Aara dilfar
Member
- Messages
- 46
- Reaction score
- 85
- Points
- 18
ஒற்றை நிலவின் மேல் இரண்டு மேகங்கள்.
நிலவு - 15
முகூர்த்தப் பட்டினை அழகுற உடுத்தி மெல்லிய திரை கொண்டு முகம்தனை மறைத்து வளையல் கரங்கள் இரண்டும் மலர்மாலையை ஏந்திய வண்ணம் மெல்ல அடிகளை எடுத்து வைத்து வந்த அந்த ஏந்திழையாளை தோழிகள் மலர் தூவி வரவேற்றனர். மண்டபம் முழுதும் அவள் மேலே கண்ணாயிருக்க மேடையேறி வந்த பாவையவளோ தன் மணாளனுக்கு மலர்மாலையை சூட்டியவள் அவன் கால்களில் விழுந்து எழுந்து அவனருகே அமர்ந்து கொண்டாள்.
குறித்த சுபமுகூர்த்தத்தில் ஆதித்யன் எழுந்து நயனியின் வலப்புறம் சென்று வடக்கு நோக்கி நின்று இறைவனைத் தியானித்து சுத்தி செய்த மாங்கல்யத்தில் மந்திரம் சொல்லி சந்தனம் குங்குமம் வைத்து தீபம் காட்டி சம்பாதஹோம் எனும் தாலியில் நெய்விட்டு பூசை செய்து குருக்கள் ஆசிர்வதித்துக் கொடுத்த பதினொரு பவுன் கொண்ட கொடியும், லக்ஷ்மியின் திருவுருவம் கொண்ட தாலியும் அதனருகில் இரு தங்க நாணயங்களை சேர்த்துக்கட்டிய மாங்கல்யத்தை முதலில் சபையோருக்குக் காட்டியவன் தன் இரு கரங்களால் பற்றி கெட்டிமேளம் முழங்க, வேதியர் வேதம் ஓத, மாப்பிள்ளை வீட்டார் ஒருவர் தேங்காய் உடைக்க, பெரியோர் அட்சதை மலர்கள் தூவ, அனுபமா பின்னால் தீபம் பிடிக்க அகிலாவும் அமுதாவும் நயனியின் முகத்திரையை விலக்க நயனி தாமரை மொட்டுப் போல் இருகரங்களை குவித்திருக்க பெண்ணவளின் குடும்பத்தார் கண்களில் ஆனந்தக் கண்ணீர் பெருக்கெடுக்க ஆதித்யன் மேற்கு திசை நோக்கி திரும்பிப் பெண்ணவளின் சங்குக் கழுத்தில் திருமாங்கல்யத்தை பூட்டினான். அப்போது சொல்லப்படும் மந்திரமான
"மாங்கல்யம் தந்துநாநேநா மம ஜீவனஹேதுநா கண்டே பத்தாமி ஸூபகே ஸஞ்ஜிவசரதசதம்"
'ஓம்! பாக்கியவதியே’ யான் சீரஞ்சீவியாக இருப்பதற்கு காரணமாக மாங்கல்யத்தை உன் கழுத்தில் கட்டுகிறேன். நீயும் நூறாண்டு 'ருக்கள் கூறும் மந்திரத்தை மனதில் கொண்டு தாலி முடிச்சில் திருநீறு இட வேண்டும் என்பதுதான் விதி ஆனால் அவனோ அந்த புனித வார்த்தையின் அர்த்தத்தை கூட உணராது சாவி கொடுத்த பொம்மை போல அனைத்தையும் நிறைவேற்றியவன் தன் இடத்தில் வந்து அமர்ந்து கொண்டான். தாலிக் கொடியிலும் நயனியின் உச்சிவகிட்டிலும் குங்குமத்தை திலகமிடும் போதும் அதே இயந்திரத் தன்மைதான். ஆனால் முகத்திலுள்ள புன்னகை மட்டும் மாறவே இல்லை. தாலி கட்டியதும் அதன்பிறகுதான் அவ்வளவு நேரமும் பதறிக்கொண்டிருந்த காயத்ரி அப்பாடா என்று பெருமூச்செறிந்தார் அவர் கண்கள் தானாக கண்ணீரை சொரிந்தது. ராகவனும் தன் மனைவியை தோளோடணைத்து ஆறுதல் படுத்த சங்கரோ எல்லையற்ற மகிழ்ச்சியடைந்தான். அனைவர் முகங்களிலும் சந்தோசம் மட்டும் நிரம்பி இருக்க அதனை பார்த்த யமுனாவின் உள்ளம் தீயிலிட்ட புழுவாய் துடித்தது. அவர் விழிகளோ விக்ஷனாவை தேட கடைசியில் மண்டபத்தின் மறுமுனையில் கைகளை பிசைந்து கொண்டிருந்தவளை கண்டு கொண்டது. வேகமாக அவளிடம் சென்று அவளை ஏற இறங்கப் பார்த்தவர்
"என்னம்மா பெரிசா ஏதோ கிழிக்கப் போறேன் என்று சொன்ன இப்போ என்னத்தை கிழிச்ச எல்லாம் முடிஞ்சு போச்சே பாரு என் மகனைப் பாரு அவனுக்கு என்ன பதில் சொல்லுவேன் என்ன சும்மா வாயில வடை சுடுற கேஷா நீ? நானா எதுவாலும் செஞ்சு இந்தக் கல்யாணத்தை நிறுத்தாம சே உன்னைப் போய் நம்பினேன் பாரு." சரமாரியாக விக்ஷனாவை திட்ட
"செஞ்சிருக்கலாமே உங்களை யாரு என்னை நம்ப சொன்ன. எதுவும் செய்ய வக்கில்லாமல் தானே எனக்கு பின்னால வால் புடிச்சிட்டு தொங்கினீங்க" ஷனாவும் எகிற
"ஐயோ அம்மா இனி என் நயனி எனக்கு இல்லையே. ஏய் பொண்ணே எனக்கு என் நயனியைக் கட்டி வைக்குறேன் என்று பொய் சொன்னாயா? லூசு" நிதுர்ஷன் தன் பங்குக்கு அவளை மேலும் கடுப்பேற்ற
"யாருடா லூசு நானா? நீயா? நீதான்டா முழு லூசு உனக்கு கல்யாணம் தான் ஒரு கேடு. பைத்தியத்துக்கு கல்யாணம் கட்டி வைக்க வந்துட்டா. இங்கப்பாரு உனக்கு எவளும் பொண்ணு கொடுக்க மாட்டா. உன்னைப் போல இருக்குற ஒரு லூசைத்தான் நீ கட்டிக்க வேணும். போடா இங்க இருந்து" ஷனா தன்னை மறந்து கத்த அவளை அடக்கும் வழி அறியாது திகைத்த ராஜேஸ்வரி அவள் கைகளை பிடித்து தரதரவென இழுத்து கொண்டு அவ்விடம் விட்டு சென்றவர் அவளுக்கு சில விசயங்களைக் கூறி அமைதிப்படுத்தி மீண்டும் அவளை அழைத்துக் கொண்டு மணவறைக்கு வந்தார். வந்தவளை வெற்றிப் புன்னகையுடன் எதிர் கொண்டார் காயத்ரி அதனைப் பார்த்து அவள் மேலும் கோபப்பட 'பிறகு பார்த்துக் கொள்ளலாம் இப்போது அமைதியா இரு' என்று அவளை ராஜேஸ்வரி சமாதானப்படுத்தினார்.
