dharshini chimba
Saha Writer
- Messages
- 308
- Reaction score
- 228
- Points
- 43
15. ஊடலில் காதல்
"இப்ப என்ன வேணும் உங்களுக்கு? எதுக்கு என்னை தொந்தரவு செய்யறிங்க? நான் உங்ககிட்ட ஏதாவது ஹெல்ப் கேட்டேனா? உங்க வேலை என்னவோ அதைமட்டும் பாருங்க" என்று மறுபடியும் உறங்க சென்றவளின் கரம் பற்றி நிறுத்தினான்.அவனின் கைபிடியை உதற முயர்ச்சிக்க அது இன்னும் இரும்பாக இறுகியது.
"என் கைய விடுங்க முதல்ல. என்னை தொடர வேலையெல்லாம் வச்சுகாதிங்க. எந்த உரிமைல என் கைய பிடிக்கிறிங்க?" என்று கேட்டாள்.
"ஒஹ்! உனக்கு அதுக்குள்ள மறந்துபோச்சா? இன்னைக்கு காலைல தானே உன் கழுத்துல தாலி கட்டினேன்." என்று சரவணத்தமிழன் வேண்டுமென்றே அவளை சீண்டினான்.
"அப்படியா சொல்றிங்க? அது நீங்களா விரும்பி என் கழுத்துல கட்டினது இல்ல... நானா விரும்ப்பி உங்கள என் கழுத்துல கட்ட வச்சது" என்று கூறினாள்.
"அப்படியா? அப்ப ஓகே நான் எப்போ விரும்பி உன்னை கல்யாணம் பண்ணிகிட்டேன்னு நீ நினைக்கிறியோ? அதுக்கப்புறம் நாம பேசிக்கிறது நல்லதுன்னு நினைக்கிறன். நீ ரொம்ப டையர்டா இருப்ப சோ கோ அண்ட் டேக் யுவர் ஸ்லீப் வெல். குட்நைட்" என்று கூறிவிட்டு அவளை திரும்பியும்பாராமல் கட்டிலில் ஒரு பகுதியில் படுத்துக்கொண்டான்.
"எவ்ளோ நேரம் அங்கே நிப்ப இரவு முழுவதும் நிக்க உத்தேசமா? வந்து கட்டிலிலேயே படுத்துக்கோ. உனக்கு விருப்பமில்லைனா நீ கீழயே கூட படுத்துகலாம். ஐ ஹாவ் நோ அப்ஜெக்க்ஷன்" கண்களை திறவாமலே கூறிவிட்டு உறங்கி போனான்.
"அட பயபுள்ள! என்ன இவன் வந்தான் நான் கோவமா பேச ஆரம்பிச்சவுடனே என்னை சமாதானபடுத்த முயற்ச்சிக்காம போய் படுத்துகிட்டானே? நான் கோவமா இருக்கேன்னு தெரிஞ்சும் என்னை கன்வின்ஸ் பண்ணாம போய் படுத்துகிட்டான். இவன் என்ன தான் மனசுல நினைச்சுட்டு இருக்கான். இருக்கட்டும் எங்க சுத்தினாலும் என்கிட்ட தான வரணும், அப்போ பார்த்துகிறேன். அதுவரைக்கும் நானும் உன்கிட்ட வரமாட்டேன்." என்று நினைத்துக்கொண்டவள்.
"நான் ஏன் கிழ படுக்கணும்? இவன் மட்டும் என்னை பத்தி கவலைப்படாம மேல நல்லா நிம்மதியா தூங்குவான். நான் மட்டும் கிழபடுத்து தூங்கி எனக்கு உடம்பு வலிக்கனுமா? முடியாது நானும் மேல தான் படுப்பேன்" என்று கிழே போட்ட போர்வையை எடுத்துக்கொண்டு கட்டிலின் மேல் மறுபுறத்தில் திரும்பி படுத்துக்கொண்டாள். இவளின் செய்கைகளை பற்றி நன்கு தெரிந்தவன் உறங்குவது போல் பாசாங்கு செய்தாலும் உதட்டினில் தானாக புன்னகை மலரத்தான் செய்தது.
'ஒரு இரண்டு நாள் பொறுத்துக்கோ. தென் என்ன சொன்னாலும் உன்னை விடமாட்டேன் செல்லம்' என்று மனதினில் நினைத்து கொண்டு உறங்கிபோனான்.
