவன் ஏற்கனவே வந்திருப்பது தெரியாமல்.....

தன் கூடவே எப்போதும் இருக்கும் தன் தம்பி இதிலும் இருக்க வேண்டும் என்று அவன் நினைக்க.... காதலர்கள் காதலை பரிமாறிக் கொள்ளும் போது அங்கு இருப்பது நாகரீகம் அற்றது என நினைத்து தான் உள்ளே செல்ல தயங்கினான் ஆரவ்.
ஆனால் மறுபடி அவன் அழைக்கவும் போகாவிட்டால் மனசு கஷ்டப்படும் என அறிந்தவன் அவசரமாக உள்ளே நுழைந்தான். அதன்பிறகு அன்றைய நாள் மகிழ்ச்சியில் கழிய அது புகைப்படங்களாகவும் பதிவாகியது.அதில் ஒன்றுதான் அன்று அனன்யா அஷ்விக்கு காட்டியது......அதனாலேயே ரிஷியின் கண்களில் தெரிந்த காதல் பொய்யாக இருக்கவில்லை... ஆனால் அனன்யா....

பிளாஷ்பேக் ஸ்டாப்...

தன் பாட்டில் சொல்லிக் கொண்டிருந்த ஆரவ்வை "ஆரு...ஆரு.... "என அஷ்வி உழுக்க அவளைப் பார்த்து கடுப்பில்

" என்னடி என்னதான் பிரச்சினை உனக்கு?" எனக் கேட்கவும்

"ஒரு நிமிஷம் இருடா......" என்றுவிட்டு கண்ணாடி டேபிள்மேல் இருந்த தன் போனை எடுத்து அந்த போட்டோவை அவசரமாக தட்டி பார்த்தவள் அதிர்ந்து போனாள் தன் மடத்தனத்தை எண்ணி.....

உண்மையில் அதில் ரிஷியின் கண்களில் மட்டுமே காதல் தெரிய அனன்யாவின் கண்களில் துளி கூட காதல் இல்லை.... அவள் அவனிடம் அப்படியெல்லாம் பேசக் காரணம் இன்னும் அவளை அவன் விரும்பி கொண்டு... தான் தான் இடையில் வந்து விட்டதாகவே நினைத்திருந்தாள்.
மற்றபடி அவள் ப்ரக்னண்ட் என சொன்னதை காதில் வாங்கவே இல்லை.... ஆனால் ஏமாற்றியவளை எப்படி இன்னும் காதலிக்க முடியும்? தான் தப்பாக அவனை புரிந்து கொண்டுவிட்டது அப்போதுதான் அவளுக்கு நன்றாக புரிந்தது.

அவனை உடனே காண வேண்டும் போல் இருக்க ஆனால் அவன் மீதுள்ள பயம் மீண்டும் மனதை தாக்க எதுவுமே சொல்ல முடியாது கண்களிலிருந்து கண்ணீர் மட்டும் வடிந்தது.
அதனுடன் அவன் இன்று நடந்து கொண்ட விதம் வேறு தன்னை வெறுத்து ஒதுக்கி விடுவான் என நினைக்க வைக்க கைகளால் முகத்தை மூடிக்கொண்டு விசும்பினாள்.இதுநாள் வரை அவளிடம் கண்டிராத பயத்தை ஏற்கனவே கண்டவன் அதைக் கண்டு அதிர்ந்து இருக்க.... எதற்கும் கலங்காதவளின் கண்களிலிருந்து கண்ணீர் வரவும் மேலும் அதிர்ந்து பதறியவாறே

"அஷ்வி.... என்னாச்சுடி? எதுக்கு இப்போ அழற?" என கேட்க அவளோ

"தே...தேவ்... நான் எதோ தப்பு பண்ணிட்டேன்..." என்றாள் விசும்பலினூடே...அவள் சொல்வது புரியாவிட்டாலும் அவள் எதையோ நினைத்து கலங்குகிறாள் என நினைத்தவன்

" நீ எதுவும் தப்பு பண்ணல அஷ்வி...அழாதடா....அண்ணா வந்தா எனக்கு திட்டு வாங்குவாங்கடி"

" இல்ல..... இல்ல.... வரமாட்டார்" எனவும்

"அவன் எதுக்கு வராமல் இருக்க போறான் அஷ்வி.... அவனுக்கு யாரையும் பிடிக்கலனாலோ..... இல்ல.... வெறுத்துட்டாலோ அவங்கள கண்ணு முன்னாடி நிக்க வேண்டாம்னு சொல்லுவான் இல்லன்னா.... அவங்க கண்ணு முன்னாடி இவன் போக மாட்டான்.மத்தபடி வீட்டுக்கு வராம இருக்கிற பழக்கம் அவருக்கு சுத்தமா கெடயாது..." எனவும்

" என்னை அவர் வெறுத்துவிட்டாரோ" என்ற நினைப்பு மீண்டும் மீண்டும் வர அவள் அழுகை இன்னும் கூடியது. அவன் வெறுத்தால் எனக்கென்ன என்ற மனநிலையில் எப்போதும் இருப்பவள் இன்று அவன் வெறுத்து விட்டால் என்ன செய்வது என பயந்து அழுகிறாள்.இது காதலினால் வந்த விளைவு என்பது அந்த மனதிற்கு எப்போது புரியுமோ... அவள் அழுவதை பொறுக்காத அவளின் உயிர் நண்பன் அவளை சமாதானப் படுத்த தொடங்கினான்.

தொடரும்...........

22-04-2021.
 
அத்தியாயம் 10 ❤️

((அவன் சமாதானப்படுத்தி வைக்கட்டும் வாங்க நாம தேவமாருதன் என்ன ஆனாருன்னு ஒரு எட்டு பார்த்துட்டு வந்துடலாம்))

ஆர்.கே இண்டஸ்ட்ரீஸ் மேல்தளம்...

அந்த போட்டோவில் இருக்கும் சிறுமியின் முன் மண்டியிட கண்கள் அவன் கட்டுப்பாட்டை மீறி கலங்க.... அதனை அத்தனை வலியிலும் அவன் கலங்குவதை சந்தோஷமாகப் பார்த்துக் கொண்டிருந்தான் அவள் போட்டோவுக்கு அருகில் இரு தூன்களுக்கு இடையில் கயிற்றால் கட்டி வைக்கப்பட்டிருந்த புதியவன்.

((கூடுதல் தகவலாக அவன் உடம்பு முழுக்க வயர்கள் சுற்றப்பட்டிருந்தது அவனுக்கு தினம் தோறும் கரண்ட் ஷாக் கொடுக்கப்படுகிறது என பறைசாற்றியது.))

அவன் சந்தோஷப்படுவது பொறுக்காமல் ஸ்விட்ச் ஆஃப் பண்ணிவிட்டு ஆக்ரோஷமாக அவன் சட்டை காலரை பிடித்து உலுக்கி

" டேய்....ஏண்டா இப்படி பண்ண? அவ என்னடா பாவம் பண்ணா உனக்கு? எப்படி மனசு வந்தது அவளுக்கு அப்பிடி பண்ண....கொழந்தடா அவ..." என்றவனின் வார்த்தைகளில் வலி நிரம்பி இருந்தது.
அவன் கண்கள் கலங்கி சிவந்து இருந்ததே தவிர...அவன் கோபப்பட்டதற்கு மாற்றமாக அவனுடைய பிடியில் பலவீனம் இருந்தது. அதற்கு மேலும் முடியாமல் அவனுக்கு முன் இருந்த நாற்காலியில் தொப்பென அமர கட்டி வைக்கப்பட்டிருந்தவன் அவன் நிலையைப் பார்த்து கத்தி கத்தி சிரித்தான்.
அவன் சிரிப்பதை வெறித்தவன்... கண்களை இறுக்க மூடி திறந்து விட்டு ஒழுங்காக எழுந்து அமர்ந்தவனின் தோற்றமே முன் இருந்தவனுக்கு கிலியை ஏற்படுத்தியது.
காலுக்கு மேல் கால் போட்டு முழங்கையை முகத்தில் பதித்து மீண்டும் அவனை ஒரு பார்வை பார்க்க அந்த பார்வை தனக்கு ஷாக் கொடுக்க ஆரம்பிக்கப்படப் போகிறது என யோசித்தவன் நடுநடுங்கிப் போனான்.
அவன் பயப்படும் ஒரே ஆயுதம் அது என்பது ரிஷிக்கு நன்றாகவே தெரியும்... கரண்ட் வால்டை கம்மியாக வைத்து கொடுக்கப்படுவதால் கட்டப்பட்டு இருப்பவனுக்கு நினைவுகள் மறந்து போகாது.

அதிகமாக கொடுத்தால் அவன் பழையது யாவும் மறந்து விடுவது உறுதி என தெரிந்ததால் தான் இந்த ஏற்பாடு... அப்படி ஷாக் கொடுத்தும் அவன் இன்னும் திருந்தவே இல்லை என்பது தான் இங்கு வேடிக்கையே!
"கதி... " என அழைக்கப் போனவனை மிரண்டு தடுத்தான் அவன்.

"நான் சொல்லிடறேன் நான் சொல்லிடறேன்..." என கூறி விட்டு ரிஷியை பார்க்க.... ரிஷியின் முகத்தில் திமிரான புன்னகை ஒன்று வந்து அமர்ந்து கொண்டது. அவசரமாக வந்த கதிரிடம் " வேண்டாம்" என சைகை காட்ட கட்டப்பட்டிருந்தவனின் நிம்மதிப் பெருமூச்சு அப்போதுதான் வெளியில் வந்தது. கூடவே திமிரும் ஒட்டிக்கொள்ள அப்போதும் திருந்தாமல்

" ஆர்.கே நான் ஒன்னு சொல்லட்டுமா?" என கேட்டவனுக்கு அமைதியே பதிலாக கிடைத்தவுடன் ஒரு சிரிப்பை உதிர்த்தவன்

"நீ ஒரு வடிகட்டின முட்டாள்டா..." என்று விட்டு மறுபடி கத்தி சிரிக்கவும் அதற்கும் ரிஷி அமைதியாக இருந்ததை அதிசயமாக பார்த்தவன்

" நீ மாறிட்டேன்னு ஒத்துக்குறேன்.... நீ பட்ட வலி அப்பிடி... என்ன செய்றது....ஹம்..." என்று விட்டு பெருமூச்சு விடவும் பற்றிக்கொண்டு வந்தது ரிஷிக்கு.... இவனிடம் ஏகிறினால் வேலைக்காகாது என அறிந்து வாயை இறுக்க மூடிக்கொண்டு அமைதியாகவே இருந்தான். இதே வேறு யாராவதாக இருந்திருந்தால் இப்போது அவன் உயிர் போயிருப்பது உறுதி.....

அவன் அமைதியை தனக்கு சாதமாக சாதகமாக எடுத்துக்கொண்ட அந்த புதியவன்

" நீ எந்த அளவுக்கு முட்டாள்னு தெரியுமா? தன் சொந்த தம்பிய கூட அடயாளம் கண்டுக்க கூட வக்கில்லாத வடிகட்டின முட்டாள்டா நீ" என்றவனின் வார்த்தைகள் ரிஷியின் கன்னத்தில் அறைவது போல் வந்து விழ அவன் கூறிய செய்தியில் அதிர்ச்சியாக எழுந்து நிற்க அவன் செய்கையை பார்த்து சிரித்த புதியவன்

"ஆரவ் தேவமாருதன்.... வெற்றி வேலோட புள்ளயும் இல்ல.... அவன் ராக்கேஷோட தம்பியும் இல்லடா முட்டாள்....அது உன் சொந்த தம்பிடா......" என அவன் உண்மையை போட்டுடைக்க கண்கள் தெறித்து விழுமளவுக்கு அதிர்ச்சியை காட்டினான் ரிஷிகுமார் தேவமாருதன்.

((போதும் போதும் நீங்களும் ஷாக்ல இருந்து அஷ்வி கிட்ட கொஞ்சம் வாங்க... ஆரவ் சமாதானப்படுத்தி முடிஞ்ச கையோட கதை சொல்ல போறான் போல... நாமளும் கேக்கலாம் வாங்க..))

அவன் எப்படி எப்படியோ சமாதானப்படுத்தி முடிந்த கையோடு தண்ணி பாட்டிலையும் கையில் வைத்திருக்க அஷ்வி

" சாரி...ஆரு... நான் இனிமே டிஸ்டர்ப் பண்ண மாட்டேன்.... நீ சொல்லுடா..." என தலைகுனிக்க "இன்னக்கி எப்பாடுபட்டாவது சொல்லி முடித்து விட வேண்டும்" என்ற நன்நோக்கில் மீண்டும் ஆரம்பித்தான்.