இருமனம் கலந்து ஒரு மனமாக இல்வாழ்க்கை ஆரம்பிக்கும் முகமாக
நயனதாரா எழுந்து வடக்கு நோக்கி இறைவனை தியானித்தவள் ஆதித்யனின் கழுத்தில் மாலையை சூட்டினாள் அதேபோல் ஆதியும் அவளை தன் இடப்பக்கத்தில் அமரச் செய்து மாலை சூட்டினான் தொடர்ந்து கொண்டு வந்த மங்கலப் பொருட்களாகிய மஞ்சள்,
குங்குமம், வாசனைப் பொருட்களை நயனியின் கைகளில் கொடுத்தவன் பூவை அவள் தலையில் சூடினான் கணவன் மனைவியாக ஆனபின் தம் மங்கலக் கோலத்தை இருவரும் கண்ணாடியில் பார்க்க அதில் தெரிந்த அவன் முகத்தைப் பார்த்து பெண்ணவள் முகம் நாணத்தில் சிவந்தது
வாழ்க்கை இனிமையாக இருக்க வேண்டும் என்பதால் முதன் முதலில் இனிப்புவகையே மணமக்களுக்கு உண்ண கொடுப்பர் நாயகன் நாயகி உணவு கொள்ளல் மறைவில் செய்யவேண்டும் என்பதால் திரை ஒன்றை அகிலாவும் நிரஞ்சனும் முன்னால் பிடிக்க பால், வாழைப்பழம் கலந்து நயனி முதலில் ஆதித்யனுக்கு மூன்று முறை கொடுத்த பின் அவனும் அவளுக்கு மூன்று முறை கொடுத்தான்.
பாணிக் கிரகணத்திற்காக ஆதித்யன் நயனியின் கைகளை தன் கரங்கொண்டு பற்ற முதன்முதலில் ஒரு பெண்ணின் ஸ்பரிசம் அவனுள் ஏதோ மின்சாரம் பாய்ந்தது போல் இருந்தது. பெண்ணவளுக்கும் அதே நிலைதான். இருவரும் ஒருவரை ஒருவர் பார்த்துக் கொள்ள கண்களும் காந்தம் போல் இழுத்துக் கொண்டது. அந்த பார்வை வீச்சை தாங்க முடியாது பாவை தலை கவிழ காளையவனோ முன் திரும்பிக் கொண்டான். ஆனாலும் அவள் பார்வையில் ஒரு காந்தம் இருப்பதையும் உணர்ந்து கொண்டான். மணத் தோழர்களும் மணமக்களின் கைகளை இருபக்கமும் பற்றிக் கொள்ள நால்வருமாக அக்கினியை வலம் வரத் தொடங்கினர் முதலில் ஏழடி எடுத்து வைக்க ஒவ்வோரடிக்கும் ஒவ்வொரு மந்திரம் உச்சரிக்கப்பட எட்டாவது அடியாக ஆதித்யன் நயனியின் வலது காலை தன் கைகளால் தூக்கி அம்மியில் வைத்து பெருவிரலுக்கு அடுத்துள்ள விரலில் மெட்டியை அணிவித்தான். தொடர்ந்து அக்கினியை வலம் வந்து நிரஞ்சன் நெற்பொரியை குருக்களிடம் இருந்து பெற்று ஆதித்யனின் கைகளில் கொடுக்க அவன் நயனியின் கைகளில் கொடுத்து அவள் கைகளை தன் கைகளால் தாங்கி “அக்கினி பகவானே சகல செல்வங்களையும் எமக்குத் தந்தருள வேண்டும்.” என வேண்டிக் கொண்டு ஓம குண்டத்தில் நெற்பொரியையும் ஓமப்பொருட்களையும் இட்டனர். திரும்பவும் இரண்டாம் முறை அக்கினியை வலம் வரும்போது இடக்காலை அம்மியில் வைத்து மெட்டி அணிவித்தான் மூன்றாம் முறை அக்கினியை வலம் வரும்போது கிழக்குப் பக்கத்தில் வைத்திருந்த மஞ்சள் நீர் நிறைந்த பாத்திரத்தில் இருக்கும் கணையாழியை தேடி எடுக்க இருவரும் சேர்ந்து கைகளை உள் விட இருவர் கைகளும் ஒன்றை ஒன்று தொட்டுக் கொள்ள அவனுள் மீண்டும் மின்சாரம் பாய்ந்தது.
"ஆதி நீதான் எடுக்கனும் இல்லை காலம் முழுக்க உன் வீட்டுக்காரியோட ஆட்சிதான் விட்டுடாதே" என்று ராஜேஸ்வரி குரல் கொடுக்க
"ராஜி இந்த சடங்கே புருஷன் பொண்டாட்டி ஒருவருக்கொருவர் விட்டுக் கொடுத்து வாழ்றதுக்குத்தான் இப்போவே விட்டுக் கொடுக்காத என்று சொல்லுற" தனலட்சுமி ராஜேஸ்வரியின் மூக்கை உடைக்க பாத்திரத்திலிருந்து கணையாழியை முதலில் நயனிதான் எடுத்தாள் எல்லோரும் ஓவென கைதட்டினர் மீண்டும் காயத்ரி கணையாழியை பாத்திரத்தில் இட இரண்டாம் முறையும் நயனியின் கைகளிலே சிக்கியது அந்த கணையாழி. மூன்றாம் முறையும் நயனியே வென்றாள்.
"ஆதிக் கண்ணா இப்பவே பொண்டாட்டிக்கு விட்டுக் கொடுக்குற இல்லையாடா ம்..... உங்க ரெண்டு பேரோட வாழ்க்கையும் அமோகமா இருக்கும்" அவர் வாழ்த்தில் அனைவரும் மகிழ்ச்சியடைய அபசுரமாய் ஒலித்தது ராஜேஸ்வரியின் குரல்
"ஐயோ கோட்ட விட்டுட்டாயே டா இனி காலம் முழுக்க நயனிக்கு அடிமைதான். உன் வீட்டுல பொண்டாட்டியோட ஆட்சி தான் நடக்கும் போ" அந்த வார்த்தையில் காயத்ரி கடுப்பாக
"ஏய் ராஜி உனக்கு அறிவே இல்லையா? கொஞ்சம் வாயை மூடிக்கிட்டு அந்தப் பக்கம் போ. எந்த இடத்துல என்ன கதைக்குறதென்று தெரியாம கதைச்சுகிட்டு சசி உங்கம்மாவை இங்கயிருந்து கூட்டிட்டுப் போமா " தனலட்சுமி ஆணையிட
"இதெல்லாம் உனக்கு தேவையா பாட்டி வாயை மூடிட்டிருக்காம முதல்ல நீ வா நாம போகலாம்" அங்கு வந்த ஷனா பாட்டியின் கைகளைப் பிடித்து மேடையை விட்டு இறங்கினாள்.
மீண்டும் அக்கினியை வலம் வந்தவர்கள் மண்டபத்தின் வடக்கு வாசலுக்கு வந்து வானத்தில் இருக்கும் நட்சத்திரங்களுக்குப் பூஜை செய்து அருந்ததி நட்சத்திரத்தை குருக்கள் சொன்னது போல் நயனியை தன் தோளோடு அணைத்து அவளுக்கு காண்பித்தான் ஆதித்யவர்த்தன்.
அத்தோடு கோமாதாவை கிழக்கு முகமாக
நிறுத்திச் சந்தனம், குங்குமம், புஷ்பம் சாத்தித் தீபாராதனை செய்து வாழ்விற்கு வேண்டிய அட்ட ஐஸ்வரியங்களையும் கிடைக்க வேண்டி வணங்கி அரிசி, காய்கறி, தட்சிணை வைத்துத் தானமும் வழங்கினர்.
குருக்கள் மணமக்களுக்கு ரட்சயை திலகமிட்டு விபூதி சந்தனம் கொடுத்து அட்சதையிட்டு ஆசி வழங்க இருவரின் பெற்றோர்களும் இரண்டு கைகளாலும் அறுகரிசி எடுத்து
“ஆல் போல் தழைத்து அறுகுபோல் வேரூன்றி மூங்கில் போல் சுற்றம் முழுமையாய்ச் சூழப் பதினாறு பேறு பெற்றுப் பெருவாழ்வு வாழ்க” என வாழ்த்தி உச்சியில் மூன்று முறை இட்டு சபையில் ஆசிர்வதித்தனர்.
பின்னர் மணமக்களின் கைகளில் கட்டப்பட்ட காப்புக்களை அவிழ்த்து பவித்திரங்களை கழற்றி அவற்றுடன் பெற்றோரின் பவித்திரங்களையும் வெற்றிலையில் வைத்து குருக்களின் தட்சணையும் சேர்த்து தனலட்சுமி குருக்களிடம் கொடுத்தார்.