மறுநாள் இருவரும் எழுந்து குளித்து ரெடியாகினர்.
ஒருவரை ஒருவர் பார்த்துக்கொள்வதை தவிர்த்து வீட்டினில் எல்லோரிடமும் சிரித்து பழகி வலம் வந்தனர்.
இரண்டு நாள் கழிந்தபின் அவர்களின் வாழ்கையை தொடங்க அன்றே நல்ல நாள் என்று கருதி பெரியவர்கள் ஏற்பாடு செய்திருந்தனர்.
இருவரும் அலங்கரிக்கப்பட்ட ஒரே அறையில் மௌனமாய் அமர்திருந்தனர்.
"ஜஸ்ட் இன்னைக்கு மட்டும் இந்த ரூமை உன்னோட ஷேர் பண்ணிக்கிறேன். நாளைக்கு என் வீட்டுக்கு போயிருவோம். அங்கே உன் இஷ்டப்படி நீ இருக்கலாம். யாரும் உன்னை தொந்தரவு செய்யமாட்டார்கள். உனக்கு என்னுடன் தங்குவது பிடிக்கவில்லை என்றால் நிறைய அறைகள் இருக்கிறது அதில் ஏதாவதோன்றை எடுத்துக்கொள். இது எல்லாம் பெரியவங்க திருப்திக்காக ஒத்துகிட்டது. நீ எப்பவும் போல ப்ரீயா இரு. குட் நைட்" என்று உறங்கினான்.
"இவனுக்கு என்னை பிடித்திருகிறது என்று நான் தான் தப்புகணக்கு போட்டுவிட்டேனோ? என்னை சமாதனம் செய்யக்கூட தோன்றாமல் இவன் எண்ணத்திற்கு இருக்கிறானே" என்று அவள் விழிகளில் இருந்து நீர்வழிய ஆரம்பித்தது.
மறுநாள் மதியம்”தாத்தா! நாங்க வீட்டுக்கு கிளம்புறோம்" என்று சரவணத்தமிழன் கூற எல்லோரும் அதிர்ந்தனர்.
"என்னப்பா இது தான உன் வீடு. அப்புறம் நீ எங்க போகணும்?" என்றார் தாத்தா.
"கண்டிப்பா தாத்தா. இது என் வீடு அதுல எந்த சந்தேகமும் இல்ல, ஆனா என் வேலையும் இருக்கு. நான் அதையும் பார்க்கணும்" என்று கூறும் அவன் முகத்தை கூர்ந்து கவனித்தார்.
அவனின் விழிகள் அவ்வபொழுது தாமரையிடம் நகர்வதை உணர்ந்தவர். காரணம் இல்லாமல் அவன் இதை கூறவில்லை என்று புரிந்துகொண்டு” சரி சரவணா. ஆனா ஒரு கண்டிஷன்" என்று கூறி இருவரையும் பார்த்தார்.
"என்ன தாத்தா?" என்றான்
"ஒரு குறிப்பிட்ட காலத்துக்குள்ள உன் வேலை எல்லாத்தையும் முடித்துக்கொண்டு திரும்பி நிரந்தரமா இங்கயே வந்துருனம் சரியா? நீயே அந்த தேதியும் சொல்லிட்டு அப்புறம் போ" என்றார்.
சுற்றி இருந்த எல்லோரும் இருவரையும் ஒன்றும் புரியாமல் பார்க்க”சரி தாத்தா. அடுத்த வருஷம் இதேநாள் நான் இங்க வந்துருவேன். அதுக்கு அப்புறம் எங்கயும் போகமாட்டேன் உங்க எல்லார்கூடயும் தான் இருப்பேன். அது வரைக்கும் வாரத்துக்கு ஒருநாள் இங்க தான் இருப்பேன்" என்று சிரித்தான்.
"சரிப்பா அப்ப போயிட்டு வா. இங்க கடல் மாதிரி பரந்து விரிந்து இருக்கு நம்ம பிசினஸ் அதுக்கப்புரம் நீ வந்து பார்த்துக்கணும்” என்றார்.
"சரிங்க தாத்தா. நான் சாயந்திரம் கிளம்புறேன்" என்று செல்வியை பார்த்தான்.