பிளாஷ்பேக் ஸ்டார்ட்.....

ரிஷி காதல் சொன்ன தினத்திலிருந்து அந்த செய்தி கல்லூரி முழுவதும் பரவியது....
"அனன்யா அண்ட் ஆர்.கே லவ்" என்று பரவியதால்..... ராகேஷ் உடனான அவளின் சந்திப்புகளுக்கு இடையூறு இல்லாமல் போயிற்று....
ரிஷிகுமார் மட்டுமல்லாமல் காலேஜில் ராகேஷுக்கு கூட "ஆர்.கே" என்றுதான் பெயர் பிரபலமாகி இருந்தது. அவனின் முழுப் பெயர் "ராகேஷ் கண்ணா" என்பதுவே அதற்கு முழுக்காரணம்.

ஆர்.கே என்றால் எந்த ஆர்.கே என கேட்பார்களே ஒழிய அதை அவர்கள் கேட்பதற்கு எந்த கஷ்டமும் படவில்லை..... ரிஷியுடன் அனன்யாவை கண்டால் "ஓ..இந்த ஆர்.கேயா?" என சிலர் நினைக்க... மற்றும் சிலர் ராகேஷுடன் இருப்பதைக் காணும் போது "இந்த ஆர்கே தான் போல" என நினைத்துவிட்டு நகர்ந்து விடுவர்.

மூவரின் காதலும் மிக அழகாக சென்று கொண்டிருக்க.... அவனுக்கு தெரியாமல் நடந்து கொண்டிருந்த அந்த துரோகம் முடிவுக்கு வந்த நாளும் நெருங்கியது.

அப்போது ரிஷி நான்காம் வருட கடைசியில் இருந்ததால் அனன்யாவை சந்திக்க நேரம் அரிதாகவே கிடைத்தது அவனுக்கு...
படித்து முடிக்கப் போகும் அவனுக்கு ரகுநாதி (ரகுநாத் தேவமாருதனி)ன் கம்பெனி பொறுப்பு மற்றும் கல்லூரி பொறுப்புகள் வந்து குமிய.... அதில் அவன் மாதமொரு முறை பார்க்கும் கணட்ரோல் ரூமையே மறந்திருந்தான்.
இதில் எக்ஸாம் வேறு மண்டையை அழுத்தியதில் சுற்றியிருந்ததை கவனிக்க மறந்து போனான்.
தந்தையின் கம்பனி பொறுப்பை அவன் பீ.ஏ ஷங்கரிடமே ஒப்படைத்தவன் தான் காலேஜ் முடித்து பொறுப்பேற்பதாக முடிவை கூறிவிட்ட அதே நேரம் காலேஜ் சேர்மன் பொறுப்பை காலேஜ் முடியும் வரை மூர்த்தியிடமே பார்க்க கூறியவனுக்கு அப்போது தான் கொஞ்சம் நிம்மதியாக இருந்தது.

இதற்கிடையில் வருண் வேறு ஏதோ முக்கியமான விஷயம் கூற வேண்டும் என சொல்லி இருக்க..... வருணிடம் பேசப் போகும் போதெல்லாம் ஏதாவது தடை வந்துவிடுவது வேறு அவனுக்கு உள்ளுக்குள் எச்சரிக்கை மணி அடித்தது.

வருண் ஒரு தடவை அனன்யாவும் ராகேஷும் முத்தமிடுவதைப் பார்த்து அதிர்ந்து போனான். ஏற்கனவே மனதில் இருந்த சந்தேகம் வலுப்பெற ஆரம்பிக்க.... அவனைத் தொடர்ந்து கண்காணித்து வந்ததில் ரிஷிக்கு அவன் செய்யும் துரோகம் தெரியவும் ராகேஷின் காய் நகர்த்திய திட்டத்தைப் பார்த்து வாயடைத்துப் போனான்.ஆனால் கடைசி வரை ஏன் என்ற கேள்விக்கான பதில் கிடைக்காமலே போனது.

ரிஷி நல்லவன்....யாருக்கும் எந்த கெடுதலும் நினைக்காத அவன் மேல் என்னதான் பகை என்பதை யூகிக்க கூட முடியாமல் போனது வருணுக்கு..... ரிஷி போல் ஒரு நண்பன் கிடைத்ததில் வருணுக்கு எப்போதும் ஒரு பெருமை உண்டு.... அதிகம் வம்புக்கு போகாதவன் எனினும் தான் சார்ந்த யாருக்காவது ஒன்று என்றால் துடித்துப் போகும் அவனின் குணத்தின் மேல் எப்போதுமே அவனுக்கு என்று தனி மரியாதை வைத்திருந்தான்.

அப்படிப்பட்ட தன் நண்பனுக்கு துரோகம் இழைக்கப்படுவது அவனுக்கு உண்மையாகவே வலித்தது.... அதேநேரம் ராக்கேஷை பற்றி அவனிடம் பேசுவதையும் அவன் விரும்பமாட்டான்.... அவனைப் பற்றிப் பேசி தன்னை வெறுத்து விட்டால் என்ன செய்வது.... என யோசித்தவன் முடிவில் "என்னை வெறுத்தாலும் பரவால்ல... இது தெரியாம இருக்குறது ரொம்ப ஆபத்து " என முடிவெடுத்ததும் ஒரு பெருமூச்சுடன் ரிஷியை காணச் சென்றான்.

ஒரு மரத்தின் அடியில் தனிமையில் ஏதோ யோசித்தவாறு அமர்ந்திருந்த ரிஷியிடம் வந்து அமர்ந்தாள் அனன்யா. கையில் ஏதோ பேப்பர்ஸ் வைத்திருந்தாள் போலும்... அவனை இடித்துக் கொண்டே நெருங்கி அமர அவன் அவளை கவனிக்காமல் இருக்கவும் அவன் கண்ணத்தில் முத்தமிட சட்டெனத் திரும்பினான் ரிஷி. அங்கு அமர்ந்திருக்கும் அனன்யாவை பார்த்து கண்கள் மின்ன

"என்ன அனு... இன்னக்கு நீயா தேடி வந்திருக்க?" எனவும் அவளது கையில் இருந்த பேப்பர்ஸை நீட்டி

" சைன் பண்ணி கொடுங்க அப்புறம் என்ன சேப்ரைஸ்னு சொல்றேன்.." என்று கூறவும் அவளிடமிருந்து அதை வாங்கி படிக்க முற்பட அவளோ சாமர்த்தியமாக

" என்ன ரிஷி நீங்க....இத படிச்சன்னு சொன்னா அது எப்பிடி சப்ரைஸ் ஆகும்...." என்று சிணுங்க அவள் மூக்கை பிடித்து ஆட்டியவன்

"சரியான கேடிடி நீ...." என்றான் தன்னை அறியாமலே....அவன் சொல்லில் சற்று பயந்தாலும் வெளியில் சோகமாக முகத்தை வைக்க அதில் பதறி

"நான் சும்மா விளையாட்டுக்கு சொன்னேன் அனுமா....." எனவும் அவள் முகம் உடனே மலர்ந்ததை பார்க்கவும் தான் பெருமூச்சு விட்டான்.

மறுபடி பேப்பர்ஸை கையில் வைத்து அவள் பேனாவை நீட்டவும் சிரித்துக்கொண்டே அதை வாங்கி கையெழுத்து இடப்போக "ஆர்.கே... வேணான்டா" என்று கத்தியவாறு அருகில் வந்து நின்ற வருணை பார்த்து பேனாவை ஓரமாக வைத்துவிட்டு நெற்றியை சுருக்கி எழ....அனன்யாவோ "இவனுக்கு எப்படி...?"என்று குழப்பத்தில் எழுந்தாள். அனன்யாவை சுட்டெரிக்கும் பார்வை பார்த்தவன் ரிஷியிடம் அவசரமாக

"ஆர்கே....நா உங்கிட்ட கொஞ்சம் தனியா பேசணும்..." எனவும் குழப்பம் நீங்காமலே

" நீ வேண்டாம்னு சொல்றதுக்கும் தனியா பேசுறதுக்கும் என்னடா சம்பந்தம் வருண்...."

"நான் இப்போ பேசினதுக்கப்புறம் நீ என்ன வேணும்ன்னாலும் பண்ணு ப்ளீஸ்...."

"சரி நீ போ நா அனு கிட்ட பேசிட்டு வரேன்...."

"ப்ச்.... நெலம தெரியாம பேசாத ஆர்.கே... ப்ளீஸ்..." என கெஞ்சிக் கொண்டிருக்கும் நேரம் அனன்யா நைஸாக ராகேஷுக்கு கால் பண்ண அட்டென்ட் செய்தவன் போன் வழியேயை கேட்ட பேச்சுக்குரலில் ஏதோ விபரீதம் என உணர்ந்து அவசரமாக அங்கே வந்து சேர்ந்தான்.

"ஆர்.கே.... உன்கிட்ட நான் எல்லாம் சொல்றேன்டா.... ப்ளீஸ் என் கூட வா..."

"ஹேய்....வருண்.... நான் உன்கிட்ட பேசமாட்டேன்னு சொல்லல்லடா.... அனு ஏதோ பேச போறேன்னா கேட்டுட்டு வந்துடுறேன்டா.... ப்ளீஸ் புரிஞ்சுக்கோ....."

" என்ன முதல்ல நீ புரிஞ்சுக்கோ ஆர்.கே..." என சொல்லிக் கொண்டிருக்கும் போது தான் ராகேஷ் வந்து சேர்ந்தான். அனன்யாவிடம் என்னவென்று கண்களால் கேட்க அவள் வருணை காட்டவும் மெல்ல சென்று அவன் தோள் மீது கை வைத்து

"அவன் தான் அவன் ஆளுகிட்ட பேசிட்டு வரேன்னு சொல்றானுல்லடா...." என பேசி முடித்த அடுத்த நிமிடம் ராகேஷின் காலரை பிடித்த வருண்

"துரோகி நாயே... என்னடா சொன்ன.... அவன் ஆளா... அப்போ நீ முத்தம் கொடுக்கும்போது மட்டும் உன் ஆளா....அவக்...." என்று கேட்டு முடிக்கும் முன் அவனை இழுத்து கோபத்தில் அறைந்திருந்தான் ஆர்.கே....

வருண் அதிர்ச்சியாய் ரிஷியை பார்க்க அவனோ முதல் முறை வந்த அடக்க முடியா கோபத்தில் கண்கள் சிவக்க நின்றிருந்தான். அவன் காதில் வருண் கேட்ட கேள்விகளே நெருப்புத் துண்டுகளாய் மீண்டும் மீண்டும் ஒலிக்க..... இப்போது ஆக்ரோஷமாய் வருணின் காலரை ரிஷி பிடித்திருந்தான். அதிர்ச்சியிலிருந்து மீண்ட வருண்

"மச்சான்... நான் சொல்றத கேளுடா....இவனும் இவளும் உனக்கு துரோகம்...பண்ணிகிட்" என கூறக் கூற அவனை உலுக்கிய ரிஷி

"மறுபடி மறுபடி... அவனை அந்த வார்த்தை சொல்லாதடா.... அவனை போய் எப்பிடிடா......" என இயலாமையில் கேட்டவனை பார்த்து பாவமாக போனது வருணுக்கு....

அதற்குள் அவன் காலரை விட்டு விட்டு அவனே சரிசெய்து விட்டவாறே "சாரிடா..."என கண் கலங்கவும்... அவனுக்கும் கலங்கியது. இருந்தும் கட்டுப்படுத்தியவன்

" நான் சொல்றத கொஞ்சம் கேளு மச்சி...." என்று சொன்னவனை தடுத்து

"இதுக்கு மேலயும் ஏதாவது என்கிட்ட சொன்னா உன் முகத்துல முழிக்காம இறுக்குறதுக்கும் நான் தயங்க மாட்டேன்..." என எங்கோ பார்த்தபடி சொல்ல வருண்

"பரவால்ல... ஆர்.கே நீ என் முகத்த பாக்காம என்ன வெறுத்து ஒதுக்கினாலும் பரவால்லடா... நான் இதை மட்டும் சொல்லிட்டு போயிட்றேன்... அவன் லவ் பண்ற பொண்ண உன்னையும் லவ் பண்ண வெச்சி உனக்கவன் துரோகம் பண்ணிட்டிருக்கான்... இது உனக்கு தெரிய வரும்டா....கடவுள் கைவிடமாட்டார்ன நம்பிக்கைல நா போறேன்.... பட் அது தெரிய வரும் போது தற்கொலைக்கு முயற்சி பண்ணி உன் வாழ்க்கைய அளிச்சிக்காத மச்சி... பாய் டா..."என்றவன் சென்றுவிட ஆர்.கே தான் பேச்சிழந்து நின்றான்.