அஸ்வினியும் சித்ராவும் ஆரத்தி எடுக்க இனிதே நிறைவேறியது திருமண சடங்குகள். அத்தோடு திருமணமும் சபையோர் முன்னிலையில் பதிவும் செய்யப்பட்டது. பின்னர் குடும்பமாகவும் மணமக்கள் தனியாகவும் போட்டோ எடுத்துக் கொண்டனர். தனியாக போட்டோ எடுக்க முதலில் மறுத்த ஆதித்யனிடம் வந்த காயத்ரி
"உனக்கு இதுல இப்போதைக்கு விருப்பமில்லாம இருக்கலாம் ஆனால் உன்னோட கல்யாணத்துல என்னன்ன நடக்கனும் என்று உனக்கு கனவிருக்குமோ அதெல்லாமே நடக்கனும். நீ எல்லாத்தையும் புரிஞ்சுக்குறப்போ ஐயோ இதை செய்யாம விட்டுட்டோமே என்று வருந்தக் கூடாது. இல்லாட்டி அதுக்காக திரும்ப கல்யாணத்தை நடத்த முடியுமா என்ன? சரி போட்டோகாரவர் சொல்லுறாப் போல செய்ப்பா" என்றவர் கெமராமேனிடம் திரும்பி
"தம்பி அவனுக்கு கோபம் வார அளவுக்கு போஸ் கொடுக்க சொல்லாம நோர்மலாவே எடுப்பா" என்று அவருக்கு மட்டும் கேட்குமளவுக்கு கூறியவர் சங்கரை அவ்விடம் விட்டு தன் வேலையைப் பார்க்கச் சென்றார்.
ஒரு தடங்கலுமில்லாமலும் எந்தவொரு சடங்குகளும் விடுபடாமலும் செய்த திருப்தியில் தனலட்சுமி உட்பட அனைவரும் பூரண திருப்தியடைந்தனர்.
மதிய விருந்துபசாரமும் தடபுடலாக நடைபெற்றது. மணமக்களை அமர்த்தி அவர்களை சுற்றி் இளவட்டங்கள் அமர்ந்தனர். பெரியவர்களும் அங்கேயே நின்று கொண்டனர். மணமக்களுக்கு ஒரே இலையை வைக்க ஆதி கேள்வியாய் தாயை நோக்க
"மச்சான் இன்றைக்கு ரெண்டு பேருக்கும் ஒரே இலைதான். அஜெஸ்ட் பண்ணிக்கோங்க" என உதயா கூற
"ஓம் அண்ணா, ஏய் நயனி சாப்பாட்டை வச்சு அண்ணனுக்கு ஊட்டிவிடுப்பா" என்று காவியாவும் கூற இவர்களுடன் மற்றையவர்களும் சேர்ந்து கொண்டு ஊட்டி விடச் சொல்ல உணவை பரிமாறிய நயனதாரா வெட்கப்பட்டுக் கொண்டே அவனுக்கு ஊட்டிவிட்டாள். பின் சங்கர் ஆதித்யனை நயனிக்கு ஊட்டி விட சொல்ல அவனை ஆதி முறைக்க காயத்ரியோ 'ஆதி' என்றழைத்ததும் அவரைப் பார்த்தவன் தன்னை சரி செய்து கொண்டு நயனதாராவிற்கு உணவூட்டி விட்டான்.
விருந்து முடிந்ததும் மணமக்கள் இருவரும் அர்ச்சனைத் தட்டோடு கோயிலுக்குச் செல்ல தயாராக தாரணியும் சங்கரும் உடன் சென்றனர். கோயிலுக்குச் சென்று வணங்கி அர்ச்சனை செய்த பின் ஆதி நயனி மற்றைய சந்நிதிகளை சுற்றச் செல்ல தாரணியும் சங்கரும் கோயில் மண்டபத்தில் அவர்களுக்காக காத்திருந்தனர்.
"ஹாய் ஐம் சங்கர்"
"ஹாய்"
"என்னங்க உங்க பெயர் சொல்ல மாட்டீங்களா?"
"எதுக்கு சொல்லனும் முன்னபின்ன தெரியாதவங்களுகிட்ட என்னத்துக்காக பெயரைச் சொல்லனும்"
"முன்னபின்ன தெரியாதா காலையில இருந்து என்னை பார்த்துட்டுதானே இருக்கீங்க அதுவும் நான் ஆதியோட கிளோஸ் ப்ரண்ட் மட்டுமில்ல ப்ரதர் என்றும் உங்களுக்குத் தெரியும் நீங்களும் நயனியோட ப்ரண்ட் அதுவும் ரொம்ப கிளோஸ் வேற"
"ஸோ வாட்?"
"என்னங்க இப்படி டக்கென்று கேட்டுட்டீங்க"
"இப்ப உங்க பிரச்சனைதான் என்னங்க?"
"ஒன்னுமில்லங்க உங்களைப் பத்தி கொஞ்சம் தெரிஞ்சுக்கனும் மத்தவங்களுகிட்ட கேட்குறதை விட நேரடியா உங்களுகிட்ட கேட்டுக்கிறது பெட்டர் என்று நினைக்குறேன் தப்பா?"
"நீங்க எதுக்கு என்னைப் பத்தி தெரிஞ்சுக்கனும்"
"எதுக்கு என்று தெரிஞ்சா சொல்லுவீங்களா?"
"முதல்ல நீங்க எதுக்கு என்று சொல்லுங்க பிறகு சொல்லுறா இல்லையா என்று பார்க்கலாம்"
"வீட்டுல கல்யாணம் பண்ணிக்க சொல்லி கடுமையா கரச்சப்படுத்துறாங்க. அதுக்குத்தான்"
"உங்க கல்யாணத்துக்கும் என்னைப்பத்தி தெரிஞ்சுக்குறதுக்கும் என்ன சம்பந்தம்"
"அப்போதானே பொண்ணப் பத்தி கேட்டா சொல்ல முடியும்" சங்கரின் வார்த்தையில் அவனை கூர்மையாக நோக்கினாள் தாரணி
"இங்கப்பாருங்க காலையில உங்களைப் பார்த்ததுல இருந்து எனக்கு பிக்ஸ் ஆகிட்டுங்க நீங்கதான் என் லைஃப் பாட்டனர் என்று. கோயில்ல வச்சே சொல்லுறேங்க. நான் உங்களை காதலிக்க ஆசைப்படல்ல கல்யாணம் கட்டி உங்க கூட வாழனுமென்று ஆசைப்படுறேன் என்னை ஏத்துக்குவீங்களா? ப்ளீஸ் நல்லா யோசிச்சு சொல்லுங்கோ ஆனால் மாட்டேன் என்று மட்டும் சொல்லிடாதீங்க" அவன் தன் காதலை சொன்ன விதம் பெண்ணவளை கவர்ந்தது ஆனாலும் அதனை வெளிக்காட்டாது தன் கெத்தை தொடர்ந்தாள்.
"அது எப்படி பார்த்த நிமிசத்துல இவங்க தான் நம்ம லைஃப் பாட்னர் என்று தோன்றிடுமா? ஆனால் அப்படி எனக்கெதுவும் தோனல்லையேங்க."
"நீங்க காதலிச்சுத்தான் கல்யாணம கட்டிக்கனும் என்று நினைக்குறீங்களா? அரென்ஜ் மேரஜ்ல உங்களுக்கு விருப்பமில்லையா?"
"ஏன் இப்படி கேக்குறீங்க?"