அவளின்முகமோ வேறெங்கோ பார்ததுக்கொண்டிருந்தது
அவர்கள் அங்கிருந்து சென்றபின் அவரின் மனையாள்”என்னங்க இப்படி சொல்லிட்டிங்க எதுக்கு பேரன போகவிட்டிங்க. வேணாம்னு சொல்லிருக்கலாம்ல" என்றார் வருத்தமாய்.
அவரின் தலையை ஆதரவாய் கோதிவிட்டு”அவன் நம்ம பேரன் எங்க போக போறான் திரும்பிவந்துருவான். சின்னசிறுசுங்க கொஞ்சம் தனியா இருக்கட்டும்." என்று சிரித்தார்.
இருவரும் அங்கிருந்து மாலையில் அனைவரிடமும் கூறிவிட்டு விடைபெற்றனர்.
அங்கிருந்து தன் வீட்டிற்கு அவளை அழைத்து சென்றான்.
"இங்கயே இரு. நான் வரேன்" என்று உள்ளே போக அவள் அவன் சொன்னதை மதியாமல் உள்ளே கால் எடுத்து வைக்கப்பார்த்தாள்.
"ஸ்டே வேர் யூ ஆர்? இப் யூ ஹாவ் கட்ஸ் டு மீட் மை பனிஷ்மென்ட் தென் கோ ஹெட் வாட் இட் மே பி" என்று அவன் குரல் கேட்க.
"ஆமா. பெரிய இங்கிலீஷ் துறை தமிழ்ல பேசமாட்டாறோ? எதுக்கு? வாசலையே வச்சு அடிச்சிறபோறான். ரெண்டுநிமிஷம் நிக்கறதுல என்ன ஆகப்போகுது?" என்று அங்கேயே நின்றாள்
வாசலில் அவளை நிறுத்தியவன் உள்ளே சென்று ஆரத்தியை தானே கரைத்துக்கொண்டு வந்து ஆலம் சுற்றினான்.
அவனின் நடவடிக்கையில் தெரிந்த திடீர் மாற்றம் அவளுக்குள் சிறுசந்தேகத்தை உருவாக்க அவனை விநோதமாய் பார்க்க தொடங்கினாள்.
தங்களின் அறையை அவளுக்கு திறந்து காட்டியவன்”இது தான் இனி நீயும் நானும் வாழ்போற இடம்” என்று கூறி அவளை பார்த்து மெனமையாய் சிரிக்க, அவள் முகத்தை திருப்பிக்கொண்டாள்.
"சரி. அங்க கப்போர்ட் இருக்கு. உன்னோட திங்க்ஸ் அடுக்கிக்க. எனக்கு கொஞ்சம் வேலை இருக்கு” என்று அங்கிருந்து சென்றான்.
அந்த அறையை சுற்றி நோட்டமிட்ட்வள் மிக சுத்தமாக அறையை நேர்த்தியாக வைத்திருப்பதை பார்த்து சிரித்தாள்.
தன் உடைமைகளை அடுக்கியபின் வீட்டை சுற்றி பார்த்தவள் கடைசியாக வந்த இடம் சமையல் அறை, அங்கே அவளின் கணவன் சமையலை முடித்துவிட்டு மேடையை சுத்தம் செய்து கொண்டிருந்தான்.
"என்னை கூப்டிருகலாம்ல எதுக்கு இப்படி தனியா செய்யணும்?" என்று கேட்டபடி உள்ளே வர,”இத்தனை வருஷம் தனியா தான இருந்தேன் இனிமேயும் பழகிக்கணும்" என்றான் அவளை ஓரவிழியால் பார்த்தபடி.
அவனின் சொற்களில் அவளின் விழிகளில் ஓரத்தில் நீர் கசிய வைக்கும் சக்தி உடையது என்பதை அவன் நன்கு அறிவான்.
"பசிக்குதா சாப்பிடலாமா?" என்றபடி எல்லாவற்றையும் டைனிங் டேபிளில் அடுக்கி கொண்டு கேட்டவனை முறைத்துவிட்டு”எனக்கு ஒன்னும் வேணாம். நானே சமைசிகிறேன்" என்று சமையல்மேடை முன் வேகமாக போய் நின்றவள் ஒன்றை மறந்திருந்தாள்.