(( அன்று அவனை கண்டதற்கு இன்றுவரை ஆர்.கே காணவே இல்லை.... அன்று அவன் " பாய்டா " என சொன்னதன் அர்த்தம் அவன் நிரந்தரமாகவே எங்கோ போய் விட நினைத்து சொன்னதுதான் என்பது அப்போது புரியவில்லை....))

போகும் அவனை பார்த்திருந்த ரிஷியிடம்

"டேய் விடுடா.... அவன் ஏதோ குழப்பத்துல பேசியிருப்பான்.." எனவும் கண்கள் கலங்கி அவனை அனைத்து விடுவித்த ரிஷி

"சாரி மச்சி....ரியலி சாரிடா...அவன் சொன்னதுல தர்மசங்கடமாகி இருந்தா உண்மைல சாரி டா.... என்னை மன்னிச்சிடு..." எனவும் தான் இவன் எதனையுமே நம்பவில்லை என்பதில் அப்போதுதான் மூச்சே வந்தது அனன்யாவுக்கு....

அவனை தட்டிக் கொடுத்த ராகேஷ் அனன்யாவிடம் கண்களை கட்டி விட்டு சென்றுவிட அவனை அமரவைத்து அவன் தோளில் சாய்ந்தாள். அவளை நினைத்து பெருமிதம் கூட

"சாரி...அனு...ஐ அம் ரியலி சாரிமா....உன் மனசு கஷ்டப்பட்டிருக்கும்..." எனவும் அவள்

" அப்படியெல்லாம் எதுவும் இல்ல ரிஷி... நீங்க போய் என்கிட்ட சாரி கேக்காதீங்க....கஷ்டமா இருக்கு..." என்றவளின் பெருந்தன்மையில் கவரப்பட்டு அவள் கையை இருக்கப் பிடித்துக் கொண்டான்.அதன் பிறகு இருவருக்கும் மௌனமே மொழியாகிப் போக.... கொஞ்ச நேரம் அதை ரசித்து விட்டு எழுந்த ரிஷி " தனிமையில் இருக்க வேண்டும் " என கூறிவிட்டு கண்ட்ரோல் ரூமுக்கு நடந்தான்.... அனன்யாவும் " எல்லாம் இந்த சோடாபுட்டி வருணால வந்துது....ச்சே..." என அவனுக்கு ஏசி விட்டு அவளும் சென்றுவிட்டாள்.

ரிஷி தனிமையில் இருக்க நாடினால் அவன் சென்று அமரும் இடம் அந்த கண்ட்ரோல் ரூம் தான்... அது யாருக்கும் தெரியாததனால் அங்கே எந்த ஒரு தொந்தரவும் இருக்காது.
உள்ளே சென்று அங்கிருந்த ஒற்றை நாற்காலியில் கண்ணை மூடி அமர்ந்தவனுக்கு மீண்டும் மீண்டும் வருணின் வார்த்தைகள் இதயத்தை அலை மோதின. " என்னதான் நடந்துது இந்த வருணுக்கு... ஏன் இப்படி எல்லாம் பேசுறான்..." என நினைத்தவனுக்கு சலித்துப் போனது.அவன் கண்களில் பொய் தெரியாதது நினைவில் வர திடுக்கிட்டு எழுந்து அமர்ந்த ரிஷி

"வருணோட கண்கள்ல பொய் இல்லன்னா.... " என யோசித்தவன் கண்களை இறுக்க மூடி நினைவுகளை அலச ராக்கேஷின் கண்களில் தெரிந்த போய்யில் மனது திக்கென்றது....அவசரமாக கண்களை திறந்தவன்

"ச்சே...ச்சே... அப்பிடி ராக்கி பண்ண மாட்டான்....." என நினைத்தாலும் மனது மீண்டும் மீண்டும் அங்கேயே தங்கவும் வேறு எதிலாவது கவனம் செலுத்தினால் இந்த டென்ஷன் குறையும் என நினைத்து தான் ஐந்தாறு மாதங்களாக செக் பண்ணாமல் இருப்பது ஞாபகம் வரவும் கம்ப்யூட்டரை ஆன் செய்தான். அவன் அவள் கல்லூரியில் காலடி எடுத்து வைத்த தினத்திலிருந்து பார்க்கவில்லை என அறிந்ததும் அவளை நினைத்து இருந்த மனநிலை மாறி புன்னகைத்தவாறு
" அனு ஐ லவ் யூ டி... " என மனதிற்குள் கொஞ்சிக்கொண்டே ஒவ்வொரு புடேஜ்ஜாக செக் பண்ண ஆரம்பித்தவனின் கண்கள் ஒரு இடத்தில் நிலை குத்தி நின்றது.

அது... அன்று அனன்யா கடத்தப்பட்ட அன்றைய தேதியை குறித்து அவளிடம் அன்றே கேட்காததை எண்ணியவன் யார் என்ன நடந்து இருக்கும் என்று யோசித்தவாறே அதை தட்ட அதில் கண்ட காட்சியில் அதிர்ந்தான். அதில் ரிஷி வெளியே சென்றவுடன் ராகேஷ் சிரித்துவிட்டு யாரிடமோ போன் பேசி விட்டு தங்கள் வகுப்புக்குள் நடந்து போவது வரை பதிந்திருக்க... அடுத்ததை தட்ட அந்த வகுப்பில் அவனும் அவளும் நடந்து கொண்டது முதல் இவனிடம் ராகேஷ் பேசுவது வரை பதிவாகி இருந்தது.

"நோ.... " என கத்திக்கொண்டே சேரை தள்ளிவிட்டு எழுந்தவனின் உடலும் மனமும் கூசியது. அழுக்கிலேயே குளித்தவன் போல் உடம்பெல்லாம் கூசி பற்றி எரிய...தன் வாய்க்கு தானே அடித்துக்கொண்டான் தான் முத்தமிட்டது.... அவள் தந்தது அனைத்தையும் எண்ணி.....அதுவும் அடங்காமல் இருக்க அருகில் வைத்திருந்த கம்பியால் வெறிபிடித்தவன் போல் முன் இருந்த கம்ப்யூட்டர்கள் அனைத்தையும் அடித்து உடைத்து நொறுக்கிவிட்டு " டேய்....." என்று கத்திக்கொண்டே சீறிக் கொண்டு ஓடினான். வகுப்பில் அமர்ந்து அரட்டை அடித்துக்கொண்டிருந்தவனை வந்த வேகத்தில் இழுத்தெடுத்து அடிக்கத் துவங்க.... நண்பர்கள் இருவரையும் பிடித்துக்கொள்ள அவன் செய்த செயலை நினைத்து அருவருப்பில் காரித்துப்பிய ரிஷி

"ச்சி.... உன் முகத்தப் பாக்கவே கூசுதுடா.... உன்னை எப்பிடி எல்லாமோ நினைச்சிருந்தேன்.... கடைசில....கடைசில..." என்னும் போது குரல் கம்மி கீழே தொப்பென விழ அப்போதுதான் ராக்கி கத்தி கத்தி சிரிக்க... நண்பர்கள் அதிர்ச்சியாக பார்த்தனர் அவன் புது அவதாரத்தை....ரிஷியும் கூடவே....

அமர்ந்திருந்தவனை யாரும் பிடித்திருக்காததனால் மறுபடியும் அவன் மீது பாய்ந்து அவனை சுவற்றில் சாய்த்து கழுத்தை இறுக்கி

" பொறுக்கி நாயே..... நீ எல்லாம் என்னடா மனுஷ ஜென்மம்?"

" நான் பொறுக்கி இல்ல... நீ தான் பொறுக்கி.... ரெண்டு பேர் காதலிக்க.... நீ நடுவுல... அப்போ யாரு பொறுக்கி?" என ஏளனமாக கேட்டவனின் வார்த்தைகளில் மனம் நொறுங்கி வெறுத்துப்போனது ரிஷிக்கு...... இருந்தும் காரணம் தெரிந்து கொள்ள தன்மானத்தை விட்டுக் கேட்டான்

" அப்படி என்னதான் பண்ணேன்டா உனக்கு நான்... ஏன்டா இவ்வளவு கீழ்த்தரமா..." பேச முடியாமல் தவிக்க

"எதுக்குனா கேக்குற.... சொத்துக்காக தான்..." என்றான் ரிஷியின் கைகளை எடுத்தவாறு.... அவன் சொன்ன பதிலைக் கேட்டு அதிர்ந்த ரிஷி ஓய்ந்து போன குரலில்

" சொத்துக்காக....ஹே.... கேட்டா நானே மொத்தமா எழுதி தந்து இருப்பேனேடா..."

"கேட்டா மொத்தமா தந்திருப்ப....பட் வலி அனுபவிக்காம..."

"வலி..... வலிக்க வைக்க உனக்கு என் உணர்வுகளும் காதலும் தானாடா கிடைச்சிது" தான் ஆண்மகன் என்பதனையும் மீறி கதறி விட அவன் அழுவதைப் பார்த்து நண்பர்களும் கலங்கிவிட்டனர்.அவன் அழுவதை பார்த்து சந்தோஷப்பட்ட ராகேஷ்

"அழுடா.... நல்லா வலிக்க வலிக்க அழு.... சின்ன வயசுல இருந்தே உன்னை எனக்கு பிடிக்காது.... காரணம் பணம்.... நீயும் உன் அப்பாவும் பணத்தை வெச்சி என் உணர்வுகளோட விளையாடினப்போ எனக்கும் எவ்வளவு வலிக்கும் தெரியுமா...? அதனால அப்பவே முடிவு பண்ணேன் இந்த சொத்தை அடைஞ்சே தீரனும்னு.... அதன்படி உன்கூட நல்லவன் வேஷத்துல பழகினேன்.... நீ முட்டாள் என்ன நம்பின... அதுக்கு நான் என்ன பண்ண முடியும்.... என்மேல வெச்ச பாசத்துக்கும் நம்பிக்கைக்கும் நீ முழு சொத்தையும் நான் கேட்ட உடனே எழுதி தனது இருப்ப.... எனக்கு அப்படி நீ தர்ரதுல நிம்மதி சந்தோஷம் இருக்காது.... அதனாலதான் அனன்யாவ என் ஆயுதமாக எடுத்துக்கிட்டேன்.... நீ ஏமாந்துட்ட...... அவளை உயிருக்கு உயிரா காதலிச்ச.... அவ காதலிச்சா மாறி நடிச்சா... உயிருக்குயிராக நேசித்த பொருள் திடீர்னு போரப்போ அந்த வலி எப்படி இருக்கும்னு காட்டதான் நான் காதலிக்கிற பொண்ண உன்னையும் காதலிக்க வெச்சேன்... நீ வலிய அனுபவிக்கும் போது எவ்வளவு சந்தோஷமா இருக்கும் தெரியுமா...." என்று கேட்ட ராகேஷ் கத்தி கத்தி சிரிக்க அவன் சொன்ன காரணங்களை கேட்ட ரிஷி கண்களை துடைத்துக் கொண்டு எழுந்தான்.தன்னுடைய பாக்கெட்டில் இருந்த அனன்யா தந்த பேபர்ஸை எடுத்து ஒரு நிமிடம் வெறித்தவன் ஒரு பெருமூச்சுடன் அனைத்திலும் கையொப்பமிட்டு விட்டு அதை ராகேஷ் முகத்தில் விசிறி அடித்தவன் சென்றுவிட்டான்.

வீட்டுக்குள் நுழையும்போதே ஆரவ் சிரித்துக் கொண்டே

"என்னடா ரொம்ப நேரத்தோட வந்துட்ட.... கட் பண்ணிட்டியா" எனக்கு கண்ணடிக்கவும் ஆரவ் ராகேஷின் தம்பி என்ற நினைப்பில் அவனை முறைத்துவிட்டு ரூமிற்கு சென்று கதவை அறைந்து சாத்த ஆரவ்விற்கு கண்கள் கலங்கிவிட்டன.

அதன் பிறகு ஒரு மாதம் அவன் அறையை விட்டு வெளியே வரவே இல்லை.... தனக்கு இழைக்கப்பட்ட துரோகம் தான் செய்த மடத்தனத்தால் உயிர் நண்பனை இழந்தது எல்லாமுமாக சேர்த்து அவன் குற்ற உணர்ச்சியில் கூனிக் குறுகிப் போனான்.