"இல்லை உங்களுக்கு எதுவும் தோணல்ல என்று சொல்லுறீங்க. நான் உங்களை காதலிக்க கேட்கல்ல கட்டிக்கத்தான் கேட்டுக்கிறேன் வீட்டுல பார்த்தா இப்படி சொல்லுவீங்களா சரி கல்யாணத்துக்குப் பிறகு காதலிச்சிக்கலாம். ப்ளீஸ்ங்க மாட்டேன் என்று மட்டும் சொல்லிடாதீங்க"
இவர்கள் பேசிக் கொண்டிருக்கும் போதே ஆதித்யனும் நயனியும் வர பேச்சை நிறுத்தினர். இவர்களை பார்த்தவாறே வந்த இருவரும் தம் நண்பர்களை நோக்கி
"என்ன கடும் டிஸ்கெஸன் போல இருக்கு என்னடா மச்சான்?" ஆதித்யன் கேட்க
"என்ன மேட்டர்டி அவங்க கதைக்குறதை அவ்வளவு சீரியஸா கேட்டுட்டு இருக்க?" என நயனியும் கேட்க பதிலுக்கு அவர்களும்
"நத்திங்ப்பா சும்மாதான் கதைச்சிட்டிருந்தோம்" இருவரும் ஒருசேர பதிலளிக்க
"இது சரியில்லையே......" ஆதி சிந்திக்க நயனியும் அவர்களை சந்தேகமாகப் பார்க்க
"சரி போகலாமா?" என்ற சங்கர் அவசரமாக காரை நோக்கிச் சென்றவன் அதனை இயக்க மற்றையவர்கள் ஏறியதும் கார் மீண்டும் மண்டபத்தை நோக்கிச் சென்றது.
மண்டபத்துள் நுழைந்தவர்களிடம் வந்த தனலட்சுமி அவர்களை உச்சி முகர்ந்தவர்,
"கண்ணுங்களா வந்துட்டீங்களா? காலையில இருந்து ஆயிரம் சடங்கு சம்பிரதாயங்கள் ரெண்டு பேரும் களைச்சுப் போயிருப்பீங்க. முதல்ல நல்லா தூங்கி ரெஸ்ட்டு எடுங்க. இப்போ மணி ஒன்று இரவு ஏழு மணிக்கு வரவேற்பு" தனலட்சுமி கூறிக் கொண்டிருக்கும் போதே இடையிட்ட தாரணி
"ஏன் பாட்டி இன்றைய நாள் முழுக்க இங்கதானா?" கேட்க
"ஓம் தங்கம் இது நம்ம இடந்தானே, காலையில நிச்சயத்துல இருந்து அதுக்குப் பிறகு நடந்த கல்யாணமாகட்டும் இப்போ நடக்கப் போற வரவேற்பு மட்டுமில்லை இவங்களோட முதலிரவு கூட இங்கதான் நடக்கப் போகுது. இன்றைய முழு நாளைக்கும் நானே நம்ம ஹோட்டலை முழுக்க புக் பண்ணிட்டேன். இது என் பேரனோட கல்யாணம் இந்த தனலட்சுமி வீட்டுக் கல்யாணம் இந்த ஊரே அசந்து போறளவு நடக்க வேணாமா அதுமட்டுமில்லை யாருமே பண்ணாதளவு இந்த கல்யாணத்தை வித்தியாசமா பண்ண ஆசைப்படுறேன்."
"வாவ் பாட்டி சூப்பர் இதுக்கு பிறகும் இப்படி ஒன்று நடக்குமா என்றால் சந்தேகந்தான். என் நயனி கொடுத்து வச்சவ. என் நயனியோட கல்யாணம் கடும் கிரேண்டா இவ்வளவு ஸ்பெஷலா வித்தியாசமா நடக்குது. உண்மையிலே நீ லக்கிதான்டி" என்று கூறிய தாரணி தன் தோழியை அணைத்துக் கொள்ள அவள் கூறிய வார்த்தையில் திருமணத்துக்கு முதல் நாள் நடந்த நிகழ்ச்சிகள் அனைத்தும் நினைவு வர அவ்வளவு நேரமும் இருந்த இலகு தன்மை மறைந்து ஒரு கடினம் ஆதித்யனின் முகத்தில் குடி கொண்டது. அதனை தவறாக ஊகித்த தனலட்சுமி
"ஆதி நீ கடுமையா களைச்சிருக்கிறாய் போல ரூமுக்கு போப்பா, நயனிம்மா நீயும் தான் இரண்டு பேரும் போய் தூங்கி ரெஸ்ட்டு எடுங்க. ஆனால் ஒரே ரூம்ல இல்லை. அவரவர் ரூமுக்கு போங்க அதுக்கு நேரமிருக்கு இப்போ இல்லை சாந்தி முகூர்த்தத்துக்குத்தான் அதுவும் பதினொரு மணிக்கு மேலதான் அதுவரை அவரவர் அறையிலதான் என்ன விளங்கிட்டா?"
"பாட்டி என்ன கதை கதைக்குறீங்க. ஏன் பாட்டி இப்படி கல்யாணம் முடிஞ்ச உடனே பிரிச்சு வக்குறீங்களே நியாயமா உங்க வயசுக்கு இதைப் பண்ணலாமா?" என்று தனலட்சுமியை கிண்டல் செய்தான் சங்கர்
"டேய் சங்கர் அப்படி எனக்கென்ன வயசாயிடுச்சிடா? இது ஒரு சம்பிரதாயம் சாந்தி முகூர்த்தத்துக்கு முன்ன பொண்ணும் மாப்பிள்ளையும் தனியா சந்திச்சுக்க கூடாதுடா. இங்கப்பாரு நம்ம கல்யாணத்துல நடக்குற ஒவ்வொரு சடங்குகளுக்கும் ஒவ்வொரு அர்த்தம் இருக்குப்பா. இதை உன் கல்யாணத்துல நீயும் விளங்கிக்குவ" சங்கரின் கிண்டலை விளங்காது அதற்கான விளக்கத்தை தனலட்சுமி கூறி முடிக்க
"அப்படியா பாட்டி? எல்லா சடங்கும் ஓகேதான் ஆனால் இந்த கடைசிதான் கொஞ்சம் இடிக்குது. அதனால நான் ஒரு ஐடியா பண்ணிருக்கேன் என்னோட கல்யாணத்தை இரவுல வச்சுக்கப் போறேன். அப்போ பிரிஞ்சிரிக்க வேண்டிய அவசியமில்லை இல்லையா? என்ன பாட்டி என் ஐடியா ஓகேதானே?" என பாட்டியிடம் கேட்டவனின் பார்வை முழுக்க தாரணியின் மேல் இருக்க அவன் விழிகளோ 'ஓகேயா' என்று அவளை பார்த்துக் கேட்க அவள் முகம் செக்கச் சிவந்தது. அதனை மறைக்க மறுபுறம் முகத்தை திருப்பிக் கொண்டாள். அதனை கண்டவன் மனது இறக்கை இல்லாமல் வானில் சிறகடிக்கத் தொடங்கியது.
"டேய் சங்கர் என்ன சொன்ன படவா" அவனை அடிக்க தனலட்சுமி கை ஓங்க சங்கரோ கைகளை தூக்கி சரண்டராக அதில் மற்றையவர்கள் சிரித்தனர்.
"சரிடா ஆதியை அவனோட ரூமுக்கு கூட்டிட்டு போ. வளவளக்காம அவனை கொஞ்ச நேரமாவது தூங்க விடு அப்படியே நீயும் கொஞ்சம் ரெஸ்ட் எடுப்பா காலையில இருந்து உனக்கும் ஒரே ஓட்டம் ." என்று சங்கரிடம் கட்டளையாய் ஆரம்பித்து அக்கறையாய் முடித்தவர் தாரணியின் புறம் திரும்பி
"அம்மாடி நயனிம்மாவை அவளோட ரூமுக்கு கூட்டிட்டு போம்மா. ஆதி, நயனி ரெண்டு பேரும் தூங்கி எழும்புங்க அப்போதான் இரவு வரவேற்பில முகம் பார்க்க நல்லா இருக்கும் சரியா?" என்றவரிடம் விடைபெற்று தங்கள் நட்புகளுடன் தங்களுக்கான அறைகளை நோக்கி சென்றனர் அந்தப் புது மணத் தம்பதியர்.
வளரும்.....