அது என்னன்னு தானே யோசிக்கிறிங்க அவ்ளோலாம் மண்டைய குழப்பி யோசிக்காதிங்க! நானே சொல்லிடறேன். அதாவது மறந்தும்கூட இத்தனை வருடம் தன் வீட்டில் சமையலறை பக்கம் சென்றதில்லை என்பதை.
"அய்யய்யோ வேகமா ரோஷமா வந்து நின்னுட்டோம், ஆனா சமைக்க தெரியாதே இப்ப என்ன பண்றது. இவன்கிட்ட சொல்லிடலாமோ? ஹம்..ம்ம் வேணாம் வேணாம்.. பேசாம அமைதியா போய் பட்டினியா படுத்திடுவோம்" என்று தனக்குள் பேசிகொண்டிருந்தவள் தன் அருகில் ஒரு உருவம் வந்து நின்றதை கவனிக்க மறந்திருந்தாள்.
தன் இடையினில் வலியகரம் ஒன்று அணைப்பதை உணர்ந்து வேகமாக திரும்பினாள்.
ஆனால் அவளின் கணவன் மார்பின் குறுக்கே இரு கைகளையும் கட்டிக்கொண்டு டைனிங் டேபிளின் மீது சாய்ந்தபடி தன்னை பார்த்து சிரிப்பதை பார்த்து,”அவர் அங்க தான நிக்கறார் ஆனா எனக்கு ஏன் இப்படி தோனுச்சு?" என்று யோசித்தவள்.
"இல்ல இல்ல இவ்ளோ சீக்கரம் நாம சமாதானம் ஆகிடக்கூடாது, இந்நேரம் நம்ம ப்ளான் சொதப்பி வேற எவனாவாது என் கழுத்துல தாலி கட்டியிருந்தா என்ன ஆகறது? இவனை ஒரு வழி பண்ணாம நான் சமாதானம் ஆகப்போறதில்லை" என்று அவனை முறைத்துவிட்டு தங்கள் அறைக்கே போக நினைத்தவளை,”நில்லு நீ பசி தாங்கமாட்ட அதனால்வந்து வயிறு நிறைய சாப்பிட்டு அப்புறமா சண்ட போடு" என்றான்.
"எனக்கு ஒன்னும் வேண்டாம். அதுவும் நீ சமைச்சது சுத்தமா வேண்டாம்” என்றாள்.
"சரி. அப்புறம் உன் இஷ்டம். நான் என்ன செய்ய? எனக்கு பசிக்கிறது நான் சாப்பிட போகிறேன்" என்று அமர்ந்து உண்ண ஆரம்பித்தான்.
அவளும் உள்ளே சென்றுவிட்டாள்.
இரவு பதினொருமணி நம்ம செல்வி தூங்காம டிவி பார்த்துட்டு இருந்தா, எப்படி தூக்கம் வரும் வயித்துல ஒரே சத்தம் பயங்கரமா பசிக்குது. 'ஐயோ ரொம்ப பசிக்குதே? தூக்கமே வரமாட்டேங்குதே. ஏண்டி சாபிடற விஷயத்துல தானா உன் வீராப்ப காட்டுவ?' என்று தன்னை தானே திட்டிக்கொண்டு உள்ளே எட்டி பார்த்தாள்.
அவன் மும்முரமாக லேப்டாப்பில் ஏதோ வேலை செய்து கொண்டிருந்தான்.
பூனை நடை போட்டு சமையலறை பக்கம் போனவள் அங்கே இருந்த பாத்திரத்தை திறந்து பார்க்க எல்லாமே காலியாக இருந்தது.
'அடப்பாவி எல்லாத்தையுமா சாப்பிட்டான்? நான் ஏதோ கோவத்துல சொல்லிட்டேன் சாப்பாடு வேணாம்னு. அதுக்காக இப்படி எல்லாத்தையுமா சாப்பிடுவாங்க? எனக்கு கொஞ்சம் வச்சிருக்கலாம்ல?' என்று தன் கணவனை திட்டிக்கொண்டிருந்தவள். மறுபடியும் தன் இடையில் ஓர் கரம் அணைத்திட”ச்சே. இதுவேற. நானே பசிலயும் அவன் மேல கோபத்துலையும் இருக்கேன் இப்ப தான் இப்படி ரொமான்ஸ் பண்ணி வழியனுமா?" என்று திட்ட.