அவனுடைய காதலை நினைத்து அவனே அவனை வெறுக்க.... குடிப்பழக்கம் ஆரம்பமானது. யாரிடமும் பேச பிடிக்காத தன்மையும்; எதற்கெடுத்தாலும் கோபப்படும் தன்மையும் அதனுடன் சேர்ந்து கொள்ள " ரிஷிகுமாராக" இருந்தவன் " தேவமாருதனாக " மாற ரிஷிகுமார் எனும் பெயர் சமூகத்திலிருந்து மறையத் தொடங்கியது.

இதில் அதிகம் தவித்து போனது ஆரவ்தான்...... ரிஷி அவனை பார்க்கக்கூட விடாததால் நொந்து போனான். கதவை தட்டினாலும் கோபப்படுவான் என்பதால் அந்த முயற்சியும் தோல்வியில் முடிய...ஒரு நாள் பொறுக்காது பின் வழியால் ஏறி ஜன்னலால் குதித்தவன் தன் அண்ணனின் நிலைமையை பார்த்து கட்டிப்பிடித்து கதறியே விட்டான்.

சுவற்றில் சாய்ந்து ஒரு காலை மடக்கியும் மறு காலை நீட்டியும் வைத்திருந்தவன் கைகளில் மதுபாட்டில் இருக்க.... தலைமுடி கத்தரிக்க படாமல் மீசையும் தாடியும் ஷேவ் செய்யபடாமல்.... ஏதோ பித்து பிடித்தவன் போல் விட்டத்தை வெறித்துக் கொண்டிருந்தான். அவனை கட்டிப்பிடித்து அழுத ஆரவ்வை தள்ளிவிட்டு கோபமாக

"போடா....இப்போ இங்க இருந்து போடா...." என கத்தவும்

" நான் உன் தம்பிடா... உன்ன விட்டு நான் எங்கேயும் போறதா இல்ல...." எனக் கூற அதைப் பார்த்து அதற்கும் கோபப்பட்டான்

" யாரு நீ.....?எனக்கு தம்பியா.....? மரியாத இல்லாம பேசின... கொன்னுடுவேன் ராஸ்கல்..."என்று மிரட்ட அதிர்ந்தாலும்

"சரிணா....சாரி... உனக்கு துரோகம் செஞ்சவனுங்களே சந்தோஷமா இருக்கும் போது.... நீ எதுக்கு இப்படி இருக்க?நம்ம கிட்ட இப்போ பணம் இல்லனா என்ன? படிப்பு இருக்குல்ல....அது போதும் நமக்கு....இந்த சொத்து வேணாம் ணா... நீ சம்பாரி....உன்னால முடியும்..." என்று விட்டு அவனை பார்க்க அவன் கண்களில் ஒரு மின்னல் வந்து போனது. அதை பார்த்து நிம்மதியுடன் எழுந்து

"இப்பிடியே இருக்காதண்ணா.... கஷ்டமா இருக்கு..." என்று விட்டு வெளியேற அவன் சொற்களும்... வருணின் " தற்கொலைக்கு முயற்சி பண்ணி உன் வாழ்க்கைய அழிச்சிக்காத மச்சி.... " என்ற அன்பான வார்த்தைகளும் மீண்டும் மீண்டும் காதில் ஒலிக்க.... பாட்டிலை தூக்கி வீசிவிட்டு எழுந்தவனின் முகம் தெளிவு பெற்றிருந்தது.

குளித்து முடித்து வெளியே வந்தவன் மொத்தமாக மாறியிருந்தான்... தலைமுடி சீராகக் கத்தரிக்கப்பட்டு மீசையும் தாடியும் அழகாக ஷேவ் செய்யப்பட்டு இருந்தது. கையிலும் கழுத்திலும் எப்போதும் தொங்கிக் கொண்டிருக்கும் சைன் கூட காணாமல் போய் பார்மல் ட்ரஸ்ஸில் மாடியில் இருந்து இறங்கி வந்தவனின் அழகிலும் கம்பீரத்திலும் உள்ளம் பூரித்தான் ஆரவ்.

ஆனால்.....ஒன்று மட்டும் இல்லை..... அது எப்போதும் சிரித்துக் கொண்டிருக்கும் முகம் இப்போது பாறை போல் இறுக்கமாக இருந்தது. அது கூட அவளுக்கு அழகாகத்தான் இருந்தது.அவனிடம் வந்து

" நான் நாளைக்கு வெளிநாட்டுக்கு போறேன் ஆரவ்..." என்றதும் அதிர்ந்தாலும் அவனின் "ஆரவ் " எனும் அழைப்பில் தூரமாகி விட்டது போல் உணர்ந்தான். தன் மனதை அடக்கி புன்னகைத்தவாறு

"ஆல் த பெஸ்ட் அண்ணா..." என்றதை தலையசைப்புடன் ஏற்று வெளியேற.... அவனின் கலகலப்பான பேச்சு,சீண்டல் எல்லாம் இல்லாமல் போய் ஆரவ் என்ற அண்ணியத்தனமான வார்த்தை வரை அவன் வந்து விட்டதை நினைத்து தாங்க முடியாமல் அழுதான்.

அதன்பிறகு ரிஷி வெளிநாடு சென்றுவிட இருந்த விரிசல் இன்னும் அதிகமாகியது. ஏற்கனவே கயலிடம் இருந்து விலகியிருந்த ஆரவ் இன்னும் தூரமாகினான்.
அப்பாவின் சொத்துக்களில் மீதம் இருந்த அந்தக் கல்லூரியை மட்டும் பார்த்துக்கொண்டு ரிஷி தன் சம்பாத்தியத்தில் சொந்தமாக " ஆர்.கே இண்டஸ்ட்ரீஸ் " என்ற கம்பெனியை தொடங்கி அதில் ரகுநாத்தை விடவும் உயர்ந்து உலகளவில் பிரபலமானான் " மாறன் " எனும் பெயரில்....

(( ஆரவ் அண்ணா என்று எப்பொழுதும் அடுத்தவர்களிடம் சொல்லியதால் ரிஷி என்னும் பெயர் அஷ்வினிக்கு தெரியாமலே போயிற்று..))

(( இவர்களுக்கு தெரியாத ஒன்று... கொல்லப்பட்ட "அக்ஷயா " , "ராஜ்வீர்" மற்றும் "அடுத்தவர்" என்று மூன்று பேரும் இவனால் கொல்லப்பட்டவர்கள் என்பது....))

ஃபிளாஷ்பேக் பினிஷ்ட்

தொடரும்.........

23-04-2021.
 
அத்தியாயம் 10 ❤️

((அவன் சமாதானப்படுத்தி வைக்கட்டும் வாங்க நாம தேவமாருதன் என்ன ஆனாருன்னு ஒரு எட்டு பார்த்துட்டு வந்துடலாம்))

ஆர்.கே இண்டஸ்ட்ரீஸ் மேல்தளம்...

அந்த போட்டோவில் இருக்கும் சிறுமியின் முன் மண்டியிட கண்கள் அவன் கட்டுப்பாட்டை மீறி கலங்க.... அதனை அத்தனை வலியிலும் அவன் கலங்குவதை சந்தோஷமாகப் பார்த்துக் கொண்டிருந்தான் அவள் போட்டோவுக்கு அருகில் இரு தூன்களுக்கு இடையில் கயிற்றால் கட்டி வைக்கப்பட்டிருந்த புதியவன்.

((கூடுதல் தகவலாக அவன் உடம்பு முழுக்க வயர்கள் சுற்றப்பட்டிருந்தது அவனுக்கு தினம் தோறும் கரண்ட் ஷாக் கொடுக்கப்படுகிறது என பறைசாற்றியது.))

அவன் சந்தோஷப்படுவது பொறுக்காமல் ஸ்விட்ச் ஆஃப் பண்ணிவிட்டு ஆக்ரோஷமாக அவன் சட்டை காலரை பிடித்து உலுக்கி

" டேய்....ஏண்டா இப்படி பண்ண? அவ என்னடா பாவம் பண்ணா உனக்கு? எப்படி மனசு வந்தது அவளுக்கு அப்பிடி பண்ண....கொழந்தடா அவ..." என்றவனின் வார்த்தைகளில் வலி நிரம்பி இருந்தது.
அவன் கண்கள் கலங்கி சிவந்து இருந்ததே தவிர...அவன் கோபப்பட்டதற்கு மாற்றமாக அவனுடைய பிடியில் பலவீனம் இருந்தது. அதற்கு மேலும் முடியாமல் அவனுக்கு முன் இருந்த நாற்காலியில் தொப்பென அமர கட்டி வைக்கப்பட்டிருந்தவன் அவன் நிலையைப் பார்த்து கத்தி கத்தி சிரித்தான்.
அவன் சிரிப்பதை வெறித்தவன்... கண்களை இறுக்க மூடி திறந்து விட்டு ஒழுங்காக எழுந்து அமர்ந்தவனின் தோற்றமே முன் இருந்தவனுக்கு கிலியை ஏற்படுத்தியது.
காலுக்கு மேல் கால் போட்டு முழங்கையை முகத்தில் பதித்து மீண்டும் அவனை ஒரு பார்வை பார்க்க அந்த பார்வை தனக்கு ஷாக் கொடுக்க ஆரம்பிக்கப்படப் போகிறது என யோசித்தவன் நடுநடுங்கிப் போனான்.
அவன் பயப்படும் ஒரே ஆயுதம் அது என்பது ரிஷிக்கு நன்றாகவே தெரியும்... கரண்ட் வால்டை கம்மியாக வைத்து கொடுக்கப்படுவதால் கட்டப்பட்டு இருப்பவனுக்கு நினைவுகள் மறந்து போகாது.

அதிகமாக கொடுத்தால் அவன் பழையது யாவும் மறந்து விடுவது உறுதி என தெரிந்ததால் தான் இந்த ஏற்பாடு... அப்படி ஷாக் கொடுத்தும் அவன் இன்னும் திருந்தவே இல்லை என்பது தான் இங்கு வேடிக்கையே!
"கதி... " என அழைக்கப் போனவனை மிரண்டு தடுத்தான் அவன்.

"நான் சொல்லிடறேன் நான் சொல்லிடறேன்..." என கூறி விட்டு ரிஷியை பார்க்க.... ரிஷியின் முகத்தில் திமிரான புன்னகை ஒன்று வந்து அமர்ந்து கொண்டது. அவசரமாக வந்த கதிரிடம் " வேண்டாம்" என சைகை காட்ட கட்டப்பட்டிருந்தவனின் நிம்மதிப் பெருமூச்சு அப்போதுதான் வெளியில் வந்தது. கூடவே திமிரும் ஒட்டிக்கொள்ள அப்போதும் திருந்தாமல்

" ஆர்.கே நான் ஒன்னு சொல்லட்டுமா?" என கேட்டவனுக்கு அமைதியே பதிலாக கிடைத்தவுடன் ஒரு சிரிப்பை உதிர்த்தவன்

"நீ ஒரு வடிகட்டின முட்டாள்டா..." என்று விட்டு மறுபடி கத்தி சிரிக்கவும் அதற்கும் ரிஷி அமைதியாக இருந்ததை அதிசயமாக பார்த்தவன்

" நீ மாறிட்டேன்னு ஒத்துக்குறேன்.... நீ பட்ட வலி அப்பிடி... என்ன செய்றது....ஹம்..." என்று விட்டு பெருமூச்சு விடவும் பற்றிக்கொண்டு வந்தது ரிஷிக்கு.... இவனிடம் ஏகிறினால் வேலைக்காகாது என அறிந்து வாயை இறுக்க மூடிக்கொண்டு அமைதியாகவே இருந்தான். இதே வேறு யாராவதாக இருந்திருந்தால் இப்போது அவன் உயிர் போயிருப்பது உறுதி.....

அவன் அமைதியை தனக்கு சாதமாக சாதகமாக எடுத்துக்கொண்ட அந்த புதியவன்

" நீ எந்த அளவுக்கு முட்டாள்னு தெரியுமா? தன் சொந்த தம்பிய கூட அடயாளம் கண்டுக்க கூட வக்கில்லாத வடிகட்டின முட்டாள்டா நீ" என்றவனின் வார்த்தைகள் ரிஷியின் கன்னத்தில் அறைவது போல் வந்து விழ அவன் கூறிய செய்தியில் அதிர்ச்சியாக எழுந்து நிற்க அவன் செய்கையை பார்த்து சிரித்த புதியவன்

"ஆரவ் தேவமாருதன்.... வெற்றி வேலோட புள்ளயும் இல்ல.... அவன் ராக்கேஷோட தம்பியும் இல்லடா முட்டாள்....அது உன் சொந்த தம்பிடா......" என அவன் உண்மையை போட்டுடைக்க கண்கள் தெறித்து விழுமளவுக்கு அதிர்ச்சியை காட்டினான் ரிஷிகுமார் தேவமாருதன்.