கருத்துக்களுக்கு👇👇👇
www.sahaptham.com
நிலவு - 15
முகூர்த்தப் பட்டினை அழகுற உடுத்தி மெல்லிய திரை கொண்டு முகம்தனை மறைத்து வளையல் கரங்கள் இரண்டும் மலர்மாலையை ஏந்திய வண்ணம் மெல்ல அடிகளை எடுத்து வைத்து வந்த அந்த ஏந்திழையாளை தோழிகள் மலர் தூவி வரவேற்றனர். மண்டபம் முழுதும் அவள் மேலே கண்ணாயிருக்க மேடையேறி வந்த பாவையவளோ தன் மணாளனுக்கு மலர்மாலையை சூட்டியவள் அவன் கால்களில் விழுந்து எழுந்து அவனருகே அமர்ந்து கொண்டாள்.
குறித்த சுபமுகூர்த்தத்தில் ஆதித்யன் எழுந்து நயனியின் வலப்புறம் சென்று வடக்கு நோக்கி நின்று இறைவனைத் தியானித்து சுத்தி செய்த மாங்கல்யத்தில் மந்திரம் சொல்லி சந்தனம் குங்குமம் வைத்து தீபம் காட்டி சம்பாதஹோம் எனும் தாலியில் நெய்விட்டு பூசை செய்து குருக்கள் ஆசிர்வதித்துக் கொடுத்த பதினொரு பவுன் கொண்ட கொடியும், லக்ஷ்மியின் திருவுருவம் கொண்ட தாலியும் அதனருகில் இரு தங்க நாணயங்களை சேர்த்துக்கட்டிய மாங்கல்யத்தை முதலில் சபையோருக்குக் காட்டியவன் தன் இரு கரங்களால் பற்றி கெட்டிமேளம் முழங்க, வேதியர் வேதம் ஓத, மாப்பிள்ளை வீட்டார் ஒருவர் தேங்காய் உடைக்க, பெரியோர் அட்சதை மலர்கள் தூவ, அனுபமா பின்னால் தீபம் பிடிக்க அகிலாவும் அமுதாவும் நயனியின் முகத்திரையை விலக்க நயனி தாமரை மொட்டுப் போல் இருகரங்களை குவித்திருக்க பெண்ணவளின் குடும்பத்தார் கண்களில் ஆனந்தக் கண்ணீர் பெருக்கெடுக்க ஆதித்யன் மேற்கு திசை நோக்கி திரும்பிப் பெண்ணவளின் சங்குக் கழுத்தில் திருமாங்கல்யத்தை பூட்டினான். அப்போது சொல்லப்படும் மந்திரமான
"மாங்கல்யம் தந்துநாநேநா மம ஜீவனஹேதுநா கண்டே பத்தாமி ஸூபகே ஸஞ்ஜிவசரதசதம்"
'ஓம்! பாக்கியவதியே’ யான் சீரஞ்சீவியாக இருப்பதற்கு காரணமாக மாங்கல்யத்தை உன் கழுத்தில் கட்டுகிறேன். நீயும் நூறாண்டு 'ருக்கள் கூறும் மந்திரத்தை மனதில் கொண்டு தாலி முடிச்சில் திருநீறு இட வேண்டும் என்பதுதான் விதி ஆனால் அவனோ அந்த புனித வார்த்தையின் அர்த்தத்தை கூட உணராது சாவி கொடுத்த பொம்மை போல அனைத்தையும் நிறைவேற்றியவன் தன் இடத்தில் வந்து அமர்ந்து கொண்டான். தாலிக் கொடியிலும் நயனியின் உச்சிவகிட்டிலும் குங்குமத்தை திலகமிடும் போதும் அதே இயந்திரத் தன்மைதான். ஆனால் முகத்திலுள்ள புன்னகை மட்டும் மாறவே இல்லை. தாலி கட்டியதும் அதன்பிறகுதான் அவ்வளவு நேரமும் பதறிக்கொண்டிருந்த காயத்ரி அப்பாடா என்று பெருமூச்செறிந்தார் அவர் கண்கள் தானாக கண்ணீரை சொரிந்தது. ராகவனும் தன் மனைவியை தோளோடணைத்து ஆறுதல் படுத்த சங்கரோ எல்லையற்ற மகிழ்ச்சியடைந்தான். அனைவர் முகங்களிலும் சந்தோசம் மட்டும் நிரம்பி இருக்க அதனை பார்த்த யமுனாவின் உள்ளம் தீயிலிட்ட புழுவாய் துடித்தது. அவர் விழிகளோ விக்ஷனாவை தேட கடைசியில் மண்டபத்தின் மறுமுனையில் கைகளை பிசைந்து கொண்டிருந்தவளை கண்டு கொண்டது. வேகமாக அவளிடம் சென்று அவளை ஏற இறங்கப் பார்த்தவர்
"என்னம்மா பெரிசா ஏதோ கிழிக்கப் போறேன் என்று சொன்ன இப்போ என்னத்தை கிழிச்ச எல்லாம் முடிஞ்சு போச்சே பாரு என் மகனைப் பாரு அவனுக்கு என்ன பதில் சொல்லுவேன் என்ன சும்மா வாயில வடை சுடுற கேஷா நீ? நானா எதுவாலும் செஞ்சு இந்தக் கல்யாணத்தை நிறுத்தாம சே உன்னைப் போய் நம்பினேன் பாரு." சரமாரியாக விக்ஷனாவை திட்ட
"செஞ்சிருக்கலாமே உங்களை யாரு என்னை நம்ப சொன்ன. எதுவும் செய்ய வக்கில்லாமல் தானே எனக்கு பின்னால வால் புடிச்சிட்டு தொங்கினீங்க" ஷனாவும் எகிற
"ஐயோ அம்மா இனி என் நயனி எனக்கு இல்லையே. ஏய் பொண்ணே எனக்கு என் நயனியைக் கட்டி வைக்குறேன் என்று பொய் சொன்னாயா? லூசு" நிதுர்ஷன் தன் பங்குக்கு அவளை மேலும் கடுப்பேற்ற
"யாருடா லூசு நானா? நீயா? நீதான்டா முழு லூசு உனக்கு கல்யாணம் தான் ஒரு கேடு. பைத்தியத்துக்கு கல்யாணம் கட்டி வைக்க வந்துட்டா. இங்கப்பாரு உனக்கு எவளும் பொண்ணு கொடுக்க மாட்டா. உன்னைப் போல இருக்குற ஒரு லூசைத்தான் நீ கட்டிக்க வேணும். போடா இங்க இருந்து" ஷனா தன்னை மறந்து கத்த அவளை அடக்கும் வழி அறியாது திகைத்த ராஜேஸ்வரி அவள் கைகளை பிடித்து தரதரவென இழுத்து கொண்டு அவ்விடம் விட்டு சென்றவர் அவளுக்கு சில விசயங்களைக் கூறி அமைதிப்படுத்தி மீண்டும் அவளை அழைத்துக் கொண்டு மணவறைக்கு வந்தார். வந்தவளை வெற்றிப் புன்னகையுடன் எதிர் கொண்டார் காயத்ரி அதனைப் பார்த்து அவள் மேலும் கோபப்பட 'பிறகு பார்த்துக் கொள்ளலாம் இப்போது அமைதியா இரு' என்று அவளை ராஜேஸ்வரி சமாதானப்படுத்தினார்.
இருமனம் கலந்து ஒரு மனமாக இல்வாழ்க்கை ஆரம்பிக்கும் முகமாக
நயனதாரா எழுந்து வடக்கு நோக்கி இறைவனை தியானித்தவள் ஆதித்யனின் கழுத்தில் மாலையை சூட்டினாள் அதேபோல் ஆதியும் அவளை தன் இடப்பக்கத்தில் அமரச் செய்து மாலை சூட்டினான் தொடர்ந்து கொண்டு வந்த மங்கலப் பொருட்களாகிய மஞ்சள்,
குங்குமம், வாசனைப் பொருட்களை நயனியின் கைகளில் கொடுத்தவன் பூவை அவள் தலையில் சூடினான் கணவன் மனைவியாக ஆனபின் தம் மங்கலக் கோலத்தை இருவரும் கண்ணாடியில் பார்க்க அதில் தெரிந்த அவன் முகத்தைப் பார்த்து பெண்ணவள் முகம் நாணத்தில் சிவந்தது
வாழ்க்கை இனிமையாக இருக்க வேண்டும் என்பதால் முதன் முதலில் இனிப்புவகையே மணமக்களுக்கு உண்ண கொடுப்பர் நாயகன் நாயகி உணவு கொள்ளல் மறைவில் செய்யவேண்டும் என்பதால் திரை ஒன்றை அகிலாவும் நிரஞ்சனும் முன்னால் பிடிக்க பால், வாழைப்பழம் கலந்து நயனி முதலில் ஆதித்யனுக்கு மூன்று முறை கொடுத்த பின் அவனும் அவளுக்கு மூன்று முறை கொடுத்தான்.