"பசிக்குதா?" என்ற கேள்வி தன் செவிகளின் மிக அருகில் கேட்பதை உணர்ந்து, தான் கண்டது கனவு அல்ல என்று உரைக்க வேகமாக நகர முயன்றவளை அவள் கணவன் அவளின் இடையினில் கரம் வைத்து அவளை அணைத்து தன்புறம் திருப்பினான்.
பசி பறந்து போக கோபம் மூளையை அக்கிரமித்தது செல்விக்கு, வேகமாக அவன் மார்பினில் கை வைத்து தள்ளி விட்டாள்.
"என்னை தொடர வேலைல்லாம் வச்சிக்காதிங்க" என்று கோவமாக கூறினாள்.
"அப்போ நான் உன் பக்கத்துல வரக்கூடாது இல்ல, நல்லா யோசிச்சு சொல்லு அப்புறம் என் மேல எந்த குறையும் சொல்லக்கூடாது சொல்லிட்டேன்” என்று குறும்பாய் சிரிக்க.
தாமரைசெல்வி கோபம் தலைக்கு ஏற அடுத்த நொடி சரவணத்தமிழனின் கன்னத்தில் விழுந்தது ஒரு அரை.
"என்ன நினைட்சிட்டு இருக்க நீ? என்னை விரும்புறேன்னு உன் வாயால நீ அன்னைக்கு மட்டும் சொல்லலன்னு வையி, இன்னைக்கு உன் பக்கத்துல உன் மனைவியாய் இருக்க மாட்டேன். நான் தூங்கறேன்னு நினைச்சு நீ சொன்ன உண்மைதான் நம்மள இங்க கொண்டு வந்து நிக்க வச்சிருக்கு. ஒருவேளை அன்னைக்கு எனக்கு தெரியாம போயிருந்தா? என்னை வேற எவனோ ஒரு முகம் தெரியாதவனுக்கு கட்டி வெச்சிட்டு போயிருப்ப இல்ல? யூ இடியட். நீ பண்ண தப்புக்கு இனிமே தான் தண்டனை தரப்போறேன். உனக்கும் எனக்கும் மட்டுமே நடக்க போற போர்." என்று கோவமாய் திரும்ப நடந்தாள.
தன்னை விட்டு தூரமாய் போனவளின் கரத்தை ரெண்டு அடியில் நடந்து தடுத்தவன். அவளை வலுக்கட்டாயமாக தன்புறம் திருப்பினான்.
"நீ இப்டி முடிவெடுத்து என்னை திருமணம் செய்ய காரணமானவனே நான் தான் மை டியர் வைப்" என்று அவளின் நெற்றி முடியை தன் நுனி விரலால் ஒதுக்கிவிட்டவன் கூற, ஒன்றும் புரியாமல் முழித்தாள்.
"புரியலையா? இப்படி உட்கார் விளக்கமாக சொல்றேன்." என்று அவளின் தோளை மென்மையாய் பற்றி கட்டிலில் உட்கார வைத்தான்.
"என் கொடும்பத்தை என்கூட சேர்த்து வைத்தது முழுக்க என் பங்கு எதுவும் இல்லை. இன்பேக்ட் ஐ டோன்ட் ஹாவ் எனி கிளு ஆப் திஸ் ஆல்சோ. ஆனா நீ என்னை கல்யாணம் பண்ணிகிட்டதுல முழுபங்கு உன்னது இல்ல. பிப்டி பெர்சென்ட் இஸ் யூவர்ஸ் அண்ட் பிப்டி பெர்சென்ட் இஸ் மைன். யூ டோன்ட் க்நொவ் அபௌட் தட்" என்று கண்சிமிட்டி சிரிக்க. 'இவன் என்ன தான் சொல்றான்? ஒரு வேளை தான் அறைஞ்சதுல இவன் மண்டை குழம்பிட்டு இருக்குமோ?' என்று யோசித்தாள்.
"அதெல்லாம் நீ அடிச்சதாலல்லாம் நான் ஒன்னும் குழம்பலை பேபி. நான் உனக்கு தெரியாத உண்மைய தான் சொல்றேன். நீ என்னை அடிச்சதுக்கு, அப்புறமா நான் மொத்தமா உன்கிட்ட இருந்து வாங்க வேண்டியதை வாங்கிக்கிறேன்" என்று சிரித்து கண்ணடித்தான்.