((போதும் போதும் நீங்களும் ஷாக்ல இருந்து அஷ்வி கிட்ட கொஞ்சம் வாங்க... ஆரவ் சமாதானப்படுத்தி முடிஞ்ச கையோட கதை சொல்ல போறான் போல... நாமளும் கேக்கலாம் வாங்க..))

அவன் எப்படி எப்படியோ சமாதானப்படுத்தி முடிந்த கையோடு தண்ணி பாட்டிலையும் கையில் வைத்திருக்க அஷ்வி

" சாரி...ஆரு... நான் இனிமே டிஸ்டர்ப் பண்ண மாட்டேன்.... நீ சொல்லுடா..." என தலைகுனிக்க "இன்னக்கி எப்பாடுபட்டாவது சொல்லி முடித்து விட வேண்டும்" என்ற நன்நோக்கில் மீண்டும் ஆரம்பித்தான்.

பிளாஷ்பேக் ஸ்டார்ட்.....

ரிஷி காதல் சொன்ன தினத்திலிருந்து அந்த செய்தி கல்லூரி முழுவதும் பரவியது....
"அனன்யா அண்ட் ஆர்.கே லவ்" என்று பரவியதால்..... ராகேஷ் உடனான அவளின் சந்திப்புகளுக்கு இடையூறு இல்லாமல் போயிற்று....
ரிஷிகுமார் மட்டுமல்லாமல் காலேஜில் ராகேஷுக்கு கூட "ஆர்.கே" என்றுதான் பெயர் பிரபலமாகி இருந்தது. அவனின் முழுப் பெயர் "ராகேஷ் கண்ணா" என்பதுவே அதற்கு முழுக்காரணம்.

ஆர்.கே என்றால் எந்த ஆர்.கே என கேட்பார்களே ஒழிய அதை அவர்கள் கேட்பதற்கு எந்த கஷ்டமும் படவில்லை..... ரிஷியுடன் அனன்யாவை கண்டால் "ஓ..இந்த ஆர்.கேயா?" என சிலர் நினைக்க... மற்றும் சிலர் ராகேஷுடன் இருப்பதைக் காணும் போது "இந்த ஆர்கே தான் போல" என நினைத்துவிட்டு நகர்ந்து விடுவர்.

மூவரின் காதலும் மிக அழகாக சென்று கொண்டிருக்க.... அவனுக்கு தெரியாமல் நடந்து கொண்டிருந்த அந்த துரோகம் முடிவுக்கு வந்த நாளும் நெருங்கியது.

அப்போது ரிஷி நான்காம் வருட கடைசியில் இருந்ததால் அனன்யாவை சந்திக்க நேரம் அரிதாகவே கிடைத்தது அவனுக்கு...
படித்து முடிக்கப் போகும் அவனுக்கு ரகுநாதி (ரகுநாத் தேவமாருதனி)ன் கம்பெனி பொறுப்பு மற்றும் கல்லூரி பொறுப்புகள் வந்து குமிய.... அதில் அவன் மாதமொரு முறை பார்க்கும் கணட்ரோல் ரூமையே மறந்திருந்தான்.
இதில் எக்ஸாம் வேறு மண்டையை அழுத்தியதில் சுற்றியிருந்ததை கவனிக்க மறந்து போனான்.
தந்தையின் கம்பனி பொறுப்பை அவன் பீ.ஏ ஷங்கரிடமே ஒப்படைத்தவன் தான் காலேஜ் முடித்து பொறுப்பேற்பதாக முடிவை கூறிவிட்ட அதே நேரம் காலேஜ் சேர்மன் பொறுப்பை காலேஜ் முடியும் வரை மூர்த்தியிடமே பார்க்க கூறியவனுக்கு அப்போது தான் கொஞ்சம் நிம்மதியாக இருந்தது.

இதற்கிடையில் வருண் வேறு ஏதோ முக்கியமான விஷயம் கூற வேண்டும் என சொல்லி இருக்க..... வருணிடம் பேசப் போகும் போதெல்லாம் ஏதாவது தடை வந்துவிடுவது வேறு அவனுக்கு உள்ளுக்குள் எச்சரிக்கை மணி அடித்தது.

வருண் ஒரு தடவை அனன்யாவும் ராகேஷும் முத்தமிடுவதைப் பார்த்து அதிர்ந்து போனான். ஏற்கனவே மனதில் இருந்த சந்தேகம் வலுப்பெற ஆரம்பிக்க.... அவனைத் தொடர்ந்து கண்காணித்து வந்ததில் ரிஷிக்கு அவன் செய்யும் துரோகம் தெரியவும் ராகேஷின் காய் நகர்த்திய திட்டத்தைப் பார்த்து வாயடைத்துப் போனான்.ஆனால் கடைசி வரை ஏன் என்ற கேள்விக்கான பதில் கிடைக்காமலே போனது.

ரிஷி நல்லவன்....யாருக்கும் எந்த கெடுதலும் நினைக்காத அவன் மேல் என்னதான் பகை என்பதை யூகிக்க கூட முடியாமல் போனது வருணுக்கு..... ரிஷி போல் ஒரு நண்பன் கிடைத்ததில் வருணுக்கு எப்போதும் ஒரு பெருமை உண்டு.... அதிகம் வம்புக்கு போகாதவன் எனினும் தான் சார்ந்த யாருக்காவது ஒன்று என்றால் துடித்துப் போகும் அவனின் குணத்தின் மேல் எப்போதுமே அவனுக்கு என்று தனி மரியாதை வைத்திருந்தான்.

அப்படிப்பட்ட தன் நண்பனுக்கு துரோகம் இழைக்கப்படுவது அவனுக்கு உண்மையாகவே வலித்தது.... அதேநேரம் ராக்கேஷை பற்றி அவனிடம் பேசுவதையும் அவன் விரும்பமாட்டான்.... அவனைப் பற்றிப் பேசி தன்னை வெறுத்து விட்டால் என்ன செய்வது.... என யோசித்தவன் முடிவில் "என்னை வெறுத்தாலும் பரவால்ல... இது தெரியாம இருக்குறது ரொம்ப ஆபத்து " என முடிவெடுத்ததும் ஒரு பெருமூச்சுடன் ரிஷியை காணச் சென்றான்.

ஒரு மரத்தின் அடியில் தனிமையில் ஏதோ யோசித்தவாறு அமர்ந்திருந்த ரிஷியிடம் வந்து அமர்ந்தாள் அனன்யா. கையில் ஏதோ பேப்பர்ஸ் வைத்திருந்தாள் போலும்... அவனை இடித்துக் கொண்டே நெருங்கி அமர அவன் அவளை கவனிக்காமல் இருக்கவும் அவன் கண்ணத்தில் முத்தமிட சட்டெனத் திரும்பினான் ரிஷி. அங்கு அமர்ந்திருக்கும் அனன்யாவை பார்த்து கண்கள் மின்ன

"என்ன அனு... இன்னக்கு நீயா தேடி வந்திருக்க?" எனவும் அவளது கையில் இருந்த பேப்பர்ஸை நீட்டி

" சைன் பண்ணி கொடுங்க அப்புறம் என்ன சேப்ரைஸ்னு சொல்றேன்.." என்று கூறவும் அவளிடமிருந்து அதை வாங்கி படிக்க முற்பட அவளோ சாமர்த்தியமாக

" என்ன ரிஷி நீங்க....இத படிச்சன்னு சொன்னா அது எப்பிடி சப்ரைஸ் ஆகும்...." என்று சிணுங்க அவள் மூக்கை பிடித்து ஆட்டியவன்

"சரியான கேடிடி நீ...." என்றான் தன்னை அறியாமலே....அவன் சொல்லில் சற்று பயந்தாலும் வெளியில் சோகமாக முகத்தை வைக்க அதில் பதறி

"நான் சும்மா விளையாட்டுக்கு சொன்னேன் அனுமா....." எனவும் அவள் முகம் உடனே மலர்ந்ததை பார்க்கவும் தான் பெருமூச்சு விட்டான்.

மறுபடி பேப்பர்ஸை கையில் வைத்து அவள் பேனாவை நீட்டவும் சிரித்துக்கொண்டே அதை வாங்கி கையெழுத்து இடப்போக "ஆர்.கே... வேணான்டா" என்று கத்தியவாறு அருகில் வந்து நின்ற வருணை பார்த்து பேனாவை ஓரமாக வைத்துவிட்டு நெற்றியை சுருக்கி எழ....அனன்யாவோ "இவனுக்கு எப்படி...?"என்று குழப்பத்தில் எழுந்தாள். அனன்யாவை சுட்டெரிக்கும் பார்வை பார்த்தவன் ரிஷியிடம் அவசரமாக

"ஆர்கே....நா உங்கிட்ட கொஞ்சம் தனியா பேசணும்..." எனவும் குழப்பம் நீங்காமலே

" நீ வேண்டாம்னு சொல்றதுக்கும் தனியா பேசுறதுக்கும் என்னடா சம்பந்தம் வருண்...."

"நான் இப்போ பேசினதுக்கப்புறம் நீ என்ன வேணும்ன்னாலும் பண்ணு ப்ளீஸ்...."

"சரி நீ போ நா அனு கிட்ட பேசிட்டு வரேன்...."

"ப்ச்.... நெலம தெரியாம பேசாத ஆர்.கே... ப்ளீஸ்..." என கெஞ்சிக் கொண்டிருக்கும் நேரம் அனன்யா நைஸாக ராகேஷுக்கு கால் பண்ண அட்டென்ட் செய்தவன் போன் வழியேயை கேட்ட பேச்சுக்குரலில் ஏதோ விபரீதம் என உணர்ந்து அவசரமாக அங்கே வந்து சேர்ந்தான்.

"ஆர்.கே.... உன்கிட்ட நான் எல்லாம் சொல்றேன்டா.... ப்ளீஸ் என் கூட வா..."

"ஹேய்....வருண்.... நான் உன்கிட்ட பேசமாட்டேன்னு சொல்லல்லடா.... அனு ஏதோ பேச போறேன்னா கேட்டுட்டு வந்துடுறேன்டா.... ப்ளீஸ் புரிஞ்சுக்கோ....."

" என்ன முதல்ல நீ புரிஞ்சுக்கோ ஆர்.கே..." என சொல்லிக் கொண்டிருக்கும் போது தான் ராகேஷ் வந்து சேர்ந்தான். அனன்யாவிடம் என்னவென்று கண்களால் கேட்க அவள் வருணை காட்டவும் மெல்ல சென்று அவன் தோள் மீது கை வைத்து

"அவன் தான் அவன் ஆளுகிட்ட பேசிட்டு வரேன்னு சொல்றானுல்லடா...." என பேசி முடித்த அடுத்த நிமிடம் ராகேஷின் காலரை பிடித்த வருண்

"துரோகி நாயே... என்னடா சொன்ன.... அவன் ஆளா... அப்போ நீ முத்தம் கொடுக்கும்போது மட்டும் உன் ஆளா....அவக்...." என்று கேட்டு முடிக்கும் முன் அவனை இழுத்து கோபத்தில் அறைந்திருந்தான் ஆர்.கே....

வருண் அதிர்ச்சியாய் ரிஷியை பார்க்க அவனோ முதல் முறை வந்த அடக்க முடியா கோபத்தில் கண்கள் சிவக்க நின்றிருந்தான். அவன் காதில் வருண் கேட்ட கேள்விகளே நெருப்புத் துண்டுகளாய் மீண்டும் மீண்டும் ஒலிக்க..... இப்போது ஆக்ரோஷமாய் வருணின் காலரை ரிஷி பிடித்திருந்தான். அதிர்ச்சியிலிருந்து மீண்ட வருண்

"மச்சான்... நான் சொல்றத கேளுடா....இவனும் இவளும் உனக்கு துரோகம்...பண்ணிகிட்" என கூறக் கூற அவனை உலுக்கிய ரிஷி

"மறுபடி மறுபடி... அவனை அந்த வார்த்தை சொல்லாதடா.... அவனை போய் எப்பிடிடா......" என இயலாமையில் கேட்டவனை பார்த்து பாவமாக போனது வருணுக்கு....