பாணிக் கிரகணத்திற்காக ஆதித்யன் நயனியின் கைகளை தன் கரங்கொண்டு பற்ற முதன்முதலில் ஒரு பெண்ணின் ஸ்பரிசம் அவனுள் ஏதோ மின்சாரம் பாய்ந்தது போல் இருந்தது. பெண்ணவளுக்கும் அதே நிலைதான். இருவரும் ஒருவரை ஒருவர் பார்த்துக் கொள்ள கண்களும் காந்தம் போல் இழுத்துக் கொண்டது. அந்த பார்வை வீச்சை தாங்க முடியாது பாவை தலை கவிழ காளையவனோ முன் திரும்பிக் கொண்டான். ஆனாலும் அவள் பார்வையில் ஒரு காந்தம் இருப்பதையும் உணர்ந்து கொண்டான். மணத் தோழர்களும் மணமக்களின் கைகளை இருபக்கமும் பற்றிக் கொள்ள நால்வருமாக அக்கினியை வலம் வரத் தொடங்கினர் முதலில் ஏழடி எடுத்து வைக்க ஒவ்வோரடிக்கும் ஒவ்வொரு மந்திரம் உச்சரிக்கப்பட எட்டாவது அடியாக ஆதித்யன் நயனியின் வலது காலை தன் கைகளால் தூக்கி அம்மியில் வைத்து பெருவிரலுக்கு அடுத்துள்ள விரலில் மெட்டியை அணிவித்தான். தொடர்ந்து அக்கினியை வலம் வந்து நிரஞ்சன் நெற்பொரியை குருக்களிடம் இருந்து பெற்று ஆதித்யனின் கைகளில் கொடுக்க அவன் நயனியின் கைகளில் கொடுத்து அவள் கைகளை தன் கைகளால் தாங்கி “அக்கினி பகவானே சகல செல்வங்களையும் எமக்குத் தந்தருள வேண்டும்.” என வேண்டிக் கொண்டு ஓம குண்டத்தில் நெற்பொரியையும் ஓமப்பொருட்களையும் இட்டனர். திரும்பவும் இரண்டாம் முறை அக்கினியை வலம் வரும்போது இடக்காலை அம்மியில் வைத்து மெட்டி அணிவித்தான் மூன்றாம் முறை அக்கினியை வலம் வரும்போது கிழக்குப் பக்கத்தில் வைத்திருந்த மஞ்சள் நீர் நிறைந்த பாத்திரத்தில் இருக்கும் கணையாழியை தேடி எடுக்க இருவரும் சேர்ந்து கைகளை உள் விட இருவர் கைகளும் ஒன்றை ஒன்று தொட்டுக் கொள்ள அவனுள் மீண்டும் மின்சாரம் பாய்ந்தது.
"ஆதி நீதான் எடுக்கனும் இல்லை காலம் முழுக்க உன் வீட்டுக்காரியோட ஆட்சிதான் விட்டுடாதே" என்று ராஜேஸ்வரி குரல் கொடுக்க
"ராஜி இந்த சடங்கே புருஷன் பொண்டாட்டி ஒருவருக்கொருவர் விட்டுக் கொடுத்து வாழ்றதுக்குத்தான் இப்போவே விட்டுக் கொடுக்காத என்று சொல்லுற" தனலட்சுமி ராஜேஸ்வரியின் மூக்கை உடைக்க பாத்திரத்திலிருந்து கணையாழியை முதலில் நயனிதான் எடுத்தாள் எல்லோரும் ஓவென கைதட்டினர் மீண்டும் காயத்ரி கணையாழியை பாத்திரத்தில் இட இரண்டாம் முறையும் நயனியின் கைகளிலே சிக்கியது அந்த கணையாழி. மூன்றாம் முறையும் நயனியே வென்றாள்.
"ஆதிக் கண்ணா இப்பவே பொண்டாட்டிக்கு விட்டுக் கொடுக்குற இல்லையாடா ம்..... உங்க ரெண்டு பேரோட வாழ்க்கையும் அமோகமா இருக்கும்" அவர் வாழ்த்தில் அனைவரும் மகிழ்ச்சியடைய அபசுரமாய் ஒலித்தது ராஜேஸ்வரியின் குரல்
"ஐயோ கோட்ட விட்டுட்டாயே டா இனி காலம் முழுக்க நயனிக்கு அடிமைதான். உன் வீட்டுல பொண்டாட்டியோட ஆட்சி தான் நடக்கும் போ" அந்த வார்த்தையில் காயத்ரி கடுப்பாக
"ஏய் ராஜி உனக்கு அறிவே இல்லையா? கொஞ்சம் வாயை மூடிக்கிட்டு அந்தப் பக்கம் போ. எந்த இடத்துல என்ன கதைக்குறதென்று தெரியாம கதைச்சுகிட்டு சசி உங்கம்மாவை இங்கயிருந்து கூட்டிட்டுப் போமா " தனலட்சுமி ஆணையிட
"இதெல்லாம் உனக்கு தேவையா பாட்டி வாயை மூடிட்டிருக்காம முதல்ல நீ வா நாம போகலாம்" அங்கு வந்த ஷனா பாட்டியின் கைகளைப் பிடித்து மேடையை விட்டு இறங்கினாள்.
மீண்டும் அக்கினியை வலம் வந்தவர்கள் மண்டபத்தின் வடக்கு வாசலுக்கு வந்து வானத்தில் இருக்கும் நட்சத்திரங்களுக்குப் பூஜை செய்து அருந்ததி நட்சத்திரத்தை குருக்கள் சொன்னது போல் நயனியை தன் தோளோடு அணைத்து அவளுக்கு காண்பித்தான் ஆதித்யவர்த்தன்.
அத்தோடு கோமாதாவை கிழக்கு முகமாக
நிறுத்திச் சந்தனம், குங்குமம், புஷ்பம் சாத்தித் தீபாராதனை செய்து வாழ்விற்கு வேண்டிய அட்ட ஐஸ்வரியங்களையும் கிடைக்க வேண்டி வணங்கி அரிசி, காய்கறி, தட்சிணை வைத்துத் தானமும் வழங்கினர்.
குருக்கள் மணமக்களுக்கு ரட்சயை திலகமிட்டு விபூதி சந்தனம் கொடுத்து அட்சதையிட்டு ஆசி வழங்க இருவரின் பெற்றோர்களும் இரண்டு கைகளாலும் அறுகரிசி எடுத்து
“ஆல் போல் தழைத்து அறுகுபோல் வேரூன்றி மூங்கில் போல் சுற்றம் முழுமையாய்ச் சூழப் பதினாறு பேறு பெற்றுப் பெருவாழ்வு வாழ்க” என வாழ்த்தி உச்சியில் மூன்று முறை இட்டு சபையில் ஆசிர்வதித்தனர்.
பின்னர் மணமக்களின் கைகளில் கட்டப்பட்ட காப்புக்களை அவிழ்த்து பவித்திரங்களை கழற்றி அவற்றுடன் பெற்றோரின் பவித்திரங்களையும் வெற்றிலையில் வைத்து குருக்களின் தட்சணையும் சேர்த்து தனலட்சுமி குருக்களிடம் கொடுத்தார்.
அஸ்வினியும் சித்ராவும் ஆரத்தி எடுக்க இனிதே நிறைவேறியது திருமண சடங்குகள். அத்தோடு திருமணமும் சபையோர் முன்னிலையில் பதிவும் செய்யப்பட்டது. பின்னர் குடும்பமாகவும் மணமக்கள் தனியாகவும் போட்டோ எடுத்துக் கொண்டனர். தனியாக போட்டோ எடுக்க முதலில் மறுத்த ஆதித்யனிடம் வந்த காயத்ரி
"உனக்கு இதுல இப்போதைக்கு விருப்பமில்லாம இருக்கலாம் ஆனால் உன்னோட கல்யாணத்துல என்னன்ன நடக்கனும் என்று உனக்கு கனவிருக்குமோ அதெல்லாமே நடக்கனும். நீ எல்லாத்தையும் புரிஞ்சுக்குறப்போ ஐயோ இதை செய்யாம விட்டுட்டோமே என்று வருந்தக் கூடாது. இல்லாட்டி அதுக்காக திரும்ப கல்யாணத்தை நடத்த முடியுமா என்ன? சரி போட்டோகாரவர் சொல்லுறாப் போல செய்ப்பா" என்றவர் கெமராமேனிடம் திரும்பி
"தம்பி அவனுக்கு கோபம் வார அளவுக்கு போஸ் கொடுக்க சொல்லாம நோர்மலாவே எடுப்பா" என்று அவருக்கு மட்டும் கேட்குமளவுக்கு கூறியவர் சங்கரை அவ்விடம் விட்டு தன் வேலையைப் பார்க்கச் சென்றார்.
ஒரு தடங்கலுமில்லாமலும் எந்தவொரு சடங்குகளும் விடுபடாமலும் செய்த திருப்தியில் தனலட்சுமி உட்பட அனைவரும் பூரண திருப்தியடைந்தனர்.
மதிய விருந்துபசாரமும் தடபுடலாக நடைபெற்றது. மணமக்களை அமர்த்தி அவர்களை சுற்றி் இளவட்டங்கள் அமர்ந்தனர். பெரியவர்களும் அங்கேயே நின்று கொண்டனர். மணமக்களுக்கு ஒரே இலையை வைக்க ஆதி கேள்வியாய் தாயை நோக்க
"மச்சான் இன்றைக்கு ரெண்டு பேருக்கும் ஒரே இலைதான். அஜெஸ்ட் பண்ணிக்கோங்க" என உதயா கூற
"ஓம் அண்ணா, ஏய் நயனி சாப்பாட்டை வச்சு அண்ணனுக்கு ஊட்டிவிடுப்பா" என்று காவியாவும் கூற இவர்களுடன் மற்றையவர்களும் சேர்ந்து கொண்டு ஊட்டி விடச் சொல்ல உணவை பரிமாறிய நயனதாரா வெட்கப்பட்டுக் கொண்டே அவனுக்கு ஊட்டிவிட்டாள். பின் சங்கர் ஆதித்யனை நயனிக்கு ஊட்டி விட சொல்ல அவனை ஆதி முறைக்க காயத்ரியோ 'ஆதி' என்றழைத்ததும் அவரைப் பார்த்தவன் தன்னை சரி செய்து கொண்டு நயனதாராவிற்கு உணவூட்டி விட்டான்.
விருந்து முடிந்ததும் மணமக்கள் இருவரும் அர்ச்சனைத் தட்டோடு கோயிலுக்குச் செல்ல தயாராக தாரணியும் சங்கரும் உடன் சென்றனர். கோயிலுக்குச் சென்று வணங்கி அர்ச்சனை செய்த பின் ஆதி நயனி மற்றைய சந்நிதிகளை சுற்றச் செல்ல தாரணியும் சங்கரும் கோயில் மண்டபத்தில் அவர்களுக்காக காத்திருந்தனர்.
"ஹாய் ஐம் சங்கர்"
"ஹாய்"
"என்னங்க உங்க பெயர் சொல்ல மாட்டீங்களா?"
"எதுக்கு சொல்லனும் முன்னபின்ன தெரியாதவங்களுகிட்ட என்னத்துக்காக பெயரைச் சொல்லனும்"
"முன்னபின்ன தெரியாதா காலையில இருந்து என்னை பார்த்துட்டுதானே இருக்கீங்க அதுவும் நான் ஆதியோட கிளோஸ் ப்ரண்ட் மட்டுமில்ல ப்ரதர் என்றும் உங்களுக்குத் தெரியும் நீங்களும் நயனியோட ப்ரண்ட் அதுவும் ரொம்ப கிளோஸ் வேற"
"ஸோ வாட்?"
"என்னங்க இப்படி டக்கென்று கேட்டுட்டீங்க"
"இப்ப உங்க பிரச்சனைதான் என்னங்க?"
"ஒன்னுமில்லங்க உங்களைப் பத்தி கொஞ்சம் தெரிஞ்சுக்கனும் மத்தவங்களுகிட்ட கேட்குறதை விட நேரடியா உங்களுகிட்ட கேட்டுக்கிறது பெட்டர் என்று நினைக்குறேன் தப்பா?"
"நீங்க எதுக்கு என்னைப் பத்தி தெரிஞ்சுக்கனும்"
"எதுக்கு என்று தெரிஞ்சா சொல்லுவீங்களா?"
"முதல்ல நீங்க எதுக்கு என்று சொல்லுங்க பிறகு சொல்லுறா இல்லையா என்று பார்க்கலாம்"
"வீட்டுல கல்யாணம் பண்ணிக்க சொல்லி கடுமையா கரச்சப்படுத்துறாங்க. அதுக்குத்தான்"
"உங்க கல்யாணத்துக்கும் என்னைப்பத்தி தெரிஞ்சுக்குறதுக்கும் என்ன சம்பந்தம்"
"அப்போதானே பொண்ணப் பத்தி கேட்டா சொல்ல முடியும்" சங்கரின் வார்த்தையில் அவனை கூர்மையாக நோக்கினாள் தாரணி
"இங்கப்பாருங்க காலையில உங்களைப் பார்த்ததுல இருந்து எனக்கு பிக்ஸ் ஆகிட்டுங்க நீங்கதான் என் லைஃப் பாட்டனர் என்று. கோயில்ல வச்சே சொல்லுறேங்க. நான் உங்களை காதலிக்க ஆசைப்படல்ல கல்யாணம் கட்டி உங்க கூட வாழனுமென்று ஆசைப்படுறேன் என்னை ஏத்துக்குவீங்களா? ப்ளீஸ் நல்லா யோசிச்சு சொல்லுங்கோ ஆனால் மாட்டேன் என்று மட்டும் சொல்லிடாதீங்க" அவன் தன் காதலை சொன்ன விதம் பெண்ணவளை கவர்ந்தது ஆனாலும் அதனை வெளிக்காட்டாது தன் கெத்தை தொடர்ந்தாள்.
"அது எப்படி பார்த்த நிமிசத்துல இவங்க தான் நம்ம லைஃப் பாட்னர் என்று தோன்றிடுமா? ஆனால் அப்படி எனக்கெதுவும் தோனல்லையேங்க."
"நீங்க காதலிச்சுத்தான் கல்யாணம கட்டிக்கனும் என்று நினைக்குறீங்களா? அரென்ஜ் மேரஜ்ல உங்களுக்கு விருப்பமில்லையா?"
"ஏன் இப்படி கேக்குறீங்க?"
"இல்லை உங்களுக்கு எதுவும் தோணல்ல என்று சொல்லுறீங்க. நான் உங்களை காதலிக்க கேட்கல்ல கட்டிக்கத்தான் கேட்டுக்கிறேன் வீட்டுல பார்த்தா இப்படி சொல்லுவீங்களா சரி கல்யாணத்துக்குப் பிறகு காதலிச்சிக்கலாம். ப்ளீஸ்ங்க மாட்டேன் என்று மட்டும் சொல்லிடாதீங்க"
இவர்கள் பேசிக் கொண்டிருக்கும் போதே ஆதித்யனும் நயனியும் வர பேச்சை நிறுத்தினர். இவர்களை பார்த்தவாறே வந்த இருவரும் தம் நண்பர்களை நோக்கி
"என்ன கடும் டிஸ்கெஸன் போல இருக்கு என்னடா மச்சான்?" ஆதித்யன் கேட்க
"என்ன மேட்டர்டி அவங்க கதைக்குறதை அவ்வளவு சீரியஸா கேட்டுட்டு இருக்க?" என நயனியும் கேட்க பதிலுக்கு அவர்களும்
"நத்திங்ப்பா சும்மாதான் கதைச்சிட்டிருந்தோம்" இருவரும் ஒருசேர பதிலளிக்க
"இது சரியில்லையே......" ஆதி சிந்திக்க நயனியும் அவர்களை சந்தேகமாகப் பார்க்க
"சரி போகலாமா?" என்ற சங்கர் அவசரமாக காரை நோக்கிச் சென்றவன் அதனை இயக்க மற்றையவர்கள் ஏறியதும் கார் மீண்டும் மண்டபத்தை நோக்கிச் சென்றது.