அதற்குள் அவன் காலரை விட்டு விட்டு அவனே சரிசெய்து விட்டவாறே "சாரிடா..."என கண் கலங்கவும்... அவனுக்கும் கலங்கியது. இருந்தும் கட்டுப்படுத்தியவன்

" நான் சொல்றத கொஞ்சம் கேளு மச்சி...." என்று சொன்னவனை தடுத்து

"இதுக்கு மேலயும் ஏதாவது என்கிட்ட சொன்னா உன் முகத்துல முழிக்காம இறுக்குறதுக்கும் நான் தயங்க மாட்டேன்..." என எங்கோ பார்த்தபடி சொல்ல வருண்

"பரவால்ல... ஆர்.கே நீ என் முகத்த பாக்காம என்ன வெறுத்து ஒதுக்கினாலும் பரவால்லடா... நான் இதை மட்டும் சொல்லிட்டு போயிட்றேன்... அவன் லவ் பண்ற பொண்ண உன்னையும் லவ் பண்ண வெச்சி உனக்கவன் துரோகம் பண்ணிட்டிருக்கான்... இது உனக்கு தெரிய வரும்டா....கடவுள் கைவிடமாட்டார்ன நம்பிக்கைல நா போறேன்.... பட் அது தெரிய வரும் போது தற்கொலைக்கு முயற்சி பண்ணி உன் வாழ்க்கைய அளிச்சிக்காத மச்சி... பாய் டா..."என்றவன் சென்றுவிட ஆர்.கே தான் பேச்சிழந்து நின்றான்.

(( அன்று அவனை கண்டதற்கு இன்றுவரை ஆர்.கே காணவே இல்லை.... அன்று அவன் " பாய்டா " என சொன்னதன் அர்த்தம் அவன் நிரந்தரமாகவே எங்கோ போய் விட நினைத்து சொன்னதுதான் என்பது அப்போது புரியவில்லை....))

போகும் அவனை பார்த்திருந்த ரிஷியிடம்

"டேய் விடுடா.... அவன் ஏதோ குழப்பத்துல பேசியிருப்பான்.." எனவும் கண்கள் கலங்கி அவனை அனைத்து விடுவித்த ரிஷி

"சாரி மச்சி....ரியலி சாரிடா...அவன் சொன்னதுல தர்மசங்கடமாகி இருந்தா உண்மைல சாரி டா.... என்னை மன்னிச்சிடு..." எனவும் தான் இவன் எதனையுமே நம்பவில்லை என்பதில் அப்போதுதான் மூச்சே வந்தது அனன்யாவுக்கு....

அவனை தட்டிக் கொடுத்த ராகேஷ் அனன்யாவிடம் கண்களை கட்டி விட்டு சென்றுவிட அவனை அமரவைத்து அவன் தோளில் சாய்ந்தாள். அவளை நினைத்து பெருமிதம் கூட

"சாரி...அனு...ஐ அம் ரியலி சாரிமா....உன் மனசு கஷ்டப்பட்டிருக்கும்..." எனவும் அவள்

" அப்படியெல்லாம் எதுவும் இல்ல ரிஷி... நீங்க போய் என்கிட்ட சாரி கேக்காதீங்க....கஷ்டமா இருக்கு..." என்றவளின் பெருந்தன்மையில் கவரப்பட்டு அவள் கையை இருக்கப் பிடித்துக் கொண்டான்.அதன் பிறகு இருவருக்கும் மௌனமே மொழியாகிப் போக.... கொஞ்ச நேரம் அதை ரசித்து விட்டு எழுந்த ரிஷி " தனிமையில் இருக்க வேண்டும் " என கூறிவிட்டு கண்ட்ரோல் ரூமுக்கு நடந்தான்.... அனன்யாவும் " எல்லாம் இந்த சோடாபுட்டி வருணால வந்துது....ச்சே..." என அவனுக்கு ஏசி விட்டு அவளும் சென்றுவிட்டாள்.

ரிஷி தனிமையில் இருக்க நாடினால் அவன் சென்று அமரும் இடம் அந்த கண்ட்ரோல் ரூம் தான்... அது யாருக்கும் தெரியாததனால் அங்கே எந்த ஒரு தொந்தரவும் இருக்காது.
உள்ளே சென்று அங்கிருந்த ஒற்றை நாற்காலியில் கண்ணை மூடி அமர்ந்தவனுக்கு மீண்டும் மீண்டும் வருணின் வார்த்தைகள் இதயத்தை அலை மோதின. " என்னதான் நடந்துது இந்த வருணுக்கு... ஏன் இப்படி எல்லாம் பேசுறான்..." என நினைத்தவனுக்கு சலித்துப் போனது.அவன் கண்களில் பொய் தெரியாதது நினைவில் வர திடுக்கிட்டு எழுந்து அமர்ந்த ரிஷி

"வருணோட கண்கள்ல பொய் இல்லன்னா.... " என யோசித்தவன் கண்களை இறுக்க மூடி நினைவுகளை அலச ராக்கேஷின் கண்களில் தெரிந்த போய்யில் மனது திக்கென்றது....அவசரமாக கண்களை திறந்தவன்

"ச்சே...ச்சே... அப்பிடி ராக்கி பண்ண மாட்டான்....." என நினைத்தாலும் மனது மீண்டும் மீண்டும் அங்கேயே தங்கவும் வேறு எதிலாவது கவனம் செலுத்தினால் இந்த டென்ஷன் குறையும் என நினைத்து தான் ஐந்தாறு மாதங்களாக செக் பண்ணாமல் இருப்பது ஞாபகம் வரவும் கம்ப்யூட்டரை ஆன் செய்தான். அவன் அவள் கல்லூரியில் காலடி எடுத்து வைத்த தினத்திலிருந்து பார்க்கவில்லை என அறிந்ததும் அவளை நினைத்து இருந்த மனநிலை மாறி புன்னகைத்தவாறு
" அனு ஐ லவ் யூ டி... " என மனதிற்குள் கொஞ்சிக்கொண்டே ஒவ்வொரு புடேஜ்ஜாக செக் பண்ண ஆரம்பித்தவனின் கண்கள் ஒரு இடத்தில் நிலை குத்தி நின்றது.

அது... அன்று அனன்யா கடத்தப்பட்ட அன்றைய தேதியை குறித்து அவளிடம் அன்றே கேட்காததை எண்ணியவன் யார் என்ன நடந்து இருக்கும் என்று யோசித்தவாறே அதை தட்ட அதில் கண்ட காட்சியில் அதிர்ந்தான். அதில் ரிஷி வெளியே சென்றவுடன் ராகேஷ் சிரித்துவிட்டு யாரிடமோ போன் பேசி விட்டு தங்கள் வகுப்புக்குள் நடந்து போவது வரை பதிந்திருக்க... அடுத்ததை தட்ட அந்த வகுப்பில் அவனும் அவளும் நடந்து கொண்டது முதல் இவனிடம் ராகேஷ் பேசுவது வரை பதிவாகி இருந்தது.

"நோ.... " என கத்திக்கொண்டே சேரை தள்ளிவிட்டு எழுந்தவனின் உடலும் மனமும் கூசியது. அழுக்கிலேயே குளித்தவன் போல் உடம்பெல்லாம் கூசி பற்றி எரிய...தன் வாய்க்கு தானே அடித்துக்கொண்டான் தான் முத்தமிட்டது.... அவள் தந்தது அனைத்தையும் எண்ணி.....அதுவும் அடங்காமல் இருக்க அருகில் வைத்திருந்த கம்பியால் வெறிபிடித்தவன் போல் முன் இருந்த கம்ப்யூட்டர்கள் அனைத்தையும் அடித்து உடைத்து நொறுக்கிவிட்டு " டேய்....." என்று கத்திக்கொண்டே சீறிக் கொண்டு ஓடினான். வகுப்பில் அமர்ந்து அரட்டை அடித்துக்கொண்டிருந்தவனை வந்த வேகத்தில் இழுத்தெடுத்து அடிக்கத் துவங்க.... நண்பர்கள் இருவரையும் பிடித்துக்கொள்ள அவன் செய்த செயலை நினைத்து அருவருப்பில் காரித்துப்பிய ரிஷி

"ச்சி.... உன் முகத்தப் பாக்கவே கூசுதுடா.... உன்னை எப்பிடி எல்லாமோ நினைச்சிருந்தேன்.... கடைசில....கடைசில..." என்னும் போது குரல் கம்மி கீழே தொப்பென விழ அப்போதுதான் ராக்கி கத்தி கத்தி சிரிக்க... நண்பர்கள் அதிர்ச்சியாக பார்த்தனர் அவன் புது அவதாரத்தை....ரிஷியும் கூடவே....

அமர்ந்திருந்தவனை யாரும் பிடித்திருக்காததனால் மறுபடியும் அவன் மீது பாய்ந்து அவனை சுவற்றில் சாய்த்து கழுத்தை இறுக்கி

" பொறுக்கி நாயே..... நீ எல்லாம் என்னடா மனுஷ ஜென்மம்?"

" நான் பொறுக்கி இல்ல... நீ தான் பொறுக்கி.... ரெண்டு பேர் காதலிக்க.... நீ நடுவுல... அப்போ யாரு பொறுக்கி?" என ஏளனமாக கேட்டவனின் வார்த்தைகளில் மனம் நொறுங்கி வெறுத்துப்போனது ரிஷிக்கு...... இருந்தும் காரணம் தெரிந்து கொள்ள தன்மானத்தை விட்டுக் கேட்டான்

" அப்படி என்னதான் பண்ணேன்டா உனக்கு நான்... ஏன்டா இவ்வளவு கீழ்த்தரமா..." பேச முடியாமல் தவிக்க

"எதுக்குனா கேக்குற.... சொத்துக்காக தான்..." என்றான் ரிஷியின் கைகளை எடுத்தவாறு.... அவன் சொன்ன பதிலைக் கேட்டு அதிர்ந்த ரிஷி ஓய்ந்து போன குரலில்

" சொத்துக்காக....ஹே.... கேட்டா நானே மொத்தமா எழுதி தந்து இருப்பேனேடா..."

"கேட்டா மொத்தமா தந்திருப்ப....பட் வலி அனுபவிக்காம..."

"வலி..... வலிக்க வைக்க உனக்கு என் உணர்வுகளும் காதலும் தானாடா கிடைச்சிது" தான் ஆண்மகன் என்பதனையும் மீறி கதறி விட அவன் அழுவதைப் பார்த்து நண்பர்களும் கலங்கிவிட்டனர்.அவன் அழுவதை பார்த்து சந்தோஷப்பட்ட ராகேஷ்

"அழுடா.... நல்லா வலிக்க வலிக்க அழு.... சின்ன வயசுல இருந்தே உன்னை எனக்கு பிடிக்காது.... காரணம் பணம்.... நீயும் உன் அப்பாவும் பணத்தை வெச்சி என் உணர்வுகளோட விளையாடினப்போ எனக்கும் எவ்வளவு வலிக்கும் தெரியுமா...? அதனால அப்பவே முடிவு பண்ணேன் இந்த சொத்தை அடைஞ்சே தீரனும்னு.... அதன்படி உன்கூட நல்லவன் வேஷத்துல பழகினேன்.... நீ முட்டாள் என்ன நம்பின... அதுக்கு நான் என்ன பண்ண முடியும்.... என்மேல வெச்ச பாசத்துக்கும் நம்பிக்கைக்கும் நீ முழு சொத்தையும் நான் கேட்ட உடனே எழுதி தனது இருப்ப.... எனக்கு அப்படி நீ தர்ரதுல நிம்மதி சந்தோஷம் இருக்காது.... அதனாலதான் அனன்யாவ என் ஆயுதமாக எடுத்துக்கிட்டேன்.... நீ ஏமாந்துட்ட...... அவளை உயிருக்கு உயிரா காதலிச்ச.... அவ காதலிச்சா மாறி நடிச்சா... உயிருக்குயிராக நேசித்த பொருள் திடீர்னு போரப்போ அந்த வலி எப்படி இருக்கும்னு காட்டதான் நான் காதலிக்கிற பொண்ண உன்னையும் காதலிக்க வெச்சேன்... நீ வலிய அனுபவிக்கும் போது எவ்வளவு சந்தோஷமா இருக்கும் தெரியுமா...." என்று கேட்ட ராகேஷ் கத்தி கத்தி சிரிக்க அவன் சொன்ன காரணங்களை கேட்ட ரிஷி கண்களை துடைத்துக் கொண்டு எழுந்தான்.தன்னுடைய பாக்கெட்டில் இருந்த அனன்யா தந்த பேபர்ஸை எடுத்து ஒரு நிமிடம் வெறித்தவன் ஒரு பெருமூச்சுடன் அனைத்திலும் கையொப்பமிட்டு விட்டு அதை ராகேஷ் முகத்தில் விசிறி அடித்தவன் சென்றுவிட்டான்.

வீட்டுக்குள் நுழையும்போதே ஆரவ் சிரித்துக் கொண்டே

"என்னடா ரொம்ப நேரத்தோட வந்துட்ட.... கட் பண்ணிட்டியா" எனக்கு கண்ணடிக்கவும் ஆரவ் ராகேஷின் தம்பி என்ற நினைப்பில் அவனை முறைத்துவிட்டு ரூமிற்கு சென்று கதவை அறைந்து சாத்த ஆரவ்விற்கு கண்கள் கலங்கிவிட்டன.