மண்டபத்துள் நுழைந்தவர்களிடம் வந்த தனலட்சுமி அவர்களை உச்சி முகர்ந்தவர்,
"கண்ணுங்களா வந்துட்டீங்களா? காலையில இருந்து ஆயிரம் சடங்கு சம்பிரதாயங்கள் ரெண்டு பேரும் களைச்சுப் போயிருப்பீங்க. முதல்ல நல்லா தூங்கி ரெஸ்ட்டு எடுங்க. இப்போ மணி ஒன்று இரவு ஏழு மணிக்கு வரவேற்பு" தனலட்சுமி கூறிக் கொண்டிருக்கும் போதே இடையிட்ட தாரணி
"ஏன் பாட்டி இன்றைய நாள் முழுக்க இங்கதானா?" கேட்க
"ஓம் தங்கம் இது நம்ம இடந்தானே, காலையில நிச்சயத்துல இருந்து அதுக்குப் பிறகு நடந்த கல்யாணமாகட்டும் இப்போ நடக்கப் போற வரவேற்பு மட்டுமில்லை இவங்களோட முதலிரவு கூட இங்கதான் நடக்கப் போகுது. இன்றைய முழு நாளைக்கும் நானே நம்ம ஹோட்டலை முழுக்க புக் பண்ணிட்டேன். இது என் பேரனோட கல்யாணம் இந்த தனலட்சுமி வீட்டுக் கல்யாணம் இந்த ஊரே அசந்து போறளவு நடக்க வேணாமா அதுமட்டுமில்லை யாருமே பண்ணாதளவு இந்த கல்யாணத்தை வித்தியாசமா பண்ண ஆசைப்படுறேன்."
"வாவ் பாட்டி சூப்பர் இதுக்கு பிறகும் இப்படி ஒன்று நடக்குமா என்றால் சந்தேகந்தான். என் நயனி கொடுத்து வச்சவ. என் நயனியோட கல்யாணம் கடும் கிரேண்டா இவ்வளவு ஸ்பெஷலா வித்தியாசமா நடக்குது. உண்மையிலே நீ லக்கிதான்டி" என்று கூறிய தாரணி தன் தோழியை அணைத்துக் கொள்ள அவள் கூறிய வார்த்தையில் திருமணத்துக்கு முதல் நாள் நடந்த நிகழ்ச்சிகள் அனைத்தும் நினைவு வர அவ்வளவு நேரமும் இருந்த இலகு தன்மை மறைந்து ஒரு கடினம் ஆதித்யனின் முகத்தில் குடி கொண்டது. அதனை தவறாக ஊகித்த தனலட்சுமி
"ஆதி நீ கடுமையா களைச்சிருக்கிறாய் போல ரூமுக்கு போப்பா, நயனிம்மா நீயும் தான் இரண்டு பேரும் போய் தூங்கி ரெஸ்ட்டு எடுங்க. ஆனால் ஒரே ரூம்ல இல்லை. அவரவர் ரூமுக்கு போங்க அதுக்கு நேரமிருக்கு இப்போ இல்லை சாந்தி முகூர்த்தத்துக்குத்தான் அதுவும் பதினொரு மணிக்கு மேலதான் அதுவரை அவரவர் அறையிலதான் என்ன விளங்கிட்டா?"
"பாட்டி என்ன கதை கதைக்குறீங்க. ஏன் பாட்டி இப்படி கல்யாணம் முடிஞ்ச உடனே பிரிச்சு வக்குறீங்களே நியாயமா உங்க வயசுக்கு இதைப் பண்ணலாமா?" என்று தனலட்சுமியை கிண்டல் செய்தான் சங்கர்
"டேய் சங்கர் அப்படி எனக்கென்ன வயசாயிடுச்சிடா? இது ஒரு சம்பிரதாயம் சாந்தி முகூர்த்தத்துக்கு முன்ன பொண்ணும் மாப்பிள்ளையும் தனியா சந்திச்சுக்க கூடாதுடா. இங்கப்பாரு நம்ம கல்யாணத்துல நடக்குற ஒவ்வொரு சடங்குகளுக்கும் ஒவ்வொரு அர்த்தம் இருக்குப்பா. இதை உன் கல்யாணத்துல நீயும் விளங்கிக்குவ" சங்கரின் கிண்டலை விளங்காது அதற்கான விளக்கத்தை தனலட்சுமி கூறி முடிக்க
"அப்படியா பாட்டி? எல்லா சடங்கும் ஓகேதான் ஆனால் இந்த கடைசிதான் கொஞ்சம் இடிக்குது. அதனால நான் ஒரு ஐடியா பண்ணிருக்கேன் என்னோட கல்யாணத்தை இரவுல வச்சுக்கப் போறேன். அப்போ பிரிஞ்சிரிக்க வேண்டிய அவசியமில்லை இல்லையா? என்ன பாட்டி என் ஐடியா ஓகேதானே?" என பாட்டியிடம் கேட்டவனின் பார்வை முழுக்க தாரணியின் மேல் இருக்க அவன் விழிகளோ 'ஓகேயா' என்று அவளை பார்த்துக் கேட்க அவள் முகம் செக்கச் சிவந்தது. அதனை மறைக்க மறுபுறம் முகத்தை திருப்பிக் கொண்டாள். அதனை கண்டவன் மனது இறக்கை இல்லாமல் வானில் சிறகடிக்கத் தொடங்கியது.
"டேய் சங்கர் என்ன சொன்ன படவா" அவனை அடிக்க தனலட்சுமி கை ஓங்க சங்கரோ கைகளை தூக்கி சரண்டராக அதில் மற்றையவர்கள் சிரித்தனர்.
"சரிடா ஆதியை அவனோட ரூமுக்கு கூட்டிட்டு போ. வளவளக்காம அவனை கொஞ்ச நேரமாவது தூங்க விடு அப்படியே நீயும் கொஞ்சம் ரெஸ்ட் எடுப்பா காலையில இருந்து உனக்கும் ஒரே ஓட்டம் ." என்று சங்கரிடம் கட்டளையாய் ஆரம்பித்து அக்கறையாய் முடித்தவர் தாரணியின் புறம் திரும்பி
"அம்மாடி நயனிம்மாவை அவளோட ரூமுக்கு கூட்டிட்டு போம்மா. ஆதி, நயனி ரெண்டு பேரும் தூங்கி எழும்புங்க அப்போதான் இரவு வரவேற்பில முகம் பார்க்க நல்லா இருக்கும் சரியா?" என்றவரிடம் விடைபெற்று தங்கள் நட்புகளுடன் தங்களுக்கான அறைகளை நோக்கி சென்றனர் அந்தப் புது மணத் தம்பதியர்.
வளரும்.....
கருத்துக்களுக்கு👇👇👇
ஒற்றை நிலவின் மேல் இரண்டு மேகங்கள் - Comments
சகாப்தம் வாசகர்களுக்கு அன்பு வணக்கம் 🙏🙏🙏, வண்ணங்கள் நெடுந்தொடர் போட்டி ஆரம்பமாகிவிட்டது.💃💃💃💃 உங்களுக்கு விருப்பமான கதைகள் பல இடம்பெறவிருக்கின்றன. அதில் இந்த கதையும் ஒன்றாக இருக்கலாம். வாசித்துப் பாருங்கள். பிடித்திருந்தால் தொடர்ந்து வாசித்து மகிழுங்கள். அப்படியே பின்னூட்டம் கொடுத்து எழுத்தாளரை...
www.sahaptham.com