அதன் பிறகு ஒரு மாதம் அவன் அறையை விட்டு வெளியே வரவே இல்லை.... தனக்கு இழைக்கப்பட்ட துரோகம் தான் செய்த மடத்தனத்தால் உயிர் நண்பனை இழந்தது எல்லாமுமாக சேர்த்து அவன் குற்ற உணர்ச்சியில் கூனிக் குறுகிப் போனான்.

அவனுடைய காதலை நினைத்து அவனே அவனை வெறுக்க.... குடிப்பழக்கம் ஆரம்பமானது. யாரிடமும் பேச பிடிக்காத தன்மையும்; எதற்கெடுத்தாலும் கோபப்படும் தன்மையும் அதனுடன் சேர்ந்து கொள்ள " ரிஷிகுமாராக" இருந்தவன் " தேவமாருதனாக " மாற ரிஷிகுமார் எனும் பெயர் சமூகத்திலிருந்து மறையத் தொடங்கியது.

இதில் அதிகம் தவித்து போனது ஆரவ்தான்...... ரிஷி அவனை பார்க்கக்கூட விடாததால் நொந்து போனான். கதவை தட்டினாலும் கோபப்படுவான் என்பதால் அந்த முயற்சியும் தோல்வியில் முடிய...ஒரு நாள் பொறுக்காது பின் வழியால் ஏறி ஜன்னலால் குதித்தவன் தன் அண்ணனின் நிலைமையை பார்த்து கட்டிப்பிடித்து கதறியே விட்டான்.

சுவற்றில் சாய்ந்து ஒரு காலை மடக்கியும் மறு காலை நீட்டியும் வைத்திருந்தவன் கைகளில் மதுபாட்டில் இருக்க.... தலைமுடி கத்தரிக்க படாமல் மீசையும் தாடியும் ஷேவ் செய்யபடாமல்.... ஏதோ பித்து பிடித்தவன் போல் விட்டத்தை வெறித்துக் கொண்டிருந்தான். அவனை கட்டிப்பிடித்து அழுத ஆரவ்வை தள்ளிவிட்டு கோபமாக

"போடா....இப்போ இங்க இருந்து போடா...." என கத்தவும்

" நான் உன் தம்பிடா... உன்ன விட்டு நான் எங்கேயும் போறதா இல்ல...." எனக் கூற அதைப் பார்த்து அதற்கும் கோபப்பட்டான்

" யாரு நீ.....?எனக்கு தம்பியா.....? மரியாத இல்லாம பேசின... கொன்னுடுவேன் ராஸ்கல்..."என்று மிரட்ட அதிர்ந்தாலும்

"சரிணா....சாரி... உனக்கு துரோகம் செஞ்சவனுங்களே சந்தோஷமா இருக்கும் போது.... நீ எதுக்கு இப்படி இருக்க?நம்ம கிட்ட இப்போ பணம் இல்லனா என்ன? படிப்பு இருக்குல்ல....அது போதும் நமக்கு....இந்த சொத்து வேணாம் ணா... நீ சம்பாரி....உன்னால முடியும்..." என்று விட்டு அவனை பார்க்க அவன் கண்களில் ஒரு மின்னல் வந்து போனது. அதை பார்த்து நிம்மதியுடன் எழுந்து

"இப்பிடியே இருக்காதண்ணா.... கஷ்டமா இருக்கு..." என்று விட்டு வெளியேற அவன் சொற்களும்... வருணின் " தற்கொலைக்கு முயற்சி பண்ணி உன் வாழ்க்கைய அழிச்சிக்காத மச்சி.... " என்ற அன்பான வார்த்தைகளும் மீண்டும் மீண்டும் காதில் ஒலிக்க.... பாட்டிலை தூக்கி வீசிவிட்டு எழுந்தவனின் முகம் தெளிவு பெற்றிருந்தது.

குளித்து முடித்து வெளியே வந்தவன் மொத்தமாக மாறியிருந்தான்... தலைமுடி சீராகக் கத்தரிக்கப்பட்டு மீசையும் தாடியும் அழகாக ஷேவ் செய்யப்பட்டு இருந்தது. கையிலும் கழுத்திலும் எப்போதும் தொங்கிக் கொண்டிருக்கும் சைன் கூட காணாமல் போய் பார்மல் ட்ரஸ்ஸில் மாடியில் இருந்து இறங்கி வந்தவனின் அழகிலும் கம்பீரத்திலும் உள்ளம் பூரித்தான் ஆரவ்.

ஆனால்.....ஒன்று மட்டும் இல்லை..... அது எப்போதும் சிரித்துக் கொண்டிருக்கும் முகம் இப்போது பாறை போல் இறுக்கமாக இருந்தது. அது கூட அவளுக்கு அழகாகத்தான் இருந்தது.அவனிடம் வந்து

" நான் நாளைக்கு வெளிநாட்டுக்கு போறேன் ஆரவ்..." என்றதும் அதிர்ந்தாலும் அவனின் "ஆரவ் " எனும் அழைப்பில் தூரமாகி விட்டது போல் உணர்ந்தான். தன் மனதை அடக்கி புன்னகைத்தவாறு

"ஆல் த பெஸ்ட் அண்ணா..." என்றதை தலையசைப்புடன் ஏற்று வெளியேற.... அவனின் கலகலப்பான பேச்சு,சீண்டல் எல்லாம் இல்லாமல் போய் ஆரவ் என்ற அண்ணியத்தனமான வார்த்தை வரை அவன் வந்து விட்டதை நினைத்து தாங்க முடியாமல் அழுதான்.

அதன்பிறகு ரிஷி வெளிநாடு சென்றுவிட இருந்த விரிசல் இன்னும் அதிகமாகியது. ஏற்கனவே கயலிடம் இருந்து விலகியிருந்த ஆரவ் இன்னும் தூரமாகினான்.
அப்பாவின் சொத்துக்களில் மீதம் இருந்த அந்தக் கல்லூரியை மட்டும் பார்த்துக்கொண்டு ரிஷி தன் சம்பாத்தியத்தில் சொந்தமாக " ஆர்.கே இண்டஸ்ட்ரீஸ் " என்ற கம்பெனியை தொடங்கி அதில் ரகுநாத்தை விடவும் உயர்ந்து உலகளவில் பிரபலமானான் " மாறன் " எனும் பெயரில்....

(( ஆரவ் அண்ணா என்று எப்பொழுதும் அடுத்தவர்களிடம் சொல்லியதால் ரிஷி என்னும் பெயர் அஷ்வினிக்கு தெரியாமலே போயிற்று..))

(( இவர்களுக்கு தெரியாத ஒன்று... கொல்லப்பட்ட "அக்ஷயா " , "ராஜ்வீர்" மற்றும் "அடுத்தவர்" என்று மூன்று பேரும் இவனால் கொல்லப்பட்டவர்கள் என்பது....))

ஃபிளாஷ்பேக் பினிஷ்ட்

தொடரும்.........

23-04-2021.
I thought the murderer was other RK ( Rakesh ) 😁 interesting 👍🏽
 
அத்தியாயம் 11 ❤️

தன் அண்ணனின் கடந்த காலத்தை கூறி முடித்த ஆரவ்வின் கண்களில் கண்ணீர் வழிய அஷ்வினியோ தன் முகத்தை மூடிக்கொண்டு மறுபடி அழுதாள்.... தன்னவன் அனுபவித்த வலிகளை நினைத்து.....கண்ணீரை துடைத்த ஆரவ் அவளை சமாதானப்படுத்த தெளிந்த அஷ்வி

" அப்போ வருண் அண்ணா எங்கடா போனாரு?"

"நானும் அண்ணாவும் வருண் அண்ணாவ தேடாத இடமில்ல அஷ்வி.... அவருக்கு அம்மாப்பா இல்ல... தனிய இருந்தவரு வீட்ட பூட்டிட்டு போயிட்டாரு... தன்னால் தான் எல்லாமும்னு அண்ணாக்கு குற்ற உணர்ச்சி அதிகமாயிருச்சு.... அவங்கள கண்டுபிடிச்சா அண்ணாவோட குற்ற உணர்ச்சி குறையும்னு நினைக்கிறேன்..." என்று கூறவும் எப்படியாவது வருணை கண்டுபிடித்துவிட வேண்டும் என சபதம் எடுத்தவள்

" அப்போ மத்தவங்க எல்லாம்...?"

"மத்தவங்கன்னா...?"

"அதான்டா... அந்த ரகு, ஜெய், ஹரி எல்லாம் எங்கடா?" எனவும் ராகேஷின் பெயரில் முகத்தை சுழித்தவன்

"அவங்க மூணு பேரும் அந்த துரோகியால தான் அண்ணாக்கு அறிமுகமானாங்க.... வருண் அண்ணா மட்டும்தான் ரிஷியோட பிரண்டு....அதனால அவனுங்க கூட.... சேந்து இருந்தும் சப்போர்ட் பண்ணல.... அதுல சந்தோஷமான விஷயம் என்னன்னா.... அந்த ஜெய் செத்துட்டான்.." எனவும் ஷாக்கான அஷ்வி

"ஜெய்யா....?"

"ம்...ஆமா அந்த ராஜ்வீர் இருக்கான்ல... அவன்தான் ஜெய்....அவனோட முழு பெயர் " ராஜ்வீர்ஜெய் "
ஆர்.வி கம்பனி அவனோடது இல்ல... எங்க அப்பாவோட சொத்துல அவனுக்கு கெடச்ச பாதி...." என்றவனின் கண்கள் மறுபடியும் கலங்கவும் அவசரமாக

"அப்போ அடுத்தவங்க எங்கடா....?" என பேச்சை மாற்றினாள்.

" அதெல்லாம் எனக்கு தெரியாது அஷ்வி... பட் நல்லாவே இருக்க மாட்டானுங்க..." என்று கண்களில் கோபம் கொப்பளிக்க கூறியவனை பார்த்து அவன் தேவ் மேல் வைத்திருக்கும் அக்கறையில் மனம் நெகிழ்ந்து

"அந்த மினிக்கி அனன்யாவோட சித்தி பொண்ணு அக்ஷயாவும்.... இப்போ இறந்து இருக்கிற அக்ஷயாவும் ஒன்னா.... இல்ல....?"

" எஸ் அஷ்வி... ரெண்டு பேரும் ஒண்ணு தான்.... அவளும் சேந்து அனன்யா கூட நடிச்சால்ல...நல்ல வேணும் அவளுக்கு...." என்று சிறுபிள்ளை போல் கூறியவனைப் பார்த்து புன்னகை வந்தாலும் ஏதோ புரிவது போலவும் இருந்தது அவளுக்கு....

"வருண் அண்ணாவோட போட்டோ இருந்தா காட்டு ஆரு... கண்டுபிடிக்க முயற்சி பண்றேன்" எனவும் சிரித்தவன் உள்ளே சென்று ஆல்பத்தை எடுத்து வந்து அதில் ரிஷியுடன் தோள் மேல் கை போட்டு கண்ணாடி அணிந்து சிரித்துக் கொண்டிருக்கும் வருணை காட்டவும்.... அவனைப் பார்த்து அதிர்ச்சியில் உறைந்தாள் அஷ்வினி...

***

ஆர்கே இன்டஸ்ட்ரீஸ் மேல்தளம்....

அந்த புதியவன் உண்மையை போட்டு உடைக்கவும் அதிர்ச்சியிலிருந்து மீண்டு அவனை உலுக்கினான் காளை...

" என்னடா உளர்ற?"

" நான் உளறல ஆர்.கே... நான் சொல்றது தான் நிஜம்... உன் அருமை தங்கச்சி இருக்கால்ல... ஆரா...அதான் "ஆராதனா தேவமாறுதன் " அவளோட டுவின் பிரதர் தான்... ஆரவ்...அவன் பிறந்து அடுத்த நிமிஷம் அவன வெற்றிவேல் சாமர்த்தியமா தூக்கிட்டான்.."

"டேய்... டேய்... நீ....நீ.... பொய் சொல்லலல்ல.. ஆ..ஆரு... ஆரு என் தம்பிதானே?" என உணர்ச்சிவசப்படவும் அந்த புதியவன்

" தம்பி மேல பாசம் பொங்கி வழியுது... ஆனால் பாவம்... பாசம் காட்ட தங்கச்சி தான் உயிரோட இல்ல..." என்று நக்கலடிக்க... அவனுக்கு பளார் என கன்னத்தில் ஒன்று விட்டவன் அவனை பிடித்து

" என்னடா சொன்ன? பொறுக்கி ராஸ்கல்.. பண்றதையும் பண்ணிட்டு... திமிரா உனக்கு?" என்று விட்டு மறுபடி அறைந்தான்.

அறைந்ததில் அந்த புதியவன் ரிஷியை முறைக்க.... அதில் கோபமடைந்த ரிஷி இன்னும் இருந்தால் அடித்தே கொன்று விடுவோம் என நினைத்து மறுபடி சென்று தன்னை கட்டுப்படுத்திக் கொண்டு சேரில் அமர்ந்து கொண்டான்.
ஆரவ்வின் கையைப் பிடித்துக் கொண்டு மன்னிப்பு கேட்க துடித்த மனதை அடக்கி... முகத்தை பாறை போல் வைத்தவாறு அவனிடம்

" அதுக்காக யேன்டா அவ மேல கைய வெச்சீங்க..?" என்றவனின் குரலில் வலியுடன் கலந்த சீற்றம் தெரிய...அதற்கு அந்த புதியவன்

"எல்லாம் சொத்துக்காக தான்.... ஏன்னா அப்போ ரகுநாத்துக்கு மூனு வாரிசு... வெற்றி வேலுக்கு ஒன்னு தான் இருந்தது... அது வேற தடயா இருக்க... ஆரவ்வ தூக்கிட்டு.... ஹப்பாடான்னு மூச்சு விட்றதுகுள்ள... ஆராவுக்குத்தான் முக்கால்வாசி சொத்துன்னு எழுதி வெச்சிட்டான் ரகுநாத்... என்ன பண்ணலாம்னு யோசிச்சப்ப தான் அவள பலி தீத்துக்கலாம்னு ஐடியா வந்தது..." என்று சொல்ல ரிஷி கண்களை இறுக்க மூடித் திறந்தான்.அதைப் பார்த்த அந்த புதியவன் கண்களில் குரோதத்துடன்

"அவளை முடிச்சதுக்கப்புறம்... நீ மட்டும் சொத்துக்கு வாரிசா இருந்த அதையும் தக்க சமயம் பார்த்து கறந்தாச்சு..." என்றுவிட்டு

"ஆனா சும்மா சொல்லக் கூடாது ஆராதனா சின்ன பொண்ணுன்னாளும் ஆஹா..." என அவன் அசிங்கமாக பேசுவதை தாங்க முடியாமல் அவனுக்கு தானே சென்று ஷாக் சுவிட்சை போட்டு விட்டு ஆராவின் போட்டோ முன் நின்றவனுக்கு.... அடக்கி வைத்திருந்த துக்கம் வெடித்து சிதற கதறி அழுவும் ஆதைப் பார்த்த அதிர்ந்து விழித்தான் கதிரவன்.

(( அவன் பார்த்த ரிஷி இவனில்லையே..... ரிஷியை சிரித்துக்கூட கண்டிராதவனுக்கு அவன் அழுகை என்னமோ செய்தது மட்டும் உண்மை..... கெட்டவன்தான் என்றாலும் நேர்மையானவன்.))

ஆராதனா தேவ்வின் செல்ல தங்கை... துருதுருவென இருப்பாள்;ஆரவ்வை விட மெச்சூரிட்டியானவள் என்றே சில சமயங்களில் ரிஷிக்கு தோன்றும்... சின்ன வயதில் ராகேஷ் ஆரவ்வை தூக்கிக் கொண்டு வந்து "உன் தம்பியாவே இவன வளத்து தாடா..." என்றும்; இதை யாருக்கும் சொல்லக்கூடாது என்ற சத்தியத்தோடும் ஒப்படைக்கவும் ஆராதனாவுடன் அவனையும் சேர்த்து வளர்த்தான் தன் தம்பி என்று அறியாமலேயே.....

ஆராதனாவின் பன்னிரண்டாவது வயதில் சொத்துக்காக பயப்பட்டு காம வெறியர்கள் அவளை சீரழித்து கொன்று அடையாளம் தெரியாமல் இருக்க அவள் முகத்தில் ஆசிட்டை ஊற்றி விட்டு சென்று விட்டனர்.....

அன்று... அவள் பிறந்தநாள் நண்பிகள் வீட்டுக்கு சென்றவள் பிணமாகத்தான் வீடு வந்து சேர்ந்தாள்.

அவளின் மறைவுக்குப் பின்னால் ரிஷிக்கு ஆரவ்வே எல்லாமுமான உலகமாகிப்போனான். ராகேஷின் தம்பி என்பதையே மறந்து போய் இருக்க.... ராகேஷின் துரோகம் தான் மறுபடி அதை ஞாபகப்படுத்தியது.
அதிலிருந்து ஆரவ்விடம் நெருங்கி பழகா விட்டாலும் அக்கறையாய் பார்த்துக்கொள்ள ஒட்டு மொத்த அன்புமே அவனுக்கே என்றாகிப்போனது.

அன்று அவன் அப்படி சொன்னதற்கு காரணமே உண்மை தெரியாததால் தான்.... ஆனால் இன்று உண்மை தெரிந்த பின் ஆராவின் நினைவுகளில் மூழ்கி கண்ணீர் விடுகிறான்......

***

"அஷ்வி என்னாச்சு?" என தோல் தொடவும் அதிர்ச்சியில் இருந்து மீண்டவள் சமாளிப்பாய்

" ஒன்னும் இல்ல ஆரு... ஏற்கனவே நேரமாயிடுச்சு... உனக்கு பசிகும்ல நான் போய் ஏற்பாடு பண்றேன்..." என்று விட்டு எழுந்து சென்றுவிட

"ஆரு...இன்னைக்கு ஏன் காலேஜ் வர்ல? "என்று கேட்டவாறே உள்ளே நுழைந்தாள் கயல்விழி.

"ஆஹா.....கேக்குறாளே... என்ன இன்னிக்கு காச்சி எடுக்கப் போறா.." என மனதில் நினைத்தவன் சிரித்துக் கொண்டே

" அது ஒண்ணும் இல்ல அம்மு செல்லம்.... மாமாக்கு கொஞ்சம் தலைவலி அதனால தான் வர்ல... "

"ஓஹ்...."என அவனை முறைத்துக் கொண்டே அருகில் வந்து அவன் காதை பிடித்து

"இன்னக்கு மட்டும் தான் தலவலியா இல்ல.... ஒரு வாரத்துக்கு தலவலியா சார்..?" எனவும் திருதிருவென முழிக்க கையை எடுத்துவிட்டு மண்டையில் கொட்டி

"உனக்கு எத்தனை தடவ சொல்லியிருக்கேன் வம்புக்கு போகாதன்னு...ஏண்டா இப்படி பண்ற?" என்றவளின் கண்களில் கண்ணீர் எட்டிப்பார்க்க அதனைக் கண்டு பதறி அவள் தலையை தன் மார்பின் மீது சாய்த்தவன்

"டேய் அண்ணா... உன் பொண்டாட்டியையும் என் பொண்டாட்டியும் சேர்த்து சமாதானம் பண்ண வெச்சு கதறவுட்றல்ல...நீயும் ஒரு நாளக்கு அனுவிப்படா...."என மனதிற்குள் புலம்பி விட்டு அவளை சமாதானப் படுத்த தொடங்கினான்.

"அம்மு...நாங்களா வம்புக்கு போகலடி... அவங்கதான் தேவையில்லாமல் வம்புக்கு இழுத்தாங்க... அதனாலதான் இப்படி ஆகிப்போச்சு... அழாதடா ப்ளீஸ்...." எனவும் கொஞ்ச நேரம் விட்டு அழுகையை நிறுத்தி நிமிர்ந்து பார்க்க அங்கே எதிர் சோபாவில் தங்களைப் பார்த்து புன்னகைத்துக் கொண்டிருந்தாள் அஷ்வினி....

அதில் சங்கடப்பட்டு விலக எத்தனித்தவளை கண்டவளுக்கு பழைய குறும்பு எட்டிப் பார்க்க வேண்டும் என்றே அவளை சீண்டும் விதமாக

"இல்ல பரவால்ல கயல்... நான் எதுவும் பாக்கல.... நீ கன்டினியூ பண்ணு..." என கண்ணடிக்க

" அக்கா..." என கயல் சினுங்க சினுங்க மறுபடி

"தோ பார்ரா.... பாசத்துல கூட உன் வாயால அக்கானு வராது... இப்போது மட்டும் வருது...." எனவும் முறைத்த கயல் அருகில் இருந்த குஷனை எடுத்து அஷ்விக்கு விசிறி அடிக்க அதை இலாவகமாக கேட்ச் பிடித்தவள் கயளுக்கு பழிப்பு காட்டிவிட்டு ஓட இருந்த கடுப்பில் அவளை துரத்திக் கொண்டு ஓடினாள் தங்கை...
இதை புன்னகையுடன் ரசித்துக் கொண்டிருந்த ஆரவ்வை போன் அழைக்க... அட்டெண்ட் செய்து காதில் வைத்துக் கொண்டு வெளியே சென்று விட்டான்.
கயலின் கைக்கு பிடிபடாமல் வீட்டு பொருட்கள் அனைத்தையும் சுற்றி ஓடிய அஷ்வி அப்போது தான் உள்ளே நுழைந்த ரிஷியிடம் ஆரவ் என நினைத்து அவன் பின்னால் போய் நின்று கொண்டு கயலை எட்டிப் பார்க்க அவளோ பயத்தில் ஷாக் அடித்தவள் போல் நின்றிருக்கவும்

"ஏன் கயல் நிறுத்திட்ட.... ஆருக்கு இவ்வளவு பயமா நீ?" என சிரிக்க அப்போதுதான் போன் பேசி முடித்து விட்டு ஹாலுக்கு வந்த ஆரவ்

"வாண்ணா.... நேரத்தோட வந்துட்ட?" எனவும் தான் தன் முன்னால் இருப்பது தேவ் என்பது உறைக்க பயத்தில் வெலவெலத்துப் போய் இரண்டடி பின்னால் நகர்ந்தாள் பாவை...
தன் முன்னால் இருக்கும் ஆரவ்வை பார்த்ததும் கண்கள் கலங்க உணர்ச்சிவசப்பட்டு " ஆரு...." என தாவி அனைக்க... ஆரவ்வோ பல வருடங்களின் பின்னரான ஆரு எனும் அவனழைப்பில் அவனை கட்டிப் பிடித்து அழுதே விட்டான்.

பார்த்திருந்த கயலின் கண்களில் இருந்து கண்ணீர் வழிய...அஷ்வினி அப்போதுதான் கொஞ்சம் கொஞ்சமாக இயல்புக்கு திரும்பிக் கொண்டிருந்தாள். ஆரவ்வை தன்னிலிருந்து பிரித்த ரிஷி அவன் முகம் தாங்கி

"ஆ... ஆரு....ஆரு...... நீ.... நீ.... என்..த...த..... தம்பி தம்பி டா..." என்னும் கூற்றில் குழம்பிய ஆரவ்

"நான் உன் தம்பிதாண்ணா.... நான் உன் தம்பி தான்.... யாரு சொன்னது நான் உன் தம்பி இல்லன்னு..?"

"அ... அந்த துரோகி ரா.. ராக்கேஷ் தான்... நீ... நீ... என் தம்பி இல்.. இல்லன்னு... அவன்....அவன்... தம்பி தான் நீ... நீ...நீன்னு...நம்ம ஆராவோட டுவின் நீ..நீதான்..."
என்று ரிஷி திக்கித்திக்கி உணர்ச்சிவசப்பட்டு பேசி முடிக்க அவன் கண்களிலிருந்து கண்ணீர் உடைபட பதறித் துடித்த ஆரவ் அவன் சொன்ன செய்தியில் அதிர்ச்சியை மறைத்துக்கொண்டு அஷ்வினியை அருகில் வருமாறு சைகை காட்ட அவளுக்கோ திக்கென்றது.

அப்பொழுதுதான் சகஜ நிலைக்கு திரும்பியிருந்தவள் அருகில் கூப்பிடவும் மறுபடியும் நின்றிருந்த பயம் ஒட்டிக்கொள்ள... மனது வேகமாக துடிக்க ஆரம்பித்தது.
அவள் அசையாமல் நிற்கவும் அவளை பார்த்து நெற்றியை சுருக்கி கயலிடம் தண்ணீர் கொண்டு வருமாறு சைகை காட்டிவிட்டு திரும்பி தன் அண்ணனை பார்த்த பார்வையில் முதன் முறையாக அந்நியத்தனம் தெரிந்ததோ...!!
அத்தனை நடுக்கத்திலும் அதை கண்டு கொள்ளத் தவறவில்லை ரிஷியின் மனையாள்....
தொடரும்........

24-04-2021.
 

New Threads

Top Bottom